Tibetan
པ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་། བར་མ་ནི་བདེན་བཞི་ལ་དམིགས་ནས་གཙོ་བོར་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པའི་ལྷག་མཐོང་ཡིན། ཕྱི་མ་ནི་འདིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ནོ། །དགོངས་འགྲེལ་དང་ཉན་སར་དབྱེ་བ་དུ་མ་གསུངས་སོ། ། 1-223 རྒྱན་དུ་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་པར། དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཡིད་བྱེད་བཅུ་གཅིག་བསྟན་ཏེ་ལྷག་མཐོང་གི་ཚུལ་བཅུ་གཅིག་བཤད་དེ། སྔ་མ་རྣམས་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་བར་པ་ རྣམས་ལྟ་བ་བསྒོམ་བ། ཕྱི་མ་རྣམས་ལྟ་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་རྣམ་བཞག་གོ །མདོར་ན་མདོ་དང་སྒོམ་རིམ་རྣམས་སུ། ཤིང་གཉིས་རྩུབ་པ་ལས་མེ་འབྱུང་བའི་དཔེས། སྦྱར་བའི་ དུས་སུ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ། མཐར་ཤིང་དེ་ཡང་མེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བསྲེགས་ནས་མེ་དང་ཤིང་གཉིས་ཀ་ཞི་བའི་དཔེས་ལྷག་མཐོང་གི་དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་རྟོག་བརྗོད་སོགས་ཀྱང་མི་དམིགས་པར་བཤད། ། གཉིས་པ་ལ། བྱམས་པ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པའི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚུལ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཐལ་རང་གི་འདོད་ཚུལ་སོགས་གཞན་དུ་གསལ། དཀའ་གནས་ཅུང་ཟད་བྲིས་ན། དོན་ལ་གཟུང་ འཛིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སྣང་ཙམ་དུ་ཐག་ཆོད་ཅིང་། རང་སེམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་གནས་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཀྱང་གདོད་མ་ནས་གང་གི་ཡང་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པ། དངོས་པོ་དང་ མཚན་མས་མ་གོས་པ། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ། རྟག་དཔྱད་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། ངོས་ཟུང་དང་བྲལ་བ་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། འོན་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཉམས་མྱོང་དང་དྲན་རིག་ཕྲ་མོ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཙམ་ཞིག 1-224 གོ་ཡུལ་དུ་མ་ལུས་པ། ཉམས་མྱོང་གི་ཐོག་ནས་རིག་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ལྷག་མཐོང་གི་སྒོམ་རིམ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། ༄། །ལྟ་སྒོམ་སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་དོགས་དཔྱོད། གསུམ་པ་ལྟ་སྒོམ་སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་དོགས་དཔྱོད་ ལ། དཔྱད་སྒོམ་འཇོག་སྒོམ་གྱི་རྣམ་དབྱེ། ཞི་ལྷག་ལ་དཔྱད་འཇོག་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། ལྟ་བ་སྒོམ་པ་ལ་དཔྱད་འཇོག་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། ལྟ་བ་དངོས་གཞིའི་དོགས་དཔྱོད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཁས་ པ་དང་ཀུ་སཱ་ལི་གཉིས་ཀ་ལའང་གཙོ་བོ་ཆེ་ཆུང་མ་གཏོགས་དཔྱད་འཇོག་གཉིས་ཀ་དགོས། དེ་ཡང་རྗེས་དཔག་མི་བྱེད་ལུང་རིགས་ཀྱི་དཔྱད་པ་ཞིག་དཔྱད་སྒོམ་དང་། དངོས་གསུམ་དུ་ལམ་བྱེད་མཉམ་ བཞག་འཇོག་སྒོམ་མོ། །སྔ་མ་ནི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་ལ་རྟེན་པ་ཤས་ཆེ། ཕྱི་མ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུད་རིམ་མོ། །གཉིས་ཀའི་རྙེད་དོན་ལྟ་བ་གནད་གཅིག་གོ །འོན་ ཀྱང་ལུང་རིགས་ཀྱི་དཔྱད་གཞི་ཁོ་ནས་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཙམ་མོ། །པཎ་གྲུབ་རྣམས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་པའི་ལོ་རྒྱ
Chinese
