Tibetan
གོ །ཁ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་ཆ་དང་། ཁོང་ནས་འབྱུང་བའི་སྒྲ་ཆ་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྩ་བའི་ཡི་གེ་ནི། ཨ་ཀ་ཙ་ཏ་ཊ་པ་ཧ་འདི་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་རྩ་བ་ཨ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། ཨ་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱི་མོ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྩ་བ་བདུན་ལས་དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དྲང་པོ་ཀུག་དང་སྨད་པ་དང་། །སྒྲིམས་པ་དང་ནི་གློད་པ་དང་། །གར་དང་ཙང་གིས་ཕྱེ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲོས་ཏེ། འདི་ལྟར། ཨ་ཨི་ཨུ་རི་ལི་འདི་རྣམས་ལ་གར་ཞེས་བྱ་བའི་རིང་བའོ། །ཙང་ཞེས་བྱ་བ་ཐུང་ངུ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་བཅུར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། ཨ་ཨ་ཨཱི་ཨཱི་ཨུ་ཨུ་རི་རཱི་ལི་ལཱིའོ། །གཞན་ཡང་། སྒྲེང་དང་སྒྲེང་སྟེ་ཀུག་པ་དང་། །བསྟོད་དང་བསྟོད་དེ་སྨད་པ་དང་། །སྣ་ལྡན་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཡིས། །ང་རོ་བཅུ་དྲུག་དག་དུ་འདོད། །ཞེས་བྱ་བས་དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྒྲེང་བ་ནི་ཨེའོ། །བསྒྲེང་སྟེ་ཀུག་པ་ནི་ཨཻའི་འོ། །བསྟོད་པ་ནི་ཨེ་ཡིན་ནོ། །བསྟོད་དེ་སྨད་པ་ནི་ཨཽའི་ཡིན་ནོ། །སྣ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཨཾ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་ཨཿ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།འདི་ལྟར་དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་དབྱངས་ཀྱི་རྩ་བ་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་གསལ་བྱེད་བཅོ་བརྒྱད་དམ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལས་དང་པོར་གསལ་བྱེད་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ང་རོ་དག་གི་གསལ་བྱེད་ནི། །དྲང་པོ་ཀུག་དང་སྨད་པ་དང་། །འདྲེན་པའི་རིང་ཐུང་གསུམ་ཡོད་དེ། །དེ་ལ་ཆེ་འབྲིང་རྣམ་པ་གསུམ། །དེ་དགུ་སྣ་ལྡན་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲོས་ཏེ། དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གསལ་བྱེད་ནི། དྲང་པོ་ཨ་དང་། ཀུག་པ་ཨི་དང་། སྨད་པ་ཨུ་དང་གསུམ་ལ་སྒྲའི་འདྲེན་པ་གསུམ་གསུམ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་ཧྲ་སྭ་ཞེས་བྱ་བ་ཐུང་ངུ་སྟེ་ཐ་མལ་པ་དང་། འདི་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་རིང་པོ་སྟེ་གཉིས་ཀྱི་ཡུན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། ས་ནུད་ཏྭ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་སྟེ། གསུམ་གྱི་ཡུན་དུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆེ་འབྲིང་གསུམ་གསུམ་སྟེ། ཨུད་ཏད་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲ་ཅན་དང་། ཨ་ནུ་འདའ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ཆུང་ངུ་ཏེ། ཕྱེད་པ་དང་། སི་ཏ་ར་ཞེས་བྱ་བ་བར་མ་སྟེ་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དགུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་ཨཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྣ
Chinese
又，ka等第二组也具有ka等字的声音部分，以及从喉咙发出的声音部分。这样说来，根本的字母就是：ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）, ཀ་（藏文，梵文天城体：क，梵文罗马拟音：ka，汉语字面意思：嘎）, ཙ་（藏文，梵文天城体：च，梵文罗马拟音：ca，汉语字面意思：擦）, ཏ་（藏文，梵文天城体：त，梵文罗马拟音：ta，汉语字面意思：达）, ཊ་（藏文，梵文天城体：ट，梵文罗马拟音：ṭa，汉语字面意思：吒）, པ་（藏文，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：pa，汉语字面意思：巴）, ཧ་（藏文，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：哈）这些。而这些的根本是ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。因此，ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）是所有字母的母亲。现在为了说明从七个根本如何变化为十六个元音字母，说了“正直、弯曲和降低，收缩和放松，长和短分开”等。例如，ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）, ཨི་（藏文，梵文天城体：इ，梵文罗马拟音：i，汉语字面意思：伊）, ཨུ་（藏文，梵文天城体：उ，梵文罗马拟音：u，汉语字面意思：乌）, རི་（藏文，梵文天城体：ऋ，梵文罗马拟音：ṛ，汉语字面意思：热）, ལི་（藏文，梵文天城体：ऌ，梵文罗马拟音：ḷ，汉语字面意思：勒）这些被称为“长”。