Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc10བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གནད་ལ་འཇུག་པ་ངེས་དོན་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་སོགས་དབུ་མའི་ཆོས་སྐོར་འགའ་ཞིག་བཞུགས་སོ། ། 4-6-1a ༄༅། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གནད་ལ་འཇུག་པ་ངེས་དོན་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་སོགས་དབུ་མའི་ཆོས་སྐོར་འགའ་ཞིག་བཞུགས་སོ། ། ༄། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁས་བླངས་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ། ༄༅། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གནད་ལ་འཇུག་པ་ངེས་དོན་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་སོགས་དབུ་མའི་ཆོས་སྐོར་འགའ་ཞིག་བཞུགས་སོ། ། 4-6-1b སྭསྟི་པྲ་ཛཱ་བྷྱ། སྙེངས་བྲལ་ཟླ་བའི་འོད་རིས་གཞོན་ནུ་ནི། །ཉེ་བར་སིམ་པའི་སྙིང་གི་ཆུ་གཏེར་དུ། །གསལ་བར་འཁྲུངས་པའི་ཀུ་མུད་ཕྲེང་བ་ནི། །མཆོད་པར་ཕུལ་ནས་གུས་པས་ཕྱག་བགྱིའོ། །ཞེས་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ། ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱི་གཞུང་བཟུང་ནས་ངེས་དོན་གྱི་ཁང་བཟངས་ཆེན་པོར་འཇུག་པའི་སྒོ་ཆེན་པོ་གཉིས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁས་བླངས་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁས་བླངས་ནས་ལྟ་བ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་བཞིན་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་དེ་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཁོ་ན་ལ་ཟེར་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཇི་སྲིད་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་མ་ཕྱུང་བ་དེ་སྲིད་དུ་དེའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བློ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམས་སོ། །བདེན་པ་དང་པོ་ཁས་ལེན་པའི་བློ་འདི་ཉིད་དབང་བཙན་པར་བྱས་ནས་བཤད་པར་བྱ་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་བློ་ 4-6-2a ངོར་སྣང་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། ལོག་པར་སྣང་བ་དང་། ཡང་དག་པར་སྣང་བའོ། །དང་པོ་ནི་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་རྣམས་ཏེ། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་གཉིས་ལྟ་བུ་དང་། གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་བསླད་པའི་ཡིད་ཤེས་འཁྲུལ་པས་སྒྲོ་བཏགས་གང་ཞིག །བདག་དང་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་ཡང་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལྔ་དང་། ཡིད་ཤེས་ལ་སྣང་བ་བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་ང་ཙམ་དང་། མྱུ་གུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ལོག་འདི་གཉིས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། མེད་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་ལོག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ལུགས་འདི་ལ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ཏེ། དེ་དང་དེ་དག་ལུགས་དེའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡི
Chinese
大班智达释迦确丹教言集skc10，其中包含《趣入二谛要义甘露滴》等中观法类。 趣入世俗谛而行持之门 吉祥！ 远离怯懦，如新月般的光辉， 在心间清凉的甘露之海中， 明亮绽放的睡莲花鬘， 我以虔诚供养并顶礼。 如是先行顶礼，依循月称论师的论著，开启趣入胜义之殿堂的两扇大门。二者为何？即趣入世俗谛而行持之门，以及趣入胜义谛而见之门。初者，即如世间所称许般地承认。然此世间之人，并非仅指凡夫俗子，而是指凡未断除无明习气者，由无明力所生起，执著显现之心识。此承认第一谛之心识，应作为主要立足点而宣说。世间之人，于心识 前所显现者有二：错谬之显现与真实之显现。前者，乃为暂时之错乱因缘所染污之识所显现者，如眼识错乱所见之毛发、双月等；又如为恶劣宗派所染污之意识错乱，妄加臆测之我与四边生等。后者，乃不依赖错乱因缘染污，而由无明力所生起之俱生识所显现者，即眼识所见之外境五根，以及意识所见之俱生我执所执持之‘我’，以及苗芽自性成立、自性生等。此二者，次第对应于世间所依之世俗谛与胜义谛。然二者中，前者世间亦不许其存在，因其本不存在，乃由错乱之力而错谬显现故。后者，于此论中许其存在，因彼等乃彼论之胜义谛故。
English