关于目标的胜观。中间的胜观以四圣谛为目标，主要阻止人我的存在。后者是此处要修习的胜观。《深密解脱经》和《声闻地论》中讲述了许多区别。 1-223 在《庄严经论》的解释中，如‘心中意念持续不断’等，弥勒菩萨阐述了世亲菩萨的十一种作意，并解释了胜观的十一种方式。前几种是寻找见解，中间几种是修习见解，后几种是对见解进行精进的胜观分类。简而言之，在经部和《菩提道次第论》中，以两块木头摩擦生火为例，比喻在结合时产生思辨的智慧。最终，木头也被火烧尽，火和木头都熄灭，比喻在胜观的实际修习中，思辨等也不再显现。 第二，确立慈氏菩萨及其追随者的见解的方式。龙树菩萨的宗派中，应成派和自续派的观点等在其他地方有详细说明。简要地写一些难点：实际上，所有能取和所取的法都确定为自己的心识显现。而自己心识的胜义谛，从原始以来就没有任何自性，不被事物和相所染污，脱离生、住、灭三种状态，超越常识的思维范围，没有对立，没有间断，例如虚空一般。然而，对于初学者来说，仅仅是像幻觉一样的体验和细微的觉知有所不同。 1-224 没有遗漏任何理解之处，通过体验来认知和确立，才是正确的见解。胜观的修习次第已经讲完。 关于见修行持方式的疑问辨析 第三，关于见修行持方式的疑问辨析： 包括：观察修和安住修的区别，止观如何进行观察和安住，见解的修习如何进行观察和安住，以及关于见解本身的疑问辨析。第一点是：无论是智者还是瑜伽士，都需要观察修和安住修，只是侧重点不同。不进行后来的推测，而是进行理性和逻辑的观察是观察修，将事物作为三种途径的等持是安住修。前者主要依据无著菩萨和世亲菩萨的论著，后者是梵天等人的传承。两者的最终目标都是相同的见解。然而，仅仅依靠理性和逻辑的观察来证悟见解是不可能的。班智达们也依赖于密宗的口诀传承。
English
The Vipassanā (insight meditation) that focuses on the object. The intermediate one focuses on the Four Noble Truths, mainly preventing the self of the person. The latter is the Vipassanā to be meditated on here. The *Saṃdhinirmocana Sūtra* (Explanations of the Thought) and the *Śrāvakabhūmi* (Hearer's Ground) explain many differences. 1-223 In the commentary on 'continuous expression of mind as an ornament,' etc., Maitreya shows the eleven mental activities of Vasubandhu, and explains the eleven aspects of Vipassanā. The former ones are for seeking views, the middle ones are for meditating on views, and the latter ones are the classifications of Vipassanā that emphasize views. In short, in the sutras and *Stages of Meditation*, using the example of fire arising from the friction of two pieces of wood, the wisdom of investigation and analysis arises at the time of combination. Eventually, the wood is also burned by the fire itself, and both the fire and the wood are extinguished, illustrating that during the actual practice of Vipassanā, thoughts and expressions are not perceived. Secondly, the way to establish the view of Maitreya and his followers. In the system of Nāgārjuna, the views of Prāsaṅgika and Svātantrika are explained in detail elsewhere. To write a little about the difficult points: In reality, all phenomena of grasping and being grasped are determined to be merely appearances of one's own mind. And the ultimate nature of one's own mind is primordially without any inherent existence, not stained by objects and signs, free from the three states of arising, abiding, and ceasing, beyond the scope of constant thought, free from duality, without interruption, like the sky. However, for beginners, there is only a slight difference in the experience and subtle awareness, like an illusion. 1-224 Without leaving any place for understanding, recognizing and establishing through experience is the correct view. The stages of Vipassanā meditation have been explained. Doubts and Analyses on How to Practice View and Meditation Third, Doubts and Analyses on How to Practice View and Meditation: Including: the distinction between analytical meditation and stabilizing meditation, how to perform analysis and stabilization in Śamatha (calm abiding) and Vipassanā, how to perform analysis and stabilization in the practice of view, and the analysis of doubts about the view itself. The first point is: both scholars and yogis need both analytical meditation and stabilizing meditation, but with different emphasis. Not making subsequent inferences, but conducting rational and logical analysis is analytical meditation; making things into the samadhi (meditative absorption) of the three paths is stabilizing meditation. The former mainly relies on the treatises of Asaṅga and Vasubandhu, and the latter is the lineage of Brahmā and others. The ultimate purpose of both is the same view. However, it is impossible to realize the view solely through rational and logical analysis. Paṇḍitas (scholars) also rely on the oral instructions of Tantra. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུས་ཡོད་པས། དབུ་མའི་གཞུང་གི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ པར་ལྟ་བ་མི་རྟོག་པར་སྨྲ་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་ལའང་གཙོ་བོ་ཆེ་ཆུང་མ་གཏོགས་དཔྱད་འཇོག་གཉིས་ཀ་དགོས་སོ། །ཞི་ལྷག་འདྲེས་ཚེ་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མི་དགོས། 1-225 གསུམ་པ་ནི། ལྟ་བ་འཚོལ་བའི་ཚེ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ན་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཆེ་ལ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་ལ་ ནི་སྒོམ་བྱུང་གི་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གལ་ཆེ་སྟེ་འཇོག་སྒོམ་དྲན་རྒྱུན་མ་ཤོར་བ་ལས་སོ། །བཞི་པ་ནི་སྤྲོས་པ་མང་པོ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ནས་སྐབས་དོན་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་པ་ན་འབྱུང་བར་བཤད། སོ་སྐྱེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་དཔྱད་འཇོག་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྙེད་ པའོ། །དེ་དག་ནི་སྒོམ་དགོས་དཔྱོད་དོ།། །། ༄། །གཞན་ཡང་གནད་དོན་འགག་ཞིག་བསྡུས་པ། གཞན་ཡང་གནད་དོན་འགག་ཞིག་བསྡུས་པ་ནི། མཚན་མོ་ལ་ཆ་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་ཆ་སྟོད་སྨད་གཉིས་དྲན་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་ འགྲུས་བསྐྱེད། ཉལ་བའི་ཚེ་རྐང་པ་གཡོན་པར་གཡས་པའི་སྟེང་དུ་བཞག་ནས། སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་སུ་ཉལ། དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ལྷོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གཉིད་འཐུག་པོར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གཉིད་ ལོག་པའི་ཚེའང་དྲན་པ་མི་བརྗེད་པའང་། རྨི་ལམ་དུ་སྡིག་པ་དང་ངན་པ་མི་རྨི་བའི་གནད་ཡོད་པར་བཤད། དྲན་པ་ནི་གཉིད་དུ་མ་སོང་གི་བར་ཉིན་པར་གང་ལ་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་དམིགས་པ་དེའི་དྲན་པ་བསྟེན་ཏེ། 1-226 འདིས་གཉིད་ལོག་པའི་ཚེའང་དགེ་སྦྱོར་ལ་འཁྲིད་ནུས་པར་བཤད། ཤེས་བཞིན་ནི་དྲན་པ་རྟེན་ཚེ་ཉོན་མོངས་སོགས་སྐྱེ་ན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤོངས་ཏེ། འདིས་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་དུ་འཁྲུལ་པ་ཆུང་བར་ བཤད། གཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་འབྱུང་བ་འཕེལ་བའི་ལུས་བརྟས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་གཉིད་ཐུམ་ཕྲས་ཙམ་ཞིག་ལོག་ནས། ནངས་པར་ཡང་ལངས་ཏེ་དགེ་སྦྱོར་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ འཕེན་པ་བཏང་ལ། འོད་ཀྱི་མཚན་མ་བསྐྱེད་ནས་དེ་ལ་དེ་སེམས་གཏད་པས་གཉིད་པར་བྱ་སྟེ། འདིས་སེམས་ལ་མུན་པ་མི་འབབ་པ་དང་གཉིད་སྲབ་ཅིང་དུས་ལ་སད་པ་དང་ནངས་པར་ཡང་ དགེ་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་པར་འཕེལ་བར་བཤད་དོ། །སེམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་རྣམས་རེ་རེ་ཡང་བསོད་ནམས་བརྒྱ་སྙེད་པ་སྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཟང་སྐྱོང་གི་མདོ་ལས་སོ། །དྲན་ཤེས་གཉིས་ཕྲ་རགས་ སམ་རྩིང་ཞིབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་སྟེ། དྲན་པ་གསལ་པོ་སྟོབས་ཅན་གྱི་ཁོངས་སུ་ཤེས་བཞིན་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུས་མཐའི་འགྲེལ་པར། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཤེས་བཞིན་དང་ ལྡན་
Chinese