“短”是指分为两个短音，这样元音字母就变为十个，例如：ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）, ཨ་（藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：啊）, ཨཱི་（藏文，梵文天城体：ई，梵文罗马拟音：ī，汉语字面意思：噫）, ཨཱི་（藏文，梵文天城体：ई，梵文罗马拟音：ī，汉语字面意思：噫）, ཨུ་（藏文，梵文天城体：उ，梵文罗马拟音：u，汉语字面意思：乌）, ཨུ་（藏文，梵文天城体：ऊ，梵文罗马拟音：ū，汉语字面意思：呜）, རི་（藏文，梵文天城体：ऋ，梵文罗马拟音：ṛ，汉语字面意思：热）, རཱི་（藏文，梵文天城体：ॠ，梵文罗马拟音：ṝ，汉语字面意思：ree）, ལི་（藏文，梵文天城体：ऌ，梵文罗马拟音：ḷ，汉语字面意思：勒）, ལཱི་（藏文，梵文天城体：ॡ，梵文罗马拟音：ḹ，汉语字面意思：哩）。另外，“抬高和抬高而弯曲，赞颂和赞颂而降低，带鼻音完全分开”，认为有十六个音调。这样元音字母就变为十六个，例如，抬高是ཨེའོ།（藏文，梵文天城体：ए，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：诶）抬高而弯曲是ཨཻའི་འོ།（藏文，梵文天城体：ऐ，梵文罗马拟音：ai，汉语字面意思：唉）赞颂是ཨེ་ཡིན་ནོ།（藏文，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：o，汉语字面意思：喔）赞颂而降低是ཨཽའི་ཡིན་ནོ།（藏文，梵文天城体：औ，梵文罗马拟音：au，汉语字面意思：嗷）带鼻音是ཨཾ་ཡིན་ནོ།（藏文，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：ang）完全分开是ཨཿ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།（藏文，梵文天城体：अः，梵文罗马拟音：aḥ，汉语字面意思：啊哈）这样元音字母就变为十六个。现在说明每个元音的根本如何变化为十八个或十二个辅音。首先，为了说明变化为十八个辅音，说了“音调的辅音是，正直、弯曲和降低，有引导的长短三种，其中有大小三种，这九个加上鼻音就是十八个”。这些元音字母的辅音是，正直的ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），弯曲的ཨི་（藏文，梵文天城体：इ，梵文罗马拟音：i，汉语字面意思：伊），降低的ཨུ་（藏文，梵文天城体：उ，梵文罗马拟音：u，汉语字面意思：乌）这三个有三种声音的引导，例如，ཧྲ་སྭ་（藏文，梵文天城体：ह्रस्व，梵文罗马拟音：hrasva，汉语字面意思：短）被称为短，是普通的；དགའ་（藏文，梵文天城体：दीर्घ，梵文罗马拟音：dīrgha，汉语字面意思：长）被称为长，是两个时长的发音；ས་ནུད་ཏྭ་（藏文，梵文天城体：सानुत्त，梵文罗马拟音：sānutta，汉语字面意思：极长）被称为非常长，是三个时长的发音。每个又有大小三种，ཨུད་ཏད་ཏ་（藏文，梵文天城体：उदात्त，梵文罗马拟音：udātta，汉语字面意思：高）被称为大，是两个字母的声音；ཨ་ནུ་འདའ་ཏ་（藏文，梵文天城体：अनुदात्त，梵文罗马拟音：anudātta，汉语字面意思：低）被称为小，是半个；སི་ཏ་ར་（藏文，梵文天城体：स्वरित，梵文罗马拟音：svarita，汉语字面意思：中）被称为中等，是相同的后一个字母，这样就变为九个。其中加上ཨཾ་（藏文，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：ang）的声音
English
Also, the second group, such as 'ka', has the sound component of 'ka' and the sound component originating from the throat. Thus, the root letters are: अ (Tibetan: ཨ་, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), क (Tibetan: ཀ་, Devanagari: क, Romanized Sanskrit: ka, Literal Chinese meaning: Ga), च (Tibetan: ཙ་, Devanagari: च, Romanized Sanskrit: ca, Literal Chinese meaning: Ca), त (Tibetan: ཏ་, Devanagari: त, Romanized Sanskrit: ta, Literal Chinese meaning: Da), ट (Tibetan: ཊ་, Devanagari: ट, Romanized Sanskrit: ṭa, Literal Chinese meaning: Ṭa), प (Tibetan: པ་, Devanagari: प, Romanized Sanskrit: pa, Literal Chinese meaning: Ba), ह (Tibetan: ཧ་, Devanagari: ह, Romanized Sanskrit: ha, Literal Chinese meaning: Ha). The root of these is also अ (Tibetan: ཨ་, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A). Therefore, अ (Tibetan: ཨ་, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A) is the mother of all letters. Now, to explain how the seven roots transform into sixteen vowel letters, it is said, "Straight, curved, and lowered, contracted and relaxed, separated by long and short," etc. For example, अ (Tibetan: ཨ་, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), इ (Tibetan: ཨི་, Devanagari: इ, Romanized Sanskrit: i, Literal Chinese meaning: I), उ (Tibetan: ཨུ་, Devanagari: उ, Romanized Sanskrit: u, Literal Chinese meaning: U), ऋ (Tibetan: རི་, Devanagari: ऋ, Romanized Sanskrit: ṛ, Literal Chinese meaning: Ri), ऌ (Tibetan: ལི་, Devanagari: ऌ, Romanized Sanskrit: ḷ, Literal Chinese meaning: Li) are called "long." "Short" refers to being divided into two short sounds, thus the vowel letters become ten, such as: अ (Tibetan: ཨ་, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), आ (Tibetan: ཨ་, Devanagari: आ, Romanized Sanskrit: ā, Literal Chinese meaning: A), ई (Tibetan: ཨཱི་, Devanagari: ई, Romanized Sanskrit: ī, Literal Chinese