Tibetan
གཤེགས་པ་ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་བཞིའོ། །བཅུ་དྲུག་པ་ནི། སྤྱོད་པ་དག་ནི་ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གོ །དེ་ལྟར་སྨོན་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་འདི་ནི། དབྱིག་གཉེན་ཞབས་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་སོགས་འགྲེལ་ཚད་ཕལ་ཆེ་བ་དག་གི་བཤད་པའི་སྲོལ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་ལ་གཉིས་ 8-6-4a ཏེ། སྨོན་ལམ་འདིའི་མཐའ་དང་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་ཅེས་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཕན་ཡོན་དང་། དེ་གཉིས་ཀའི་འཇུག་བསྡུས་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། བསོད་ནམས་མང་པོའི་ཡོན་ཏན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བའི་ཡོན་ཏན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་ཡོན་ཏན། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་འབྱང་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་གིས་བཟང་སྤྱོད་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་དག་རྙེད་པ་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །བཞི་པ་ནི། མཚམས་མེད་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཡོན་ཏན་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུས་བསྡུས་པ་དང་། འབྲས་བུས་བསྡུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡེ་ཤེས་དང་ནི་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ཕན་ཡོན་དེ་གཉིས་ཀའི་འཇུག་བསྡུ་བ་ནི། གང་ཡང་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་སྨོན་ལམ་དེ་མངོན་དུ་བྱེས་པའི་དགེ་བ་བསྔོ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན་པ་ལྟར་བསྔོ་བ་དང་། རྒྱལ་བས་མཁྱེན་པ་ལྟར་བསྔོ་བ་དང་། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་མཐོང་བའི་རྒྱུར་བསྔོ་བ་དང་། དེས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ལུང་སྟོན་པའི་རྒྱུར་བསྔོ་བ་དང་། དེ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་རྒྱུར་བསྔོ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཇམ་དཔལ་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། དུས་གསུམ་གཤེགས་པ་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་ནི་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཉིས་སོ། །བཞི་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །ལྔ་པ་ནི་དེར་ནི་བདག་གིས་སོགས་རྐང་པ་བཞིའོ། །རེ་ཞིག་དགོས་པ་དང་། བསྡུས་པའི་དོན་ནི་དེ་ཙམ་མོ། ། ༄། །ཚིག་གི་དོན། མཚན་གྱི་དོན། གསུམ་པ། ཚིག་གི་དོན་འཆད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་གྱི་དོན། འགྱུར་གྱི་ཕྱག །གཞུང་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ 8-6-4b ཏེ། མཚན་བསྒྱུར་བ་དང་། བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་ཞེས་པ་ནི། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པའོ། །བྷ་དྲ་ནི་བཟང་པོའོ། །ཙརྱ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །པྲ་ནི་དྷ་ན་ཞེས་པ་སྨོན་ལམ་མོ། །རཱ་ཛ་ནི་རྒྱལ་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་ན་འཕགས་པ། བཟང་པོ་ཞེས་པ་ནི། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ། །དེས་སྤྱོད་ཅིང་
Chinese
‘已逝者’等四句偈颂。 第十六，‘行为清净’等一句偈颂。 如此，对发愿的十六种分类的解释，是迪瓦卡拉钱德拉（Dignāga）和法称（Dharmakīrti）等大多数注释家的传统。 第二，总结的意义有二：此发愿的结尾和利益。 首先是：‘直至虚空之尽头’等四句。 其次有三：今生和来世的利益，以及两者结合的利益。 首先有四：积累大量功德的利益，见到如来（Tathāgata）的利益，与菩萨（Bodhisattva）分享福报的利益，以及净化业障的利益。 首先是：‘无论何方十方’等两句偈颂。 其次是：‘以何善行’等四句。 第三是：‘彼等获得’等四句。 第四是：‘无间’等四句。 第二，来世的利益有二：以原因为总结，以结果为总结。 首先是：‘智慧与’等四句。 其次是：‘菩提树下’等四句。 第三，总结两者利益的结合是：‘无论何善行’等四句。 第二，将此发愿显现的善根回向有五：如诸佛之子所知般回向，如诸佛所知般回向，回向为见阿弥陀佛（Amitābha）之因，回向为被预言证得无上菩提（Anuttarā-samyak-saṃbodhi）之因，以及回向为利益众生之因。 首先是：‘文殊’等四句。 其次是：‘三世逝者’等四句。 第三是：‘我临终时’等两句偈颂。 第四是：‘诸佛坛城’等四句。 第五是：‘于彼我’等四句。 暂时来说，必要性和总结的意义就到此为止。 ༄། །词义，名称的意义。 第三，解释词义有三：名称的意义，翻译的敬语，正文的意义。 首先有二：翻译名称和解释。 首先是：在梵语中，‘Ārya’是藏语的‘འཕགས་པ’（phags pa，圣者）。‘Bhadra’是‘བཟང་པོ’（bzang po，贤善）。‘Carya’是‘སྤྱོད་པ’（spyod pa，行）。‘Praṇidhāna’是‘སྨོན་ལམ’（smon lam，愿）。‘Rāja’是‘རྒྱལ་པོ’（rgyal po，国王）。 其次是：因为远远超越了凡夫的境界，所以是‘圣者’。‘贤善’是指‘普贤’。以其行持
English
