Tibetan
། འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གནོད་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྒྱས་པས། དེ་བས་ན་བརྩལ་མི་དགོས་པར། གཞན་གཞིག་པར་དགའ་བའི་བློ་འབྱུང་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་ཆེད་དུ་མ་བསམ་བཞིན་དུ་ཡང་གཞན་གཞིག་པའི་ལས་ལ་སྦྱོར་ཞིང་། རྩེད་མོའི་ཕྱིར་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་བསམ་པ་གཡེངས་བཞིན་དུ་ལྗོན་ཤིང་དང་རྩྭ་གཅོད་པར་བྱེད། རྡོ་ལ་སོགས་ཏེ་གོང་བུ་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད། སེམས་ཅན་འདྲ་བའི་གཟུགས་འཇོམས་པར་བྱེད། ས་བོན་རྣམས་ས་བོན་དུ་མི་རུང་བར་བྱེད། སྲོ་མ་དང་ཤིག་ལ་སོགས་པའང་དགའ་བའི་ཕྱིར་འཇོམས་པར་བྱེད། སྲོག་ཆགས་རྣམས་སྲོག་དང་ཡང་འབྲལ་བར་བྱེད་ན། གཞན་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་དག་ལྟ་ག་ལ་འབྱུང་། འདི་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་ཏེ་གནས་ངན་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་འཁྲིད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་གནོད་པ་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་སྤང་ཞིང་དགག་པ་དང་། སྙིང་བརྩེ་བའི་ས་བོན་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཟག་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པར། བག་མེད་པས་གནོད་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་སྤྱོད་པ། ཡན་ལག་འཇོམས་པ་དང་། ས་བོན་བརླག་པ་སྤང་བའི་བཅའ་བ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་འཇོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཟུགས་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་འདྲའང་རུང་མི་འདྲའང་རུང་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་འདྲ་ན་ཨ་ཅང་ཡང་ཆེས། མི་འདྲ་ཡང་རྡོ་དང་བོང་བ་དང་། ས་ཕུག་དང་། ཤིང་དང་། རྩྭ་ལ་སོགས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་མི་བྱའོ། །དེ་ལ་རིགས་མི་བརླག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ས་བོན་དུ་རུང་བའི་རྫས་འབྲས་བུ་དང་། སྡོང་བུ་དང་། ལྡུམ་བུ་རྣམས་མཚོན་གྱིས་འཇོམས་པ་དང་། མེར་སྲེག་པ་དང་། སྨན་གྱིས་བྱུག་པ་དང་། སྲུལ་བར་བྱེད་པའོ། །འདི་ལྟ་བུས་ནི་གནོད་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བྱེད་ཅིང་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པས་དེ་བས་ན་འདི་དག་སྤང་བའི་བཅའ་བ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་སེར་སྣ་སྤང་བའི་སྐབས་སུ། ལང་ཚོ་དར་ལ་བབ་པ་ལ་རྒྱན་རྟེན་པ་དང་། ཆོས་དམག་གི་སྐབས་སུ་བཅས་བསྟར་བ་དང་། འདུ་འཛིས་ནོན་པ་ཞིང་དང་། རྒས་པའི་ལེག་རུ་ཉོན་མོངས་པས་འཇིགས་ནས་རྫས་གསོགས་པ་ནི་མ་བཅས་སོ། །གནོད་སེམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དཀོན་མཆོག་སྐུ་དགྲ་འདུལ་བའི་ཕྱིར། ལིངྒ་མཚོན་གྱིས་གཏུབ་པ་དང་བསྲེག་པ་དང་མ
Chinese
众生从无始以来，嗔恚的习气增长，因此不需要努力，就生起喜欢摧毁他人的心。由于这种嗔恚的力量，即使没有特意去想，也会从事摧毁他人的行为。为了玩乐也会伤害众生。像这样，在心不在焉的情况下，砍伐树木和草。摧毁石头等堆积物。摧毁像众生的形体。使种子不能生长。为了高兴而杀死虱子等。如果使众生失去生命，又怎么会生起慈悲心呢？像这样的习气会把人带到地狱等一切恶劣的地方。因此，为了舍弃和制止嗔恚的习气，为了增长慈悲的种子，即使是居家之人，除了以利益自他相续的众生的心来发起行为之外，也要立誓断除因放逸而被嗔恚的习气所驱使的身语行为，以及摧毁肢体和毁灭种子的行为。所谓摧毁肢体，是指器世间的形体，即使不是有情众生，无论是像有情众生还是不像有情众生，如果像有情众生的身体，那就更不应该了。即使不像，也不应该摧毁石头、土堆、地洞、树木和草等。所谓不毁灭种类，是指可以作为种子的物质，如果实、树苗和幼苗，用武器摧毁，用火焚烧，用药物涂抹，使其腐烂。像这样会增长嗔恚的种子，并使人远离慈悲，因此要立誓断除这些行为。关于舍弃吝啬，对于青春年华的人来说，佩戴装饰品，在正法战争的时候，陈列军队，以及被喧嚣压迫的田地，还有年老体弱的人因为恐惧烦恼而积攒财物，这些是不禁止的。在嗔恚的情况下，为了调伏佛敌，用武器砍劈和焚烧林伽（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。
English
Since beginningless time, beings have increased the habit of malice. Therefore, without effort, the mind that delights in destroying others arises. Due to the power of this malice, even without intentionally thinking, one engages in the act of destroying others. Even for the sake of amusement, one harms sentient beings. Like this, while the mind is distracted, one cuts down trees and grass. One destroys piles of stones and the like. One destroys forms that resemble sentient beings. One renders seeds incapable of growing. One kills lice and the like for pleasure. If one separates living beings from their lives, how can compassion arise? Such habits lead one to all the bad places, such