Tibetan
་ ༄༅། །གཟིགས། །ངས་བསམ་ཞིང་བསམ་ན་སྐྱོ་བ་སྐྱེས། །དྲན་ཞིང་དྲན་ན་མཆི་མ་འཁྲུགས །སྔོན་ལས་འཕྲོ་ལྡན་པས་ཁྱོད་དང་མཇལ། །ཡུན་རིང་དུ་ཐུགས ཀྱིས་བརྩེ་བར་བསྐྱངས། །ད་ལས་ངན་ང་ལུས་ངན་དམན་པ་ཡིས །ཕ་ཁྱེད་དང་འགྲོགས་པའི་སྐལ་བ་ཞན། །གསུང་ཟབ་པའི་གདམས་པ་ཆེར་ལྡན་ཀྱང་། །བདག་བློ་ཆུང་དམན་པའི སྣོད་མ་ལྡན། །གྲོགས་བརྩེ་བའི་མཆེད་གྲོགས་ཀུན་བཞུགས་ཀྱང་། །རང་གཅིག་པུར་རྒྱུས་མེད་ས་མཐར་སྤྱུགས། །ངོ་ཤེས་པ་རྩྭ་ཤིང་ཆུ་ལས་མེད། །ཕ་དྲིན་ཅན་བླ་མའི་ཞལ་ངོ་ཡིབས། །ད་གདམས་ངག་དཔེ་ཆར་རེ་དགོས་ཤར། །ལམ་སྟོན་མཁན་བླ་མ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །རང་སེམས་རང་གིས་སྐྱོང་དགོས་བྱུང་། །སྙིང་བརྩེ་བའི་ཉམས་མྱོང་ཞུ་ས་མེད། །སྐུ་མི་སྣང་གདུང་འབོད་བྱེད་དགོས་བྱུང་། །སྨིན་གྲོལ་གྱི་གདམས་པ་ཞུས་མེད། །རང་སེམས་བླ་མར་རེ་དགོས་བྱུང་། །དངོས་འབྱོར་གྱི་མཆོད་པ་ཕུལ་ས་མེད། །ཡིད་མོས་པའི་མཆོད་པ་འབུལ་དགོས་བྱུང་། །ཞལ་དཀྱིལ་འཁོར་མཇལ་བའི་སྐལ་བ་མེད། །འཇིམ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་མར་རེ་དགོས་བྱུང་།སྐུ་གཟི་བརྗིད་ལྡན་པ་མཐོང་རེག་བྲལ །ཡིད་མུན་སྒོམ་རྨི་ལམ་རེ་ དགོས་བྱུང་། །གསུང་བྱམས་པའི་བདུད་རྩི་ཞུ་ས་མེད། །ཞལ་རྒྱུན་གྱི་དཔེ་ཆ་བྲི་དགོས་བྱུང་། །ཐུགས་བརྩེ་བའི་དགོངས་ཉམས་ཞུ་ས་མེད། །སྟོང་པ་གཉིས་བླ་མའི་ཐུགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་སྟོང་ཉིད་དང་། རང་གི་རིག་པ་བཞི་ཆ་གསུམ་བྲལ་གྱི་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་བཞག་པ། བློ་ཡིས་བཞག་དགོས་བྱུང་།སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་དྲི་ས་མེད། །ད་རང་མགོ་གར་ཐོན་བྱེད་དགོས་བྱུང་། །ཟས་གང་ཡོད་དངོས་སུ་འབུལ་ས་མེད། །ཕུད་ཙམ་གྱིས་མཆོད་པ་འབུལ་དགོས་བྱུང་། །ད་ཅི་ལ་བསམ་ཡང་རྗེ་ཉིད་དྲན། །གོས་བཟང་པོ་ཡོད་ཀྱང་འབུལ་ས་མེད། ཚིག་སྙན་པོ་ཐོས་ཀྱང་ཞུ་ས་མེད། །ཉམས་རྟོགས་པ་འཆར་ཡང་ཞུ་ས་མེད། །ལས་སྐྱིད་སྡུག་བྱུང་ཡང་འཁྲི་ས་མེད། །ཡིད་སྡུག་གིས་ནོན་ཀྱང་རེས་མེད། །ལས་གང་ལ་བསམ་ཡང་སྡུག བསྔལ་ཆེ། །ད་འཆི་ལ་རང་དབང་མེད་ངེས་ཀྱང་། །བདག་མེད་ངས་མཐར་འགྲོ་དགོས་སྙམ །སྙིང་བརྩེ་བའི་ཤཱི་ལ་བཛྲ་དང་། །ཁོང་མཆེད་གྲོགས་སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ་རྣམས་བློ་ཡིས་མ་ཐོང་ནས། །སྡུག་མཐའ་དེད་བྱེད་དགོས་བདག་ལ་བྱུང་།ད་བསམ་ཞིང་བསམ་ན་བླ་མ་དྲན། །རྗེ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཁོང་རང་དྲན། །རྗེ་ཀུན་བཟང་པདྨ་ལས་འབྲེལ ༄༅། །རྩལ། །ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་དགོངས་མཛོད་ལ། །བདག་དེང་ན
Chinese
༄༅། །看啊！我思前想后，感到悲伤。回忆往昔，泪如泉涌。前世因缘，使我与您相遇。长久以来，您慈悲关怀。如今我业障深重，身体卑劣，无缘与您相伴。纵有甚深教诲，我却心胸狭隘，不堪为器。虽有慈爱道友相伴，我却独自流落异乡。除了草木流水，无人相识。慈悲上师尊容难见。如今只能寄望于经书教诲。指路明灯的上师也无有一位。只能自己调伏自心。满怀深情的体验，无处倾诉。只能向虚空呼唤。未曾接受成熟解脱之教诲。只能依靠自心为上师。无有实际供养之处。只能以意念供养。无缘得见坛城。只能寄望于泥塑佛像。庄严身相，无缘亲见。只能在黑暗中冥想，在梦中相见。慈悲法语，无处听闻。只能书写口耳相传之经典。慈悲心髓，无处请教。将上师不分别之大智慧空性和自己离四边三品之空性智慧二者无别安住，只能以分别念安住。身语意之行为，无处请教。如今只能自己摸索。所有食物，无处实际供养。只能以少许供养。如今无论想到什么，都忆念上师。虽有美好衣物，无处供养。纵闻美妙之语，无处倾诉。纵有证悟，无处请教。无论遭遇苦乐，无处倾诉。纵然内心充满悲伤，也无人安慰。无论想到什么，都是极大的痛苦。如今虽知死亡无法自主，我却觉得最终将独自离去。心中不舍慈爱的希拉瓦扎（藏文：ཤཱི་ལ་བཛྲ་，梵文天城体：शीला वज्र，梵文罗马拟音：śīla vajra，汉语字面意思：戒金刚）和众多道友自解脱者们，我只能在心中不舍，独自承受痛苦的尽头。如今思前想后，唯有忆念上师。忆念三世诸佛之化身上师。忆念与昆桑（藏文：ཀུན་བཟང་，梵文天城体：समन्तभद्र，梵文罗马拟音：Samantabhadra，汉语字面意思：普贤）莲师有缘的上师。 ༄༅། །祈请！以大慈悲心垂念我，我如今
English
