Tibetan
་ཡིན་གྱི། ཡོང་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པ་ལྟོག་འདྲེའམ། གནས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་ཚངས་པའམ། འདི་ན་མེད་པས་དུས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གཞན་ན་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་ལྡོག་དང་སྦྱར་ན། ཤིང་གིས་ཤ་བ་ལ་ཁྱབ་ལ་ཤ་བས་ཤིང་ལ་མ་ཁྱབ། མེས་དུ་བ་ལ་ཁྱབ་ལ། དུ་བས་མེ་ལ་མ་ཁྱབ་བོ། །ས་བོན་གྱིས་མྱུ་གུ་ལ་ཁྱབ་ལ། མྱུ་གུས་ས་བོན་ལ་མ་ཁྱབ་བོ། །མི་རྟག་པས་བྱས་པ་ལ་ཁྱབ། བྱས་པས་མི་རྟག་པ་ལ་མ་ཁྱབ་བོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་པས་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཁྱབ། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ལ་མ་ཁྱབ་བོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ལོག་ན། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལྡོག་གོ །ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལོག་ན། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ལྡོག་པར་མ་ངེས་སོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གོང་དུ་བརྟགས་པ་ལས་ཀྱང་། ཆོས་ཅན་ལ་རྒྱབ་ན། གཏན་ཚིགས་དུ་བ་སྣང་བས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེ་ཡོད་དེ། མཐུན་པའི་དཔེ་ཚང་བང་དང་འདྲ། མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ཆུ་རླངས་དང་མི་འདྲའོ། །ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་འདི་དག་གི་གཏན་ཚིགས་ནི། བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་སྟེ། མཐུན་པའི་དཔེ་རྫ་མཁན་དང་འདྲ། མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ནམ་མཁའ་དང་མི་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་བསྟན་ནས། མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བདག་རྟག་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་། སེམས་ཙམ་གྱིས་སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ། །ཞེས་བརྟགས་པ་དེ་རྣམས། ཡན་ལག་བདུན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་དེ། ཡན་ལག་བདུན་ནི། ཁྱབ་པ་སྤྱིར་བཏང་བ་དང་། ཆོས་ཅན་དང་། གཏན་ཚིགས་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། མཐུན་པའི་དཔེ་དང་། མི་མཐུན་པའི་དཔེ་དང་། ཕྱོགས་ལ་ཆོས་བསྡུ་བའོ། །ཡུལ་གང་དང་གང་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱབ་པ་སྤྱིར་བཏང་ནས། མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བདག་རྟག་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ཅིག་ཅར་དོན་བྱེད་པར་ཡང་མི་མངོན། རིམ་གྱིས་དོན་བྱེད་པར་ཡང་མི་གསལ་བས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་མེད་དེ། མཐུན་པའི་དཔེ་ནི་རི་བོང་གི་རྭའམ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་འདྲའོ། །མི་མཐུན་པའི་དཔེ་སྒྱུ་མ་དང་ཅང་མི་འདྲ། ཕྱོགས་ལ་ཆོས་བསྡུ་བ། སྤྱིར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བདག་རྟག་པ་མ་སྐྱེས་སོ། །ཡང་ཡུལ་གང་དང་གང་ན་ཡང་རུང་ཞེས་ཁྱབ་པ་སྤྱིར་བཏང་ནས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆས་གཞིགས་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རང་བཞིན་མེད་དེ། མཐུན་པའི་དཔེ་ཀ་བ་དང་འདྲ། མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ཚོར་བ་དང་ཅང་མི་འདྲ། ཕྱོགས་ལ་ཆོས་བསྡུ་བ་དེ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མ་གྲུབ་བོ། །ཡང་ཡུལ་གང་ན་ཡང་རུང་། ཁྱབ་པ་སྤྱིར་བཏང་ནས། སེམས་ཙམ་གྱིས་སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་སྟེ། གཏན་ཚིགས་དབུ་མའི་ཕུར་བཞི་དང་། མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་དང་། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རང་བཞིན་མེད་དེ། མཐུན་དཔེ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ། མི་མཐུན་དཔེ་རི་བོང་གི་རྭའམ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་ཅང་མི་འདྲ། ཕྱོགས་ལ་ཆོས་བསྡུ་བ་དེ་རྣམས་ཀུན་གྱིས། སེམས་ཙམ་གྱི་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ་བོ།། །། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་དམ་པ་ནི། སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའོ། །བདེན་པ་དེ་གང་ལ་བདེན་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ནི་སྐྱེ་བོའམ་འཁྲུལ་བའི་ངོ་ཀ་ལ་བདེན། དོན་དམ་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བདེན། ཆོས་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་གཟིགས་པར་འོས་ན། དངོས་པོ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མ་གཟིགས་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འདི་གཉིས་བྱེ་བྲག་ཅིས་དབྱེ་ཞེ་ན། