Tibetan
ས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་འགོག་པ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཟག་མེད་མི་ལྕོགས་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྲིད་རྩེའི་འགོག་པ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ས་དགུའི་ལམ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ། །མཉམ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དྲི་བ་གསུམ་པའི་ལན་ལ། དོན་གྱི་ཁོག་ཕུབ་པ་དང་། དངོས་ཀྱི་ལན་འདོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྤང་བྱ་གཉིས་ཀྱི་སྤོང་ཚུལ་བསྟན་པ་དེ་སྤྱི་ཙམ་ནས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་ཀྱི་འཇོག་མཚམས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་དྲུག་ལ་ནི། ཟག་མེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་སྤངས་པ་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དྲུག་བཟོད་འབྲས། ཤེས་བཤད་པའོ། །སྒོམ་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་འཇོག་པ་ལ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་པས་ཆོག་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་པའི་གཉིས། ཤེས་བཤད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ན། ཡོངས་ཤེས་འཇོག་པའི་དུས་ཀྱི་མཐོང་སྤངས་རྣམས་ནི། གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོ་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་མཐོང་སྤང་སྤངས་པ་ཙམ་ལ་ཡོངས་ཤེས་འཇོག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཡོངས་ཤེས་འཇོག་པའི་དུས་ཀྱི་སྒོམ་སྤང་ལ་ནི་གཉེན་པོ་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ 17-16-5a ཅན་གྱིས་ཉམས་པར་འཇོག་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ལ་ཆགས་བྲལ་བྱས་པའི་ཚེ། ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཟག་པ་ཟད་པའི་ཡོངས་ཤེས་གཉིས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་བྲལ་ཐོབ་ཟག་མེད་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆགས་བྲལ་བའི། །འཕགས་ལ་བྲལ་བའི་ཐོབ་རྣམ་གཉིས། །ཤེས་བཤད་པས་སོ་ཞེས་སོ། །དྲི་བ་བཞི་པའི་ལན་ལ། དོན་གྱི་ཁོག་ཕུབ་པ་དང་། སྤོང་ཚུལ་གསུམ་སོ་སོར་ཤེས་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི་རིགས་གཉིས་སུ་བསྡུས་ཏེ། སྡུག་ཀུན་དང་། འགོག་ལམ་མཐོང་སྤང་ངོ་། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ་རང་ས་ལ་དམིགས་པ་དང་། གོང་ས་ལ་དམིགས་པའོ། །གཉིས་པོ་འགལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་གོང་ས་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་ནི། ཁམས་ཀུན་འགྲོ་ཡིན་པས་རང་ས་ལ་དམིགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་རང་ས་ལ་དམིགས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་འགྲོ་ཡིན་པ་དང་། མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཐོང་སྤང་ཉོན་མོངས་སྤྱི་མཚན་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་རང་མཚན་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་འགོག་ལམ་མཐོང་སྤང་ལ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། དེར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་སྤྱི་མཚན་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་རང་མཚན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་བཞི་ལས། སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་ལ་ནི་སྤངས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་སྤང་པའི་ཡོངས་ཤ
Chinese
其原因在于，第一禅定的断灭之获得，其无漏且不可战胜之性，是达到有顶断灭之获得的同等因。正如所说：‘九地之道，相互之间，有平等与差别。’这是对第三个问题的回答，分为要义的概括和实际的解答。首先，此处所示的两种应断之法的断除方式，并非仅从总体上说明，而是为了了解断除之果——圆满智的安立界限。如何理解呢？对于断除见道所断之法的六种圆满智，必须通过无漏无间道来断除。正如所说：‘六忍之果，是所说之智。’而对于安立断除修道所断之法的圆满智，通过世间道断除也是可以的。正如所说：‘世间之二，是所说之智。’其次，既然如此成立，那么在安立圆满智之时，见道所断之法并非仅仅通过生起对治法就能断除，因为仅仅通过具有寂静和粗猛相的对治法断除见道所断之法，是无法安立圆满智的。而在安立圆满智之时，对于修道所断之法，则可以通过具有寂静和粗猛相的对治法来使其衰退。因为圣者通过世间道对欲界和色界生起离贪之时，会安立断除最后相似品的圆满智，以及色界烦恼灭尽的圆满智。那么，这其中如何会有离系得和无漏呢？正如所说：‘世间离贪者，圣者有二种离系得，是所说之智。’这是对第四个问题的回答，分为要义的概括和分别了解三种断除方式。首先，见道所断之法可以归纳为两类：苦集和灭道所断。第一类又分为缘自地和缘上地两种。这二者并非相违，因为缘上地的苦集见道所断之法，由于是遍行，所以必须缘自地。第一类缘自地又分为遍行和非遍行两种。第一种是见道所断烦恼的总相。第二种是这些烦恼的自相。第二类灭道见道所断又分为两种。第一种是成为它们的烦恼总相。第二种是它们的自相。这样，在这四种之中，对于苦集见道所断，仅仅通过断除就能安立断除的圆满智
