Tibetan
རྩོན་པ། གནས་མིན། གཏི་མུག་གཉིད་ཆེ་ཐབས་མི་ཤེས་ལེ་ ལོ་སོགས་ཡིན་པར་སའི་དངོས་གཞིར་བཤད། གཉིས་པ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་རགས་པ་དེ་དག་འགོག་ལ། སྣང་བའི་མཚན་མ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དཔྱོད་པ། 1-215 དམིགས་པ་རྒྱ་བསྐྱེད་གཟེངས་བསྟོད་སོགས་བྱ་བར་སྒོམ་རིམ་དང་པོར་བཤད། སྣང་བའི་མཚན་མ་ནི་ཉན་སར་མར་མེའི་འོད་ལས་སམ། མེའི་ཕུང་པོའི་འོད་ལས་སམ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བའི་མཚན་མ་ གཟུང་ཤིག་ཅེས་པ་ལྟར་དེ་དག་གི་འོད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་སྣང་ཞིང་གསལ་བར་གྱུར་པ་ལ་སེམས་གཏད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ། དབུ་མ་སྙིང་པོ། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ན་གསལ་ལོ།། །།གསུམ་ པ་ཞི་ལྷག་གི་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་བ་ནི། དགོངས་འགྲེལ། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན། མདོ་སྡེ་རྒྱན། དེའི་འགྲེལ་པ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ། བྱང་ས་སོགས་ན་གསལ་ལོ། །མདོ་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཞི་ལྷག་མཚན་ཉིད་ པ་ནི། ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་པ་དང་རྒྱུན་དུ་རང་གི་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་འཇོག་པར་སྒོམ་རིམ་བར་མར་བཤད། འོ་ན་ཤིན་སྦྱངས་མ་ཐོབ་པའི་ཞི་ལྷག་ལ་ཇི་སྐད་བརྗོད་ཅེ་ན། ཞི་ལྷག་རྗེས་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་དགོངས་འགྲེལ་དང་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་བཤད། འོ་ན་ཅི་ཙམ་གྱི་ཞི་ལྷག་གི་ལམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྨུགས་གཉིད་ཆོམས་པ་ན་ཞི་གནས་དང་། རྒོད་འགྱོད་ཆོམས་པ་ན་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་དག་པར་དགོངས་འགྲེལ་ལས་བཤད།། །།བཞི་པ་ཞི་ལྷག་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། ཞི་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། 1-216 འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཞི་གནས་གཉིས་དང་། བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ཞི་གནས་སོགས་གསུངས་ཡོད་ཀྱང་། མདོ་རྒྱན་རྩ་འགྲེལ་ལས་འཇོག་ཐབས་རྣམ་དགུ་བཤད། ལྷག་ མཐོང་གི་དབྱེ་བ་ནི། དགོངས་འགྲེལ་ལས། མཚན་མ་ལས་སུ་རུང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དང་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་བཤད། ཀུན་བཏུས་དང་། ཉན་ས་སོགས་ནས་དུ་ མ་བཤད་དོ།། །། ལྔ་པ་ཞི་ལྷག་གི་གོ་རིམ་ལ་དཔྱད་པ་ནི། མདོ་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞུང་ཕལ་ཆེར་དུ་ཐོག་མར་ཞི་གནས་སྒྲུབ་ལ་དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒྲུབ་པར་བཤད་པ་མང་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན། བཤེས་སྤྲིང་། སྤྱོད་འཇུག ཉན་ས་སྒོམ་རིམ། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་སོགས་ལས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བཞེད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཤིན་སྦྱངས་མ་ཐོབ་པའང་ཡོད་ལ། དེས་ན་རིམ་ཅན་དུ་འཇུག་པའི་གང་ཟག་ལ་ དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་མ་ཐོབ་ཀྱང་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྷར་ཡང་ཀུན་བཏུས་སུ། ལ་ལ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་ཞི་གནས་ནི་མ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ལྷག་མཐོང་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། སའ
Chinese
精进（藏文：རྩོན་པ།）：指不处于非处（藏文：གནས་མིན།），不昏沉、不贪睡，并且知道方法。这在《瑜伽师地论》（藏文：སའི་དངོས་གཞིར）中有所阐述。第二点是：阻止前面所说的粗重之相，专注于显现之相和佛陀的功德，以及以分别慧进行观察。扩大所缘境，赞叹等等，这些在《修次初篇》（藏文：སྒོམ་རིམ་དང་པོར）中有所阐述。显现之相是指，如同在寂静处，从酥油灯的光芒，或者火堆的光芒，或者太阳的坛城中获取显现之相，专注于所有这些光芒的显现和清晰。此外，《般若波罗蜜多摄颂》（藏文：ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ།），《中观心要》（藏文：དབུ་མ་སྙིང་པོ།），《修次初篇》中都有详细阐述。 第三，辨识止观的体性：这在《解深密经》（藏文：དགོངས་འགྲེལ།），《宝云经》（藏文：དཀོན་མཆོག་སྤྲིན།），《大乘经庄严论》（藏文：མདོ་སྡེ་རྒྱན།）及其无著菩萨所作的注释，以及《瑜伽师地论》等中都有详细阐述。按照经部的观点，具有止观的特征是：获得轻安（藏文：ཤིན་སྦྱངས）并且持续获得自己所入定的三摩地，安住其中。《修次中篇》（藏文：སྒོམ་རིམ་བར་མར）中这样阐述。那么，没有获得轻安的止观又该如何称呼呢？与止观随顺的名称在《解深密经》和《般若波罗蜜多教授》中有所阐述。那么，要达到何种程度，止观之道才能完全清净呢？《解深密经》中说，昏沉睡眠止息时，止的道路清净；掉举后悔止息时，观的道路清净。 第四，显示止观的差别：如果从体性的角度来区分止，有世间止和出世间止两种。如果从作用的角度来区分，有现法乐住止等等。虽然有这些说法，但在《大乘经庄严论》的根本和注释中，阐述了九种安住的方法。观的差别是：《解深密经》中说，有从所缘而来的堪能性，从寻求而来的，以及从分别而来的三种。在《集论》（藏文：ཀུན་བཏུས）和《瑜伽师地论》等中，阐述了多种差别。 第五，考察止观的次第：在大多数经部的论典中，都说首先修止，然后修观。例如，《大乘经庄严论》，《亲友书》（藏文：བཤེས་སྤྲིང་།），《入菩萨行论》（藏文：སྤྱོད་འཇུག），《瑜伽师地论》，《般若波罗蜜多教授》等等。虽然有人认为只能如此，但也有没有获得轻安的情况。因此，这是针对次第进入的人而言的。因为有未获得止而获得观的情况。此外，《集论》中说：‘有些人获得了观，但没有获得止。因此，依靠观而努力修止。’《瑜伽师地论》中也这样说。