༄༅། །Look! When I think and think, sadness arises. When I remember and remember, tears well up. Due to past karma, I met you. For a long time, you cared for me with love. Now, due to my bad karma, my bad body, and my inferiority, I have little chance to be with you, father. Although there are many profound teachings, I, with my small and inferior mind, am not a suitable vessel. Although all my loving Dharma friends are present, I alone am cast to a remote, unknown land. There is no one I recognize except the grass, trees, and water. The face of my kind father, the Lama, is hidden. Now I must rely on teachings in books. There is not even one Lama to show me the path. I must control my own mind. There is no one to whom I can express my heartfelt experiences. I must call out to the invisible form. I have not received the teachings of maturation and liberation. I must rely on my own mind as the Lama. There is no place to offer actual material offerings. I must offer offerings of mental devotion. I have no chance to see the mandala face. I must rely on the eyes of a clay Buddha. I am separated from seeing and touching the glorious form. I must meditate in the darkness of my mind and rely on dreams. There is no place to receive the nectar of loving speech. I must write down the oral lineage texts. There is no place to express the compassionate realization of your mind. The two emptinesses, the emptiness of the Lama's non-conceptual great wisdom and my own wisdom of emptiness, which is free from the four extremes and three characteristics, are placed as inseparable. I must place them with my mind. There is no one to ask about the activities of the three doors. Now I must figure out where my own head is going. There is no place to actually offer whatever food I have. I must offer a small portion as an offering. Now, no matter what I think of, I remember you, Lord. Although I have good clothes, there is no place to offer them. Although I hear sweet words, there is no one to tell them to. Although experiences and realizations arise, there is no one to tell them to. Although happiness and suffering occur, there is no one to confide in. Although my mind is oppressed by sadness, there is no one to rely on. No matter what I think of, there is great suffering. Now, although I know that I have no control over death, I think that I must ultimately go alone. I cannot abandon in my mind my loving Śīla Vajra (藏文：ཤཱི་ལ་བཛྲ་，梵文天城体：शीला वज्र，梵文罗马拟音：śīla vajra，汉语字面意思：戒金刚) and all my fellow Dharma friends, the self-liberated ones. I must pursue the end of suffering. Now, when I think and think, I remember the Lama. I remember the Lama who is the embodiment of the Buddhas of the three times. I remember the Lama who is connected to Kunzang (藏文：ཀུན་བཟང་，梵文天城体：समन्तभद्र，梵文罗马拟音：Samantabhadra，汉语字面意思：普贤) and Padmasambhava. ༄༅། །Please! With great compassion, consider me. I am now