Tibetan
བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མ་བཏང་བས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདའ་བར་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་བྱེད་པ་ལ་ཆགས་པའི་བློའི་རུམ་དུ་ཞུགས་པས་དེའི་བྱ་བ་ངན་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་ལྡོག་གོ །དེ་ལྟར་ལས་མ་ལོག་པས་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཚེ་མི་ལྡོག་སྟེ། ལས་དང་ཚེ་ལས་མ་གྲོལ་ན་ཐ ར་བ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་པ་འདོད་དོ། །སངས་རྒྱས་པ་རང་གི་གཞུང་གིས། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་མེད་པས་མཐུན་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྨྲ་སྟེ། འདི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི། དབང་ཕྱུག་གིས་མ་སྤྲུལ། བྱེད་པ་པོས་མ་བྱས། རང་བཞིན་ལས་མ་བྱུང་། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མ་བྱུང་། དུས་ཀྱིས་མ་བསྒྱུར་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་ལས་གྲུབ་པ། རྒྱུ་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་ཏེ། རང་གྲུབ་པ་མེད་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་འཚོགས་ན་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ། མ་འཚོགས་ན་ནི་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ། རྒྱུ་ལ་བར་ཆོད་ཀྱི་གེགས་མི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡང་མི་སྲིད་དེ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། འཇིག་རྟེན་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ནས། ཕུང་པོ་མ་ལུས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་འགྱུར་དུ་རུང་ངོ་། །ཞེས་འདོད་པ་ནི་མཐུན་ནོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྤངས་ནས། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་ཏེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། །སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་མཐུན་ནོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་པ་ནང་གི་བྱེ་བྲག་ནི། ཉན་ཐོས་དག་འདི་སྐད་དུ། འདི་ནི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཉིད་དེ། །བདག་ནི་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དབང་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་ཁམས་རྣམས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་དོན་མེད་རྣམ་པར་ཉམས། །ཞེས་ཟེར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྲའི་རྩེ་མོ་འབུམ་གྱི་ཆ་ཙམ་ཡང་གཏན་མེད་དེ། ཕུང་པོ་ཙམ་དུ་ཟད་པས། བདག་གཅིག་པུ་མེད་དེ་དུ་མ་འདུས་པ་ཙམ་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་གཉེན་པོས་བཅོམ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བློ་མི་འབྱུང་བ་དང་། བློ་ཡིས་གཞན་བསལ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བློ་མི་འབྱུང་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི
Chinese
由于没有舍弃我执，所以不能超越世间。像这样，进入了执着于“我”的心的怀抱，因此那些恶行也不会停止。像这样，由于业没有停止，所以业的果报成熟时也不会停止。如果不能从业和生命中解脱，就不会获得解脱。佛教徒是这样认为的。佛教徒自己的论典说，世间内外的事物，具有因和果的性质，无论大乘小乘都一致认为是依缘而生的性质。就像这样说：这些世间内外的所有事物，不是自在天所创造，不是作者所造作，不是从自性中产生，不是从无因中产生，不是被时间所改变，而是仅仅由因缘依缘而生的性质所成就。因依赖于果，果依赖于因，没有自生的。如果因和缘聚合，那么果就会产生，如果不聚合，那么也不会产生。在因上没有阻碍的障碍，这样的因也是不存在的，仅仅依赖于缘而已。因此，可以超越世间一切生起和痛苦的法，而进入无余涅槃的境界。这样认为是一致的。因此，所有佛教徒都认为烦恼的根本是坏聚见，舍弃这个，安住在空性和无我的见解上，安住在三种解脱门，即空性三摩地、无相三摩地和无愿三摩地中，认为这样就能解脱，这是一致的。其中，佛教徒内部的区别是，声闻们这样说：这仅仅是蕴而已，我从来没有存在过。感官的城市和界，使世间徒劳地衰败。这样说，对于世间内外的事物，所谓的“我”，连一根头发尖的百万分之一也不存在，完全是蕴而已。没有单独的“我”，仅仅是众多聚集在一起的无常的性质。如果用对治法摧毁，就不会产生那样的心，如果用心识排除其他，就不会产生那样的心，这与世俗谛的存在是相反的。
English
Because of not abandoning the view of self, one cannot transcend the world. Like this, entering into the embrace of a mind attached to "I", therefore those evil deeds will not cease. Like this, because karma has not ceased, therefore when the fruition of karma ripens, it will not cease. If one cannot be liberated from karma and life, one will not attain liberation. Buddhists believe this. Buddhists' own treatises say that the phenomena of the inner and outer world, having the nature of cause and effect, are unanimously considered by both Mahayana and Hinayana to be of the nature of arising dependently. It is said like this: These