Tibetan
ལྟ་བའི་བརྗེད་བྱང་ཆེན་མོ། ལྟ་བའི་བརྗེད་བྱང་ཆེན་མོ། ༄༅། །ངྷརྨ་བྷ་དྲས་མཛད་པའི་ལྟ་བའི་བརྗེད་བྱང་ཆེན་མོ་བཞུགས། ༄༅། །སྤྱིར་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་ལ། ཐར་བ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཞེས་གྲགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་དང་བསྟན་ཆོས་ཀྱིས་བློ་བསྒྱུར་བའི་ལྟ་བ་ཞེས་གྲགས་པ་ཡང་ཡོད། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པས་བརྟགས་པ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་གྲགས་པ་ཡང་ཡོད་ན། དེ་དག་ལས་འདིར་མདོར་བསྡུས་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་བརྗོད་པ། བཤེས་གཉེན་དང་ལུང་ལ་བརྟེན་པ་བསྟན་ཆོས་ཀྱིས་བློ་བསྒྱུར་བའི་ལྟ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་ལྟ་བ་བསྟན་ཆོས་ཀྱིས་བློ་མ་བསྒྱུར་བ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དབྱེ་ན། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་ལྟ་བ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ལུས་དང་གནས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་འདི་ལ་དངོས་བདག་ཏུ་ལྟ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཏུ་ལྟ། དེ་དང་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་གིར་ལྟ། མ་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་དུ་ལྟ་སྟེ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པར་ལྟའོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མེད་པར་བདག་ཏུ་ལྟ་སྟེ། མདོ་ལས། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མེད་པར། བདག་གོ་སྙམས་པའི་བློ་ཀུན་ནས་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་གཅིག་རྟག་ཏུ་ལྟ་སྟེ། དེ་ལ་གཅིག་པུར་ལྟ་བ་ནི། འགྲོ་བ་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་རང་གཅིག་པུ་སྙམ་པའི་བློ་རྟག་ཏུ་སྐྱེའི། ང་གཉིས་སམ་ང་མང་པོ་ཡོད་པའི་བློ་སྐྱེ་མི་སྲིད་དོ། །༼དེ་ཡང་ལུས་ལ་དམིགས་ནས་བདག་ཏུ་ལྟ། གནས་དང་སྤྱོད་པ་ལ་རང་དང་འབྲེལ་པས་བདག་གིར་ལྟ། དེ་བཞིན་དུ་མ་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་དུ་ལྟའོ། །དེ་ཡང་ཚུལ་འདི་ལྟར་ལྟ་སྟེ། བདག་ལས་གཞན་ནི་བདག་མ་ཡིན། བདག་ནི་གཞན་མ་ཡིན་སྙམས་པའོ། །མཉམ་པོར་ལྟ་བ་ནི། ངའི་ལུས་ངའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་བྱེ་བྲག་ཕྱེ་ཡང་བདག་ཏུ་མཉམ་ཤིང་དུ་མར་སོང་བའི་བློ་མི་སྐྱེའོ། །ཁྱབ་པར་ལྟ་བ་ནི། ལུས་དང་སེམས་ལ་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བ་ནི་བདག་ལས་གྱེས་ཤིང་གུད་དུ་སོང་བའི་བློ་མི་སྐྱེའོ། །བྱེད་པ་པོར་ལྟ་བ་ནི། དུད་འགྲོ་མན་ཆད་བྱེད་པ་པོར་ལྟ་ཞིང་ཆགས་པའི་དབང་གིས་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པའི་བློ་འབྱུང་སྟེ། ལས་སྣ་ཚོགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །འདུ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་གསོག་གོ །ལས་ཀྱི་བག་
Chinese
观点的伟大遗忘。 观点的伟大遗忘。 ༄༅། །由达玛巴扎所著的《观点的伟大遗忘》在此。 ༄༅། །一般来说，众生的观点差异在于，有想要追求解脱和不想要追求解脱的说法，也有被世俗和教法所转变的观点。佛教徒所考察的，有世俗的观点和超越世俗的观点。在此，简略地讲述一些。依赖于善知识和经文，这是被教法所转变的观点；而世俗的观点是没有被教法所转变的。如果从这两者来区分，那么世俗的观点就是：将外内的物体，如身体、处所和行为领域，视为真实的自我。也就是，依赖于身体而视为自我，依赖于与此相关的而视为我所，依赖于不相关的而视为他者。如此，认为这三种事物是真实存在的。对于自我的看法，是没有详细分析其特征而视为自我的。如经中所说：‘孩童们从无始以来，对于自我的特征没有进行详细分析，就产生了认为自我是存在的想法。’就像这样。这也是恒常地看待。其中，单独地看待是：众生总是会产生‘我是单独一人’的想法，而不会产生‘我有两个或多个’的想法。 (也就是，以身体为目标而视为自我，处所和行为与自己相关而视为我所，同样地，依赖于不相关的而视为他者。也就是，以这种方式来看待：他人不是我，我不是他人。)平等地看待是：即使区分‘我的身体’和‘我的心’，也平等地视为自我，不会产生变成多个的想法。普遍地看待是：无论如何区分身体和心，也不会产生从自我分离或独立存在的想法。视为作者是：乃至畜生也视为作者，由于贪执而产生从事各种行为的想法，从而明显地进行各种行为。由于进行这些行为，而积累业的习气。业的习
English
The Great Forgetting of Views. The Great Forgetting of Views. ༄༅། །The Great Forgetting of Views, composed by Dharma Bhadra, is present here. ༄༅། །Generally, the differences in views among beings are said to be whether they desire to pursue liberation or not, and there are also views that are transformed by worldly matters and the Dharma. Examined by Buddhists, there are worldly views and views that transcend the world. Here, I will briefly mention a few of these. Relying on spiritual friends and scriptures, this is the view transformed by the Dharma; and the worldly view is the one not transformed by the Dharma. If we differentiate