Tibetan
ི། དགོངས་འགྲེལ་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པར་རྒྱུད་བཤད། གཞན་ཡང་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་། རྟེན་འབྲེལ་དང་། ཚོགས་བསགས་སྒྲིབ་ སྦྱངས། མཐུན་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པ། འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས། བྱ་བ་མང་པོ་སྤང་བ་སོགས་མང་དུ་བཤད།། །།གཉིས་པ་ཞི་ལྷག་གི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལ། སྒྲིབ་པ་ངོས་བཟུང་སྟེ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་བཤད་པ་གཉིས། 1-213 དང་པོ་ནི། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་གང་དག་ལགས་པ་དེ་དག་ལས་དུ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལགས། དུ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་སྒྲིབ་པ་ལགས། དུ་ནི་གཉིས་ཀའི་ སྒྲིབ་པ་ལགས། བྱམས་པ་རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དང་ཐེ་ཚོམ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་ སེམས་ནི་གཉིས་ཀའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་བཏུས་དང་མཛོད་འགྲེལ་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་གཡེང་མཚན་འཛིན། སྙོམས་འཇུག་རོ་མྱང་གནས་ངན་ལེན་སོགས་མང་ངོ་། །དབུས་མཐར་ཉེས་པ་ ལྔ་བཤད། དེ་སྤང་བ་ལ་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དོ། །སློབ་དཔོན་བློ་བརྟན་གྱི་ལུས་ཀྱི་རང་གི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ལྡང་བ་ཡང་བ་གང་ལས་སུ་རུང་བའོ། །སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ནི། ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཀྱི་སིམ་པ་དང་། ཡང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་ལྡན་ན་དམིགས་ པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པའི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཤིན་སྦྱངས་རྫོགས་པར་ཐོབ་པ་མི་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། 1-214 འབད་རྩོལ་གྱི་ཆ་ཤས་ཙམ་ཐོབ་པ་དེ་རིམ་པས་སྦྱངས་ནས་བྱང་བ་ན་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་ཐོག་མར་སེམས་ཀྱི་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་པའི་མཐུས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ པས་རླུང་ལུས་ལ་རྒྱུ་ཞིང་། དེས་ལུས་ལ་ཁྱབ་པ་ན་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་པར་ཉན་པར་བཤད། དྲན་ཤེས་དངོས་འཛིན་རྒྱས་པར། ཀུན་བཏུས་དང་། དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་དུའོ། །གང་ལྟར་དྲན་རྒྱུན་བསྐྱངས་པ་ ལས་དེའི་ཁོངས་ནས་ཡིན་མིན་བརྟག་ཅིང་བསྲུང་བའི་བྱ་ར་ཐུ་རེ་བྱེད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དྲན་པའི་སོགས། བྱིང་རྒོད་བྲལ་ནས་ཞི་ལྷག་ཆ་སྙོམས་ན་རྣལ་དུ་ཕབ་པ་སྟེ་དེ་ལ་ གློད་དེ་འཇོག་མཁས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། བྱིང་རྒོད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སྤོང་བ་དང་། བྱིང་རྒོད་འགོག་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཕལ་ཆེར་བྱིང་རྒོད་གཉིས་སུ་འདུ། དེ་ སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ལམ་མ་དག་པ་དང་། ཟས་ཚོད་མི་ཟིན་པ་དང་། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་སྨད་ལ་མི་སྙོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་མི་བ
Chinese
论疏中，详细阐述了以戒律和闻思清净见地。此外，还讲述了上师的加持、缘起、积资净障、安住于有利的环境、少欲知足、舍弃诸多事务等。 第二，关于遣除止观的障碍，分为两个方面：一是指出障碍的体性，二是讲述遣除障碍的对治法。 第一方面，在《解深密经》中说：‘世尊，何等为五种障碍？其中哪些是止的障碍？哪些是观的障碍？哪些是二者的障碍？’慈氏菩萨回答说：‘掉举和后悔是止的障碍，昏沉和睡眠以及怀疑是观的障碍，贪欲和嗔恚是二者的障碍。’《瑜伽师地论》和《俱舍论释》中有详细的阐述。此外，还有散乱、执著相、品尝等持的滋味、恶劣处所等诸多障碍。《中边分别论》中讲述了五种过失，遣除这些过失需要八种对治行。’ 论师世亲说：‘身体的堪能是指身体轻快、柔软、适于行动。心的堪能是指进入如理作意时，心生轻安，以及心变得柔软的因，即心成为堪能之法。如果具备这些条件，就能毫无阻碍地进入所缘境，因此称为心堪能。’ 也就是说，即使在修习禅定的最初阶段无法圆满获得轻安，但通过努力可以逐渐获得轻安的部分，并逐渐修习，最终获得轻安。首先，通过获得心的轻安，身体也会变得轻安，气在身体中运行，从而遍及全身，因此被称为获得身轻安。关于忆念、正念和实执的详细解释，可以参考《瑜伽师地论》和《中边分别论释》。 总之，在保持正念的同时，需要仔细观察和守护，判断是否符合正念。如《入菩萨行论》所说：‘何时念的绳索，系于心门上，守护勿失念，尔时即安乐。’远离掉举和昏沉，止观达到平衡，然后放松，善于安住于此状态。 第二方面，分为两个部分：一是舍弃产生昏沉和掉举的因，二是阻止昏沉和掉举的方法。第一，禅定的障碍大多可以归纳为昏沉和掉举两种。这些障碍源于身语意三门的不清净行为、饮食不节制以及昼夜不调和的修行。