English
Effort (Tibetan: རྩོན་པ།): It refers to not being in an inappropriate place (Tibetan: གནས་མིན།), not being drowsy, not being overly sleepy, and knowing the method. This is explained in the *Yogācārabhūmi-śāstra* (Tibetan: སའི་དངོས་གཞིར). The second point is: preventing the coarse appearances mentioned earlier, focusing on the appearances and the qualities of the Buddha, and examining with discriminating wisdom. Expanding the object of focus, praising, etc., are explained in the *First Stage of Meditation* (Tibetan: སྒོམ་རིམ་དང་པོར). The appearance is like taking the appearance from the light of a butter lamp in a quiet place, or from the light of a fire, or from the mandala of the sun, and focusing the mind on the manifestation and clarity of all those lights. Furthermore, the *Compendium of the Perfection of Wisdom* (Tibetan: ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ།), the *Essence of the Middle Way* (Tibetan: དབུ་མ་སྙིང་པོ།), and the *First Stage of Meditation* explain this in detail. Third, identifying the nature of *śamatha* and *vipaśyanā*: This is explained in detail in the *Saṃdhinirmocana Sūtra* (Tibetan: དགོངས་འགྲེལ།), the *Ratnamegha Sūtra* (Tibetan: དཀོན་མཆོག་སྤྲིན།), the *Mahāyāna-sūtrālaṃkāra* (Tibetan: མདོ་སྡེ་རྒྱན།) and its commentary by Asaṅga, and the *Yogācārabhūmi-śāstra*, etc. According to the perspective of the Sūtra school, the characteristics of having *śamatha* and *vipaśyanā* are: having attained pliancy (Tibetan: ཤིན་སྦྱངས) and continuously attaining the samādhi that one has entered into, and abiding in it. This is explained in the *Intermediate Stage of Meditation* (Tibetan: སྒོམ་རིམ་བར་མར). So, what should *śamatha* and *vipaśyanā* be called if pliancy has not been attained? Names that are in accordance with *śamatha* and *vipaśyanā* are explained in the *Saṃdhinirmocana Sūtra* and the *Instructions on the Perfection of Wisdom*. So, to what extent does the path of *śamatha* and *vipaśyanā* become completely pure? The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says that when drowsiness and sleep are stopped, the path of *śamatha* is purified; when agitation and regret are stopped, the path of *vipaśyanā* is purified. Fourth, showing the distinctions of *śamatha* and *vipaśyanā*: If *śamatha* is distinguished from the perspective of its nature, there are two types: mundane *śamatha* and supramundane *śamatha*. If it is distinguished from the perspective of its function, there is *śamatha* that abides in happiness in this life, etc. Although there are these statements, the root and commentary of the *Mahāyāna-sūtrālaṃkāra* explain nine methods of abiding. The distinctions of *vipaśyanā* are: The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says that there are three types: that which comes from the object of focus, that which comes from seeking, and that which comes from discrimination. The *Compendium of Topics* (Tibetan: ཀུན་བཏུས) and the *Yogācārabhūmi-śāstra*, etc., explain many distinctions. Fifth, examining the order of *śamatha* and *vipaśyanā*: In most of the Sūtra school's treatises, it is said that one should first cultivate *śamatha* and then cultivate *vipaśyanā*. For example, the *Mahāyāna-sūtrālaṃkāra*, the *Letter to a Friend* (Tibetan: བཤེས་སྤྲིང་།), the *Bodhicaryāvatāra* (Tibetan: སྤྱོད་འཇུག), the *Yogācārabhūmi-śāstra*, and the *Instructions on the Perfection of Wisdom*, etc. Although some think that it can only be this way, there are also cases where pliancy has not been attained. Therefore, this is intended for those who enter in sequence. Because there are cases where *vipaśyanā* is attained without attaining *śamatha*. Furthermore, the *Compendium of Topics* says: 'Some have attained *vipaśyanā*, but have not attained *śamatha*. Therefore, relying on *vipaśyanā*, they strive for *śamatha*.' The *Yogācārabhūmi-śāstra* also says this. --------------------------------------------------------------------------------