Tibetan
གས་ཚད་ལྡན་གྱི། །བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་གསལ་བར་གསུངས། །སྤྲོས་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང་། །དེར་ཞེན་པ་ཡང་འགོག་པ་ཡི། །རིགས་ཚུལ་བསམ་ཚེ་ངེས་པའི་དོན། །ཐལ་འགྱུར་བ་ལས་འདི་མི་ངན། །གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལས། །ལྷག་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་རིག་པ། །ཀུན་ལ་མེད་ན་བྱམས་ཆོས་ཀྱི། །ས་ལམ་ཀུན་ལ་སྐུར་འདེབས་འགྱུར། །བྱམས་པས་དྲང་བའི་དོན་མཛད་ན། །ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་དྲང་བའི་དོན། །ཇི་བཞིན་སྒྲ་ཡི་འཆད་བྱེད་ན། །དྲང་ངེས་འབྱེད་པར་ལུང་སྟོན་པའི། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་དེ་འཁྲུལ་འགྱུར། །དེ་ནས་རྣམ་རིག་སྨྲ་བ་ཡི། །གྲུབ་མཐར་ཐེག་ 13-7-4b པ་གསུམ་ཆར་གྱི། །ལྟ་བས་ཐར་པར་བགྲོད་པའི་ལམ། །མ་ཚང་མེད་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ནི་རྣམ་པར་རིག་ཅེས་པ། །རྣམ་པར་རིག་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །བདེན་པ་གཉིས་པོ་མི་འཇོག་ཅིང་། །གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་འདུ། །རྣམ་རིག་སྨྲ་ལ་སེམས་ཙམ་དང་། །དབུ་མར་སྨྲ་བའི་དབྱེ་བས་གཉིས། །སེམས་ཙམ་པས་ནི་ཕྱི་རོལ་དོན། །མེད་དང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཆད། །བག་ཆགས་དབང་གི་དེར་སྣང་བའི། །རྣམ་ཤེས་ཡོད་དང་དོན་དམ་བདེན། །ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡི། །གསལ་རིག་དམིགས་པར་བྱས་གོམས་པས། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་ཐོབ་སྟེ། །གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སེལ། །ལྟ་བ་དེ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཟུང་དུ་སྦྲེལ་བས་ཐེག་ཆེན་གྱི། །ངེས་འབྱེད་ཆ་འཐུན་ཐོབ་པར་གསུངས། །རྣམ་རིག་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པས། །ཕྱི་རོལ་དོན་དང་དེར་སྣང་གི །རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཀ་ཀུན་རྫོབ་བདེན། །གཉིས་སྟོང་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན། །གཉིས་སྟོང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་གི །དམིགས་པར་བྱས་ནས་རིང་གོམས་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཟུང་འབྲེལ་ལས། །ས་བཅུ་པོ་ནི་མཐར་ཕྱིན་བྱེད། །བདག་མེད་དང་པོ་ངོས་འཛིན་པའི། །ཚུལ་ལ་གྲུབ་མཐའ་བཞི་ག་ཡང་། །ཁྱད་པར་ཡོད་ཚུལ་མ་བཤད་པས། །ཀུན་ཀྱང་ཐར་པའི་ལམ་དུ་མཐུན། །ཅེས་རྣམ་རིག་པ་དང་རང་རྒྱུད་པ་ལ་སྐུར་འདེབས་སེལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །། ༄། །རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ངེས་དོན་ལ་སྒྲོ་སྐུར་སེལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པ། ༄། །རྒྱལ་བ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ལ། །ཕྱག་འཚལ་རྒྱུད་བླའི་བསྟན་བཅོས་སུ། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་འདེབས་པ། །མདོ་ཙམ་སེལ་ཚུལ་འདིར་བརྗོད་བྱ། །སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན། །སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཚང་བའི། །སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན་ཉིད་དུ། །གཞུང་འདིས་དངོས་སུ་བསྟན་ཞེས་ཟེར། །སྐུར་འདེབས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཀུན། །བདེན་པས་སྟོང་པའི་ 13-7-5a སྟོང་པ་ཉིད། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀ་ཡི། །སྙིང་པོར་གཞུང་འདིས་བསྟན་ཞེས་གསུངས། །ལུགས་སྔ་མ་དེ་མདོ་མང་པོའི། །དངོས་བསྟན་ཡིན་མོད་གཞུང་འདིར་ནི། །མདོ་ཡི་དགོངས་པ་འགྲེལ་མཛད་ནས། །འགྲེལ་ཚ
Chinese
如经论中所详述，无繁琐之实修理路，以及对此之执着亦加以遮止。若思此理路，则知其为真实义，此观点不逊于应成派（Prasaṅgika）。胜于所取法无我之见解，若于一切有情皆无此见，则将诽谤慈氏（Maitreya）之法，以及一切道位。 若慈氏所引导之义，无著（Asaṅga）亦如是引导，如其言辞般阐释，则宣说判别了义不了义之诸佛密意，将成错谬。如是，唯识宗之宗义，三乘一切见解皆以此为通往解脱之道，无所缺漏。 总的来说，唯识之名，是指除了唯识之外，不承认二谛，一切所知皆包含于二谛之中。唯识宗分为唯识派和中观派两种。唯识派认为外境不存在，是世俗谛；由习气力而显现的识存在，是胜义谛。通过专注于空无外境的明觉，长期串习，可获得独觉之见，从而消除对所取法之我执。 据说，将此见与菩提心相结合，便可获得大乘的决择分。唯识宗的中观派认为，外境和显现于外境的识，二者皆为世俗谛；二空之智慧为胜义谛。通过专注于二空之清净智慧，长期串习，并与菩提心相结合，便可圆满十地。 对于最初如何认识无我之理，四大宗派并未阐述其差别，故皆可作为通往解脱之道。此为消除对唯识宗和自续派之诽谤的章节，即第四品。 对《宝性论》（Uttaratantra）之真实义，消除增益和损减之品，即第五品。 顶礼语自在（Vāgīśvara，文殊菩萨的别名）。于《宝性论》中，略述消除增益和损减之理。 增益是指，宣称一切有情皆具足力量等一切功德之如来藏（Tathāgatagarbha，如来藏：指一切众生皆具有的成佛的可能性或潜能），此论直接宣说了此理。 损减是指，宣称一切所知皆是空性，此空性是佛与有情二者之核心，此论如是宣说。前一种观点是诸多经典之直接阐述，然此论乃是解释经典之密意，故为解释之理。
