Tibetan
གི །རྩ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ 23-7-23a ལ་མེད་དེ། །དངོས་ཀུན་བརྫུན་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་བདེན། །རྟོགས་བྱ་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་དུ། །བདེན་པ་ལས་གཞན་ཁྱོད་མི་འདོད། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཐལ་རང་དུ། །གྲགས་པའི་དབུ་མ་ཉིད་ན་མེད། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་གང་དུ་ཡང་། །མི་འདོད་སྤྲོས་ཀུན་བྲལ་ཕྱིར་རོ། །བླ་མེད་སྔགས་སུ་བདེ་སྟོང་གི །རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་དུས་མཉམ་ན། །བདེ་ཆེན་གང་གིས་བསྐྱེད་བྱེད་རྒྱུ། །དེ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་རྒྱུར་ཡང་། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཁྱེད་མི་འདོད། །སྔ་ཕྱིར་འདོད་ན་སྔོན་ཉིད་ནས། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་བློ་བདེ་ཆེན་གྱི། །དངོས་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ནམ། །བཞི་པ་གྲུབ་འབྲས་ཟུང་འཇུག་སྐུ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ནམ་བདེན་པ་གཉིས། །ཐ་དད་མིན་པར་འཆད་ནུས་སམ། །ཁྱེད་ཀྱིས་མི་འཆད་གང་གི་ཕྱིར། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་སར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི། །བདེན་པའི་མཚན་གཞི་ཁྱེད་འདོད་ཕྱིར། །མི་སློབ་པའི་སར་བདེན་པ་གཉིས། །སོ་སོར་ངེས་པ་ཁྱེད་ཀྱི་གཞུང་། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག །གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པར་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་གཞུང་། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པའོ། །ཡང་སྨྲས་པ། བོད་དུ་སྔ་ཕྱིར་བྱོན་པ་ཡི། །གསང་བ་འདུས་པ་འཆད་པོ་དག །རང་ལ་ཆགས་དང་གཞན་གཞུང་ལ། །སྡང་བར་བྱེད་པ་མང་མོད་ཀྱི། །རང་གཞུང་རྩ་བ་ཚུགས་པ་དང་། །གཞན་གཞུང་རྟིང་ཕུར་འཇིག་ནུས་པའི། །དགག་སྒྲུབ་བརྒལ་ལན་སྦྱོར་བྱེད་མཁན། །གཞན་འགའ་ཡོད་དམ་དེ་སྟོན་ཅིག། །།ཤུ་བྷཾ། ༈ རྩ་འཇུག་བཞི་གསུམ་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་གཞག ༄། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ཡིས། རྩ་འཇུག་བཞི་གསུམ། ༄༅། །སྭསྟི། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ཡིས། །རྩ་འཇུག་བཞི་གསུམ་དུ་བཤད་པའི། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་བློ་ལས་ལྷག་ལྟ། །སྔགས་ལ་མེད་མོད་བདེ་ཆེན་བློས། །དེ་རྟོགས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་བློས། །དེ་རྟོགས་པ་ལས་ཐེག་གཉིས་ཀྱི། །ཐབས་མཁས་ཁྱད་པར་འབྱེད་ཅེས་གསུངས། །འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ 23-7-23b སྤངས་ནས་ནི། །དྲང་པོར་སྨྲས་འདི་ཟླ་བའི་གཞུང་། །རྣམ་གསུམ་ཉེས་བློས་མ་སྦགས་པར། །ལྟོས་ལ་ལུང་དང་འཐུན་ནས་དཔྱོད། །འདིར་གསུངས་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཐའ། །ཀུན་བྲལ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ། །སྦྱར་དུ་མི་རུང་ཡོན་ཏན་ཀུན། །རྫོགས་པའི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ཤེས་བྱེད་ཆོས་ཀུན་གྱི། །གནས་ཚུལ་མེད་པར་དགག་པ་ལས། །གཞན་མེད་དེ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་འདྲའི་དོན་དེ་བརྟག་པ་ཡི། །མཐའ་རུ་བཟུང་སྟེ་རྟོགས་པའི་བློ། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལའང་ཡོད་མིན་ན། །དེ་རྟོགས་བྱེད་པོ་གཞན་ལྟ་ཅི། །ལྷ་བུས་ཞུས་པའི་མདོ་དང་ནི། །སྤྱོད་འཇུག་མཁན་པོས་དེ་བཤད་ཕྱིར། །ཕྱིས་བྱོན་རང་བཟོ་
Chinese
གི །（无意义） 根本的宗义 无有，因为万物皆虚假，故有世俗谛。 所证悟的空性是胜义谛。 除了真谛之外，您不欲求。 如是欲求，在中观自续派中， 并不存在。 我们无论在何处， 都不欲求，因为远离一切戏论。 在无上密法中，乐空的 所证悟与能证悟同时， 那么，以何者生起大乐？ 那本身也是证悟空性的， 也会成为过失，您不欲求。 如果欲求有先后，那么从一开始， 证悟空性的智慧，大乐的 本体因，您是否承认？ 第四，果位的双运身， 是世俗谛还是二谛？ 能否解释为不是他体？ 您为何不解释？ 因为您欲求在圆满成佛之处，世俗的 真谛的所依。 在无学道，二谛 各自确定是您的宗义。 世俗和胜义 在任何地方完全混合， 那被称为双运。 这是龙树论师的论典。 此论已完成。 又说，在藏地先后出现的， 《密集金刚》的讲授者们， 对自宗有贪执，对他宗 则生嗔恨者甚多。 能够立稳自宗的根基， 又能摧毁他宗的根本的， 能作破立辩论者， 还有其他人吗？请指出。 吉祥！ 四句三类的见解之分类 顶礼圣者龙树！ 月称论师的《四句三类》。 ༄༅། །吉祥！顶礼龙树足！ 月称论师所说的， 四句三类中所说的， 胜过证悟空性的智慧。 密法中虽无，但以大乐之智， 证悟它，以及以悲悯之心， 证悟它，胜过二乘的 方便善巧的差别，如是说。 舍弃与世间相合， 正直宣说，此乃月称之论。 未被三种邪分别念所染污， 请看，与经论相符而思择。 此处所说的空性，是戏论的边， 一切皆空，在密法的修法中， 不能结合，一切功德， 不能成为圆满的所依。 因为它的所知诸法， 在无有存在方式的破斥中， 没有其他，那也没有。 如是的意义，是抓住考察的， 边而证悟的智慧， 即使在圆满佛陀处也没有， 何况是证悟它的其他者？ 因为《梵天请问经》和 《入行论》的作者如是说。 后来的自造者
