Tibetan
པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡིན་ན་དེའི་རང་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དགོས་པ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཆོས་རྣམས་མཐའ་དག་དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་པོའོ། །ཡང་དབུ་མ་པ་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་རང་ལུགས་ལ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མི་སྦྱོར་བས་ཁྱབ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་དེའི་ལུགས་ལ་དེ་མི་སྦྱོར་བ་བཞིན། རྟེན་འབྲེལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་ལ་དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོ་ཞེས་བྱ་ཡི། བདེན་པ་ཞེས་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་རིགས་པ་གཉིས་པའོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་དང་འཕགས་པ་གང་རུང་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན། དེ་ལ་དབུ་མ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྦྱོར་བས་ཁྱབ། དཔེར་ན། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཀ་ངོར་ཟླ་གཉིས་བདེན་པར་འཇོག་པ་བཞིན། མི་ཤེས་ 4-6-5a གཉིད་ཀྱིས་རབ་བསྐྱོད་ཅེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲགས་པ་དེ་དང་། བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་འཕགས་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲགས་དེ་གཉིས་ཀ་ལ། དབུ་མ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་གསུམ་པའོ། །ཡང་དབུ་མའི་རང་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་ཁྱབ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་དབུ་མའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་གཞག་དགོས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་གཞག་པ་བཞིན་གྲུབ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་དགོས་པ་བཞིན། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། དབུ་མའི་ལུགས་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་བཞི་པའོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ན་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཞེན་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ངེས་སོ། །འོ་ན་རང་གི་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གང་། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ནི་གང་ལ་སྦྱོར་ཞེ་ན། རང་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། མཚན་མའི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་ཚད་མས་ག
Chinese
如果世俗谛被承认为存在于胜义谛中，那么所有世间人所承认的胜义谛之法，也应如中观宗所承认的世俗谛一样。这是第一种理证方式。此外，如果某个事物在中观宗中被认为是世俗谛，那么它就不应被称为'真实'。例如，如果某个事物在世间被认为是世俗谛，那么在中观宗中就不会这样称呼它。对于显现为各种缘起的事物，中观宗只会称其为'仅仅是世俗谛'，而不会称其为'真实'。这是基于圣教的第二种理证方式。此外，如果某个事物被世间或圣者认为是世俗谛，那么中观宗就会称其为'世间的世俗谛真实'。例如，就像二月显现的错觉，在有眼翳的人面前，二月被认为是真实的一样。在'不知睡眠所扰'等情况下所说的世间所公认的世俗谛，以及在'虚假的现象是世俗谛'等情况下所说的圣者所公认的世俗谛，中观宗都会给它们贴上'世间的世俗谛真实'的标签。这是第三种理证方式。此外，如果某个事物存在于中观宗的自宗中，那么它必须是自性存在的，因为如果是这样，它就必须通过中观宗的理证来确立。例如，就像实事宗通过理证来确立事物一样，如果成立，就必须是自性成立的。因此，所有世俗谛的法，如色等，都不是中观宗所承认存在的，因为中观宗的任何量都无法证明它们的存在。这是第四种理证方式。此外，如果某个事物是世间的世俗谛真实，那么它不一定存在，就像执着于人我和法我自性存在的执着对象的显现一样。基于这五种理证方式，可以确定世俗谛真实并不存在于中观宗的自宗中。 那么，自宗所承认存在的法是什么？'真实'这个术语又适用于什么呢？我们不承认任何自宗存在的法，因为我们要破除所有的相。那么，难道不应该承认胜义谛是通过量成立的吗？当使用圣者的智慧语言时，我们是这样承认的。世俗谛在那时也不是通过量成立的。
English
If conventional truth is accepted as existing in the ultimate truth, then all phenomena accepted by worldly people as ultimate truth should be like conventional truths accepted by the Madhyamikas. This is the first type of reasoning. Furthermore, if something is known as conventional truth to the Madhyamikas, then the term 'true' should not be applied to it in their system. For example, if something is known as conventional truth to the world, then that term is not applied to it in their system. To the appearance of various interdependent phenomena, the Madhyamikas only apply the term 'mere conventional truth,' but not 'true.' This is the second type of reasoning based on scripture. Furthermore, if something is known as conventional truth to either the world or the noble ones, then the Madhyamikas apply the term 'worldly conventional truth.' For example, just as the two moons appearing to someone with an eye ailment are considered true in their perception. Both the conventional