Tibetan
ས་པའི་འཁོར་དེ་སུའི་འཁོར་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་འདུ་བྱེད་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ཀྱང་། གཙོ་བོ་མེད་པའི་འཁོར་མི་སྲིད་པས་མ་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་གྲུབ་ན། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་ཟླས་མི་འགྲུབ་པར་སྟོན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་བཞི་ནི། ནམ་མཁའ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པའོ། །རྒོལ་བ་ན་རེ། འདུས་མ་བྱས་བཞི་ནི། རྒྱུས་ནི་མ་བསྐྱེད། རྐྱེན་གྱིས་ནི་མ་བསྒྲུབས། གང་གི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི། དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ། །ཞེས་པ་ལ། ལན་དུ། ཁྱོད་ཀྱི་འདུས་མ་བྱས་བཞི། རྒྱུས་ནི་མ་བསྐྱེད། རྐྱེན་གྱིས་ནི་མ་བསྒྲུབས། གང་གི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན། གང་གི་རྐྱེན་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེན་ནའང་། རང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་ན། ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་རམ་མ་གྱུར། ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཡང་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ན་ནི་གྲུབ་པར་ཡང་ཅིས་མངོན། ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ན་ནི། གང་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཞེས་བྱས་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། ལན་དུ། རིམ་ཅན་ཤེས་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །ཁྱབ་རྣམས་རྟག་པའི་བདག་ཉིད་མིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རིམ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེས་ཐོགས་ལ་རིམ་གྱིས་གཅོད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པ་གཅོད་པ་ལ་བྱའོ། །ཁྱབ་རྣམས་རྟག་པའི་བདག་ཉིད་མིན། །ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རང་གི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ཅན་ཇི་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིན་དུ། ཡུལ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་བཞི་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་ནི་འགགས། ད་ལྟར་ནི་མི་གནས། ཕྱི་མ་ནི་མ་འོངས་པས་མ་སྐྱེས་སོ། །བསགས་པའི་དུ་མ་གྲུབ་ན་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་བགྲངས་དུ་བཏུབ་བོ། །བསགས་པའི་དུ་མ་མ་གྲུབ་ན། དུ་མ་སུའི་དུ་མ་སྟེ། དུ་མ་རང་གི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་བོ། །གཏན་ཚིགས་དེས་ནི་ཉན་ཐོས་ཡུལ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་གྲུབ་པ་སུན་ཕྱུང་ངོ་། །མུ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ནི། ལུང་ལས། གཅིག་གིས་གཅིག་གི་དངོས་མི་སྐྱེད། །གཅིག་གིས་དུ་མའི་དངོས་མི་སྐྱེད། །དུ་མས་གཅིག་གི་དངོས་མི་སྐྱེད། །དུ་མས་དུ་མའི་དངོས་མི་སྐྱེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་མི་སྐྱེད་པ་དང་། རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་དུ་མ་མི་སྐྱེད་པ་དང་། རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅི
Chinese
地的轮是属于谁的轮呢？由心所生的法，五十一心所法，没有主导的轮是不存在的，所以不成立。这样，如果由因缘和合而成的法不成立，那么，不由因缘和合而成的法也以类比的方式不能成立，要显示这一点。不由因缘和合而成之法有四种，即：虚空、真如、择灭、非择灭。论敌说：不由因缘和合而成的四法，不是由因而生，不是由缘而造，不是任何事物的因，这是真实存在的。对于这种说法，回答是：你所说的四种不由因缘和合而成之法，不是由因而生，不是由缘而造，不是任何事物的因，也不是任何事物的缘，这虽然是真实的。但是，如果它以自己的体性成立，那么，它是一个识的对境还是不是一个识的对境呢？如果它不是一个识的对境，那么又怎么能证明它的存在呢？如果它是一个识的对境，那么，它是什么识的对境呢？如果说是意之识的对境，回答是：因为与有次第的识相联系，所以，周遍的事物不是常有的自性。所谓有次第，是指在后来的阶段逐渐断除，是指断除不同的对境。周遍的事物不是常有的自性，是指意之识的刹那不是以自己的体性成立。也就是说，就像有境一样，境也是如此。就像有境的识是刹那一样，境，也就是不由因缘和合而成的四法，也变成三个刹那的体性，即：前一刹那已经灭尽，现在一刹那不住留，后一刹那未来还没有产生。如果积聚的众多不成立，那么，自己的体性也可以被计数了。如果积聚的众多不成立，众多是谁的众多呢？众多不是以自己的体性成立的。以这个理由，可以驳斥声闻乘认为存在一个独立的所缘境。遮止四句生，经中说：一不能生一之物，一不能生多之物，多不能生一之物，多不能生多之物。意思是说，一个因不能生一个果，一个因不能生多个果，多个因不能生一个果
English