phenomena of the inner and outer world are not created by Ishvara, not made by a maker, not arising from inherent nature, not arising from no cause, not transformed by time, but are merely accomplished by the nature of arising dependently on causes and conditions. Cause depends on effect, effect depends on cause, there is no self-origination. If cause and conditions gather, then the effect will arise, if they do not gather, then it will not arise. There is no cause in which there is no obstruction of interruption, such a cause also does not exist, it merely depends on conditions. Therefore, it is possible to transcend all arising and suffering dharmas of the world, and enter into the realm of nirvana without remainder. It is consistent to believe this. Therefore, all Buddhists believe that the root of afflictions is the view of the perishable aggregate, abandoning this, abiding in the view of emptiness and selflessness, abiding in the three doors of liberation, namely the samadhi of emptiness, the samadhi of signlessness, and the samadhi of wishlessness, it is consistent to believe that one can be liberated in this way. Among them, the internal difference among Buddhists is that the Shravakas say this: This is merely a skandha, I have never existed. The city of the senses and the realms, cause the world to decay in vain. They say that for the phenomena of the inner and outer world, the so-called "I" does not exist even to the extent of one millionth of a hair tip, it is completely just a skandha. There is no separate "I", it is merely the nature of impermanence of many gathered together. If destroyed by an antidote, such a mind will not arise, if other is eliminated by mind, such a mind will not arise, this is the opposite of the existence of conventional truth.
Tibetan
་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་ལྟ་བ་མི་མཐུན་པ་སྨྲ་བ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི། ལུང་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་པ། ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཞི་ལས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རྟག་པ་དང་། དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་གཞི་ལས། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དབྱིབས་དང་མཐུན་པ་ཆ་ཤས་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་། དབང་པོ་དང་དོན་ལ་བརྟེན་པའི་བློ། དོན་ལ་ཐུག་ཕྲད་དུ་གཅོད་པ་དང་། དེའི་ཕྱིར་བློ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྐྱེའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྨྲའོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི། མདོ་སྤྱིའི་ལུང་བཙན་པར་བྱེད་པས་མདོ་སྡེ་པ། ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་སྨྲ། དེ་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མཚོ་ལ་ཁྱག་ཞུ་བ་ལྟ་བུར་སྨྲ། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་དག་ཀྱང་རྫས་མེད་པར་སྨྲ། དབང་པོ་དང་དོན་དུ་ཕྲད་པའི་བློ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྐྱེ་ཞིང་། དབང་པོ་དང་དོན་ཡང་ཁ་དོག་དང་མཐུན་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྫས་སུ་ཡོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བ་མི་མཐུན་པའི་བྱེ་བྲག་མང་དུ་ཡོད་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ལ་ཡང་། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། ཡུལ་དབུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱིས་ཕྱེ་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །གཞན་ཡང་། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཞི་ལས། སྡེ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། རྫས་སུ་དུ་ཡོད་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་མང་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག །གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ལས་ཡུལ་ལྔ་དབང་པོ་ལྔ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་སྟེ་རྫས་སུ་བཅུ་བཞི། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་རྫས་གཅིག་ཡིན་ཏེ་བཅོ་ལྔ། མི་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་རྫས་གཅིག་ཡིན་ཏེ་བཅུ་དྲུག །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རྫས་གསུམ་ཡིན་ཏེ་བཅུ་དགུ་ཞེས་འདོད་དོ། །སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ནི། ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་ན་རྫས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གོ། ཞེས་འདོད་དོ། །སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། སེམས་པ་ཡང་རྫས་སུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྫས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ནི། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཞི་ལས་ཇི་སྐད་དུ་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་རྫས
Chinese
是胜义谛存在。他们这样认为。其中，分别说者和经部师持有不同的观点。分别说者是，依据名为《大毗婆沙论》的论典，宣称一切法都以实体的形式存在。也就是说，从法蕴、界和处的基础上，一切有为法都是无常的，三种无为法是常恒的。从根和境的基础上，与形状相符、没有部分的极微，是胜义谛存在的实体。根和境所依赖的识，是对境直接决定的，因此识是无相而生的。他们这样说。经部师是，因为重视经部的教证，所以称为经部师。他们认为，一切无为法都如石女之子一般不存在。其中，择灭涅槃的体性，也如冰融于水一般。不相应行和非表色也认为不是实体。根和境相遇的识是有相而生的，根和境也是与颜色相符的极微，是实体存在的。诸如此类，有许多观点不同的差别。即使是分别说者本身，也有迦湿弥罗分别说者和中部地区分别说者等，以地域划分的差别。此外，从蕴、界、处的基础上，由于部派的差别，对于有多少实体存在，有许多不同的说法。例如，有些部派认为，从色的基础上，五境、五根、四大，总共十四种是实体。心和心所都是一个实体，总共十五种。不相应行都是一个实体，总共十六种。三种无为法是三种实体，总共十九种。他们这样认为。有些部派则认为，受和想也是存在的，这样一来，实体就有二十一种。他们这样认为。有些部派则认为，佛陀所说的五蕴都是以实体的形式成立的，所以思也是实体存在的。这样一来，实体就有二十二种。他们这样认为。有些部派则认为，从蕴、界、处的基础上，正如所说的那样，一切都是实体。
English
are truly existent. This is their view. Among them, the Vaibhashikas and the Sautrantikas hold different views. The Vaibhashikas, relying on the treatise called "The Great Vaibhasha," assert that all dharmas exist as substances. That is to say, based on the aggregates, elements, and sources, all conditioned phenomena are impermanent, and the three unconditioned phenomena are permanent. Based on the faculties and objects, the subtle particles that conform to shape, are indivisible, and are truly existent substances. The consciousness that relies on the faculties and objects directly determines the object, and therefore consciousness arises without aspects. This is what they say. The Sautrantikas are called Sautrantikas because they uphold the authority of the sutras in general. They believe that all unconditioned phenomena are like the child of a barren woman. Among them, the nature of cessation through discrimination, Nirvana, is like ice melting into water. They also believe that non-associated formations and non-manifest forms are not substances. The consciousness that arises when faculties and objects meet arises with aspects, and the faculties and objects are also subtle particles that conform to color, and are existent substances. There are many differences in views such as these. Even among the Vaibhashikas themselves, there are differences based on region, such as the Kashmir Vaibhashikas and the Central Region Vaibhashikas. Furthermore, based on the aggregates, elements, and sources, due to the differences in schools, there are many different claims about how many substances exist. For example, some schools believe that from the basis of form, the five objects, five faculties, and four great elements, a total of fourteen, are substances. Mind and all mental factors are one substance, totaling fifteen. All non-associated formations are one substance, totaling sixteen. The three unconditioned phenomena are three substances, totaling nineteen. This is their view. Some schools believe that feeling and perception also exist, so there are twenty-one substances. This is their view. Some schools believe that all five aggregates taught by the Buddha are established as substances, so intention is also an existent substance. Thus, there are twenty-two substances. This is their view. Some schools believe that from the basis of the aggregates, elements, and sources, everything that is spoken of is a substance.