English
The reason is that the attainment of the cessation of the first dhyana (bsam gtan, concentration), its stainless and invincible nature, is the equal cause for the attainment of the cessation of the peak of existence. As it is said: 'The paths of the nine grounds, mutually, are of equality and difference.' This is the answer to the third question, divided into a summary of the essential points and an actual answer. First, the way of showing the abandonment of the two to-be-abandoned things here is not just a general statement, but it is for the sake of knowing the demarcation of the establishment of the complete knowledge of the fruit of abandonment. How is it? For the six complete knowledges of abandoning what is to be abandoned by seeing, it is necessary to abandon them with the stainless uninterrupted path. As it is said: 'The fruit of the six tolerances is explained as knowledge.' For the establishment of the complete knowledge of abandoning what is to be abandoned by meditation, it is also possible to abandon it with the worldly path. As it is said: 'The two of the worldly are explained as knowledge.' Secondly, since it is established in this way, then the things to be abandoned by seeing at the time of establishing complete knowledge are not abandoned merely by the arising of the antidote, because it is not possible to establish complete knowledge merely by abandoning what is to be abandoned by seeing with the antidote that has the aspect of peace and roughness. At the time of establishing complete knowledge, it is possible to establish the decay of what is to be abandoned by meditation with the antidote that has the aspect of peace and roughness, because when the noble ones become detached from desire and form by the worldly path, they establish the complete knowledge of abandoning the last similar part and the complete knowledge of the exhaustion of the defilements of form. How can there be detachment and stainlessness in this? As it is said: 'For those who are detached from worldly things, the noble ones have two kinds of detachment, which are explained as knowledge.' This is the answer to the fourth question, divided into a summary of the essential points and knowing the three ways of abandoning separately. First, the things to be abandoned by seeing are summarized into two categories: suffering and origin, and cessation and path to be abandoned by seeing. The first is divided into two: focusing on one's own ground and focusing on the upper ground. The two are not contradictory, because the suffering and origin to be abandoned by seeing that focus on the upper ground must focus on one's own ground because they are all pervasive. The first, focusing on one's own ground, is divided into two: being pervasive and not being pervasive. The first is the general characteristic of the defilements to be abandoned by seeing. The second is the self-characteristic of those. The second, the cessation and path to be abandoned by seeing, is divided into two. The first is the general characteristic of the defilements that have become them. The second is their self-characteristic. Thus, among these four, for the suffering and origin to be abandoned by seeing, merely by abandoning them, the complete knowledge of abandoning them is established. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ེས་བཞག་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་སྤངས་ཀྱང་མ་བྲལ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་བྱ་སྤངས་ཀྱང་། །ཀུན་འགྲོ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ལྡན། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །སྒོམ་སྤང་ལ་ཡང་ཅིར་དེ་ལྟར་ཡོད་མོད། ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཟག་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྤངས་ན་བྲལ་བས་ 17-16-5b ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་ལམ་མཐོང་སྤང་གི་རིགས་གཉིས་པོ་གང་ཡིན་ཀྱང་། སྤངས་ན་བྲལ་བས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དེ་དག་ལ་ཕྲ་རྒྱས་ཀུན་འགྲོའི་རྣམ་གཞག་མ་མཛད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དངོས་ལན་སོ་སོར་བསྟན་པ་ལ། སྤྱིར་མཐོང་སྤང་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་བདེན་པ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ནས་སྤོང་དགོས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། འདིར་སྤོང་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་བཤད་པ་དེ་ནི་དངོས་ཀྱི་དམིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དངོས་ཀྱི་དམིགས་པ་མ་ཤེས་པར་སྤོང་བ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་གོང་ས་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་ཅི་ཞེ་ན། འདོད་པའི་སྡུག་ཀུན་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་ཁམས་གོང་མ་ལ་དངོས་སུ་མ་དམིགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དམིགས་ན། དེ་རྗེས་བཟོད་དུ་ཐལ་བས་སོ། །ཡང་དངོས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་སྤོང་མི་ནུས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འགོག་ལམ་མཐོང་སྤང་ཟག་བཅས་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་དམིགས་པ་ཟག་བཅས་ནི། སྡུག་ཀུན་བཟོད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཤེས་པའི་ཟག་བཅས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དངོས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སྤོང་བ་ནི། སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་རང་ས་ལ་དམིགས་པ་དང་། འགོག་ལམ་མཐོང་སྤང་ཟག་མེད་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར་ཟད་པས་སྤོང་བ་ནི། སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་གོང་ས་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །འོ་ན་སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་གོང་ས་ལ་དམིགས་པ་དགུ་པོ་དེ་ཡང་། དངོས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རང་ལ་དམིགས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཀུན་འགྲོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདོད་ན་ནི། དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར་ཟད་པས་སྤོང་། ཞེས་སྤོང་ཚུལ་གཉིས་པ་བཤད་པ་ལ་དོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། 17-16-6a ཐལ་བ་སྔ་མ་ལ་འདོད་ན། ཕྱི་མ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྲ་རྒྱས་ཀུན་འགྲོ་གོང་ས་ལ་དམིགས་པ་དགུ་པོ་དེ་དངོས་ཀྱི་དམིགས་པ་འདོད་པའི་སྡུག་ཀུན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་སྤངས་ཀྱང་། དགུ་པོ་རང་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཀུན་འགྲོ་གཞན་རྣམས་མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུ་མ་བྲལ་ཞིང་ལྡན་པས་སྤངས་པ་དང་བྲལ་བ་གཉིས་ཚོགས་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྤོང་ཚུལ་གཉིས་པ་དེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་དུ། བྲ
Chinese
不能完全确定已经断除，因为它们之间的一些差别可能导致断除后仍未完全分离。正如所说：‘断除见道所断的痛苦，仍然具备其余的遍行。’对于修道所断也是如此，但在最终的相似部分、色界的烦恼和无色界的烦恼方面，断除就意味着分离。 同样，无论是止道还是道道所断的两种，断除就意味着分离，因为对于这些，没有建立微细增长遍行的体系。第二，分别展示实际的回答。一般来说，所有见道所断都需要在了解四圣谛的特征后才能断除，这一点没有差别。但这里所说的三种不同的断除方式，是基于实际所缘而说的。那么，如果不了解实际所缘，如何断除呢？就是指以苦集见道所断的上地为所缘的情况。这是什么意思呢？就是说，欲界的苦集法忍没有直接以上地为所缘。如果直接以其为所缘，就会导致随后产生忍。还有，仅仅了解实际所缘也无法断除的情况，就是指以止道和道道所断的有漏法为所缘的情况。这是为什么呢？因为它们的所缘有漏法，苦集法忍二者也能够了解，不可能存在它们不了解的有漏法。因此，完全了解实际所缘才能断除的情况，就是指以苦集见道所断的自地为所缘，以及以止道和道道所断的无漏法为所缘的情况。对于这些，仅仅是正确地认识所缘就能断除的情况，就是指以苦集见道所断的上地为所缘的情况。那么，苦集见道所断以上地为所缘的九种情况，仅仅是完全了解实际所缘就能断除吗？因为它们也是以自身为所缘的微细增长遍行。如果承认这一点，那么‘仅仅是正确地认识所缘就能断除’，这种第二种断除方式的说法就没有意义了，是这样吗？ 如果承认前一种说法，那么后一种说法就不一定成立，因为微细增长遍行以上地为所缘的九种情况，仅仅是直接了解欲界的苦集二谛的特征就能断除，但在未断除以九种情况自身为所缘的其他遍行之前，仍然没有分离，仍然具备，因此为了证明断除和分离二者是同时存在的，才说了第二种断除方式。这又有什么影响呢？正如所说：‘分离……’
English