Collection of Instructions by the Great Scholar Shakya Chokden skc10, including 'Entering the Essence of the Two Truths: Nectar Drops' and other Madhyamaka teachings. The Gate of Engaging in Conduct by Acknowledging the Conventional Truth Svasti praja bhyah! The youthful radiance of the unyielding moon, In the heart's cool ocean of nectar, The garland of lotuses that brightly blooms, I offer with reverence and prostrate. Having thus begun with prostration, following the treatises of Chandrakirti, let us open the two great gates to enter the great mansion of definitive meaning. What are the two? They are the gate of engaging in conduct by acknowledging the conventional truth, and the gate of engaging in view by acknowledging the ultimate truth. The first is to acknowledge as it is known in the world. However, 'people of the world' does not only refer to ordinary individuals, but to all those who have not yet removed the imprints of ignorance, and whose minds, born together with the force of ignorance, grasp at appearances. This mind that acknowledges the first truth should be taken as the main basis for explanation. For worldly people, what appears in the mind is twofold: false appearances and correct appearances. The first are those that appear to consciousnesses tainted by temporary causes of delusion, such as the hairs and double moons that appear to deluded sense consciousnesses, and the fabrications of deluded mental consciousnesses tainted by bad philosophies, such as the self and the four extremes of birth. The second are those that appear to consciousnesses born together due to the power of ignorance, without relying on being tainted by causes of delusion, such as the five external objects that appear to sense consciousnesses, and the 'I' that is the object grasped by the co-emergent self-grasping of mental consciousness, as well as the sprout being established by its own nature and being born by its own nature. These two types of falsehood are, in order, called the conventional truth and the ultimate truth in relation to the world. However, of these two, the first is not even acknowledged as existing by the world itself, because it does not exist but appears falsely due to the power of delusion. The second is acknowledged as existing in this system, because those things are the ultimate truth of that system. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རང་འགྲེལ་དུ་མདོ་དྲངས་པ་ལས། གཞན་གྱི་དོན་དམ་བྱས་གང་ཡིན། །དེ་ནི་གཞན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །གཞན་གྱི་མར་བྱས་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་གཞན་གྱི་ཆུང་མར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའང་ 4-6-2b དོན་དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་ན་གྲུབ་མཐས་བཏགས་པའི་བདག་གཉིས་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡང་ཡོད་པར་མི་གཞག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་བཏགས་པའི་བདག་གཉིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། དེ་དག་འཇིག་རྟེན་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བཤད་པས་གྲུབ་པའི་དོན་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འཇོག་བྱེད་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པའོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འཇོག་བྱེད་ནི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་དང་དེའི་ལུགས་ཀྱིས་བདེན་པར་བཞག་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བློ་དེ་དང་དེའི་ངོར་ནི་གཉིས་ཀ་བདེན་པར་མཚུངས་ལ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ནི་གཉིས་ཀ་མི་བདེན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན། འཕགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མིང་གིས་བཏགས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡིན་ན་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡོད་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ཤིང་རྟ་བཞིན། བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་། དེ་དང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པའོ། །འོ་ན་ཤིང་རྟ་ཡོད་ལ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདི་སུ་ཞིག་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལའོ། །དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལུགས་དེ་ལ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བ་དེ་དག་བདག་དང་ཤིང་རྟ་ 4-6-3a སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཇོག་ཚུལ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་མི་ཤེས་པའི་གངས་ཅན་པ་དག་གིས་སྨྲས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པས་གང་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལུགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་བདེན་པ་འཇོག་པ་ན། བདག་ནི་ཡོད་ལ་བདེན་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ནི་ཡོད་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གིས་ནི་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་འོད་ཟེར་དཀར་པོའི་ཕྲེང་བ་ལ། བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་གིས་བལྟ་བའི་ངལ་བ་ཅུང་ཟད་
Chinese
因此，在《二谛自释》中引用了一段经文：‘他人所作胜义谛，即是他人的世俗谛。他人所作的酥油，即是他人的妻子。’ 这段话也正是为了说明这个道理。这样解释之后，宗派所安立的二我，在世间也不成立，因为世间人也承认世俗谛。俱生无明所安立的二我，必须依赖于世间而存在，因为世间人承认它们是胜义谛。这样解释所成立的道理是：世间人安立胜义谛的是俱生无明，圣者安立胜义谛的是智慧。世间的胜义谛，以及以各自方式安立为真实的这二者，在圣者的名言中，都称为世间的世俗谛，因为在各自的认知层面，二者都是真实的，而在智慧的层面，二者都不真实。因此，对于这二者来说，名言上存在与不存在并没有区别。 总而言之，在圣者的名言中，以‘如实世俗’之名安立，并且被世间人承认为胜义谛的事物，一定存在于世间，例如车。同样，作为俱生我执的执持对象的‘我’，也可以说是‘就是那个’，这是合乎逻辑的。那么，‘车存在，而我不存在’的宗义，是谁所承认的呢？是自宗的实事师。而不是中观宗自己的观点，因为在中观宗看来，二者都不存在。 那些不了解世间法则与佛陀宗义之间，在安立我和车等事物的方式上，存在着越来越殊胜的差别，却自诩为雪域智者的人说：‘世间人所承认的，就是中观宗的观点。’或者说：‘在安立世间名言谛时，我说我存在，但真实不存在。’或者说：‘作为业果之所依的我存在，而补特伽罗我不存在。’这些人稍微用智慧之眼，去看一下月称论师所善说的白色光芒吧，不要那么费力了。
English
Therefore, in the 'Self-Commentary on the Two Truths', a sutra is quoted: 'Whatever is done as the ultimate truth by others, is considered the conventional truth by others. Whatever is made into butter by others, is considered the wife of others.' This statement is also intended to illustrate this very principle. After explaining it this way, the two selves posited by philosophical tenets are not even established in the world, because worldly people also acknowledge conventional truth. The two selves posited by innate ignorance must be acknowledged as existing in dependence on the world itself, because worldly people acknowledge them as ultimate truth. The point established by explaining it this way is that what worldly people establish as ultimate truth is innate ignorance, and what noble ones establish as ultimate truth is wisdom. Both the ultimate truth of the world and that which is established as true in its own way are called the conventional truth of the world in the language of the noble ones, because in their respective cognitive levels, both are equally true, and in the level of wisdom, both are equally untrue. Therefore, there is no difference in terms of existence or non-existence in name for these two. In short, if something is named as 'accurate conventional truth' in the language of the noble ones and is acknowledged as ultimate truth by worldly people, then it must exist in the world, like a chariot. Similarly, the 'self' that is the object of grasping by the innate self-grasping can also be said to be 'that very one', which is logical. So, who acknowledges the tenet that 'a chariot exists, but a self does not'? It is the substantialists of our own school, not the view of the Madhyamaka school itself, because in the Madhyamaka view, both are equally non-existent. Those who do not understand the increasingly superior differences between worldly customs and the tenets of the Buddha in the way of establishing things like self and chariot, but claim to be wise men of the snowy land, say: 'What worldly people acknowledge is the view of the Madhyamaka school.' Or they say: 'When establishing worldly conventional truth, I say that the self exists, but it is not truly existent.' Or they say: 'The self that serves as the basis for karma and its results exists, but the self of the person does not exist.' These people should take a little effort to look with the eyes of wisdom at the white rays of light well explained by Chandrakirti, and not be so laborious. --------------------------------------------------------------------------------