Tibetan
ས་པ་རྫུན་གསུང་མི་སྲིད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ལས་ཀྱང་། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་གྲུབ་པ་ཡོད་པར་གསུངས་པས། སེམས་ཙམ་ལྟར་ཡུལ་མེད་དོ། །ཞེས་བསྐུར་བ་གདབ་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་འདོད་དོ།། །། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ནི། སེམས་ཙམ་གྱིས་སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་དེ། ཉན་ཐོས་ལྟར་ཡུལ་ཡོང་གིས་མེད་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། དབུ་མ་ཆེན་པོས་སེམས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་དོ་ཞེས་བསྐུར་བ་འདེབས་པ་སྤང་དགོས་ཏེ། སེམས་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཞིག་ན་ནི། བསོད་ནམས་བསགས་པའི་གཞི་མེད། ཐར་པ་སྒྲུབ་པའི་དོན་མེད་པས། སེམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན། སེམས་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ། །ད་ལྟར་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་འདི་སེམས་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སེམས་གཟུང་བ་ཆ་གཅིག་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ། གཟུང་བ་ཆ་གཅིག་སེམས་སུ་འཁྲུལ་བ་རྟོག་པས་བརྟག་པ་དང་། བག་ཆགས་ཙམ་ལ་བག་ཆགས་སུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་ཡུལ་ནི་ཤེས་པ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ཀྱང་བེམ་པོར་སྣང་། སེམས་ནི་ཤེས་པའི་དངོས་གཞི་ཡིན་པས་རིག་པར་སྣང་། ཡུལ་ནི་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་ཐ་དད་པར་སྣང་། སེམས་ནི་རྟོག་པའི་དངོས་གཞི་ཡིན་པས་གཅིག་པར་སྣང་། ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པས་འཕྲུལ་པ་ཡིན་པས་འབྲེལ་པ་ཡོད། ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རང་རྒྱུད་དུ་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། ཤེས་པ་དང་བེམ་པོ་གཉིས་རིགས་མི་མཐུན་པས། འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཤེས་པར་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ལས་ཐ་དད་པར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་མེད་དོ། །སེམས་རྟོགས་པ་ཉམས་ནས་ཡུལ་དུ་སྣང་ངོ་། །སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ། །མེད་ན་ཐར་པ་བསྒྲུབ་པ་དོན་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས། མེད་ཅེས་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། གཏན་ཚིགས་དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་ཀུན་གཞི་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་དུ་ཡོད་ལ། འཕགས་པའི་དུས་ན་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་བསལ་ནས། དབུ་མའི་ལམ་ལ་གནས་པ་བདག་ཅག་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཙམ་དབུ་མ་ཞེས་འདོད་པའོ།། །། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མའི་ལུགས་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཙམ་དང་མཐུན་པར། སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་འཁྲུལ་བའི་དབང་གིས་སྣང་བས། ཡུལ་ལོགས་ཤིག་ན་མེད་པར་འདོད་དེ། ཉན་ཐོས་ལྟར་ཡུལ་ཡོང་གིས་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་མཐའ་དང་། དབུ་མ་ཆེན་པོ་ལྟར་སེམས་ཀུན་ཏུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་སེལ་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀའི་མཐའ་བསལ་ནས། དེ་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ལས་དབེན་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནི་བདག་ཅག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ནས། སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞག་ནས། སེམས་དེ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། སེམས་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་ན་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཆ་འདྲ་བར་སོང་བས། དེ་ལྟར་མི་རུང་སྟེ། ལུང་ལས་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱི་མར་འདོད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ང་ཡི་ཆུང་མ་ཡིན་། །ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དམ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ང་ཡི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་མཆོད་གནས་སུ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངའི་ཆུང་མ་སྟེ་བྲན་མོ་དང་འདྲ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆས་གཞིགས་ན། དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ནི་འདས། ད་ལྟར་ནི་མི་གནས། ཕྱི་མ་ནི་མ་འོངས་པས་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟེན་འབྲེལ་འཚོགས་པའི་མཐུ་ལས་སྣང་བར་འདོད་ལ། དོན་དམ་པར་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། སེམས་ཙམ་གྱི་ལྟར་ཡུལ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ལ་ནི་ཆད་པས་བཅད་ནས་མེད་པར་བརྟག་མི་དགོས་ལ། སེམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ནི་བྱ་དགའ་སྩལ་ནས་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀ་འཕགས་པའི་དུས་ན། ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། ལུང་ལས། ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་པ། །ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱང་གསོག །ཅེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སེམས་ཉིད་མཐའ་དང་དབུས་མེད་དོ།། །། མདོ་སྡེ་དབུ་མའི་ལུགས་ནི། ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་བཀའ་མཐའ་དག་དང་མཐུན་པས། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དེའི་ལུགས་དང་མཐུན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་ཤིང་བུ་དང་རྡེའུ་ལ་སྒྱུ་མའི་སྦྱོར་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་དང་། སྒྱུ་མའི་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐང་ཅིག་སྒྱུ་མའི་སྦྱོར་སྔགས་ལས་སྣང་ཡང་། རང་བཞིན་མེད་པ་བཞིན་དུ། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་མཐུ་ལས་མི་སླུ་བར་སྣང་ཡང་། དོན་དམ་པར་ཡུལ་ཡང་ཕྱོགས་ཆ་དྲུག་གི་ཆ་ལས་མ་གྲུབ་ལ། སེམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆ་ལས་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པར་འདོད་དོ། །བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱིས་བསྐལ་ནས། མི་མངོན་པ་ནི་མ
Chinese
因此，不可能说谎。因为世尊的教诲中也说，存在由蕴、界、处和极微组成的法。所以，不能像唯识宗那样否定外境。他们是这样认为的。// 唯识宗的观点是，唯识宗认为心是胜义存在的。必须避免像声闻宗那样，对外境完全不存在妄加肯定，以及像大中观宗那样，否定心也是胜义存在的。如果心不是胜义存在的，那么积累资粮就没有基础，获得解脱就没有意义。因此，心在有情众生的时候，心识只是刹那间存在的。现在显现为外境的这个是心，从无始以来，心所取的法的一部分错误地显现为外境，所取的法的一部分错误地显现为心，这是由分别念所产生的。仅仅是习气，却被认为是习气。因此，外境虽然是从识产生的，但却显现为物质。心是识的本体，因此显现为觉性。外境是由分别念所产生的，因此显现为各不相同。心是分别念的本体，因此显现为一体。外境也是由识所变现的，因此具有关联性。如果外境的极微各自独立存在，那么识和物质是两种不同的事物，因为没有关联性，所以它也不能被识所认知。此外，极微也不可能显现为各不相同。因此，外境是不存在的。心因为迷失了觉性，所以显现为外境。心是胜义存在的。如果不存在，那么获得解脱就没有意义，因此也不能说不存在。基于这个理由，心在有情众生的时候，是阿赖耶识，是常恒的，只是刹那间存在的。在圣者的时候，是智慧，是常恒的，只是刹那间存在的。像这样，排除了有和无两种边见，安住在中观的道路上，这就是我们，被称为唯识中观。// 瑜伽行中观宗的观点是，在名言上与唯识宗相同，认为一切显现存在的法都是由心的错觉所显现的，因此外境不是独立存在的。必须避免像声闻宗那样，对外境完全不存在妄加肯定，以及像大中观宗
English
Therefore, it is impossible to lie. Because in the teachings of the Blessed One, it is also said that there exist phenomena composed of aggregates, elements, sources, and atoms. Therefore, one cannot deny external objects as the Mind-Only school does. This is what they believe. // The view of those who speak of Mind-Only is that the Mind-Only school believes that mind exists ultimately. One must avoid, like the Hearers, falsely affirming the complete non-existence of external objects, and like the Great Madhyamikas, denying that mind also exists ultimately. If mind does not exist ultimately, then there is no basis for accumulating merit, and there is no meaning in attaining liberation. Therefore, mind, at the time of sentient beings, mind-consciousness exists only for a moment. What now appears as an external object is mind. From beginningless time, one part of the mind's object is mistakenly perceived as an external object, and one part of the object is mistakenly perceived as mind. This is examined by conceptual thought, and merely a habit is perceived as a habit. Therefore, although external objects arise from consciousness, they appear as matter. Mind is the essence of consciousness, so it appears as awareness. External objects are examined by conceptual thought, so they appear as distinct. Mind is the essence of conceptual thought, so it appears as one. External objects are also emanations of consciousness, so they are related. If external atoms existed independently, then consciousness and matter would be two different things, and because there is no connection, it could not be known by consciousness. Furthermore, atoms could not appear as distinct. Therefore, external objects do not exist. Mind, having lost its awareness, appears as an external object. Mind exists ultimately. If