Tibetan
་མོང་དུ་སྤྱད་འདུག་པས། དགེ་སྡིག་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ་དགོས་པ་མི་འདུག་སྙམ་ན། དགེ་བ་མི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྡིག་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་ནི་གཏན་ལ་ཕབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དགེ་བ་གཏན་ལ་མ་ཕབ་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དང་། གནས་སྐབས་སུ་འཁོར་བར་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་དགེ་བ་གཉིས་ནོར་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན། སྡིག་པ་གཏན་ལ་མ་དབབ་ན་རང་ངོ་རང་གིས་མ་རིག་པ་ཉིད་སྒྲིབ་པ་དང་སྡིག་པ་འཁྲུལ་གཞི་ཡིན་པར་མི་ཤེས་ཏེ་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དུ་འཁྲུལ་པ་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དགེ་སྡིག་གཉིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི་གནད་ཀྱི་ཡང་གཅེས་དམ་པ་ཡིན། དེའི་ན་དགེ་སྡིག་གཉིས་གང་བསགས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་ཡིན སྙམ་ནའང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དགེ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་རྣམ་རྟོག་དཀར་པོ་དེ་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཉག་ཕྲན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དགེ་བ་གང་བསགས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ བདེ་འགྲོ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཙམ་ཐོབ་ནུས་པ་ཡིན་ཀྱང་། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་ལ་ནི་སྤུ་ཙམ་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དེས་བཅིང་བར་འགྱུར་བ་དང་། གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག བཞིའི་སྒོ་ནས་མི་དགེ་བའི་ལས་གང་བསགས་ཀྱང་། སྡིག་པའི་ཡན་ལག་ཁ་ཚང་བའི་དུག་གསུམ་གང་རུང་གི་ཀུན་སློང་ཤུགས་ཆེ་ཆུང་གི་དབང་གིས་འབྲས་བུ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་འཕེན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཀྱང་།དེ་གཉིས་གང་ཡིན་ཡང་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་ན་འཁོར་བར་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ཙམ་ལས་མེད། ཕྱི་མ་དོན་དུ་གཉེར་ནས་མི་མེད་ཀྱི་ལུང་སྟོང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ན་མྱོང་ཞེན་གང་ཡང་མེད་པས་དེའི་བློ་ཡིད་མི་ཚིམས་ནས། གཞན་དགེ་བ་ཟབ་ཟབ་འདྲ་བའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་ལ་གཞོལ་བ་དང་། ཡང་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་སོགས་མཐོང་ཚེ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སོགས་བྱས་ཀྱང་། ཁབ་རྩེ་གཉིས་ཀྱིས་ཚེམ་དྲུབས་མི་འོང་བ་དང་། བློ་རྩེ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་མི་གྲུབ་ཟེར་བའི་དཔེ བཞིན་དུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གདིང་ཐོབ་མི་ནུས་པའི་སྐྱོན་དེས་བཅིང་བའི་ཕྱིར་ན་དགེ་སྡིག་གཉིས་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡིན་མ་གཏོགས། ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་ ༄༅། །རྨོངས་གསུམ་གྱི་ལས་རང་ཁར་སྤྱོད་པ་ལས་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་སྣ་རེ་འགྲུབ་ཀྱང་དེ་ལོས་དགའ། དེ་མིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་དགེ་བ་གང་གིས་འགྲན་ཟླ དང་བྲལ་བ་ཡིན། དེའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཚེ་བློས་བྱས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་དགེ་བ་དང་། མི
Chinese
被愚昧所利用。如果认为没有必要确定善恶，那么，不是为了不修善，也不是为了作恶而确定。像这样，如果不确定善，就会混淆解脱之道和暂时在轮回中积累福德的善，从而无法获得遍知的果位。如果不确定恶，就不会知道自己的本性被无明所遮蔽，恶是错误的根源，因此只能在无尽的轮回中迷惑，所以确定善恶是至关重要的。因此，如果认为无论积累善恶都不会产生结果，那也不是的。因为这个认为是善的白色分别念是基础，是如来藏的细微部分。无论身语意三门积累什么善，即使只能获得善趣天人的地位，但对于遍知之道，连一根毛发也无法接近，会被这个过失束缚。通过基础、思想、行为和究竟四种方式，无论积累什么不善业，由于恶业的支分齐全，在贪嗔痴三毒任何一种强烈或微弱的动机的影响下，都会将果报抛向三恶道。但无论哪一种，都无法超越轮回，所以只是在轮回中积累福德而已。如果为了来世而前往无人居住的空旷之地，在修习空性的时候，因为没有任何体验和执着，所以他的心意不会满足。又去追求其他看似深刻的，有漏的善，或者看到修习空性的功德等，就安住于空性的意义中等等。就像用两根针尖无法缝纫，用两个心思无法成事一样。因为会被无法获得对法性意义的确信的过失所束缚，所以才是必须确定善恶的理由，而不是因为烦恼贪嗔。 如果使用三种愚昧的业，即使能成就一些有漏的善，那当然好。否则，法性的意义是任何善都无法比拟的。在安住于那个意义的时候，人为的思虑的善，和人
English
have been used in ignorance. If you think there is no need to determine good and evil, it is not determined for the sake of not doing good or for the sake of doing evil. If good is not determined in this way, the path to liberation and the merit of accumulating merit in samsara will be confused, and the fruit of omniscience will not be attained. If evil is not determined, one will not know that one's own nature is obscured by ignorance and that evil is the root of error, so one can only be confused in endless samsara. Therefore, determining good and evil is of utmost importance. Therefore, if you think that no matter what good or evil is accumulated, no result will occur, that is not the case. Because this white thought that is considered good is the basis, the subtle part of the Tathagatagarbha. No matter what good is accumulated by body, speech, and mind, even if one can only attain the status of gods and humans in the happy realms, one will not be able to approach the path of omniscience even by a hair's breadth, and will be bound by this fault. Through the four ways of basis, thought, action, and ultimate, no matter what non-virtuous actions are accumulated, because the branches of evil are complete, under the influence of any strong or weak motivation of the three poisons of greed, hatred, and delusion, the result will be thrown into the three lower realms. But no matter which of the two, one cannot transcend samsara, so it is only accumulating merit in samsara. If one goes to an uninhabited empty place for the sake of the next life, when practicing emptiness, because there is no experience or attachment, his mind will not be satisfied. He will also pursue other seemingly profound, contaminated virtues, or when he sees the merits of practicing emptiness, he will abide in the meaning of emptiness, and so on. Just as sewing cannot be done with two needle points, and nothing can be accomplished with two minds. Because one will be bound by the fault of not being able to gain certainty in the meaning of Dharma, that is the reason why good and evil must be determined, not because of the afflictions of attachment and hatred. If one uses the actions of the three kinds of ignorance, even if one can accomplish some contaminated virtues, that is certainly good. Otherwise, the meaning of Dharma is incomparable to any virtue. When abiding in that meaning, the virtue of artificial thought and the virtue of human