truths known to the world as described in contexts such as 'disturbed by sleep,' and the conventional truths known to the noble ones as described in contexts such as 'artificial things are conventional,' are labeled by the Madhyamikas as 'worldly conventional truth.' This is the third type of reasoning. Furthermore, if something exists in the Madhyamika's own system, then it must exist inherently, because if it does, it must be established through the Madhyamika's reasoning. For example, just as things established through the reasoning of those who assert entities must be inherently established. Therefore, all conventional phenomena such as form do not exist according to the Madhyamika system, because no valid cognition in that system can establish them. This is the fourth type of reasoning. Furthermore, if something is a worldly conventional truth, it does not necessarily exist, just like the object grasped by the clinging to the inherent existence of persons and phenomena. Based on these five types of reasoning, it is certain that conventional truth does not exist in the Madhyamika's own system. So, what phenomena are accepted as existing in one's own system? And to what is the term 'true' applied? We do not accept any phenomena as existing in our own system, because we refute all characteristics. Then, shouldn't we accept that ultimate truth is established through valid cognition? When using the language of noble wisdom, we do accept it in that way. Conventional truth is also not established through valid cognition at that time. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྲུབ་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་ 4-6-5b འདིར་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཅིག་པོ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། མི་སླུ་བའི་ཆོས་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ན་ཡོད་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་སྤྲོས་པའི་ཚོགས་མཐའ་དག་དང་བྲལ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ན་ཡོད་མི་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁོ་ན་དབུ་མའི་རང་ལུགས་སུ་ངེས་སོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་བཀག་པ་ཙམ་ལ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་བསྒྲུབས་ན་སྤྲོས་པའི་མཚན་མར་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། གོང་གི་རིགས་པ་དེ་ཤེས་ན་དེ་དག་རང་གི་ངང་གིས་འདོར་ནུས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འགའ་ཞིག་དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་ལ་ཡོད་ན། དེ་རྟག་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། དེའི་ལུགས་ན་ཡོད་ན་དེ་མེད་པར་སོང་བའི་དུས་གཅིག་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་དུ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་དབུ་མའི་ལུགས་ལ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ནས། དེ་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་དུ་གྲུབ་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཚེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ན་ནི་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་ཁས་བླངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཡོད་པར་ཞེན་པའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་དེ་ལ་རྟག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་འགའ་ཞིག་གྲུབ་མཐའ་ལ་གྲགས་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་ཡོད་པར་ཞེན་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བདེན་སྟོང་ཡོད་པར་ཞེན་པའི་བློ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བློས་ཡོད་པར་ཞེན་པ་ནི་རྟག་པའི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་བརྟགས་གཅིག་པུར་ཉམས་དགའ་བའི་རྟོག་པས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་གྱི། གྲུབ་མཐའ་ལ་གྲགས་པའི་ཚད་མས་ 4-6-6a གྲུབ་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་གྲུབ་མཐའ་ལ་གྲགས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ན། ཐ་སྙད་བདེན་པ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟག་པའི་ལྟ་བ་ངོས་བཟུང་ནས། གཉིས་པ་ཆད་པའི་ལྟ་བ་ནི། གང་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཞིག་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་མེད་པར་སོང་བ་ཡིན་ན་ཆད་པས་ཁྱབ་སྟེ། སྔར་ཡོད་པ་ཞིག་ཕྱིས་མེད་པར་སོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ཆད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་ཤེར་འཆལ་དེ་ལ་ཆད་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔོན་ཡོད་པ་ཞིག་ཕྱིས་མེད་པར་ཞེན་པའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབུ་མ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་མ་ཡིན་པར་བལྟ་བ་ནི། ཆད་པའི་ལྟ