English
གི །(Meaningless) The fundamental tenets are non-existent, because all things are false, hence there is conventional truth. The emptiness to be realized is the ultimate truth. Other than the truth, you do not desire. As such, desiring, in the Madhyamaka-Svatantrika, does not exist. We, in whatever place, do not desire, because we are free from all elaborations. In the unsurpassed mantra, the bliss and emptiness to be realized and the means of realization are simultaneous, then, by what does great bliss arise? That itself is also to realize emptiness, it will also become a fault, you do not desire. If you desire before and after, then from the beginning, the wisdom that realizes emptiness, the great bliss's substantial cause, do you acknowledge it? Fourth, the resultant state of union, the body, is it conventional truth or the two truths? Can you explain that it is not different? Why do you not explain? Because you desire the basis of conventional truth at the place of perfect Buddhahood. In the state of no more learning, the two truths are separately determined as your doctrine. Conventional and ultimate wherever they are truly mixed, that is explained as union. This is the treatise of Nagarjuna. This treatise is completed. Again, it is said that those who came to Tibet earlier and later, the expounders of Guhyasamaja, many are attached to their own and to others' doctrines, and hate others. Those who can establish their own doctrine's foundation, and can destroy the root of others' doctrines, those who can engage in refutation and establishment debates, are there any others? Please show them. May it be auspicious! Classification of the views of the four lines and three categories Homage to the venerable Nagarjuna! Chandrakirti's Four Lines and Three Categories. ༄༅། ། Svasti! Homage to Nagarjuna! Chandrakirti said in the Four Lines and Three Categories, superior to the wisdom that realizes emptiness. Although it is not in mantra, with the wisdom of great bliss, realizing it, and with the mind of compassion, realizing it, superior to the two vehicles' skillful means' difference, so it is said. Abandoning conformity with the world, speaking straight, this is Chandrakirti's treatise. Without being defiled by the three kinds of wrong thoughts, please look, and judge in accordance with the scriptures. The emptiness spoken of here is the extreme of elaboration, all empty, in the practice of mantra, it cannot be combined, all qualities, cannot become the basis of perfection. Because its knowable things, in the refutation of the absence of a way of being, there is no other, and that is not. Such a meaning is grasping the examination, the wisdom of realization at the edge, even in the perfect Buddha there is not, what to say of others who realize it? Because the Brahma asked sutra and the author of Bodhicaryavatara said so. Later self-made ones --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མཁན་རྣམས་ཀྱི། །སྨྲ་བ་མང་པོས་འདིར་མི་འཇིགས། །སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་བློ། །ཡོད་མ་ཡིན་ན་སྤྲོས་པའི་མཐའ། །སེལ་མཁས་ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན། །དེ་རྟོག་བྱེད་པོ་ལུང་རིགས་ཀྱི། །ཐོས་བསམ་རྟོག་པ་ལས་གཞན་མེད། །རྟོག་པ་དེ་ཡང་རང་སྟོང་དུ། །གོམས་པས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན། །མེད་པར་དགག་ལས་གཞན་མི་སྲིད། །དེ་ལས་བཞེངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ། །བསོད་ནམས་ཚོགས་གསོག་བྱེད་མོད་ཀྱི། །དེ་ཚེ་སྣང་ཆ་རང་སྟོང་དུ། །བསམ་བྱ་མིན་ཞེས་ཟླ་བས་བཤད། །ལྷ་དང་སྔགས་སོགས་རང་སྟོང་དུ། །ཞེན་པར་བྱས་ན་སྐྱེད་(བསྐྱེད་)རིམ་འགལ། །དེར་མ་ཞེན་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་བློ་གང་ནས་བཙལ། །འོ་ན་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི། །སྦྱིན་སོགས་ཅི་ལ་བྱ་ཞེ་ན། །གསུམ་ལ་ཞེན་པས་སྟོང་དེ་ལ། །བྱེད་པར་དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བཤད། །སྐྱེད་(བསྐྱེད་)རིམ་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར། །བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་ཅེ་ན། །ཟླ་གྲགས་བཞེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། །མངོན་སུམ་བྱས་ཚེ་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་། །སྣང་བ་མེད་ན་ཡུལ་གཞན་གྱི། །སྣང་བཅས་འཆར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །དེ་ན་དངོས་གཞི་བློ་མེད་ཀྱི། །ལྟ་བ་སྔགས་ལ་སྦྱར་མི་རུང་། ། 23-7-24a ཚད་མར་གྱུར་པའི་ལུང་གཞན་ལས། །ཕུང་པོ་རྣམ་བཅད་སྟོང་པ་ཉིད། །ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་མེད་འདྲ་བར། །ཚངས་པའི་ཤིང་ལས་པདྨ་དང་། །ནིམ་པའི་ཤིང་ལས་རྒུ་འབྲུམ་དང་། །ཧ་ལའི་འདབ་མ་འཆི་མེད་བཅུད། །བསྐྱེད་བྱེད་མིན་པའི་དཔེས་བསྟན་པ། །གངས་ཅན་མཁས་པ་ཀུན་ལ་གྲགས། །ཐལ་འགྱུར་བས་བཤད་སྟོང་པ་ཉིད། །རྟོགས་པའི་བློ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཀུན་ཤར་བའི། །གཟུང་རྣམ་དེ་ཉིད་དེར་གོམས་པས། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། །ལམ་བྱེད་ཚང་བའི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི། །སྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་ཞེས་འཆད། །འདི་ལ་ཁྱད་གཞི་མི་འཐད་ཅིང་། །ཁྱད་ཆོས་གཟུང་རྣམ་བརྟག་པར་བྱ། །ཐལ་འགྱུར་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད། །རྟོགས་བློ་མངོན་སུམ་མི་སྲིད་ཅིང་། །ཞེན་པའི་ཡུལ་དུ་གང་བྱས་པ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མི་བདེན། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དོན་དམ་པ། །སྒྲ་རྟོག་ཡུལ་ལས་འདས་ཕྱིར་དང་། །རང་མཚན་མིན་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི། །ཡུལ་དུ་མི་རུང་མངོན་སུམ་ཉིད། །རང་ཉིད་རང་གིས་མི་སྟོང་ན། །རྟོགས་བྱའི་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཚེ་བར། །སོང་ངོ་དེ་ཉིད་དེས་སྟོང་ན། །ཡུལ་ཅན་མངོན་སུམ་གང་དུ་བཙལ། །ཆོས་ཀུན་ཡོད་མ་མྱོང་བ་དང་། །ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་བཏགས་ཡོད་པ། །གཉིས་པོ་གང་བཙན་དྲིས་པ་ན། །ཁྱེད་ལ་ཕྱི་མ་དབང་བཙན་པར། །ཁས་ལེན་དགོས་ཚེ་མ་རིག་པས། །བཏགས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་དབང་བཙན་འགྱུར། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་བཏགས་པའི་དོན། །འཚོལ་བྱེད་བདུན་གྱིས་བཙལ་བ་ན། །རྙེད་མ་མྱོང་ཕྱིར་ཡོད་མི་རུང་། །མེད་པའང་མིན་ཏེ་རྟེན་འབྲེལ་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་ཡ
Chinese
智者们啊！ 在此，无需畏惧众多的言论。 若无现量证悟空性的智慧， 如何善巧地消除戏论边？ 那能了悟的智慧是什么呢？ 除了以圣言和理证进行 闻思修之外，别无他法。 而那思维修，通过习惯于 自性空的禅定， 除了否定有之外，别无可能。 从那禅定中起座后， 可以积累福德资粮， 但月称论师说，那时不应 思念显现为自性空。 若将本尊和咒语等执着为自性空， 则与生起次第相违背。 若不执着，又从何处寻觅 应成派证悟空性的智慧？ 那么，不缘三轮的 布施等又该如何行持呢？ 对三轮的执着会令空性 成为所作，这是您自己说的。 对于生起次第，也 只需如此解释就足够了吗？ 月称和圣天所许的空性， 若现证时空性也 不显现，更何况其他的 有相显现如何生起呢？ 那么，没有正见智慧的 见解不应与密法结合。 从其他可靠的圣言中， 可以得知五蕴分析为空性， 如同水树没有树心一样。 如从海生的树中生出莲花， 从楝树中生出葡萄， 哈拉树叶不能生出不死甘露。 这些不成立的例子广为人知， 为雪域的智者们所熟知。 应成派所说的空性， 在证悟的智慧中，坛城的 能依和所依全部显现的 所取之相，通过对此串习， 成为法身和色身的 道路，是圆满的生起次第 修法中最殊胜的，他们这样宣讲。 对此，不应理有差别之基， 应观察差别之相的所取之相。 应成派的空性 不可能现量证悟， 凡是被执着的对境， 都不是胜义谛。 为什么呢？因为胜义谛 超越了言语和分别的对境， 并且不是自相，所以不能成为 现量的对境，现量本身 若不自空， 则所证的空性就成了有边。 若现量自空， 又在何处寻觅有境的现量呢？ 当被问及诸法从未存在过， 和仅是名言安立的存在， 二者哪个更强有力时， 若您必须承认后者更强有力， 那么，由无明 安立的错觉就会变得更强。 我们寻求安立的意义， 用七相推理去寻找， 因为从未找到过，所以不可能存在。 但也不是没有，因为是缘起。 两者都是。