It cannot be completely certain that it has been severed, because some differences between the two may lead to a situation where, even after severance, they are not completely separated. As it is said: 'Having abandoned the suffering seen by the path of seeing, one still possesses the remaining pervasive ones.' It is the same for what is to be abandoned by the path of meditation, but in the final similar part, the defilements of the form realm, and the defilements of the formless realm, severance implies separation. Similarly, whichever of the two, cessation or path, is to be abandoned by the path of seeing, severance implies separation, because for these, a system of subtle increasing pervasiveness has not been established. Second, the actual answers are shown separately. In general, all that is to be abandoned by the path of seeing needs to be abandoned after knowing the characteristics of the four noble truths, and there is no difference in this. But the three different ways of abandonment described here are based on the actual object of focus. So, how can one abandon without knowing the actual object of focus? It refers to the cases where the object of focus is the higher ground of suffering and accumulation to be abandoned by the path of seeing. What does this mean? It means that the acceptance of dharma of suffering and accumulation in the desire realm does not directly focus on the higher ground. If it were to directly focus on it, it would lead to subsequent acceptance. Also, there are cases where one cannot abandon merely by knowing the actual object of focus, which refers to the cases where the object of focus is the contaminated dharma to be abandoned by the path of cessation and the path of the path. Why is that? Because their object of focus, the contaminated dharma, can also be known by the two, acceptance of suffering and accumulation, and it is impossible for there to be contaminated dharma that they do not know. Therefore, the cases where one can abandon by fully knowing the actual object of focus are those where the object of focus is one's own ground of suffering and accumulation to be abandoned by the path of seeing, and the uncontaminated dharma to be abandoned by the path of cessation and the path of the path. For these, the cases where one can abandon merely by correctly recognizing the object of focus are those where the object of focus is the higher ground of suffering and accumulation to be abandoned by the path of seeing. So, can the nine cases where suffering and accumulation to be abandoned by the path of seeing focus on the higher ground be abandoned merely by fully knowing the actual object of focus? Because they are also subtle increasing pervasiveness that focuses on themselves. If this is admitted, then the statement 'one can abandon merely by correctly recognizing the object of focus,' the second way of abandonment, is meaningless, is it? If the former statement is admitted, then the latter statement is not necessarily true, because the nine cases where subtle increasing pervasiveness focuses on the higher ground can be abandoned merely by directly knowing the characteristics of the two truths of suffering and accumulation in the desire realm, but until the other pervasive ones that focus on the nine cases themselves are abandoned, they are still not separated, and are still possessed. Therefore, the second way of abandonment is explained in order to prove that severance and separation are simultaneous. What effect does this have? As it is said: 'Separation...' --------------------------------------------------------------------------------