English
The commentary explains in detail the pure view of discipline and learning and thinking. In addition, it also talks about the blessings of the guru, dependent origination, accumulating merit and purifying obscurations, residing in a favorable environment, being content with little desire, abandoning many affairs, and so on. Second, regarding the removal of the obscurations of tranquility and insight, there are two aspects: first, identifying the nature of the obscurations; second, explaining the antidotes to remove the obscurations. The first aspect, in the *Saṃdhinirmocana Sūtra* (Explanation of the Profound Meaning) it says: 'Bhagavan, what are the five obscurations? Which of these are the obscurations of *śamatha* (tranquility)? Which are the obscurations of *vipaśyanā* (insight)? Which are the obscurations of both?' Maitreya Bodhisattva replied: 'Agitation and regret are the obscurations of *śamatha*. Lethargy and sleep, and doubt are the obscurations of *vipaśyanā*. Desire and malice are the obscurations of both.' The *Abhidharmasamuccaya* (Compendium of Abhidharma) and the *Abhidharmakośabhāṣya* (Commentary on the Treasury of Abhidharma) have detailed explanations. In addition, there are many other obscurations such as distraction, clinging to signs, savoring the taste of meditative absorption, and unfavorable places. The *Madhyāntavibhāga* (Distinguishing the Middle from the Extremes) explains five faults, and eight antidotal activities are needed to eliminate these faults.' Master Vasubandhu said: 'The pliancy of the body refers to the body being light, soft, and suitable for action. The pliancy of the mind refers to the mind experiencing bliss when engaging in proper attention, and the cause of the mind becoming soft, that is, the mind becoming a pliant dharma. If one possesses these conditions, one can enter the object of focus without hindrance, therefore it is called mind pliancy.' That is to say, even though it is not possible to fully attain pliancy from the very beginning of practicing meditation, by making effort, one can gradually obtain a portion of pliancy, and gradually cultivate it, and eventually attain pliancy. First, by obtaining mental pliancy, the body will also become pliant, and the air circulates in the body, thus pervading the whole body, therefore it is said to have attained body pliancy. For detailed explanations of mindfulness, awareness, and grasping at reality, refer to the *Abhidharmasamuccaya* and the *Madhyāntavibhāga-bhāṣya* (Commentary on Distinguishing the Middle from the Extremes). In short, while maintaining mindfulness, one needs to carefully observe and guard, judging whether it conforms to mindfulness. As the *Bodhicaryāvatāra* (A Guide to the Bodhisattva's Way of Life) says: 'Whenever the rope of mindfulness is tied to the gate of the mind, guarding it without losing mindfulness, at that time there is happiness.' Separating from agitation and lethargy, achieving a balance between tranquility and insight, then relax and be skilled in abiding in this state. The second aspect is divided into two parts: first, abandoning the causes of arising lethargy and agitation; second, methods to prevent lethargy and agitation. First, most of the obstacles to meditation can be summarized as lethargy and agitation. These obstacles arise from impure actions of body, speech, and mind, immoderate eating, and unbalanced practice during the day and night. --------------------------------------------------------------------------------