Tibetan
ཡིན་ན་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིས་ཀྱང་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་མི་འབྱུང་བ་ཞིག་ན་ཞེའམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་ཡིན་ན་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་ཅིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མདོར་བསྡུ་ན། གོང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པ་ཚུལ་གཅིག་པར་སྨོས་པའི་སྐབས་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་མཐོ་དམན་ཐམས་ཅད་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ལས་ཚུལ་ཐ་དད་མེད་དོ། །ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལ་རྟེན་པ་ལས་ལམ་ཐ་དད་མེད་དོ། །ལམ་གྱི་གྲོགས་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གཞི་བཟུང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་རིམ་གྱིས་བསླབ་པ་མ་གཏོགས་པ་ལམ་གྱི་གྲོགས་ཐ་དད་མེད་དོ། །མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཟིན་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་ལམ་སོ་སོ་ནས་བསྒྲུབ་པའི་དབང་གིས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སོ་སོ་བྱེ་བྲག་མི་འདྲ་བ་ཐོབ་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་རིགས་ཐ་དད་མེད་དོ། །གཞུང་ལས་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསུངས་པ་ཡང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་གནས་ངན་ལེན་གྱི་བག་ཆགས་དང་རྣམ་པ་དཀར་བའི་བག་ཆགས་འཐུག་སྲབ་ཀྱི་དབང་ལས་དེ་ལྟར་བསྟན་པར་ཟད་དོ། །ད་ནི་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་དེ་དག་གི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རིགས་པ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་གི་ལྟ་བ་སྒྲུབ་ཅིང་འོག་མའི་ལྟ་བ་འགོགས་པ་ན། ཉན་ཐོས་པ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལྟ་བ་སུན་འབྱིན་པའི་སྐབས་སུ། འདི་སྐད་དུ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ། ཁྱེད་ཀྱིས་ལྷག་པར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་གིས་བསྣན་ན་ཡང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བར་འཛིན་པ་ན། གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར། བདག་གཅིག་པུར་འཛིན། ལས་དང་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར། བདག་བྱེད་པ་པོར་འཛིན། སྐྱེ་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་ཅིང་འཕོ་བའི་ཕྱིར། གང་ཟག་རྟག་པར་འཛིན། དེ་བཞིན་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པས་ཁྱབ་པར་འཛིན་ པ་དང་། འཕྲོ་གཞིར་གྱུར་པས་སྙིང་པོར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། རྟེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ཏེ་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་ཡིན་ན། ཕུང་པོ་ལ་ནི་ཁྱེད་འདོད་པའི་བདག་དེ་ལྟ་བུ་ཤེས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་དམིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྡུལ་འདུས་པ་ཙམ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཅན་དུ་དམིགས་པ་ལས། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་པུ་ཆ་མེད་པ་མ་དམིགས་སོ། །སེམས་ནི་ཚོགས་དྲུག་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་བཅས་པ། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཆ་ཅན་དུ་དམིགས་ཏེ། སྤྱི་ཁྱབ་པའི་རྫས་ནི་མ་དམིགས་སོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་ལ་བདག་གཅིག་པུར་འཛིན་པ་ཉམས་སོ། །བདག་མེད་པས་བདག་དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གནས་པར་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པས་གྲུབ་པས། བྱེད་པ་པོ་ཡང་མ་གྲུབ་ལ། གང་ཟག་རྟག་པ་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ན་སྤྱིའི་རྫས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཁྱབ་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་ལ། གཅིག་པུར་བཞག་པ་ཡང་མ་གྲུབ་པས། སྙིང་པོ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ད་ལྟ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་འདི་ནི། འདི་ནི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཉིད་དེ། །བདག་ནི་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བདག་ནི་མེད། ཆོས་ཙམ་ནི་ཡོད་པར་སྒྲུབ་བོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་པ་རེ་རེའི་ངོར་བྱས་ཏེ། ལྟ་བའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཟད་ཀྱི། རིགས་པའི་ཤུགས་བརྡས་ན་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་གཅིག་པུ་མེད་པ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པ། གང་ཟག་མེད་པ། སྤྱིའི་རྫས་མེད་པ། སྙིང་པོའི་རྫས་མེད་པ། འདི་ཉིད་ཀྱིས་མཐར་གཏུགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྣང་བ་དམིགས་ཀྱང་། གཅིག་པུར་བཞག་པ་མི་རྙེད། བྱེད་པར་བཞག་པ་མི་རྙེད། གང་ཟག་ཏུ་བཞག་པ་མི་རྙེད། སྤྱིར་བཞག་པ་མི་རྙེད། སྙིང་པོར་བཞག་པ་མི་རྙེད་དེ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་རྙེད་པར་གྱུར་ན་ནི། བདག་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་རྙེད་ན་ནི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་གཞག་པའི་གཞི་ཡང་མི་རྙེད་དེ། འདི་ལྟར་གཅིག་མ་གྲུབ་པས་དུ་མའི་གཞི་མི་རྙེད་དེ། དུ་མའི་བློ་ཡང་ཐ་སྙད་ཀྱི་བློར་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པོ་མ་གྲུབ་པས་ལས་དང་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་མི་འགྲུབ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཟག་མ་གྲུབ་པས་གང་ཟག་གཅིག་གི་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཡང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འགྲུབ་བོ། །སྙིང་པོ་མ་གྲུབ་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཞག་པ་མི་འགྲུབ་བོ། །རྟག་པ་མ་གྲུབ་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རང་གིས་ནི་ཆོས་གཉིས་ལ་ཁྱབ་
Chinese
如果是这样，那么这个大乘也压倒了天、人、非天等世间，难道不会出现吗？如果一切法不是法界，那么菩萨摩诃萨修学般若波罗蜜多，就不会现证圆满菩提了。就像这样说的一样。因此，总而言之，就像前面佛所说的一切法一味一理的情况一样，对于一切高低乘，观一切法无我，没有其他道理。一切道都依赖于三解脱门，没有其他道。一切道的助伴，除了以大悲为基础，次第修学善巧方便的行持外，没有其他道的助伴。一切究竟的果，除了圆满正等觉佛陀外，没有其他究竟的果。在佛的果位上，也没有因为从各自的道修行，而获得各自不同的佛果的情况。因为一切法的自性是法界，所以没有众生的种姓差别。经论中所说的种姓差别，也只是因为业力的影响，善恶习气的厚薄所导致的显现而已。现在稍微讲述一下这些见解差别的破立道理。也就是建立自己的见解，破斥低劣的见解时，对于声闻乘、外道的见解进行驳斥时，这样说：世间的一切凡夫，都具有俱生我执，你们又加上后天遍计的我执，执着于我，因为与一切不同，所以执着于唯一的我。因为一切业和行为都依赖于它，所以执着于我是作者。因为进入和转移到一切生处，所以执着于常恒的补特伽罗。同样，因为进入一切处，所以执着于周遍，并且执着于它是根本，是精华。如果以所依的蕴为对境，而执着于我和我所，那么对于蕴，你们所希望的我
English
If that is the case, then wouldn't this Mahayana also overwhelm the worlds including gods, humans, and asuras and not arise? If all dharmas are not the realm of dharma, then Bodhisattvas, great beings, would not learn the Perfection of Wisdom and would not realize complete enlightenment. It is like saying that. Therefore, in short, just as in the case where the Buddha previously spoke of all dharmas being of one taste and one principle, for all high and low vehicles, there is no different principle other than seeing all dharmas as selfless. All paths rely on the three doors of liberation, and there is no other path. All companions on the path, other than gradually training in skillful means based on great compassion, there are no other companions on the path. For all ultimate fruits, there is no other ultimate fruit other than the perfectly enlightened Buddha. Even on the ground of Buddhahood, there is no such thing as obtaining different Buddha fruits due to practicing from separate paths. Because the nature of all dharmas is the realm of dharma, there is no difference in the lineage of beings. The divisions of lineage spoken of in the scriptures are merely manifestations due to the influence of karma and the thickness or thinness of the imprints of negative and positive tendencies. Now, I will briefly discuss the reasons for refuting and establishing these differences in views. That is, when establishing one's own view and refuting inferior views, when refuting the views of the Hearers and non-Buddhists, it is said: All ordinary worldly people have an innate belief in a self, and even if you add an imputed self on top of that, when clinging to a self, because it is different from everything else, they cling to a single self. Because all actions and deeds depend on it, they cling to the self as the agent. Because it enters and transmigrates to all places of birth, they cling to a permanent person. Likewise, because it enters everywhere, they cling to it as pervasive, and they cling to it as the root and the essence. If one focuses on the aggregates as the basis and clings to a self and what belongs to a self, then regarding the aggregates, the self that you desire...