English
As clearly stated in the scriptures, the reasoning for non-elaborate practice, and the attachment to it, are also refuted. If one considers this reasoning, it is the definitive meaning, and this view is no worse than the Prasaṅgika. Superior to the view of selflessness of phenomena, if all sentient beings lack this view, it would be a slander against the Dharma of Maitreya, and all the paths and bhumis. If Maitreya guides the meaning, and Asaṅga also guides it in the same way, explaining it as it is in words, then the Buddhas' intention of distinguishing between definitive and provisional meanings would become mistaken. Thus, the tenets of the Mind-Only school, all three vehicles' views, all take this as the path to liberation, without any omissions. In general, the name 'Mind-Only' means that apart from Mind-Only, the two truths are not acknowledged, and all objects of knowledge are included within the two truths. The Mind-Only school is divided into two: the Mind-Only school proper and the Madhyamaka Mind-Only school. The Mind-Only school believes that external objects do not exist, and this is the conventional truth; the consciousness that appears due to the power of habit exists, and this is the ultimate truth. By focusing on the clear awareness that is empty of external objects, and becoming accustomed to it over time, one can attain the view of a Pratyekabuddha, thereby eliminating the self-grasping of phenomena. It is said that by combining this view with Bodhicitta, one can obtain the Heat stage, which is a partial attainment of certainty in the Mahayana. The Madhyamaka Mind-Only school believes that both external objects and the consciousness that appears to them are conventional truths; the wisdom of emptiness of both is the ultimate truth. By focusing on the pure wisdom of emptiness of both, and becoming accustomed to it over time, in conjunction with Bodhicitta, one can perfect the ten bhumis. Regarding the way to initially recognize selflessness, since the four schools have not explained their differences, all are in agreement as paths to liberation. This is the chapter on eliminating slanders against the Mind-Only school and the Svatantrika school, the fourth chapter. The chapter on eliminating exaggerations and deprecations of the definitive meaning of the Uttaratantra, the fifth chapter. Homage to Vāgīśvara (another name for Mañjuśrī, the Lord of Speech). In the Uttaratantra, I will briefly describe how to eliminate exaggerations and deprecations. Exaggeration is when it is claimed that all sentient beings possess the Tathāgatagarbha (Tathāgatagarbha: the potential or possibility for all beings to attain Buddhahood), complete with all qualities such as power, and that this text directly teaches this. Deprecation is when it is claimed that all objects of knowledge are empty of inherent existence, and that this emptiness is the essence of both Buddhas and sentient beings, and that this text teaches this. The former view is the direct teaching of many sutras, but this text explains the intention of the sutras, and is therefore an explanation. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུལ་ཆོས་གསུམ་གསལ་བར་གསུངས། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྟོབས་སོགས་དང་། །བློ་བུར་རྣམ་དག་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱིས། །སྒྲིབས་དང་མ་སྒྲིབས་མ་གཏོགས་པ། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཁྱད་མེད་ན། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྟོབས་ལ་སོགས། །སྒྲིབས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་དང་། །དྲི་མས་ཀྱང་ནི་དེ་དག་ལ། །སྒྲིབ་པར་ནུས་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །སྙིང་པོའི་གཙོ་བོ་སྟོབས་སོགས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་པ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་མིན་ཞེས། །གཞུང་འདིས་གསལ་བར་བསྟན་ལ་ལྟོས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཞུང་ལས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀ་ཡིས། །རང་བཞིན་མེད་ལ་རང་བཞིན་དང་། །སྙིང་པོ་མེད་ལ་སྙིང་པོ་ཞེས། །བཏགས་ནས་བསྟན་མོད་གཞུང་འདིར་ནི། །མེད་པར་དགག་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ། །སྙིང་པོར་འཆད་དང་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། །འགྲེལ་ཚུལ་ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་མེད། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ནི། །བརྗོད་པའི་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ནི། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་མི་སྟོང་བའི། །ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་གཞུང་འདིས་བཤད། །བློ་བུར་དྲི་མས་སྟོང་པ་དང་། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་མི་སྟོང་བའི། །གོ་དོན་བློ་བུར་དྲི་མ་དང་། །བསྐལ་པར་འགྲོགས་ཀྱང་དྲི་མ་དེ། །ཡེ་ཤེས་ངོ་བོར་འགྱུར་མི་སྲིད། །སྟོང་ཉིད་བློ་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས། །གོམས་པས་གསལ་སྣང་མཆེད་པ་ན། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་དབྱེར་མེད་དུ། །འགྱུར་ཞེས་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས་གསུངས། །ཅེས་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ངེས་དོན་ལ་སྒྲོ་སྐུར་སེལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །། 13-7-5b ༄། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པས་དབུ་མའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་སེལ་བ་སྟེ་ལེའུ་དྲུག་པ། ༄༅། །རྒྱལ་བ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ལ། །ཕྱག་འཚལ་ཡུམ་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་། །ཟླ་བས་འཇུག་པར་འགྲེལ་ཚུལ་ལ། །སྒྲོ་འདོགས་མང་ཞིག་འདིར་བརྟག་བྱ། །ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱི་དབུ་མ་ལ། །འཇུག་པས་རྩ་བའི་དོན་འགྲེལ་ཚེ། །རང་རྒྱུད་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ། །ཕྱོགས་སྔར་བཞག་པ་ཡིན་ཞེས་གསུང་། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ། །རྟོགས་པའི་ཐེག་དམན་ཡོད་མེད་ཙམ། །མ་གཏོགས་འཇུག་པར་རང་རྒྱུད་པ། །ཕྱོགས་སྔར་བཞག་པ་ཅིག་ཀྱང་མེད། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟེན་གྱུར་ན། །ཞེས་པ་དེ་ཡིས་འདོད་ཅེས་ཟེར། །རང་རྒྱུད་པས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པར་འདོད། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པར། །འདོད་པའི་གོ་སྐབས་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་པོ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡི། །མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཁྱོད་ཀྱང་འདོད། །དེ་དེ་ཡིན་པ་སྒྲོ་བཏགས་སམ། །ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་འཆད། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཁྱེད་ལ་འགལ། །དང་པོ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་དེ། །དོན་བྱེད་ནུས་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཕྱིར། །དོན་བྱེད་ནུས་པར་མི་འགྱུར་བས། །དངོས་ཀུན་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འགལ། །སྟོང་ཉིད་དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་ནི། །ཐལ་བའི་
Chinese
