Tibetan
ཏུ་མི་རུང་ངོ་། །རང་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་པུ་བཞག་པ་མ་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས། དེ་ལས་ལྟོས་པའི་གཞན་དུ་གཞག་པ་མི་འགྲུབ་ལ། རང་དང་གཞན་དུ་གཞག་པ་མ་གྲུབ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་དུ། སྐྱེ་བ་ཤེས་པས་འཇིག་པ་ཤེས། །འཇིག་པ་ཤེས་པས་མི་རྟག་ཤེས། །མི་རྟག་ཉིད་ལ་འཇུག་ཤེས་པས། །ཆོས་ཀྱི་དམ་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ་ཡང་དེ་འདྲའོ། །སྡོང་པོ་བརྒྱན་པའི་མདོ་ལས། བྱེད་པ་པོ་ལ་ཆགས་པས་ལས་རྣམས་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མེད་ན་ལས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའམ། གཞན་དུ་ན། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ནི། །ཆོས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡང་མེད། །བདག་འཛིན་སྒྱུ་མཁན་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་ནི། །རི་འདྲའི་ཞི་གནས་ཐོབ་ཀྱང་གྲོལ་མི་འགྱུར། །ཞེས་པའམ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་མེད། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དོན་འདྲ་སྟེ། གང་ཟག་གི་བདག་འདོད་པའང་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ཏེ། དངོས་གཞི་གཅིག་འགྲུབ་པར་ འདོད་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་བདག་འདོད་པའང་། ཕུང་པོ་ལ་དངོས་གཞི་ཞིག་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདོད་པ་མ་བཏང་གི་བར་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་ཀྱང་གཏོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་གང་ཟག་གི་བདག་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་བཏང་བ་དེའི་ཚེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཆ་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་བློ་འདི་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་གིས་སྟོང་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །དེ་ཡིས་མྱ་ངན་འདས་མི་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །འཇིག་པས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོར་ལྟ་བ་མ་ལོག་པར། མཚན་ཉིད་ཀྱི་བློ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་ལོག་ན་སྲེད་པའི་བློ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་དུ་སྲེད་པ་མ་ལོག་པ་དེ་སྲིད་དུ། སྲིད་པ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལམ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་གཅིག་རྟག་བཤིག་པས། རང་གི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཇིག་གོ །སེམས་ཙམ་གྱིས་ཕྱི
Chinese
是不行的。仅仅因为没有找到被称为“自”的单独存在，就无法成立依赖于它的“他”。如果“自”和“他”的安立不成立，那么所有因和果的事物也都会成立为无自性。如是说：知生即知灭，知灭即知无常，知入无常性，即能证得佛法之殊胜。正如龙树菩萨所说的那样。在《宝鬘经》中说：由于对作者的执着，业才会存在；如果没有作者，业也不会真实存在。或者，换句话说：完全舍弃了对我的执着之后，就不会再有对法的执着。在有我执这个魔术师存在期间，即使获得了如山般稳固的寂止，也无法解脱。或者说，像认识到补特伽罗无我，习气等就没有处所一样，意义是相同的。想要拥有补特伽罗之我，也是缘于五蕴，想要成立一个实体的存在。想要拥有法之我，也是想要五蕴成为一个实体。因此，只要没有舍弃想要拥有法之实体的想法，就不会舍弃补特伽罗之我。当完全舍弃了补特伽罗之我，没有留下任何残余的时候，那时就连法之极微小的部分也无法找到。因此，也无法找到事物不存在的自性。这种超越一切名言概念的智慧，被称为了知空性之义，通过它就能获得涅槃。如是说：谁若不知空性，彼亦不知涅槃，是故有与无，当以坏灭知空性。就像这样，如果不转变对事物的执着，就不会转变对相的执着。如果不对其进行转变，就不会转变贪爱的执着。只要贪爱没有转变，那么在轮回中的相续就不会停止。这是通过认识到补特伽罗无我的力量，以法平等性的方式来指示道路。总而言之，声闻乘通过破除补特伽罗的单一常我，从而摧毁了自己宗派的法相。唯识宗从外
English
It is not permissible. Just by not finding the single existence called "self," it is impossible to establish the "other" that depends on it. If the establishment of "self" and "other" is not established, then all phenomena of cause and effect will also be established as being without inherent existence. As it is said: Knowing birth, one knows destruction; knowing destruction, one knows impermanence; knowing how to enter into impermanence, one will realize the supreme Dharma. This is similar to what was said by the mouth of the teacher Nagarjuna. In the Sutra of the Garland of Trees, it says: Due to attachment to the agent, actions come to exist; if there is no agent, actions will not truly exist. Or, in other words: Having completely abandoned the clinging to self, there will be no clinging to phenomena. As long as the magician of self-clinging exists, even if one obtains a calm abiding like a mountain, one will not be liberated. Or, like saying that when one realizes the selflessness of the person, there is no place for habits and so on, the meaning is the same. Wanting to have the self of the person is also focused on the aggregates, wanting to establish a real entity. Wanting to have the self of phenomena is also wanting the aggregates to be a real entity. Therefore, as long as the idea of wanting to have the entity of phenomena is not abandoned, the self of the person will not be abandoned either. When the self of the person is completely abandoned, without leaving any remainder, at that time even the most subtle part of the self of phenomena cannot be found. Therefore, one will not find the nature of the non-existence of things. This wisdom that transcends all concepts and terms is called knowing the meaning of emptiness, and through it one will attain Nirvana. As it is said: Whoever does not know emptiness, that person also does not know Nirvana; therefore, with existence and non-existence, one should know emptiness through destruction. Like this, if the clinging to things is not reversed, the clinging to characteristics will not be reversed. If that is not reversed, the clinging of craving will not be reversed. As long as craving is not reversed, the connection to all existences in samsara will not cease. This is showing the path in the way of the equality of phenomena, through the power of realizing the selflessness of the person. In short, the Hearers, by destroying the single, permanent self of the person, destroy the characteristics of their own Dharma. The Mind-Only school from the outside