Whose wheel is the wheel of the earth? Also, the fifty-one mental factors that arise from the mind, a wheel without a leader is impossible, so it is not established. Thus, if conditioned dharmas are not established, then unconditioned dharmas are also shown not to be established by analogy. The four unconditioned dharmas are: space, suchness, analytical cessation, and non-analytical cessation. The opponent says: The four unconditioned dharmas are not produced by causes, not accomplished by conditions, and are not the cause of anything. This is truly existent. To this, the answer is: Your four unconditioned dharmas, not produced by causes, not accomplished by conditions, not the cause of anything, nor the condition of anything, although that is true. However, if it is established in its own essence, then is it or is it not an object of a single consciousness? If it is not an object of a single consciousness, then how can its existence be proven? If it is an object of a single consciousness, then what consciousness is it an object of? If it is said to be an object of mental consciousness, the answer is: Because it is connected with sequential consciousness, pervasive things are not of a permanent nature. Sequential means gradually cutting off in later stages, referring to cutting off different objects. Pervasive things are not of a permanent nature, which means that the moment of mental consciousness is not established in its own essence. That is to say, just as the subject is, so is the object. Just as the consciousness of the subject is momentary, the object, which is the four unconditioned dharmas, also becomes the nature of three moments: the previous moment has ceased, the present moment does not remain, and the future moment has not yet arisen. If the accumulated many are not established, then one's own essence can also be counted. If the accumulated many are not established, whose many are the many? The many are not established in their own essence. With this reason, one can refute the Hearers who believe in the existence of an independent object. The prevention of the four extremes of arising is stated in the scriptures: One does not produce one thing, one does not produce many things, many do not produce one thing, many do not produce many things. This means that one cause does not produce one effect, one cause does not produce many effects, and many causes do not produce one effect.
Tibetan
ག་མི་སྐྱེད་པ་དང་། རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་དུ་མ་མི་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་མི་སྐྱེད་པ་ནི། རྒྱུ་དབང་པོས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་སྐྱེད་ལ། ཤེས་པ་རིས་མཐུན་པའི་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་ན་ནི། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་རྒྱུན་ཆད་ནས་འོན་པ་དང་ལོང་བ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས། དོན་དམ་པར་ག་ལ་རུང་སྟེ་མི་རུང་བས། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་དུ་མ་མི་སྐྱེད་པ་ནི། རྒྱུ་དབང་པོས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ཕྱི་མའི་རིས་མཐུན་པ་གཉིས་སྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དུ་ནི་རུང་ནའང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞིགས་ན། །དོན་དམ་པར་རྒྱུ་ལྟར་བྱས་ན་ནི་ཉུང་ལ། འབྲས་བུ་ལྟར་བྱས་ན་ནི་མང་སྟེ། རྒྱུའི་ཆོས་བརྩན་པར་བྱས་ན་ནི། འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་གཉིས། ཐ་དད་པ་མེད་པར་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་རིགས་སོ། །འབྲས་བུ་བརྩན་པར་བྱས་ན་ནི། རྒྱུའི་ཆོས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་གཅིག་པུ་ཡང་། ཐ་དད་པ་གཉིས་སུ་འབྱུང་བའི་རིགས་ན། རྒྱུའི་རྗེས་སུ་འབྲས་བུ་འགྲོར་མ་བཏུབ་བས། རྒྱུ་འབྲས་ལྡོག་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་དོ། །རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་མི་སྐྱེད་པ་ནི། རྒྱུ་ཡུལ་དང་དབང་པོས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་སྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དུ་ནི་རུང་ན། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞིགས་ན་དོན་དམ་པར་མི་རུང་སྟེ། རྒྱུ་ལྟར་བྱས་ན་ནི་མང་ལ། འབྲས་བུ་ལྟར་བྱས་ན་ནི་ཉུང་། དེ་ཡང་རྒྱུ་བརྩན་པར་བྱས་ན་ནི། འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་གཅིག་ཀྱང་ཐ་དད་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་བརྩན་པར་བྱས་ན་ནི། རྒྱུ་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གཏན་ཚིགས་དེས་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་འབྲས་བུ་འགྲོར་མ་བཏུབ་པས། རྒྱུ་འབྲས་ལྡོག་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་དོ། །རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་པ་ནི། རྒྱུ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པ་གསུམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། རྣམ་པ་ལ་འཛིན་ནུས་པ་དང་། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཅན་གསུམ་སྐྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དུ་ནི་རུང་ན། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞིགས་ན་དོན་དམ་པར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ན་གསུམ་དུ་བགྲངས་ཀྱང་། འབྲས་བུའི་ཆོས་གསུམ་ལ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་པས། རྒྱུ་ལྟར་བྱས་ན་ནི་མང་། འབྲས་བུ་ལྟར་བྱས་ན་ནི་ཉུང་། དེ་ཡང་རྒྱུ་བརྩན་པར་བྱས་ན་ནི། འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་གཅིག་ཀྱང་ཐ་དད་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ལ། འབྲས་བུ
Chinese
无生，以及多因不生多果。其中，一因不生一果是：因根产生果，即一个识，如果不能产生与该识同类的后续识，那么后续识就会中断，导致聋哑的过失。因此，在胜义谛中是不允许的，在世俗幻相的自性中也是不允许的。一因不生多果是：因根产生果，即一个识和后续的同类识，如果这样认为，在世俗中是可以的。但如果用理智来衡量，在胜义谛中，如果把因看作是少的，那么果就显得多；如果把因的法看作是重要的，那么不同的两个果，就会变成没有差别的同一个。如果把果看作是重要的，那么因的法，即使是没有差别的唯一，也会变成不同的两个。这样，果就不能随顺因，因果颠倒，没有自性。多因不生一果是：因境和根产生果，即唯一的识，如果这样认为，在世俗中是可以的。但如果用理智来衡量，在胜义谛中是不允许的。如果把因看作是多的，那么果就显得少。如果把因看作是重要的，那么没有差别的唯一果也会变成不同的两个。如果把果看作是重要的，那么不同的两个因也会变成没有差别的同一个。由于这个理由，果不能随顺因，因果颠倒，没有自性。多因不生多果是：因境、根和等无间缘这三者产生果，即具有境的相状、能够执持相状和具有识的自性这三个。如果这样认为，在世俗中是可以的。但如果用理智来衡量，在胜义谛中是不允许的。因为，在因的阶段虽然被认为是三个，但在果的三个法中，除了识的自性之外，没有其他的。如果把因看作是多的，那么果就显得少。如果把因看作是重要的，那么没有差别的唯一果也会变成不同的三个。果
English
There is no production, and many causes do not produce many effects. Among them, one cause does not produce one effect: if the cause, the sense faculty, produces the effect, which is one consciousness, and if it cannot produce a subsequent consciousness of the same kind, then the subsequent consciousness will be interrupted, leading to the faults of deafness and dumbness. Therefore, it is not permissible in the ultimate truth, nor is it permissible in the nature of conventional illusion. One cause does not produce many effects: if the cause, the sense faculty, produces the effect, which is one consciousness and a subsequent consciousness of the same kind, if it is thought so, it is permissible in the conventional truth. But if measured by reason, in the ultimate truth, if the cause is regarded as few, then the effect appears to be many; if the dharma of the cause is regarded as important, then the two different effects will become the same without difference. If the effect is regarded as important, then the dharma of the cause, even if it is the only one without difference, will become two different ones. In this way, the effect cannot follow the cause, the cause and effect are reversed, and there is no self-nature. Many causes do not produce one effect: if the cause, the object and the sense faculty, produce the effect, which is the only consciousness, if it is thought so, it is permissible in the conventional truth. But if measured by reason, it is not permissible in the ultimate truth. If the cause is regarded as many, then the effect appears to be few. If the cause is regarded as important, then the only effect without difference will become two different ones. If the effect is regarded as important, then the two different causes will become the same without difference. Because of this reason, the effect cannot follow the cause, the cause and effect are reversed, and there is no self-nature. Many causes do not produce many effects: the cause, the object, the sense faculty, and the immediately preceding condition, these three produce the effect, which is the one with the aspect of the object, the one capable of holding the aspect, and the three with the nature of consciousness. If it is thought so, it is permissible in the conventional truth. But if measured by reason, it is not permissible in the ultimate truth. Because, although it is considered as three in the stage of the cause, in the three dharmas of the effect, there is only the nature of consciousness, and nothing else. If the cause is regarded as many, then the effect appears to be few. If the cause is regarded as important, then the only effect without difference will become three different ones. Effect