Tibetan
པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་དེ་རྟོགས་པར་མཚན་མ་ཡིན་གྱི་ལྷག་མཐོང་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཤེས་བཞིན་ནམ་རིག་པ་ཡིན། འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་ཞི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། 1-227 མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་པའི་ཐ་སྙད་དང་། ཁམས་གོང་མའི་བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས། འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཤིན་སྦྱངས་རིམ་གྱིས་ཐོབ། དེ་ཐོབ་ན་ཞག་མང་ པོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རྒྱུན་ཆད་ནས། ལུས་སེམས་ལ་བདེ་དགའ་ཐོབ་པ་དང་བཅས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་ནུས་སོ། །འོ་ན་ སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་མེད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མིན་ཏེ། མིག་ནད་དང་འདྲ་བའི་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་དང་བག་ཆགས་མ་ལོག་ན་མིག་ནད་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་ ཤེས་པ་དང་འདྲ་བའི་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་ལུགས་དང་གནས་ལུགས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་མི་ནུས་ཏེ། བིརྺ་པས། རྟོག་པའི་ངང་ནས་མི་གནས་མཚན་མས་གཡེངས་གྱུར་ན། །གཉིས་སྣང་མཚན་མའི་བག་ཆགས་ལྡོག་ པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་གི་ནང་དུ་ཤེས་གྱུར་ཀྱང་། །མིག་གི་ནད་མ་བྱང་བར་རབ་རིབ་སྣང་མི་ལྡོག །ཅེས་སོ། །འོན་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་ པའི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་མ་འགག་བཞིན་དུ་དེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་འཆར་བར་གྱུར་ནས་གནས་འགྱུ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་དོན་ཆུ་དང་རླབས་ཀྱི་དཔེས་མཚོན་ནས་གནས་འགྱུ་གཉིས་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ལ་ཉམས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ལ་བྱ་སྟེ། 1-228 རིག་ཐོག་ཏུ་གནས་འགྱུ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་བཏགས། སོ་སོ་རང་རིག་གི་དོན་མཚན་མ་མེད་པ་དང་བསམ་མི་ཁྱབ་ལ་བཤད། སེམས་ཉིད་དང་ལྷན་སྐྱེས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། རང་གི་སེམས་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་ཞིང་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པས་མ་སླད་པར་རྣལ་དུ་ཕབ་ལ་རང་བབས་སུ་བཞག་པའི་དུས་ན། སེམས་དེའི་གནས་ལུགས་སམ་གནས་ཚུལ་སེམས་རང་གི་བལྟས་ པའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་ལ་བཀག་ཀྱང་རང་སངས་རང་དག་རང་ཞི་ལ་སོང་ནས་ངོས་ཟུང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ངང་དུ་ལྷང་ངེའམ། ཆམ་མེ་གནས་པ་ཞིག་འབྱུང་ བ་ནི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལ་སེམས་འཇོག་པས་ན་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ངང་ནས་རིག་པ་མི་གསལ་བར་རྨོངས་པའམ་དྲན་མེད་ཀྱི་ལུང་མ་བསྟན་ནམ་བཏང་སྙོམས་སུ་འཕྱལ་བར་ མ་སོང་བར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་གསལ་ལ། མ་འགག་པར་རང་རིག་ཅིང་རང་གསལ་བར། རིག་ལུགས་དང་གསལ་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པ། རྣམ་པ་གསུམ་རིག་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་སུ་ མྱོང་རྒྱུའམ་ཕྲིག་ཚུད་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡོད་པ་ནི་ལྟ་བྱའི་ཆོས་རབ་ཏ
Chinese
如是说。细微的念头被认为是认识的标志，是与胜观或觉知相应的智慧。一心一意地专注于所缘境，就是随念止。 未入定的状态称为世俗地，而上界禅定则称为入定地。通过一心一意地专注于所缘境，逐渐获得轻安。一旦获得轻安，即使长时间入定，身心的痛苦也会停止。伴随着身心的快乐，就能进入禅定。那么，了解心的实相是否意味着没有外在的显现呢？并非如此。如果与眼病相似的共业和习气没有消除，就像了解眼病的过患一样，仅仅了解心的错乱和实相是无法逆转的。如Virupa（毗卢巴）所说：‘若于念中不住，为相所散乱，二取相之习气，不能令其退。如患翳之目，虽知在翳中，若未净眼翳，翳之显现不退。’然而，一旦如实地证悟了心的实相，即使一切显现的方式没有停止，它们也会显现为与心的本质无二无别，从而将住与动、本质视为一体。这可以用水和波浪的比喻来表示，住与动二者在本质上是无自性的空性，体验到的是一体的味道，而体验的变化则显得不同。 在觉性之上，住与动被视为一体，而现象则被视为不同。各自的自证之义，是不可思议且无相的。介绍俱生心性时，当自己的心远离沉没和掉举的过患，不被好坏的念头所染污，放松并安住于自然状态时，观察心的状态或处境。即使阻止所有粗细的分别念生起，心也会自解脱、自清净、自寂灭，进入一种无所执着的明朗状态。这就是因为专注于心的状态而被称为止。在这种状态中，觉性不会变得不清晰、愚痴、无记或散乱，心的本质是清晰、不间断的自知自明。觉性和明晰性的状态是无法言说的，会有一种体验或领悟，类似于三现分（三种显现）的觉性。这是对所观察的法进行彻底研究。