阐明三种姓氏的教义。 自性清净的力量等，以及 客尘清净的遮蔽物。 除了被遮蔽和未被遮蔽之外， 自性的本体没有差别。 自性清净的力量等， 远离一切遮蔽， 尘垢也不能 遮蔽它们。 核心的主体力量等， 与一切功德无别， 是否一切众生都具有？ 请看此论典的阐明。 在《般若波罗蜜多经》中， 佛和众生二者， 对于无自性者称为自性， 对于无实义者称为实义， 虽然安立而宣说，但在此论典中， 对于否定无有的空性， 作为实义来解释，并且无著 对于解释的方式连一部分也没有。 以空性的方式， 所说的如来藏， 是不空于无上法的 智慧，此论典即是阐述这个。 空于客尘， 不空于无上法， 客尘的意义是， 即使与劫同在，尘垢 也不可能变成智慧的本体。 空性、智慧和慈悲等， 通过串习而增长显现时， 与心识的相续无别地 转变，圣解脱部这样说过。 这是《宝性论》的教义，消除增益和诽谤的第五品。 破除对入中观以建立中观之义的错解，第六品。 顶礼胜者语自在。 礼敬佛母与龙树论， 月称论师释此论， 诸多增损于此详察。 月称论师之《入中观》， 解释根本论之义时， 说将自续派与唯识宗， 立为前设之宗。 仅有现量证悟 法无我的小乘行者是否存在？ 《入中观》中并无 将自续派立为前设之宗的情况。 ‘以自相为所依’， 有人说，月称论师以此观点为自宗。 自续派认为一切法 皆自性空。 根本没有 承认以自相成立的机会。 您也认为 事物具有能起作用的体性。 这是随意的捏造， 还是从对境的角度成立？ 若是后者，则与您相违。 若是前者，则事物 因被随意捏造为能起作用， 故不可能真正具有作用， 因此与一切事物皆由量成立相违。 若空性是事物毁灭之因，
English
Clearly explaining the three lineages' doctrines. The power of self-nature purity, etc., and The adventitious purity of obscurations. Apart from being obscured and not obscured, The essence of self-nature is no different. The power of self-nature purity, etc., Free from all obscurations, And even defilements cannot Obscure them. The main essence of power, etc., Inseparable from all qualities, Whether all sentient beings possess it? Look at the clarification in this treatise. In the Prajnaparamita Sutra, Both Buddha and sentient beings, For those without self-nature, it is called self-nature, For those without essence, it is called essence, Although established and taught, in this treatise, For the emptiness that negates non-existence, It is explained as essence, and Asanga Does not have even a part of the explanation method. In the way of emptiness, The spoken Tathagatagarbha, Is not empty of the unsurpassable Dharma, This treatise explains that wisdom. Empty of adventitious defilements, Not empty of the unsurpassable Dharma, The meaning of adventitious defilements is, Even if it accompanies for eons, that defilement Cannot become the essence of wisdom. Emptiness, wisdom, and compassion, etc., When the clear appearance increases through habituation, Inseparably from the mind's continuum, It transforms, as said by the author of the Namgyal Commentary. This is the fifth chapter of the Uttaratantra Shastra, eliminating exaggerations and slanders about its definitive meaning. Eliminating Misconceptions about How to Establish the Meaning of Madhyamaka through Entering Madhyamaka, Chapter Six. Homage to the Victorious Lord of Speech. Homage to the Mother and Nagarjuna's treatises, Here, many additions and subtractions to Chandrakirti's explanation of Entering [Madhyamaka] will be examined. When Chandrakirti's Entering Madhyamaka Explains the meaning of the root text, It is said that the Svatantrika and Cittamatra Are established as the prior positions. Is there even a Hinayana practitioner who directly realizes The selflessness of phenomena? There is no instance in Entering [Madhyamaka] where The Svatantrika is established as the prior position. 'Relying on its own characteristics,' Some say that Chandrakirti asserts this view. The Svatantrika asserts that all phenomena Are empty of their own nature. There is no Opportunity to assert establishment by their own characteristics. You also assert that Things have the characteristic of being able to perform a function. Is this a mere fabrication, Or is it established from the object's side? If the latter, it contradicts you. If the former, then things Are fabricated to be able to perform a function, Therefore, they cannot truly have a function, Thus, it contradicts that all things are established by valid cognition. If emptiness is the cause of the destruction of things, --------------------------------------------------------------------------------