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བ་འགོག་པར་འདོད། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་འགོག་པར་མི་འདོད་པས། བྱེ་བྲག་དབྱེའོ། །ཆོས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བཞི་ལ། དབུ་མའི་ཕུར་བཞི་དང་། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་དང་། མུ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དབུ་མའི་ཕུར་བཞི་ནི། བདག་ལས་མི་སྐྱེ་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ཀ་ལས་མིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་སྐྱེས་ཀྱང་། །ནམ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། བདག་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ་གཅིག །གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་བ་དང་གཉིས། གཉིས་ཀ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་དང་གསུམ། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་དང་བཞིའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་གིས་དེ་སྐད་ཟེར་བ་ལ། མུ་སྟེགས་པ་ན་རེ། བདག་ལས་ཀྱང་སྐྱེ། གཞན་ལས་ཀྱང་སྐྱེ། གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེའོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་བདག་ལས་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ། བདག་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ། རྡུལ་དང་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་གྱིས་བག་ཆགས་བསྒོས་ནས། དེ་གསུམ་ཆ་མཉམ་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། བདག་ལས་ཀྱང་སྐྱེའོ། །གཞན་
Chinese
是这样的，仅仅是没有产生而已。是自性上的劫末饿鬼，还是处所上的劫末梵天呢？不是因为这里没有，就如同时期上的劫末在别处存在一样。如果结合周遍和相违来看：树周遍于鹿，而鹿不周遍于树。火周遍于烟，而烟不周遍于火。种子周遍于苗芽，而苗芽不周遍于种子。无常周遍于所作，所作不周遍于无常。名言的胜义谛周遍于真实的世俗谛，真实的世俗谛不周遍于名言的胜义谛。如果名言的胜义谛退没，那么真实的世俗谛也会退没。如果真实的世俗谛退没，那么名言的胜义谛不一定退没。此外，在圣者的智慧境界中，有名言的胜义谛的缘故。像这样从上面考察也可以知道，如果对有法进行反驳，因为作为理由的烟显现，所以要成立的法是存在火，相似的例子如同厨房，不相似的例子如同水蒸气。作为有法的这些事物，其理由是：因为是所作，所以是无常，相似的例子如同陶师，不相似的例子如同虚空。像这样阐述了理由之后，外道认为我（补特伽罗）是常，声闻乘认为极微是实有，唯识宗认为心是胜义有。这些考察，想要用七支因明来成立，七支是：普遍的周遍、有法、理由、要成立的法、相似的例子、不相似的例子、在宗法中包含法。在任何地方都适用的普遍周遍之后，外道将常我作为有法，理由既不能同时起作用，也不能逐渐起作用，因此没有要成立的法的自性，相似的例子如同兔角或石女之子。不相似的例子与幻术完全不同。在宗法中包含法，总的来说外道的常我没有产生。再次，在任何地方都适用的周遍之后，声闻乘的极微作为有法，如果用理由来衡量宗法，那么没有要成立的法的自性，相似的
English
It is like this, it is only that it has not arisen. Is it the kalpa-ending hungry ghost in terms of its nature, or the kalpa-ending Brahma in terms of its place? It is not like the kalpa-ending in time existing elsewhere because it is not here. If we combine pervasion and contradiction: a tree pervades a deer, but a deer does not pervade a tree. Fire pervades smoke, but smoke does not pervade fire. A seed pervades a sprout, but a sprout does not pervade a seed. Impermanence pervades what is made, but what is made does not pervade impermanence. The ultimate truth of designation pervades the valid conventional truth, but the valid conventional truth does not pervade the ultimate truth of designation. If the ultimate truth of designation ceases, then the valid conventional truth will also cease. If the valid conventional truth ceases, then the ultimate truth of designation is not necessarily ceased. Furthermore, in the state of the wisdom of the noble ones, there is the ultimate truth of designation. Like this, from the above examination, we can also know that if we refute the subject, because the reason, smoke, appears, therefore the dharma to be established is the existence of fire, the similar example is like a kitchen, and the dissimilar example is not like water vapor. The reason for these things that are the subject is: because it is made, therefore it is impermanent, the similar example is like a potter, and the dissimilar example is not like space. Having explained the reason in this way, the non-Buddhists believe that the self (pudgala) is permanent, the Hearers believe that the subtle particles are truly existent, and the Mind-Only school believes that the mind is ultimately existent. These examinations want to be established by the seven-membered syllogism, the seven members are: the general pervasion, the subject, the reason, the dharma to be established, the similar example, the dissimilar