English
So it is said. Subtle thoughts are considered signs of realization, which are wisdom corresponding to or associated with vipassanā (insight). Single-pointed intention on the object of focus is śamatha (calm abiding) with mindfulness. The state of not being in samadhi (meditative absorption) is called the mundane ground, while the dhyānas (meditative states) of the higher realms are called the ground of being in samadhi. Single-pointed intention gradually attains pliability. Once that is attained, even if one remains in samadhi for many days, the suffering of both body and mind ceases at that time. Along with the attainment of happiness and joy in body and mind, one is able to enter samadhi. So, does knowing the nature of the mind mean that there are no external appearances? That is not the case. If the common karma and habitual tendencies, which are similar to eye disease, have not been reversed, just as knowing the fault of eye disease, merely knowing the delusion and nature of the mind cannot reverse it. As Virupa said: 'If one does not abide in the state of thought, and is distracted by signs, the habitual tendencies of dualistic appearance will not be reversed. Just as in the eye of one with cataracts, even if one knows that there are cataracts, unless the eye disease is purified, the appearance of cataracts will not cease.' However, once the nature of the mind is realized without error, even though the way all appearances appear does not cease, they appear as inseparable from the essence of the mind, thus the state and movement, the essence, become one. This is illustrated by the example of water and waves, the state and movement are both of one taste in emptiness, the nature of which is without inherent existence, while the changes in experience appear different. Upon awareness, state and movement are considered one, while appearances are labeled as different. The meaning of individual self-awareness is inexpressible and inconceivable. Introducing innate mindness: When one's own mind is free from the faults of sinking and excitement, and is not tainted by thoughts of good and bad, relax and rest in its natural state. When observing the state or condition of that mind, even if all coarse and subtle conceptual thoughts are blocked, it will self-liberate, self-purify, and self-pacify, entering into a state of clarity without any clinging. This is called śamatha (calm abiding) because of focusing on the state of the mind. In that state, the awareness does not become unclear, dull, neutral, or scattered, but the essence of the mind is clear and uninterruptedly self-aware and self-illuminating. The state of awareness and clarity is inexpressible, and there is some experience or realization, like the awareness of the three aspects of appearance. This is a thorough study of the object of observation. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་ན་ལྷག་མཐོང་ངོ་། །པྲ་ཀྲི་ཏ་རང་བཞིན་དང་ཐ་མལ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག སྤྱིར་དམིགས་གཏད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་བགེགས་བྱེད། 1-229 ལྕེ་སྒོམ་པས། ཐིབ་བདུད་མགོ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས། དགེ་སྦྱོར་གྱི་ཉམས་མི་གསལ་བ་དང་། སྨྲ་བདུད་ལྕེ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་ཞིང་ཁྱད་པར་ཉམས་མྱོང་གསང་མི་ཐུབ་པ་དང་། འཕྲོ་ བདུད་སྙིང་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་ཤེས་པ་ཡུལ་འཕྲོ་ཞིང་བློ་རྣལ་དུ་མི་ཕེབས་པ་དང་། འགྲོ་བདུད་རྐང་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་དབེན་པར་སྡོད་མི་ཚུགས་པར་འགྲོ་འདོད་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་ལས་རིམ་ བཞིན་བླ་མ་སྤྱི་བོ་དང་མགྲིན་པ་སྙིང་ཁ་རྣམས་སུ་བསྒོམ་ནས་སོ་སོའི་བགེགས་ཞི་བར་གསོལ་བ་དྲག་པོ་བཏབ་པས་ཞི་བར་བཤད་དོ། །མདོར་ན་ལྟ་བསྒོམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡར་འཕེལ་དུ་འགྲོ་ བ་ལ་གནོད་ན་བསོད་ནམས་སྐྱེས་པ་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བའང་མཆོག་གྲུབ་པའི་བར་ཆད་ཀྱི་བགེགས་སུ་བཤད་པས་གཉེན་པོ་དང་ལམ་ཁྱེར་ཅི་རིགས་པའི་རྐྱེན་སེལ་བར་བྱའོ། །རྒྱུ་འབྲས་ ཀྱི་བླང་དོར་དང་མོས་གུས་དག་སྣང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལ་ཁྱད་དུ་བསོད་སྲིད་པས་དེ་དག་ཤུགས་ཕྱུང་ལ་བསྒོམ། རྟེན་འབྲེལ་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་སྒྲིག་པ་དང་། ངན་པ་ཐམས་ ཅད་སྤང་བ་དང་། དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་གལ་ཆེ། མདོར་ན་རེ་ཞིག་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་སོང་མ་སོང་བརྟག་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ནོ། །ཐུབ་བསྟན་རྒྱ་མཚོ་ལྗིང་ལས་ལེགས་བྱུང་བའི། ། 1-230 གནས་ལུགས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དབང་གི་རྒྱལ། །ཚུལ་གནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་བྱི་དོར་གྱི། །རང་གཞན་ཕན་བདེའི་དཔལ་གྱིས་འབྱོར་པར་ཤོག །འདི་ནི་བྱ་བྲལ་སངས་རྒྱས་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་བརྗེད་ཐོའོ།། །།སརྦ་མངྒ་ ལཾ།། །།
Chinese
由于能够完全区分，所以是胜观（梵文：Vipaśyanā，内观）。Prakṛti（梵文，自性）既可以指自性，也可以指平凡。一般来说，它可以消除获得一切目标的障碍。 舌头禅修者说：‘昏沉之魔进入头部’，这意味着善行的体验不清晰；‘言语之魔进入舌头’，这意味着喜欢说话，尤其无法保守体验的秘密；‘散乱之魔进入心脏’，这意味着意识散乱，心神不宁；‘行走之魔进入腿部’，这意味着无法安住于寂静之处，想要行走。为了平息这些，依次观想上师在头顶、喉咙和心间，强烈祈祷以平息各自的障碍。简而言之，如果观修的功德增长受到阻碍，那么积累的福德和共同的成就也会成为获得殊胜成就的障碍，因此应该采取对治方法和利用各种方便法门来消除障碍。对于因果的取舍、虔诚的信心、清净的显现和慈悲等方便之道的各个方面，要特别努力并进行观修。安排好一切吉祥的缘起，断除一切不善的缘起，如理如法地取舍善恶非常重要。简而言之，暂时检验是否成为我执的对治法是关键所在。 愿从图丹嘉措（Thubten Gyatso，人名）的智慧中涌现的实相如意宝，成为闻思修三者的庄严，带来自他利益的繁荣。’这是觉拉桑杰彭措（Jyakral Sangye Puntsok，人名）的笔记。愿一切吉祥！'
English
Because of the ability to fully distinguish, it is Vipaśyanā (insight meditation). Prakṛti (nature) can refer to both nature and the ordinary. In general, it eliminates obstacles to achieving all goals. The tongue meditator says, 'The demon of dullness enters the head,' meaning that the experience of virtue is not clear; 'The demon of speech enters the tongue,' meaning that one likes to talk and, in particular, cannot keep the secrets of experience; 'The demon of distraction enters the heart,' meaning that consciousness is scattered and the mind is not calm; 'The demon of walking enters the legs,' meaning that one cannot stay in solitude and wants to walk. To pacify these, one should visualize the lama in the crown of the head, throat, and heart, respectively, and make strong prayers to pacify the respective obstacles. In short, if the merits of view and meditation are hindered from increasing, then the accumulated merit and common attainments will also be obstacles to achieving supreme accomplishment, so one should take countermeasures and use various skillful means to eliminate obstacles. One should especially strive and meditate on the aspects of skillful means such as the acceptance and rejection of cause and effect, devout faith, pure appearance, and compassion. It is very important to arrange all good interdependent relationships, abandon all bad ones, and properly accept and reject virtue and vice. In short, it is essential to examine whether it has become an antidote to self-grasping for the time being. 'May the wish-fulfilling jewel of reality, which arises from the wisdom of Thubten Gyatso, be the adornment of hearing, thinking, and meditation, bringing prosperity to the benefit and happiness of oneself and others.' This is a note by Jyakral Sangye Puntsok. Sarva Mangalam (May all be auspicious)! --------------------------------------------------------------------------------