‘The departed’ and other four Shlokas. The sixteenth, ‘Actions are pure’ and other one Shloka. Thus, this explanation of the sixteen divisions of aspiration is the tradition of explanation of most commentators such as Dignāga and Dharmakīrti. Second, the summarized meaning has two: the end and benefits of this aspiration. First is: ‘Until the end of the sky’ and other four lines. Secondly, there are three: the benefits of this life and future lives, and the combined benefits of both. First, there are four: the benefit of accumulating great merit, the benefit of seeing the Tathāgata, the benefit of sharing fortune with Bodhisattvas, and the benefit of purifying karmic obscurations. First is: ‘Whatever directions of the ten directions’ and other two Shlokas. Second is: ‘By whatever good deeds’ and other four lines. Third is: ‘Those attainments’ and other four lines. Fourth is: ‘Uninterrupted’ and other four lines. Second, the benefits of future lives have two: summarized by cause and summarized by result. First is: ‘Wisdom and’ and other four lines. Second is: ‘Under the Bodhi tree’ and other four lines. Third, the combination of the benefits of both is: ‘Whatever good deeds’ and other four lines. Second, there are five dedications of the merit of manifesting this aspiration: dedicating as the sons of the Buddhas know, dedicating as the Buddhas know, dedicating as the cause to see Amitābha, dedicating as the cause to be prophesied to attain Anuttarā-samyak-saṃbodhi, and dedicating as the cause to benefit sentient beings. First is: ‘Mañjuśrī’ and other four lines. Second is: ‘Three times departed’ and other four lines. Third is: ‘When I do the time of death’ and other two Shlokas. Fourth is: ‘Mandala of the Buddhas’ and other four lines. Fifth is: ‘There I’ and other four lines. For the time being, the necessity and the summarized meaning are just that much. ༄། །Meaning of words, meaning of the name. Third, explaining the meaning of words has three: the meaning of the name, the honorifics of translation, the meaning of the text. First, there are two: translating the name and explaining. First is: In Sanskrit, ‘Ārya’ is ‘འཕགས་པ’ (phags pa, noble) in Tibetan. ‘Bhadra’ is ‘བཟང་པོ’ (bzang po, good). ‘Carya’ is ‘སྤྱོད་པ’ (spyod pa, conduct). ‘Praṇidhāna’ is ‘སྨོན་ལམ’ (smon lam, aspiration). ‘Rāja’ is ‘རྒྱལ་པོ’ (rgyal po, king). Second is: Because it is far beyond the realm of ordinary beings, it is ‘noble’. ‘Good’ refers to ‘Samantabhadra’. By practicing it --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
དབང་འབྱོར་པའི་དོན་གྱིས་ནི་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་དེ་ཡང་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག །བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་སྤྱོད་པའི་ཆོས་བཅུ་སྟེ། བཅུ་པོ་གང་ཞེ་ན། མ་འོངས་པའི་བསྐལ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་སྨོན་ལམ་ནི། དེས་སྤྱོད་པའི་ཆོས་སོ། །མ་བྱོན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་དང་། རིམ་གྲོ་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཆོས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ལ་འགོད་པ་ནི། དེའི་ཆོས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསགས་པའི་སྨོན་ལམ་ནི། དེའི་ཆོས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པའི་སྨོན་ལམ་ནི་དེའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་སྨོན་ལམ་ནི་དེའི་ཆོས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་རྒྱན་པའི་སྨོན་ལམ་ནི་དེའི་ཆོས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་སྨོན་ལམ་ནི་དེའི་ཆོས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཅད་ལ་ཞིང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་སྨོན་ལམ་ནི་དེའི་ཆོས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་སྨོན་ལམ་ནི་དེའི་ཆོས་སོ། །ཆོས་དེ་དག་གིས་སྨོན་པར་བྱས་ན་དེའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་དྲུག་པའི་སྒྲ་སྨྲས་པ་ནི། སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་དབང་གིས་ཏེ། དྲུག་པའི་སྒྲ་འོག་མ་སྦྱར་བདེ་བའི་སླད་ 8-6-5a