based on these two, then the worldly view is: considering the external and internal objects, such as the body, place, and field of activity, as a real self. That is, relying on the body to view it as self, relying on what is related to it to view it as mine, and relying on what is unrelated to view it as other. Thus, one considers these three things to be truly existent. The view of self is to view it as self without detailed analysis of its characteristics. As it is said in the sutra: 'Children, from beginningless time, without analyzing the characteristics of self, arise with the thought that self exists.' It is like that. This is also to view it as permanent. Among these, viewing it as solitary is: beings always have the thought 'I am alone,' and the thought 'I am two or many' never arises. (That is, focusing on the body and viewing it as self, considering the place and actions related to oneself as mine, and similarly, relying on what is unrelated to view it as other. That is, viewing it in this way: others are not me, and I am not others.) Viewing it as equal is: even if we distinguish 'my body' and 'my mind,' we equally view it as self, and the thought of becoming multiple does not arise. Viewing it as pervasive is: however we distinguish between body and mind, the thought of separating from the self or existing independently does not arise. Viewing it as the agent is: even animals view themselves as agents, and due to attachment, the thought of engaging in various actions arises, thereby manifestly performing various actions. Due to performing these actions, one accumulates the habits of karma. The habits of karma
Tibetan
ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གྲུབ་པ་དང་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་སྲིད་པའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་གྲུབ་བོ། །དེ་ཀ་ལ་གང་ཟག་ཅེས་བྱའོ། །རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །༽རྟག་པར་ལྟ་བ་ནི། འདི་སྙམ་དུ་གཞོན་ནུ་དང་དར་ལ་བབ་པ་དང་། རྒས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ལུས་འགྱུར་བ་དམིགས་ཀྱང་། ང་ནི་གཞོན་ནུ་ཙམ་གྱི་ང་ཉིད་ཀྱང་ད་ལྟའི་ང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྙམ་དུ་རྟག་པའི་བློ་འབྱུང་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་སྔ་མ་ནས་འདི་རུ་སྐྱེས། འདི་ནས་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འཕོ་སྙམ་སྟེ། ང་སྔ་ཕྱི་དུམ་བུར་སྐྱེ་བའི་བློ་སྐྱེ་མི་སྲིད་དོ། །བཤེས་གཉེན་དང་ལུང་གིས་བསྒྱུར་བའི་ལྟ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་བདག་དེ་ཉིད་གཞིར་བྱས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་ནས། བདག་རྟག་གོ་ཞེའམ། བདག་ཆད་དོ་ཞེས་འབྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཏུ་ལྟ་བར་མཚུངས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་ལ་རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང་བར་སྨྲ་བ་ནི་མི་མཐུན་ཏེ། ཁ་ཅིག། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་དབང་ཕྱུག་གིས་སྤྲུལ་ཏོ། །ཞེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག། །བདག་བྱེད་པ་པོས་བྱས་སོ། །ཞེའོ། །ཁ་ཅིག། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་དུ་བྱར་མི་ནུས་པ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཞིག་ལས་བྱུང་ངོ་། །ཞེའོ། །ཁ་ཅིག། །རྒྱུ་མེད་པ་ལས་གློ་བུར་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་ཆད་པར་ལྟའོ། །ཁ་ཅིག་ནི། དུས་ཀྱི་དབང་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་དུས་རྒྱུར་ལྟའོ། །དེ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཞི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་སྟེ། དེ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་གཅིག །བདག་གིར་ལྟ་བ་གསུམ་སྟེ་བཞི། གཞི་ཕུང་པོ་ལྔས་ཕྱེ་བས་འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་རི་བོ་ཉི་ཤུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི། འདི་ལྟར་གཟུགས་བདག་ཡིན་ཏེ་བདག་པོ་དང་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་ཡིན་ཏེ་བདག་པོ་དང་འདྲ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །བདག་གིར་ལྟ་བ་གསུམ་ལ། ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་གིར་བྱེད་པར་ལྟ་བ་ནི། གཟུགས་བདག་གི་ཡིན་ཏེ་བྲན་དང་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་གི་ཡིན་ཏེ་བྲན་དང་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །བདག་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་སྨྲ་བ་ནི། བདག་གཟུགས་དང་ལྡན་ཏེ་རྒྱན་དང་འདྲ་ཞེས་པ་ནས། །བདག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ཏེ་རྒྱན་དང་འདྲ་ཞེས་པ་རྣམས་སོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་གི་གནས་
Chinese
由于贪执的影响，导致异熟果的成就和意识的产生。因此，轮回的连接不会中断地成就。那即被称为“补特伽罗”（藏文：གང་ཟག་，梵文天城体：पुद्गल，梵文罗马拟音：pudgala，汉语字面意思：人）或“执取整体”。 对常有的观点是：即使观察到身体在诸如年轻、壮年和老年等阶段发生变化，也会产生“我仍然是年轻时的那个我”这样的常有之念。同样，认为“从前世生于此，从此地转移到其他生命”；不可能产生“我先后分段出生的想法”。 由善知识和教理转变的观点有两种：外道和内道佛教徒。 其中，外道以世俗的“我”为基础，全面考察其特征后，区分“我是常有的”或“我是断灭的”。 如此，虽然在视“我”方面相同，但在关于世界内外事物由何因产生的问题上，他们的说法不同。有些人说：“这个世界是由自在天所创造的。”有些人说：“是我造作者所造。”有些人说：“是从名为‘自性’的、无法显现、成为一切事物之因的东西产生的。”有些人则认为：“是从无因而突然产生的，不希望由此产生结果的行为”，因此持断灭论。还有些人认为：“是从时间的力量产生的”，因此视时间为因。 所有关于“我”和“我所”的观点都依赖于五蕴。其中，关于“我”的观点有一种，关于“我所”的观点有三种，总共四种。以五蕴为基础进行划分，就变成了二十种“坏聚见山”。 其中，关于“我”的观点是：例如，“色蕴是我，像主人一样”直到“识蕴是我，像主人一样”。 关于“我所”的三种观点中，视五蕴为我所的是：例如，“色蕴是我的，像奴仆一样”直到“识蕴是我的，像奴仆一样”。 声称“我”具有五蕴的是：例如，“我具有色蕴，像装饰品一样”直到“我具有识蕴，像装饰品一样”。五蕴是我的住所
English
Due to the influence of attachment, the maturation result is accomplished, and consciousness arises. Thus, the connection of existence is continuously accomplished. That is called a "person" (Tibetan: གང་ཟག་, Sanskrit Devanagari: पुद्गल, Sanskrit Romanization: pudgala, literal Chinese meaning: person) or "grasping as a whole." The view of permanence is: Even when observing the body changing in stages such as youth, adulthood, and old age, the thought arises, "I am still the same 'I' as when I was young." Similarly, thinking, "From a previous life, I was born here; from here, I will transfer to another life," it is impossible for the thought to arise that "I am born in segments, one after another." There are two kinds of views transformed by spiritual friends and scriptures: outsiders and Buddhist insiders. Among them, the outsiders take the mundane "self" as the basis, and after thoroughly examining its characteristics, they distinguish whether "the self is permanent" or "the self is annihilated." Thus, although they are the same in viewing the self, they differ in their statements about what causes the external and internal objects of the world to arise. Some say, "This world is created by Ishvara (自在天)." Some say, "It was made by the self-maker." Some say, "It arose from something called 'Prakriti' (自性), which cannot be manifested and has become the cause of all things." Some, however, think, "It arose suddenly from no cause, and they do not want the action of producing results from it," thus holding a view of annihilation. Some think, "It arose from the power of time," thus viewing time as the cause. All views of "self" and "mine" rely on the five aggregates as a basis. Among them, there is one view of "self" and three views of "mine," making a total of four. Divided based on the five aggregates, they become twenty "mountains of aggregates of views." Among them, the view of "self" is: For example, from "Form is the self, like a master" up to "Consciousness is the self, like a master." Among the three views of "mine," viewing the five aggregates as mine is: For example, from "Form is mine, like a servant" up to "Consciousness is mine, like a servant." Those who claim that the "self" possesses the five aggregates are: For example, from "The self possesses form, like an ornament" up to "The self possesses consciousness, like an ornament." The five aggregates are the dwelling place of the self.