Chinese
就像这样，没有任何知识可以确定。就像这样，色蕴只是由四大元素聚集而成。从各个部分的角度来看，无法确定一个独立的、不可分割的整体事物。心是与六识及其心所相关的，可以从目标和形式的角度来确定，但普遍存在的实体是无法确定的。因此，认为蕴是唯一的自我的观点就消失了。因为没有自我，所以这个自我也不是作者。蕴本身存在于因和果的实体中，这可以通过显现和不显现来证明。因此，作者也无法成立，永恒的补特伽罗也无法成立。这样一来，由于普遍的实体无法成立，普遍性也无法成立，单独存在也无法成立，所以本质也无法成立。现在，通过感官的显现和自知的显现所确立的内外事物，这仅仅是蕴而已。‘我永远不存在。’这样就确立了没有我，只有法存在。像这样，对每一种推理都进行分析，只是为了确定观点的次第。如果用推理的力量来表达，那么声闻的蕴中没有单独的存在，没有作者，没有补特伽罗，没有普遍的实体，没有本质的实体。如果最终用这个来推断，即使在所有法中都能确定显现，也找不到单独存在，找不到作者，找不到被认为是补特伽罗的东西，找不到被认为是普遍的东西，找不到被认为是本质的东西。如果能在蕴中找到这样的东西，那就会成为自我的本质。如果找不到，那么作为建立各种法的依据也找不到。就像这样，由于一个无法成立，所以无法找到多个的依据，多个的想法也会变成世俗的想法。由于作者无法成立，所以所有的业和行为都无法成就，所有的行都将变成非自性生。由于补特伽罗无法成立，所以由一个补特伽罗的意识流所包含的蕴的相续，也会变成仅仅是视为自我的幻觉。由于普遍性无法成立，所以普遍的定义也无法成立。由于本质无法成立，所以建立自己的定义也无法成立。由于常恒无法成立，所以所有的因和果都会变成互相独立，自己则遍及两种法。
English
Just like that, no knowledge can ascertain it. Like this, the form aggregate is merely the aggregation of the four great elements. From the perspective of parts, it is impossible to ascertain a single, indivisible whole entity with parts. The mind, along with the six consciousnesses and their mental factors, can be ascertained from the perspective of objects and forms, but the universally existing entity cannot be ascertained. Therefore, the view that the aggregates are a single self disappears. Because there is no self, that self is also not the agent. The aggregates themselves exist in the substance of cause and effect, which is proven by manifestation and non-manifestation. Therefore, the agent is also not established, and the permanent person is also not established. Thus, because the general substance is not established, pervasiveness is also not established, and being established as one alone is also not established, so essence is also not established. Now, the external and internal phenomena established by sensory perception and self-awareness are merely aggregates. 'The self never exists.' Thus, it is established that there is no self, only phenomena exist. Having done so with each such reasoning, it is only to establish the order of views. If the force of reasoning is expressed, then in the aggregates of the Hearers, there is no single entity, no agent, no person, no general entity, no essential entity. If one ultimately investigates with this, although appearances are ascertained in all phenomena, one cannot find something established as single, one cannot find something established as the agent, one cannot find something established as a person, one cannot find something established as general, one cannot find something established as essence. If one were to find something like that in the aggregates, then it would become established as the nature of the self. If one does not find it, then one will not find the basis for establishing various phenomena. Like this, since one is not established, one does not find the basis for many, and the thought of many becomes a conventional thought. Since the agent is not established, all actions and deeds are not accomplished, and all formations become unproduced by their own nature. Since the person is not established, the continuum of aggregates included in the mental continuum of one person also becomes merely an illusion of viewing as self. Since pervasiveness is not established, the general characteristic is not established. Since essence is not established, establishing one's own characteristic is not established. Since permanence is not established, all causes and effects become different from each other, and one's own pervades two phenomena.