Tibetan
་ཞིག་གིས། ལུས་ལ་འབྲུམ་བུ་ནག་པོའི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ པས། རིག་པ་སེམས་ལ་ན་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ལ་ན་ཚ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ། འོ་དོད་དྲག་པོ་བོས་པས་ནམ་མཁའ་ལ་རྗེ་བཙུན་མ་དཀར་མོ་བྱོན་ནས། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ ལ་རྒྱལ་བའི་སྐུ། ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཟབ་མོའི་ཆོས་མང་པོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་གསུངས། ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་ནས་དགུང་ལོ་བདུན་ཅུ་ལ་མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་མཛད་ནས་སྨན་གྱི་ལྗོངས་ཅེས་པར་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱའི་དྲུང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། 2-969 རྒྱ་ནག་ཏུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་རྒྱ་ནག་པོའི་ཡུལ་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ན། གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་ན་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་མི་ཁྱིམ་འབུམ་ཚོ་ཡོད་པར། རིགས་མཐོ་བ་ཡབ་གངྒཱ་ཞེས་པ། ཡུམ་ནི་ ར་མ་ཞེས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྲས་པད་མའི་དཔལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ཡབ་ལ་དོང་ཙེ་རྙིང་པ་བང་བ་སྟོང་ཡོད་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ནི་མི་བྱེད་པ་ལ། རིན་པོ་ཆེ་པས་ལོ་ བདུན་ལོན་པས་ཡབ་ལ་རི་བོ་རྩེ་ལྔ་ལ་འགྲོ་བར་ཞུས་པས། ཅི་ཤི་བར་འགྲོའམ་དེ་ལས་ལོག་པ་ནི་མེད་ཟེར་རོ། །དེར་ཡིད་ཆད་དེ་བྲག་སེང་གེ་རྒྱབ་སྣོལ་དུ་བྱོན་ནས་འཇམ་དཔལ་ ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། འཇམ་དཔལ་པདྨའི་དཔལ་ལ་འཁོར་ལྷ་མོ་བརྒྱད་ཀྱིས་སྐོར་བ་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ནམ་མཁའ་ལ་བྱོན་ནས། བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྙིང་པོའི་དོན། །མ་ཡེངས་སྒོམ་ པ་འབྲུའི་དོན། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་སྒོམ་དུ་མེད། །ནམ་མཁའི་ངང་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སྔར་གྱི་དེ་གསལ་བཏབ་པ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་དབུས་མེད་པ་སྐྱེས་ཏེ། སྤྱོད་པ་མཛད་ དུ། རྒྱའི་བཀྲ་ཤིས་ཁྲི་སྒོ་ཞེས་པར། འཕྲུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་ཤྲཱི་ཞེས་པ་སྔོན་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ། ཕྱིས་མུ་སྟེགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་མ་ཧེ་སྟོང་སྟོང་གསོད་པར་གྱུར་པ་དེ་འདུལ་བའི་དོན་དུ། 2-970 གཞོན་ནུ་ཀརྟི་ཀར་སྤྲུལ་ནས་བྱོན་པས། རྒྱལ་པོས་ཡི་དམ་བྱོན་གདན་ལ་བཞུགས། མ་ཧེ་སྒྲོལ་ཟེར་བ་དང་། ཀརྟི་ཀས་ངའི་ཟས་དེ་མིན་གསུངས་པ་དང་། འོ་ན་གང་ཡིན་དྲིས་པས། དེའི་ལན་དུ། དཀར་གསུམ་མངར་གསུམ་ལན་ཚ་དྲི། །སྡིག་མེད་འབྲས་བུ་ངའི་ཟས། །ཞེས་གསུངས་པས། རྒྱལ་པོ་ན་རེ། ཟས་སུ་ཤ་ཟ་སྐོམ་དུ་ཁྲག་འཐུང་བ། །ལྷ་ཆེན་མཧཱ་དེ་བའི་རིགས་མིན་ནམ། །ཟེར་བ་དང་། ཀརྟི་ཀས་སྙིང་ཁ་ནས་དྲག་པོའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་མེ་སྐྱེ་བས་འཚིག་ལ་ཁད་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཞུས་པ། ཐུགས་དང་འགལ་བ་བཟོད་པར་གསོལ། ལས་གང་ཡིན་པ་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དེ་ཉིད་ དགེ་བ་བཅུ་ལ་བཀོད་དེ། གང་ལ་གང་འདུལ་དེ་ལ་དེར་སྟོན་བྱ་བ་དེ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་གསུངས། ཡང་རྒྱ་ནག་གི་ཡུལ་སྐར་མ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ན། ཕྲ་མེན་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ཅན་ བྱ་བ། ནུབ་རེ་ལ་མི་རེ་ཟ་བ་གཅིག་ཡོད་པས། དེ་འདུལ
Chinese
有一次，一个人的身体上长满了黑色的脓疱，虽然精神上没有痛苦，但由于业报成熟，身体上却遭受了巨大的病痛，发出了极其痛苦的哀嚎。这时，空中出现了白度母（藏文：རྗེ་བཙུན་མ་དཀར་མོ་），说道：‘业报之身乃是胜者的化身。’（藏文：རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ལ་རྒྱལ་བའི་སྐུ།）依靠这句话，他的心中生起了许多深奥的佛法。 仁波切（藏文：རིན་པོ་ཆེའི་）的教言中还提到，他在七十岁时功德圆满，在名为‘药之境’（藏文：སྨན་གྱི་ལྗོངས་）的地方，于五百阿罗汉（藏文：འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་）前圆寂，之后转生到中国。 又说，在中国（藏文：རྒྱ་ནག་པོའི་）海边，有一个名叫‘悦意’（藏文：ལྟ་ན་སྡུག་）的城市，那里有十万户人家。他出生于高贵的种姓，父亲名叫恒河（藏文：གངྒཱ་），母亲名叫罗摩（藏文：ར་མ་），他们的儿子名为莲花吉祥（藏文：པད་མའི་དཔལ་）。 他的父亲拥有十万个旧铜币的仓库，却不愿布施。莲花吉祥（藏文：པད་མའི་དཔལ་）七岁时，请求父亲允许他去五台山（藏文：རི་བོ་རྩེ་ལྔ་）。父亲说：‘你去那里是去送死吗？去了就别想回来了！’ 他感到失望，便去了狮子岩（藏文：བྲག་སེང་གེ་རྒྱབ་སྣོལ་），向文殊菩萨（藏文：འཇམ་དཔལ་）祈祷。文殊菩萨（藏文：འཇམ་དཔལ་）显现，莲花吉祥（藏文：པདྨའི་དཔལ་）被八位天女围绕，三面六臂，身色白色，出现在空中，说道：‘不可言说的乃是心髓之义，不散乱的禅修乃是种子字（藏文：འབྲུའི་དོན།）之义，了知此理便无需禅修，于虚空之中观虚空。’（藏文：བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྙིང་པོའི་དོན། །མ་ཡེངས་སྒོམ་པ་འབྲུའི་དོན། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་སྒོམ་དུ་མེད། །ནམ་མཁའི་ངང་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟ།） 如同之前所说的那样，他生起了无边无际的禅定。当他行持时，在中国的吉祥万门（藏文：རྒྱའི་བཀྲ་ཤིས་ཁྲི་སྒོ་）地方，有一个名叫‘神变自在’（藏文：དྷརྨ་ཤྲཱི་）的国王，他过去信仰佛教，后来转信外道，要屠杀一千头水牛。为了调伏他，莲花吉祥（藏文：པདྨའི་དཔལ་）化身为童子极喜金刚（藏文：ཀརྟི་ཀ）前去。 国王说：‘本尊（藏文：ཡི་དམ་）降临了，请上座！’并说要宰杀水牛。极喜金刚（藏文：ཀརྟི་ཀ）说：‘那不是我的食物。’国王问：‘那你的食物是什么？’他回答说：‘三白三甜和盐的味道，无罪的果实是我的食物。’（藏文：དཀར་གསུམ་མངར་གསུམ་ལན་ཚ་དྲི། །སྡིག་མེད་འབྲས་བུ་ངའི་ཟས།） 国王说：‘以肉为食，以血为饮，难道不是大自在天（藏文：མཧཱ་དེ་བ་）的眷属吗？’ 极喜金刚（藏文：ཀརྟི་ཀ）的心口生起猛烈的火焰，几乎要烧起来。国王请求道：‘请宽恕我的冒犯，无论是什么事我都照办。’于是，他让国王行持十善业，并说：‘对什么人应该用什么方法调伏，就用什么方法，这就是调伏。’ 又说，在中国（藏文：རྒྱ་ནག་གི་）的星宿地方（藏文：སྐར་མ་ཅན་），有一种名为‘红铜色食肉鬼’（藏文：ཕྲ་མེན་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ཅན་）的怪物，每晚要吃一个人，他去调伏了它。
English
Once, a person was afflicted with black pustules all over his body. Although there was no mental suffering, due to the ripening of karma, he experienced great physical pain and cried out in extreme agony. Then, the white Jetsunma (Tibetan: རྗེ་བཙུན་མ་དཀར་མོ་, meaning 'Venerable White Mother') appeared in the sky and said, 'The body of karmic ripening is the body of the Victorious One.' (Tibetan: རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ལ་རྒྱལ་བའི་སྐུ།) Relying on these words, many profound Dharmas arose in his mind. Rinpoche's (Tibetan: རིན་པོ་ཆེའི་) teachings also mention that at the age of seventy, he completed his deeds and passed away in the presence of five hundred Arhats (Tibetan: འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་) in a place called 'The Realm of Medicine' (Tibetan: སྨན་གྱི་ལྗོངས་), and was later reborn in China. It is also said that in China (Tibetan: རྒྱ་ནག་པོའི་), on the seashore, there was a city called 'Delightful to See' (Tibetan: ལྟ་ན་སྡུག་), with a population of one hundred thousand households. He was born into a noble family, his father was named Ganga (Tibetan: གངྒཱ་), and his mother was named Rama (Tibetan: ར་མ་). Their son became known as Padma Pal (Tibetan: པད་མའི་དཔལ་, meaning 'Lotus Glory'). His father had a warehouse of one hundred thousand