English
O, wise ones! Here, there is no fear of many words. If there is no wisdom that directly realizes emptiness, How can one skillfully eliminate the extremes of elaboration? What is that wisdom that can realize? Other than hearing, thinking, and meditating with scriptures and reasoning, there is no other way. And that thinking and meditating, through habituation to the samadhi of self-emptiness, there is no possibility other than negating existence. After rising from that samadhi, one can accumulate merit and wisdom, but Chandrakirti said that at that time one should not think of appearances as self-empty. If one clings to deities and mantras as self-empty, it contradicts the generation stage. If one does not cling, then from where does one seek the Prasangika's wisdom that realizes emptiness? Then, how should one practice giving, etc., without focusing on the three spheres? Clinging to the three spheres will make emptiness the object of action, that is what you yourself said. For the generation stage, is it sufficient to explain it in this way? The emptiness accepted by Chandrakirti and Aryadeva, if emptiness also does not appear when directly realized, then how much more so will other appearances with form arise? Then, the view without the wisdom of the main practice should not be combined with tantra. From other reliable scriptures, it can be known that the aggregates are analyzed as emptiness, like a water tree without a heartwood. Like a lotus arising from a sea-born tree, grapes arising from a neem tree, and hala leaves not producing immortal nectar. These examples of non-establishment are widely known, and are well-known to the wise people of the snowy land. The emptiness spoken of by the Prasangikas, in the wisdom of realization, the mandala's dependent and the depended upon all appear as the apprehended aspect, through habituation to this, becoming the path of the Dharmakaya and Rupakaya, is the most excellent of the generation stage practices, they proclaim in this way. Regarding this, there is no basis for difference, and one should examine the apprehended aspect of the distinguishing characteristic. The emptiness of the Prasangika system is impossible to directly realize, and whatever is made into an object of clinging, is not ultimately true. Why? Because the ultimate truth is beyond the object of words and concepts, and is not a self-characteristic, so it cannot be the object of direct perception, and direct perception itself if it is not self-empty, then the emptiness to be realized becomes an extreme. If direct perception is self-empty, then where does one seek the direct perception of the subject? When asked which is stronger, the phenomena that have never existed, or the existence that is merely nominally imputed, if you must admit that the latter is stronger, then the illusion imputed by ignorance will become stronger. We seek the meaning of imputation, searching with the sevenfold analysis, because it has never been found, it cannot exist. But it is also not non-existent, because it is interdependent. Both are. --------------------------------------------------------------------------------