example, and the inclusion of the dharma in the subject. After the general pervasion that applies in any place, the non-Buddhists place the permanent self as the subject, the reason cannot function simultaneously, nor can it function gradually, therefore there is no nature of the dharma to be established, the similar example is like a rabbit's horn or the child of a barren woman. The dissimilar example is completely different from illusion. The inclusion of the dharma in the subject, in general, the permanent self of the non-Buddhists has not arisen. Again, after the pervasion that applies in any place, the subtle particles of the Hearers are placed as the subject, if we measure the dharma of the subject with the reason, then there is no nature of the dharma to be established, the similar
Chinese
相似的例子如同柱子。不相似的例子和感觉完全不同。对于宗派来说，所有这些集合的法，都未能成立声闻的极微尘。又无论在哪个地方，普遍总的来说，唯识宗认为心是胜义存在的，作为所立宗，以中观的四句破斥，以及四句生灭遮破，以及离一异来成立无自性。相似的例子如同幻术。不相似的例子如同兔角，或者石女的儿子完全不同。对于宗派来说，所有这些集合的法，都成立唯识宗的心无自性。没有戏论的胜义谛，是远离八边戏论的。如果说真实对于谁是真实的呢？世俗对于凡夫或者迷乱者是真实的。胜义对于圣者的智慧是真实的。如果法性是实有之物，那么如来已经证悟了它，应该见到某些事物，但连极微尘的事物都没有见到，所以事物是不存在的。那么这两者有什么差别呢？名言的胜义谛想要遮止有情蕴的生起。不想要遮止如实的世俗谛，所以有差别。法不生的四大理证是：中观的四句破斥，以及离一异，以及四句生灭遮破，以及缘起。中观的四句破斥是：不从自生，不从他生，不从二者生，不从无因生。无论什么事物产生，任何时候都不会产生。这样说到。不从自生，这是一个。不从他生，这是第二个。不从二者生，这是第三个。不从无因生，这是第四个。大乘的论典这样说，但是外道说：从自生，也从他生，也从二者生，也从无因生。这样说。其中，从自生是指：自我的身体是所有一切的主宰，叫做有情。我，常一的这个，被尘、暗、勇猛三种习气熏染，这三者平等成为一切法的因。因为一切有情都是它所生的，所以也从自生。他
English
Similar examples are like pillars. Dissimilar examples are completely different from feelings. For sects, all these collections of dharmas have not established the subtle particles of the Hearers. Also, no matter where, generally speaking, the Mind-Only school posits that mind is ultimately existent, as the subject to be proven, using the four refutations of the Middle Way, and the fourfold negation of arising and ceasing, and the separation from one and many to establish selflessness. Similar examples are like illusions. Dissimilar examples are completely different, like rabbit horns or the son of a barren woman. For sects, all these collections of dharmas establish that the mind of the Mind-Only school is without self-nature. The ultimate truth without elaboration is the one that is free from the eight extremes of elaboration. If truth is true for whom? Conventional truth is true for ordinary people or those who are deluded. Ultimate truth is true for the wisdom of the noble ones. If the nature of phenomena were something existent, then since the Tathagata has realized it, he should see some things, but since he has not seen even a particle of a thing, things do not exist. Then what is the difference between these two? The ultimate truth of name wants to prevent the arising of sentient beings' aggregates. It does not want to prevent the true conventional truth, so there is a difference. The four great reasons for the non-arising of phenomena are: the four refutations of the Middle Way, and the separation from one and many, and the fourfold negation of arising and ceasing, and dependent origination. The four refutations of the Middle Way are: not arising from oneself, not arising from others, not arising from both, not arising from no cause. Whatever things arise, they will never arise. Thus it is said. Not arising from oneself, this is one. Not arising from others, this is the second. Not arising from both, this is the third. Not arising from no cause, this is the fourth. The Great Vehicle scriptures say this, but the heretics say: it arises from oneself, it also arises from others, it also arises from both, it also arises from no cause. Thus they say. Among them, arising from oneself means: the self, the lord of all bodies, is called sentient being. The self, this permanent one, is perfumed by the three habits of dust, darkness, and vigor, and these three equally become the cause of all dharmas. Because all sentient beings are born from it, it also arises from oneself. Other