as hell. Therefore, in order to abandon and restrain the habit of malice, and in order to increase the seed of compassion, even householders, except for actions motivated by the thought of benefiting sentient beings belonging to their own and others' continuums, should make vows to abandon the actions of body and speech motivated by the habit of malice due to carelessness, as well as the destruction of limbs and the destruction of seeds. The so-called destruction of limbs refers to the forms of the vessel world, even those that are not sentient beings, whether they resemble sentient beings or not. If they resemble the body of sentient beings, then it is even more inappropriate. Even if they do not resemble them, one should not destroy stones, mounds of earth, holes in the ground, trees, grass, and the like. The so-called non-destruction of species refers to substances that can be used as seeds, such as fruits, saplings, and seedlings, destroying them with weapons, burning them with fire, smearing them with medicine, and causing them to rot. Such actions increase the seed of malice and separate one from compassion. Therefore, one should make vows to abandon these actions. Regarding abandoning miserliness, it is not forbidden for those in the prime of youth to wear ornaments, for armies to be arrayed in times of Dharma warfare, for fields to be oppressed by noise, and for the elderly and infirm to accumulate wealth out of fear of afflictions. In the case of malice, in order to subdue the enemies of the Buddhas, to cut and burn the linga (लिङ्ग，liṅga，linga，林伽) with weapons, and...
Tibetan
ནན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གནོད་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པས་དམ་ཆོས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བསྲུང་དགོས་པ་ཉིད་དམ་ཚིག་ཡིན་པས་འདི་ལ་བག་ཚ་བར་མི་བྱའོ༼བག་ཆགས་ཚང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་རྫོགས་ཆེན་པར་མ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིག་ནོར་དུ་ཟད།༽། །སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལས་འབྱུང་བའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་བཅའ་བ་རྣམས་དང་། དེ་ལས་གཞན་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་གསང་སྔགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤྱི་ཐུན་མོང་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་བསྲུང་བ་ལས་བརྩམས་པའི་བཅའ་བ་རྫོགས་སོ། ། །། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གསུངས་པའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། སྙིང་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐུ་ལ་དམོད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏན་དུ་གཏོང་བ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སུན་འབྱིན་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་མཆེད་ལ་འཁུ་བ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་མཚམས་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བ་མི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བཟློག་ནས་རྡོ་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བ་དང་། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་གཙོར་བླངས་ཏེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོར་བསྒོམ་ཞིང་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང་ཚིག་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་བཟའ་བ་ཡིན་པས་སྤྱིའི་དོན་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་ལྷག་པར་བཅའ་བ་མ་བྱས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང་། རྡོ་རྗེ་མཆེད་ལྕམ་གྱི་རྡོ་རྗེ་རྭ་བ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ན་བྱ་བ་ མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པའི་བཅའ་བ་རྣམ་པ་བརྒྱད་བྱས་སོ། །དམ་ཚིག་གི་ ཕྲེང་ཐག་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བཅའ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ རྭ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང་། མཆེད་རྣམས་ལྟ་བ་དང་དམ་ཚིག་མཐུན་པས་ནང་མཐུན་ཞིང་འགྲོགས་བདེ་བ་མཛའ་ཞིང་འཁོན་བཅུགས་མེད་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེའི་རྭ་བ་ནི་འདི་བརྒྱད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། གང་ཟག་སྨེ་བ་ལྔ་དང་དམ་ཚིག་མི་བསྲེ་བ་དང་གཅིག ། མ་དག་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཚོགས་མཆོད་མི་བྱ་བ་དང་གཉིས། དམ་ཚིག་པའི་ནང་དུ་ཤེས་རབ་དང་ཐོས་པ་སྙེམ་པས་རྨ་བྱ་སྦྲུལ་འཛིན་ལྟ་བུས་ཆོས་ཀྱི་རྩོད་པ་མི་བྱ་བ་དང་གསུམ། རང་གི་རྟོག་གེ་བ་དན་དུ་འཕྱར་ནས་བླ་མ་དང་གྲོགས་པོ་མཁས་པའི་གདམས་ངག་ཁྱི་འཁྲིད་དུ་མི་བྱ་བ་དང་བཞི། སློབ་མ་དང་གྲོགས་པོ་ཁྱི་འདུལ་གྱིས་མི་འདུལ་བ་དང་ལྔ། སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་རྒྱང་ཆད་དང་སྡེ་རིས་སུ་མི་གཅད་པ་ད
Chinese
像嗔恨等，并非仅仅由嗔恨的习气所生，为了守护殊胜的佛法，必须特意守护的誓言，因此不要对此掉以轻心。（“不要完全具备习气。”出自《大圆满》版本，是错字。） 别解脱戒律中产生的四根本堕罪，以及大乘的五学处等戒条，以及除此之外，性相和大密宗大乘共同的四根本堕罪的守护开始的戒条圆满了。 密咒金刚乘中特别宣说的四根本堕罪是：如下，从内心诅咒金刚上师的身躯，永远舍弃金刚菩提心，诽谤平等性之法，以及与金刚兄弟争斗。这些是即使无间罪也无法接近的无法容忍的堕罪。 与此相反，不舍弃金刚菩提心，以法性平等为主，以证悟身语意如金刚一般的等持为主修持，不怀疑法性平等的意义和词句，因为归于共同的意义，所以没有特别制定戒条。为了守护金刚上师和金刚姐妹的金刚栅栏，制定了八种与不应做之事相反的戒条。为了进入誓言的链条，制定了三种戒条。 所谓金刚栅栏，是指金刚上师和道友们见解和誓言一致，内部和睦相处融洽，友善且没有仇恨地行事。它的栅栏就是这八种。那又是什么呢？ 不与五种污点的人混合誓言，这是一。 不做具备四种不净之物的会供，这是二。 在誓言者中，不要因为自恃智慧和博学，像孔雀抓蛇一样进行佛法的争论，这是三。 不要把自己的分别念当旗帜来挥舞，不要把上师和朋友智者的教言当狗牵着走，这是四。 不要用驯狗的方式来驯服弟子和朋友，这是五。 上师不要把弟子驱逐出境或分门别类，
English
Things like aversion are not merely born from the habitual tendencies of aversion. Because the vows are precisely what must be specially guarded in order to protect the excellent Dharma, one should not be careless about this. (The phrase "do not fully possess habitual tendencies" which appears in the Dzogchen edition, is a typographical error.) The four root downfalls that arise from the Pratimoksha vows, and the precepts such as the five bases of training of the Mahayana, and also the precepts that begin with guarding the four root downfalls common to both the characteristics and secret mantra Mahayana, are complete. The four root downfalls that are specifically taught in the secret mantra Vajrayana are as follows: namely, from the heart, cursing the body of the Vajra Master; abandoning the Vajra Bodhicitta forever; denigrating the Dharma of equality; and quarreling with Vajra siblings. These are intolerable downfalls that even the deeds of immediate retribution cannot approach. Conversely, not abandoning the Vajra Bodhicitta, taking the Dharma of equality as primary, mainly meditating on the samadhi that realizes body, speech, and mind as being like a vajra, and not having doubts about the meaning and words of the Dharma of equality, because it is included in the general meaning, no additional precepts were made. In order to protect the vajra fence of the Vajra Master and the Vajra sisters, eight precepts that are the opposite of what should not be done have been made. In order to enter the chain of vows, three precepts have been made. The so-called vajra fence refers to the Vajra Master and the Dharma friends having the same view and vows, being harmonious internally, getting along well, being friendly, and acting without harboring grudges. Its fence is these eight. What are they? One, not mixing vows with people with the five stains. Two, not performing a tsok offering that possesses the four kinds of impurity. Three, among those who have vows, not engaging in Dharma debates like a peacock catching a snake, due to being arrogant with wisdom and learning. Four, not hoisting one's own conceptual thoughts as a banner, and not leading the instructions of the Lama and wise friends around like a dog. Five, not disciplining disciples and friends with the methods of training dogs. The master should not banish disciples or divide them into factions.