old copper coins but was unwilling to give them away. When Padma Pal (Tibetan: པད་མའི་དཔལ་) was seven years old, he asked his father for permission to go to Mount Wutai (Tibetan: རི་བོ་རྩེ་ལྔ་). The father said, 'Are you going there to die? Don't even think about coming back!' Disappointed, he went to Lion Rock (Tibetan: བྲག་སེང་གེ་རྒྱབ་སྣོལ་) and prayed to Manjushri (Tibetan: འཇམ་དཔལ་). Manjushri (Tibetan: འཇམ་དཔལ་) appeared, Padma Pal (Tibetan: པདྨའི་དཔལ་) was surrounded by eight goddesses, with three faces and six arms, his body white, appearing in the sky, and said, 'The inexpressible is the meaning of the essence, undistracted meditation is the meaning of the seed syllable (Tibetan: འབྲུའི་དོན།), knowing this, there is no need to meditate, in the nature of space, look at space.' (Tibetan: བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྙིང་པོའི་དོན། །མ་ཡེངས་སྒོམ་པ་འབྲུའི་དོན། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་སྒོམ་དུ་མེད། །ནམ་མཁའི་ངང་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟ།) As mentioned before, he developed boundless samadhi. When he was acting, in a place called 'Auspicious Ten Thousand Gates of China' (Tibetan: རྒྱའི་བཀྲ་ཤིས་ཁྲི་སྒོ་), there was a king named 'Dharma Shri' (Tibetan: དྷརྨ་ཤྲཱི་, meaning 'Glorious Dharma'), who used to believe in Buddhism but later converted to non-Buddhist beliefs and was about to slaughter a thousand buffaloes. To subdue him, Padma Pal (Tibetan: པདྨའི་དཔལ་) manifested as the youth Kartika (Tibetan: ཀརྟི་ཀ) and went there. The king said, 'The Yidam (Tibetan: ཡི་དམ་, meaning 'tutelary deity') has arrived, please take a seat!' and said he would slaughter the buffaloes. Kartika (Tibetan: ཀརྟི་ཀ) said, 'That is not my food.' The king asked, 'Then what is your food?' He replied, 'The three whites, the three sweets, and the taste of salt, sinless fruits are my food.' (Tibetan: དཀར་གསུམ་མངར་གསུམ་ལན་ཚ་དྲི། །སྡིག་མེད་འབྲས་བུ་ངའི་ཟས།) The king said, 'Eating meat and drinking blood, aren't you a member of the retinue of Mahadeva (Tibetan: མཧཱ་དེ་བ་, meaning 'Great God')?' A fierce fire of wrathful activity arose from Kartika's (Tibetan: ཀརྟི་ཀ) heart, almost burning everything. The king pleaded, 'Please forgive my offense, I will do whatever you ask.' So, he instructed the king to practice the ten virtues and said, 'To subdue each being with the appropriate method, that is what subduing means.' It is also said that in a place called 'Starry Place' (Tibetan: སྐར་མ་ཅན་) in China (Tibetan: རྒྱ་ནག་གི་), there was a monster called 'Copper-Colored Flesh-Eating Demon' (Tibetan: ཕྲ་མེན་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ཅན་) that ate one person every night, and he subdued it. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་བ་ལ་གནོད་སྦྱིན་ཟངས་ཀྱི་མགོ་ཅན་དུ་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་དང་ཁྱོ་ཤུག་བྱས་ཏེ། མོ་ཡིད་ཕབ་པ་དང་། ངག་ཏུ་ཡི་གེ་ དྲུག་པ་བགྲངས་པས། མོ་ན་རེ་ཅི་ཡིན་ཟེར། ཟས་ཚོལ་བའི་སྔགས་སོ་བྱས་པས། མོ་ཡང་དད་དེ་མང་དུ་བགྲངས་པས། འཕགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ལས་སད་དེ། ནང་པ་ལ་ཚུད་ནས་བདེ་བར་བྱས་གསུངས། 2-971 ཡང་རྒྱལ་པོ་མུན་པའི་གོས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་བཏུལ་ནས། དགུང་ལོ་དྲུག་ཅུ་ལ་ཞི་བར་གཤེགས་སོ། །དེ་ཉིད་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་གཅིག་ན་ཨ་ར་ཐ་ཞེས་པའི་གྲོང་དུ་ སྐྱེས་སོ། །དེ་ཡང་ཨ་ར་ཐ་ཞེས་པའི་གྲོང་དེའི་ནུབ་ན་ནགས་མཐུག་པོ་གཅིག་གི་ནང་ན་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་གིས་བཞེངས་པའི་མཆོད་རྟེན་གཅིག་ཡོད་པ་ལ། སྤྲེའུ་སྟོང་ཞིག་གནས་པས་དྲི་ དང་ཆུས་མ་རུངས་པ་བྱས་པ་རྣམས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ལ་དགོངས་ནས། སྤྲེའུའི་རྒྱལ་པོར་སྐྱེ་བ་བཞེས་ཏེ། དེ་ཡང་བཞིན་སྡུག་པ། བོང་ཆེ་བ། དབུ་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞྭ་གསོལ་བ། ཕྱག་ན་ ཤིང་གི་ཕྲེང་བ་འཛིན་པར་སྤྲུལ་ནས། མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་ཕྱག་དང་སྐོར་བ་བསླབས་པས་ཤེས་ནས། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པས་གོ་བར་གྱུར་ཏེ་གསུངས་པ། འོ་སྐོལ་སྤྲེའུ་རྣམས་གསོན་ཞིག ཕྱི་སྣང་ བ་འབྲལ་མེད་འདི་ལྟ་བ། ནང་རིག་པ་འཛིན་མེད་འདི་སྒོམ་པ། བར་བླང་དོར་མེད་པ་འདི་སྤྱོད་པ་ཡིན་གསུངས་པས། དེ་དག་གི་བདེན་པ་རྟོགས་པ་མང་དུ་བྱུང་སྟེ། བདེ་བ་ལ་བཀོད་ པས། ཡུལ་དེའི་མི་རྣམས་ན་རེ། ནགས་གསེབ་ཡ་གི་ན་སྤྲེའུ་གཅིག་གིས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ལ་བཀོད་ཅེས་སྨྲ་ཞིང་། ལྟ་བ་མང་དུ་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་གཅིག་གིས་སྤྲེའུ་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། 2-972 ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱེད་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་བདེ་བར་གནས། བདེ་བར་འཚོ། སྤྲེའུས་སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་མཆོག་གྱུར་རྒྱལ་པོ་བདག་ལ་གསོན། །རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་འདི། །མི་བསླུ་ཚད་མར་བློ་ཐག་ཆོད། །ཡེ་ ནས་གནས་པའི་སེམས་ཉིད་འདི། །ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གོ །དེ་ཉིད་བརྫུན་པོ་ཡིན་ན་སྤྲེའུ་ཤི། །ཞེས་གསུངས་པས། རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་དད་དེ། ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་རེ་ཆེ་ཞེས་ཕྱག་དང་ སྐོར་བ་བྱས་ནས་སླར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་སྤྲེའུའི་རྒྱལ་པོ་དེས་འཁོར་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། རང་ཅག་སྤྲེའུ་ཐམས་ཅད་དང་། སྣང་བ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་རུང་། ཚོགས་དྲུག་ཞེན་འཛིན་མེད་པར་ཞོག །རྣམ་རྟོག་ ཇི་ལྟར་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་། །སེམས་ཉིད་བཞི་རྩ་མེད་པར་ཞོག །དུག་ལྔ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་། །འོད་གསལ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་ཞོག །སླར་ལོག་སྟེ། ཨེ་མ་ངོ་མཚར་ཆེ་ཞེས་གདོང་མཆི་མ་དང་བཅས་ ཏེ་གསུངས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདེན་པ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་དང་འོད་དང་ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟས་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ། རང་ཡང་ངོ་མཚར་སྐྱེས་སོ། ༈
Chinese