དུའོ། །སྨོན་ལམ་ཞེས་པ་ནི། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་། དེ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་འདུན་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཞིག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི། །སེམས་པ་འདུན་དང་བཅས་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ཞེས་པ་ནི། དཔེར་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་མངའ་རིས་སུ། རྒྱལ་ཕྲན་མང་པོའི་མངའ་ཐང་འདུ་བ་ལྟར། སྨོན་ལམ་འདིའི་ནང་དུ་ཡང་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སྨོན་ལམ་གྲངས་མེད་པ་འདུ་བས་ན། སྨོན་ལམ་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ། །འདིར་བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཅི་ཞེ་ན། སྨོན་ལམ་ནི་སྤྱི་དང་། བསྔོ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ། དེ་ལ་ནི་བསྔོ་རྒྱུའི་རྫས་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་ལ། སྨོན་ལམ་ནི། དེ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། འདོད་བྱའི་དོན་ཐོབ་པར་འདུན་པའོ། །དེ་ཀའི་ངོ་བོ་ནི་འདུན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་པས་ཀྱང་། སེམས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་རྒྱལ་པོ་འདི་ནི་བསྔོ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དགེ་བ་ཅུང་ཟད་བདག་གིས་ཅི་བསགས་པ། །ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར
Chinese
所谓的‘获得自在’，指的就是‘善妙行’。关于这个意义，《华严经》（梵文：Avataṃsaka Sūtra）中说：‘诸位佛子，这十种是菩萨普贤所修的十种法。这十种是什么呢？未来一切劫中安住的愿是其所修之法；对未来一切如来作供养和承侍是其法；安立一切众生于菩萨普贤行是其法；圆满积聚一切善根的愿是其法；进入一切波罗蜜多的愿是其法；圆满一切菩萨行的愿是其法；庄严一切世界的愿是其法；受生一切佛刹的愿是其法；通达一切法并善巧分别刹土的愿是其法；在一切佛刹中现证菩提的愿是其法。’如果以这些法来发愿，那么他的行就会圆满。’这里说‘第六’，是由于句法上的需要，为了便于将‘第六’与后面的内容连接起来。 所谓‘愿’，是指希求未来之事物，并且具有实现此事的意乐和相应的心理状态。正如《经庄严论》（梵文：Mahāyāna-sūtrālaṃkāra）中所说：‘坚固者的愿，是具有意乐和希求之心。’所谓‘王’，譬如轮王（梵文：cakravartin）的领地内，聚集了许多小国的统治权一样，在这个愿中也聚集了包括十大愿在内的无数愿，因此是所有愿中的主尊。这里，回向和愿的区别是什么呢？愿是普遍的，回向是特殊的。回向必须有回向的对境，而愿则无论有无对境都可以，关键在于希求获得所 желаемого。其体性是意乐，并且由意乐所引发的相应心识，也会使心专注于特定的对境。虽然如此，这个普贤行愿王实际上就是一种回向，正如：‘我所积的一切微小善根，都为了圆满菩提’。
English
The so-called 'attaining freedom' refers to the 'excellent conduct'. Regarding this meaning, the *Avataṃsaka Sūtra* states: 'Oh, sons of the Victorious Ones, these ten are the ten dharmas practiced by the Bodhisattva Samantabhadra. What are these ten? The aspiration to abide in all future kalpas is the dharma he practices; making offerings and serving all future Tathāgatas is his dharma; establishing all sentient beings in the practice of Bodhisattva Samantabhadra is his dharma; the aspiration to perfectly accumulate all roots of virtue is his dharma; the aspiration to enter all pāramitās is his dharma; the aspiration to perfect all Bodhisattva practices is his dharma; the aspiration to adorn all realms of the world is his dharma; the aspiration to fully embrace rebirth in all Buddha-fields is his dharma; the aspiration to be skilled in completely understanding all dharmas and differentiating fields is his dharma; the aspiration to manifestly attain complete enlightenment in all Buddha-fields is his dharma.' If one aspires with these dharmas, then his practice will be perfected.' The mention of 'sixth' here is due to syntactical necessity, to facilitate the connection of 'sixth' with the following content. The term 'aspiration' refers to seeking a future object, along with the intention and corresponding mental state to manifest it. As stated in the *Mahāyāna-sūtrālaṃkāra*: 'The aspiration of the steadfast is with intention and desire.' The term 'king' is analogous to how the dominion of a Cakravartin (wheel-turning king) encompasses the rule of many smaller kingdoms; similarly, within this aspiration are gathered countless aspirations, including the ten great aspirations, thus it is the chief among all aspirations. Here, what is the difference between dedication and aspiration? Aspiration is general, while dedication is specific. Dedication necessarily requires an object to be dedicated, whereas aspiration can be with or without an object; the key is the desire to obtain the desired. Its essence is intention, and the corresponding mind that arises from it also causes the mind to move towards that particular object. Nevertheless, this King of Aspirations of Samantabhadra is indeed a dedication, as it says: 'Whatever small virtue I have accumulated, all of it is for the sake of perfect enlightenment.' --------------------------------------------------------------------------------