it did not exist, then attaining liberation would be meaningless, so one cannot say that it does not exist. For this reason, mind, at the time of sentient beings, is the alaya-consciousness, which is constantly permanent, existing only for a moment. At the time of the noble ones, it is wisdom, which is constantly permanent, existing only for a moment. Thus, having eliminated the extremes of existence and non-existence, we abide on the Middle Way, which is called Mind-Only Madhyamika. // The view of the Yogachara Madhyamika school is that, conventionally, in accordance with Mind-Only, all phenomena of appearance and existence appear due to the delusion of mind, so external objects are not considered to exist independently. One must avoid, like the Hearers, falsely affirming the complete non-existence of external objects, and like the Great Madhyamikas
Chinese
因此，破除了一切认为心始终存在的极端观点。排除了这两种极端之后，远离这两种极端的伟大的中观之道就是我们。这样说着，将认为心是胜义存在的观点放在世俗层面，认为心不是胜义成立的。如果心是胜义存在的，那就和外道没有区别了，那样是不行的。经中也说：你的认为是“玛”的东西，那就是我的妻子。你的胜义是什么，那就是我的世俗。意思是说，你认为是供养处的东西，那就是我的妻子，就像奴隶一样。你的胜义是什么，那就是我的世俗。知识的常有相续，刹那的世俗如幻，如果以刹那来衡量，也不是胜义成立的。因为前一刹那已经过去，现在不住留，后一刹那未来到，所以不能成立。认为在世俗中，依靠缘起的威力而显现。胜义中，身心二者都不成立。按照唯识宗的观点，对于自性本空的境，不需要用断灭来断除，也不需要赐予奖励来证明心是存在的。境和心二者在圣者面前，即使认为智慧是常有相续的刹那，也不是胜义成立的。经中说：说“智慧，智慧”，说智慧本身也是积累。因此，心的自性无边无中。经部中观的宗派，与声闻经部的一切观点一致。在世俗如幻的层面，与他们的宗派一致。比如魔术师用木头和石头，通过魔术的咒语加持，显现出魔术的马和大象等等。同样，虽然暂时依靠魔术的咒语而显现，但就像没有自性一样。在世俗如幻的层面，境和心二者依靠缘起的威力，不欺骗地显现，但在胜义中，境也不是由六方组成，心也不是由刹那组成，认为事物是不存在的。经过三大阿僧祇劫的修行，不现见是
English
Therefore, it refutes the extreme view that the mind always exists. Having eliminated both extremes, the great Madhyamaka path, which is separate from both extremes, is ours. Saying this, the view that the mind exists in the ultimate sense is placed on the conventional level, and it is believed that the mind is not established in the ultimate sense. If the mind exists in the ultimate sense, it would be no different from the heretics, and that would not be right. It is also said in the scriptures: What you think is "Ma," that is my wife. What is your ultimate truth, that is my conventional truth. It means that what you think is a place of offering is my wife, like a slave. What is your ultimate truth, that is my conventional truth. The constant continuity of knowledge, the momentary conventionality is like illusion, and if measured by the moment, it is not established in the ultimate sense. Because the previous moment has passed, the present does not remain, and the next moment has not come, so it cannot be established. It is believed that in the conventional sense, it appears by the power of dependent origination. In the ultimate sense, neither body nor mind is established. According to the Mind-Only school, for the object that is empty of nature, there is no need to cut it off with annihilation, nor is it necessary to give rewards to prove that the mind exists. When both object and mind are in front of the noble ones, even if it is believed that wisdom is a constant continuation of moments, it is not established in the ultimate sense. It is said in the scriptures: Saying "wisdom, wisdom," saying wisdom itself is also accumulation. Therefore, the nature of the mind is without beginning or end. The Sūtra-Madhyamaka school is consistent with all the views of the Śrāvakayāna Sūtra school. On the level of conventional illusion, it is consistent with their school. For example, a magician uses wood and stones, blessed by the mantra of magic, to manifest magical horses and elephants, and so on. Similarly, although it temporarily appears relying on the mantra of magic, it is like having no nature. On the level of conventional illusion, both object and mind appear without deception by the power of dependent origination, but in the ultimate sense, the object is not composed of six parts, and the mind is not composed of moments, and it is believed that things do not exist. After practicing for three great kalpas, not seeing is