然后，他化身为罗刹，长着铜头，与她结为夫妻，让她信服。当他口中念诵六字真言时，她问：‘这是什么？’ 他回答说：‘这是寻找食物的咒语。’ 她也因此而相信，并念诵了很多遍。因此，她从圣者的慈悲中觉醒，皈依了佛教，获得了安乐。’ 他还调伏了许多国王，比如名为‘黑暗之衣’的国王等等。他在六十岁时去世。不久之后，他出生在一个名为阿拉塔的村庄。阿拉塔村的西边有一片茂密的森林，森林中有一座佛陀拘留孙佛（Buddha Krakucchanda）建造的佛塔。一千只猴子住在那里，用污秽之物玷污佛塔，他考虑到这些猴子会堕入恶道，于是转世为猴王。他相貌庄严，体型巨大，头上戴着珍宝之帽，手中拿着木制念珠。他教猴子们向佛塔致敬和绕塔，猴子们学会了。他向它们讲授因果之法，使它们理解。他说：‘我们猴子们听着，外在显现与内在觉知不可分离，这就是我们的见地；内在的觉知没有执着，这就是我们的禅修；没有取舍，这就是我们的行为。’ 许多猴子因此证悟了真谛，获得了安乐。当地的人们说：‘森林里的一只猴子让所有的猴子都获得了安乐。’ 许多人都来观看。一位国王对猴王说： ‘有智慧者，你们为何如此安乐地生活？’ 猴子说：‘尊贵的国王，请听我说。因果是相互依存的，对此我深信不疑。本自存在的自性，就是法身大乐。如果这是谎言，就让我猴子死去！’ 国王和他的随从都信服了，惊叹道：‘真是太神奇了！’ 他们向猴王致敬并绕塔，然后离开了。之后，猴王对他的眷属说：‘我们所有的猴子们，无论显现如何，都不要执着于六根的对境。无论生起什么念头，都不要让自性失去根基。无论生起什么五毒，都要安住在光明法身之中。’ 他反复说着：‘真是太神奇了！’ 他的脸上挂满了泪水。所有猴子都因此见到了真谛。当时，天空中出现了彩虹和光芒，大地也震动，出现了许多巨大的征兆，猴王自己也感到惊奇。
English
Then, he transformed into a Rakshasa with a copper head, married her, and made her believe. When he recited the six-syllable mantra, she asked, 'What is this?' He replied, 'This is a mantra for finding food.' She also believed and recited it many times. Therefore, she awakened from the compassion of the Holy One, converted to Buddhism, and attained happiness. He also subdued many kings, such as the king named 'Dark Clothes,' and so on. He passed away peacefully at the age of sixty. Not far from there, he was born in a village called Aratha. To the west of the village of Aratha, there was a dense forest, and in the forest, there was a stupa built by Buddha Krakucchanda. A thousand monkeys lived there, defiling the stupa with impure substances. Considering that these monkeys would fall into lower realms, he took birth as the monkey king. He was handsome, large, wore a jeweled hat on his head, and held a wooden rosary in his hand. He taught the monkeys to prostrate and circumambulate the stupa, and they learned. He taught them the Dharma of cause and effect, and they understood. He said, 'Listen, all you monkeys, the outer appearance and inner awareness are inseparable, this is our view; the inner awareness is without attachment, this is our meditation; without acceptance or rejection, this is our action.' Many monkeys thus realized the truth and attained happiness. The people of the area said, 'A monkey in the forest has brought happiness to all the monkeys.' Many people came to see. A king said to the monkey king, 'Wise ones, why do you live so happily?' The monkey said, 'Noble king, please listen to me. Cause and effect are interdependent, and I am convinced of this. This naturally existing nature of mind is the great bliss of Dharmakaya. If this is a lie, let me, the monkey, die!' The king and his entourage were convinced and exclaimed, 'How amazing!' They paid homage to the monkey king and circumambulated the stupa, then left. After that, the monkey king said to his retinue, 'All of us monkeys, no matter how things appear, do not cling to the objects of the six senses. No matter what thoughts arise, do not let the nature of mind lose its foundation. No matter what five poisons arise, rest in the clear light of the great Dharmakaya.' He repeatedly said, 'How amazing!' His face was filled with tears. All the monkeys thus saw the truth. At that time, rainbows and lights appeared in the sky, the earth shook, and many great signs occurred, and the monkey king himself was amazed. -------------------------------------------------------------------------------- །དེ་