Chinese
不承认存在，这是一种区别。'真理'这个词只适用于究竟真理，因为没有其他不欺骗的法。不要认为如果它是究竟真理，就必须存在，因为它必须与所有的戏论集合分离。因此，如果它在名言中存在，则不必存在。因此，'一切法在究竟上都不存在'，这本身就是中观的自性。这仅仅是否定存在，而不是证明不存在，因为如果证明不存在，就会陷入戏论的相。第二部分是识别常断的观点，以及如果理解了上述的推理，就能自然放弃这些观点的方式。第一部分是：如果中观自宗存在一些世俗谛，那么必须承认它是常有的，因为按照他们的观点，如果存在，那么它消失的时候永远不可能存在。否则，如果像苗芽一样的事物被中观宗承认存在，并且在用理智分析它是一个还是多个时，如果承认它不存在，那就是承认空性是事物的毁灭者。因此，执着于这些事物存在的有染污的智慧被称为常有的观点，因为它是通过宗派中著名的推理来分析法，并执着于它存在的智慧。例如，就像执着于胜义空存在的智慧一样。与世俱生的心识执着于存在不是常有的观点，因为它是通过未经分析的、令人愉悦的分别念来承认的，而不是通过宗派中著名的量来建立的，并以其为理由来承认存在。如果承认名言谛是通过宗派中著名的量来建立的，那么就必然承认名言谛是通过理智分析可以成立的。例如，就像有实宗一样。这样识别了常有的观点之后，第二部分是断见：如果通过量成立的法在用理智分析时消失了，那么它必然是断见，因为先前存在的事物后来消失了。例如，就像河流的延续中断一样。因此，这种邪慧被称为断见，因为它是一种执着于先前存在的事物后来消失的有染污的智慧。中观宗认为一切法都不存在，这不是断见。
English
Not admitting existence is a distinction here. The term 'truth' is only applied to the ultimate truth, because there is no other non-deceptive dharma. One should not think that if it is the ultimate truth, it must exist, because it must be separated from all collections of elaboration. Therefore, if it exists in name, it does not have to exist. Therefore, 'all dharmas do not exist ultimately,' this alone is ascertained as the self-nature of Madhyamaka. This is merely negating existence, not proving non-existence, because if it is proven, it goes into the characteristics of elaboration. The second part is identifying the views of permanence and annihilation, and how if one understands the above reasoning, one can naturally abandon those views. The first part is: If some conventional truths exist in the Madhyamaka's own system, then it must be admitted that it is permanent, because according to their view, if it exists, then the time when it ceases to exist can never occur. Otherwise, if something like a sprout is admitted to exist in the Madhyamaka's system, and when analyzing with reason whether it is one or many, if one admits that it does not exist, then that is admitting that emptiness is the destroyer of things. Therefore, the contaminated wisdom that clings to the existence of those things is called the view of permanence, because it is the wisdom that analyzes dharmas through reasoning famous in philosophical systems and clings to their existence. For example, like the mind that clings to the existence of true emptiness. The innate mind that clings to existence is not the view of permanence, because it is admitted by a pleasing thought that is not analyzed, but it is not admitted to exist based on the reason that it is established by a valid cognition famous in philosophical systems. If one admits that a conventional truth is established by a valid cognition famous in philosophical systems, then it necessarily follows that one admits that the conventional truth can be established by rational analysis. For example, like those who assert substance. Having thus identified the view of permanence, the second part is the view of annihilation: If a dharma established by valid cognition disappears when analyzed by reason, then it necessarily follows that it is annihilation, because something that previously existed later disappeared. For example, like the stream of a river being cut off. Therefore, that kind of wrong view is called the view of annihilation, because it is a contaminated wisdom that clings to the fact that something that previously existed later disappeared. The Madhyamaka's view that all dharmas do not exist is not the view of annihilation. --------------------------------------------------------------------------------