Tibetan
་རོལ་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཕྱོགས་ཆའི་གནོད་པ་བསྒྲུབ་པས། རང་གི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའང་རྣམ་པ་དང་དུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཀྱི་གནོད་པ་འགྲུབ་བོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཆོས་ཅན་ཤེས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ཞེས་བརྒལ་ནའང་། རང་གི་སེམས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ། ཤེས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་དམིགས་སོ། །དུས་ཀྱི་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་ལྟ་ཞོག་གི །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཉིད་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཏེ། འདི་སྐད་དུ། བཟང་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གཞོན་ནུ་སྨན་ཆེན་གྱིས་ཞུས་པའི་སྐབས་ནས། སྨན་ཆེན་རླུང་གི་ཁམས་ནི། སྒྲ་འུར་འུར་པོར་གྲགས་པ་དང་། རྩི་ཤིང་གཡོ་བ་དང་། ས་ཚུབ་ལྡང་བ་དང་། ལུས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་གི །རླུང་གི་ཁམས་ནི་མི་མཐོང་མི་རིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དེ་ཡང་། དྲན་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་པ་དག་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་གི །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནི་མི་མཐོང་མི་རིག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལས། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། དེའི་དུས་ཀྱི་མཐའི་སྐད་ཅིག་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་བས་ན་གཟུགས་ཀྱི་མཐའ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་། དུས་ཀྱི་མཐའ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ལ། རིགས་པས་གནོད་པ་མཚུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་རིག་པ་མི་བཟོད་དེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རིགས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས། རང་གི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་གནོད་དེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ། མཚན་ཉིད་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པའི་འགལ་བ་གཉིས། བདེན་པར་རྩལ་མཉམ་དུ་ནི་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་ལ། མི་མཉམ་ན་ནི་གཅིག་ཤོས་འཁྲུལ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར། གང་འཁྲུལ་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས། རང་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་རྫས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་འཇུག་གོ། ། ། ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་རྫོགས་སོ།། །། ལྟ་བའི་བརྗེད་བྱང་ཆེན་པོ་ཞེས་གྲགས་པ་ངྷརྨ་བྷ་དྲས་མཛད་པའོ།། །། ལྟ་བའི་བརྗེད་བྱང་ཆེན་མོ།
Chinese
由于对微尘确立了方位部分的损害，自己的心和心所也成立了形态和时间部分的损害。如果反驳说，以任何识都不能成立微尘，那么，自己的心的时际的最后刹那，任何识也不能缘取。何况是时际的最后刹那呢？识蕴的运行本身也只是推测的对境。如此说，在《善守护所问经》中，从《青年药王所问》的章节中说：药王，风界，是从发出嗡嗡的声音，树木摇动，尘土飞扬，身体摇动来推测的。风界是不可见不可知的。同样，识蕴也是从记忆、感觉和思维来推测的。识蕴是不可见不可知的。这样说来，识本身也是从心所中推测的，何况是它的时际的最后刹那呢？因此，色法的边际微尘和时间的边际刹那二者，以理智造成的损害是相同的。同样，中观也不容许以理智真实成立诸法，因为仅以此远离一切戏论的理智，就损害了你们想要成立的真实的世俗的实物。就像这样，对于一个有法的事物，以一个特征遣除一个特征的两种相违，真实地同时并存是不能成立的，如果不并存，那么其中一个就成了错乱的行境。哪个是错乱的，它就不是如其所显现的那样，因此不能获得自己的体性，像那样不是完全可以执取的，因此不能施设实物的名称。 观点的差别完毕。 被称为《观点备忘大疏》的是达玛巴扎所造。
English
Since the harm of directional parts is established for minute particles, harm to the aspects and temporal parts of one's own mind and mental events is also established. Even if it is argued that no consciousness can establish minute particles as the subject, then the last moment of one's own mind's time cannot be apprehended by any consciousness. Let alone the last moment of time. The very movement of the consciousness aggregate is only an object of inference. As it is said in the Sutra Requested by Bhadrakalpika, from the chapter Requested by the Youthful Physician: "Physician, the wind element is inferred from the sound of roaring, the movement of trees, the rising of dust, and the movement of the body. The wind element is invisible and unknowable. Similarly, the consciousness element is also inferred from memory, feeling, and thought. The consciousness element is invisible and unknowable." It is said that even consciousness itself is to be inferred from mental events, what need is there to mention its last moment of time? Therefore, the limit of form, minute particles, and the limit of time, moments, both have the same harm caused by reasoning. Similarly, Madhyamaka does not tolerate the reasoning that truly establishes phenomena, because this very reasoning that is free from all elaboration harms the establishment of what you want to establish as a truly conventional entity. Like this, for one object that is the subject, two contradictions that eliminate one feature with one feature cannot be truly established simultaneously, and if they are not simultaneous, then one becomes the object of delusion. Whatever is deluded is not as it appears, therefore it cannot obtain its own nature, and since it is not something that can be completely grasped in that way, the name of an entity cannot be applied to it. The distinction of views is complete. The Great Memorandum on Views, so-called, was composed by Dharmabhadra.