因此，依靠中观宗的理证，认为不应思辨的观点是不合理的。第二点是，止和观都需要思辨和专注，只是程度上的差异。止和观结合时，不需要交替进行思辨和专注。 第三点是，在寻求见解时，如果能辨别闻思所生智慧的自相和共相，对于获得定解有很大帮助。而对于寻求正确的见解来说，修所生智慧的个别觉知非常重要，即在专注禅修时，保持正念不散乱。第四点是，如果放下许多繁琐的细节，只说要点，那么直接证悟空性的见解，只有在获得圣者果位时才会发生。而凡夫的修行范围，如前所述，是通过思辨和专注来获得空性的见解。这些都需要通过禅修来审视。 此外，还有一些要点需要总结：将夜晚分为三部分，在前三分之一和后三分之一，努力修习具有正念和觉知的瑜伽。睡觉时，将右脚放在左脚上，以狮子卧的姿势睡觉。据说，这样做身体不会松懈，不会沉睡，睡觉时也不会忘记正念，不会做罪恶和不好的梦。正念是指在入睡前，专注于白天想要做的事情。据说，这能引导你在睡眠中也行善。觉知是指当正念生起时，如果生起烦恼等，要觉知并断除。据说，这能减少在睡眠和梦中的迷惑。为了让睡眠滋养身体，仅仅为了让身体强壮而稍作休息，早上醒来后，也要努力行善。要生起光明想，并将心专注于此，然后入睡。据说，这能防止内心陷入黑暗，保持清醒，及时醒来，早上也能增加行善的努力。要观想如来佛的每一个相好，都能积累百倍的功德。这是出自《贤护经》。正念和觉知可以通过粗细或精细的方式来区分，因为清晰而强大的正念中包含了觉知。正如《中边分别论》的注释中所说：‘正念安住于觉知’。
English
Therefore, relying on the reasoning of the Madhyamaka school, it is unreasonable to say that one should not speculate. The second point is that both Shamatha (tranquility) and Vipassana (insight) require both speculation and focus, only differing in degree. When Shamatha and Vipassana are combined, there is no need to alternate between speculation and focus. The third point is that when seeking a view, if one can distinguish the self-characteristics and general characteristics of the wisdom arising from hearing and thinking, it is very helpful for obtaining definite understanding. For seeking the correct view, the individual awareness of the wisdom arising from meditation is very important, that is, in focused meditation, maintaining mindfulness without distraction. The fourth point is that if we put aside many trivial details and only state the main points, then the direct realization of the view of emptiness only occurs when one attains the state of an Arya (noble being). The scope of practice for ordinary beings, as mentioned earlier, is to obtain the view of emptiness through speculation and focus. These all need to be examined through meditation. In addition, there are some key points to summarize: Divide the night into three parts, and in the first and last thirds, diligently practice yoga with mindfulness and awareness. When sleeping, place your right foot on your left foot and sleep in the lion posture. It is said that doing so will prevent the body from becoming lax, prevent deep sleep, prevent forgetting mindfulness when falling asleep, and prevent dreaming of sinful and bad dreams. Mindfulness refers to focusing on what you want to do during the day before falling asleep. It is said that this can guide you to do good deeds even in sleep. Awareness refers to when mindfulness arises, if afflictions etc. arise, you should be aware of them and eliminate them. It is said that this reduces confusion in sleep and dreams. In order for sleep to nourish the body, rest briefly only to strengthen the body, and after waking up in the morning, strive to do good deeds. Generate the sign of light and focus your mind on it, and then fall asleep. It is said that this prevents the mind from falling into darkness, keeps you awake, wakes you up in time, and increases the effort to do good deeds in the morning. Meditate on each of the marks and signs of the Tathagata, which can accumulate hundreds of merits. This is from the 'Bhadrakalpika Sutra'. Mindfulness and awareness can be distinguished by coarse or fine ways, because clear and powerful mindfulness includes awareness. As the commentary to the 'Madhyantavibhaga' says: 'Mindfulness abides in awareness.' --------------------------------------------------------------------------------