meaning: I), ई (Tibetan: ཨཱི་, Devanagari: ई, Romanized Sanskrit: ī, Literal Chinese meaning: I), उ (Tibetan: ཨུ་, Devanagari: उ, Romanized Sanskrit: u, Literal Chinese meaning: U), ऊ (Tibetan: ཨུ་, Devanagari: ऊ, Romanized Sanskrit: ū, Literal Chinese meaning: U), ऋ (Tibetan: རི་, Devanagari: ऋ, Romanized Sanskrit: ṛ, Literal Chinese meaning: Ri), ॠ (Tibetan: རཱི་, Devanagari: ॠ, Romanized Sanskrit: ṝ, Literal Chinese meaning: Ree), ऌ (Tibetan: ལི་, Devanagari: ऌ, Romanized Sanskrit: ḷ, Literal Chinese meaning: Li), ॡ (Tibetan: ལཱི་, Devanagari: ॡ, Romanized Sanskrit: ḹ, Literal Chinese meaning: Lri). Furthermore, "raising and raising while curving, praising and praising while lowering, with nasalization completely separated," it is considered that there are sixteen tones. Thus, the vowel letters become sixteen, for example, raising is ए (Tibetan: ཨེའོ།, Devanagari: ए, Romanized Sanskrit: e, Literal Chinese meaning: E). Raising while curving is ऐ (Tibetan: ཨཻའི་འོ།, Devanagari: ऐ, Romanized Sanskrit: ai, Literal Chinese meaning: Ai). Praising is ओ (Tibetan: ཨེ་ཡིན་ནོ།, Devanagari: ओ, Romanized Sanskrit: o, Literal Chinese meaning: O). Praising while lowering is औ (Tibetan: ཨཽའི་ཡིན་ནོ།, Devanagari: औ, Romanized Sanskrit: au, Literal Chinese meaning: Au). With nasalization is अं (Tibetan: ཨཾ་ཡིན་ནོ།, Devanagari: अं, Romanized Sanskrit: aṃ, Literal Chinese meaning: Ang). Completely separated is अः (Tibetan: ཨཿ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།, Devanagari: अः, Romanized Sanskrit: aḥ, Literal Chinese meaning: Aha). Thus, the vowel letters become sixteen. Now, to explain how each root of the vowels transforms into eighteen or twelve consonants. First, to explain the transformation into eighteen consonants, it is said, "The consonants of the tones are, straight, curved, and lowered, with three types of guiding length, among which there are three types of large and small, these nine plus nasalization are eighteen." The consonants of these vowel letters are, the straight अ (Tibetan: ཨ་, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), the curved इ (Tibetan: ཨི་, Devanagari: इ, Romanized Sanskrit: i, Literal Chinese meaning: I), the lowered उ (Tibetan: ཨུ་, Devanagari: उ, Romanized Sanskrit: u, Literal Chinese meaning: U), these three have three types of sound guidance, for example, ह्रस्व (Tibetan: ཧྲ་སྭ་, Devanagari: ह्रस्व, Romanized Sanskrit: hrasva, Literal Chinese meaning: Short) is called short, which is ordinary; दीर्घ (Tibetan: དགའ་, Devanagari: दीर्घ, Romanized Sanskrit: dīrgha, Literal Chinese meaning: Long) is called long, which is the pronunciation of two durations; सानुत्त (Tibetan: ས་ནུད་ཏྭ་, Devanagari: सानुत्त, Romanized Sanskrit: sānutta, Literal Chinese meaning: Very long) is called very long, which is the pronunciation of three durations. Each also has three types of large and small, उदात्त (Tibetan: ཨུད་ཏད་ཏ་, Devanagari: उदात्त, Romanized Sanskrit: udātta, Literal Chinese meaning: High) is called large, which is the sound of two letters; अनुदात्त (Tibetan: ཨ་ནུ་འདའ་ཏ་, Devanagari: अनुदात्त, Romanized Sanskrit: anudātta, Literal Chinese meaning: Low) is called small, which is half; स्वरित (Tibetan: སི་ཏ་ར་, Devanagari: स्वरित, Romanized Sanskrit: svarita, Literal Chinese meaning: Middle) is called medium, which is the same last letter, thus it becomes nine. Among them, adding the sound of अं (Tibetan: ཨཾ་, Devanagari: अं, Romanized Sanskrit: aṃ, Literal Chinese meaning: Ang)