English
Even when cutting off (afflictions), cut off in this way. Even at the time of attaining Buddhahood, it is believed that the Dharmadhatu is completely pure and is the nature of the complete pacification of all elaborations. Now, let me briefly discuss the well-known views from the tantric scriptures: From the ultimate point of view, it is believed that there is no birth or cessation, which is in accordance with the Madhyamaka school. From the conventional point of view, it is also in accordance with the view that the aggregates, elements, and sense bases are merely illusions. Specifically, it is distinguished by viewing those characteristics of illusion as the characteristics of completely pure deities, and by viewing the two truths as inseparable. Furthermore, there are many distinctions such as being the object of practice for those with sharp faculties, being the object of skillful means, and being the object of practice based on great compassion. But in short, it is believed that by pleasing the vidya-mantras and secret mantras that encompass and gather all of these, all the purposes of oneself and others will be completely accomplished. The internal distinctions are that viewing the deity in the manner of the Action Tantra is also known as viewing the deity through the purity of Dharmata. This is also accomplished through viewing the two truths as inseparable. If Dharmata is Buddha, then Dharmata-possessing cannot be non-Buddha, because the nature of Dharmata-possessing is Dharmata. Dharmata-possessing and Dharmata are Buddha, realizing that self and Buddha are inseparable, and the wisdom and samadhi that do not abide in anything and do not grasp anything are definitely the path to Buddhahood, as is also stated in the Sutras of Meaning. For example, in the Ornamented Tree Sutra, it says: 'Whoever abides, self and all Buddhas, equally in nature, not abiding, without grasping, those will become Sugatas. Form, feeling, perception, consciousness, and mental formations, countless Tathagatas, those will become great heroes.' It is like that. Therefore, by meditating and relying on the nature of the completely pure deity, that itself will be accomplished, and one will be able to benefit oneself and others. In general, the conduct of a Buddhist person, the Hinayana practitioner learns from the previous noble Arhats. The Mahayana Paramita practitioner learns from the great Bodhisattvas.
Tibetan
་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐེག་པ་འོག་མ་པ་ལྟར་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །དེ་ལ། ཀྲྀ་ཡ་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལྷར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡོ་ག་དེའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མི་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ཅིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལྷ་ཡིན་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དེ་གཉི་གའི་སྟེང་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྟ་བ་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བྱ་རྩོལ་དང་བླང་དོར་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་ལྟ། ཞེས་བྱ་བ་འདི་རྣམས་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་ལྟ་བའི་གཞི་ལས་བྱུང་བར་མཐུན་ཡང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་དངོས་བདག་གི་རྣམ་རྟོག་ཞེན་པའི་དབང་གིས་ལྟ་བས་ཆོད་ཀྱང་། སྤྱོད་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་ན། ཁུ་འཁྲིག་ཆེ་ཆུང་ཟློག་པ་དང་མ་བཟློག་པའི་དབང་ལས། དེ་དང་མཐུན་པའི་སྒོ་སོ་སོར་བསྟན་པར་ཟད་དེ། འདི་ལྟར་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས་དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་། གཙང་སྦྲས་གཞི་བཟུང་བའི་དཀའ་ཐུབ་རབ་འབྲིང་གསུམ། སྔར་བསགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་རབ་འབྲིང་གསུམ་དང་། སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པ་རབ་འབྲིང་གསུམ་དང་། དད་པ་རབ་འབྲིང་གསུམ་ལས་དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་གསུམ་འབྱུང་བར་བཤད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས། གཙང་སྦྲས་གཞི་བཟུང་བའི་དཀའ་ཐུབ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང། ལྷག་མ་རབ་འབྲིང་གསུམ་ལས་དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་གསུམ་འབྱུང་བར་བཤད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལས་དཀའ་ཐུབ་དང་སྐལ་པ་གཉིས་ག་མེད་ཀྱང་ལྷག་མ་གཉིས་རབ་འབྲིང་གསུམ་ལས་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གསུམ་འབྱུང་བར་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་ལྟ་སྤྱོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་པར་འདི་དག་ཀྱང་། དངོས་བདག་གི་ཞེན་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྣོད་ཀྱི་དབང་དུ་གསུངས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་སོ་སོར་གྲུབ་པ་ནི་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པའི་ལྟ་སྤྱོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྣོད་ཀྱི་དབང་དུ་གསུངས་པར་ཟད་དེ། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ། རྒྱུ་རང་གྲུབ་དང་། རྐྱེན་རང་གྲུབ་དང་། འབྲས་བུ་རང་གྲུབ་སོ་སོར་སྤྱད་དགོས་པ་ཡོད་པར་མི་བལྟ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། གཟུགས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཞིག་མ་
Chinese
应当效学安住于（菩提）之位的菩萨们。以密咒的方式则是效学诸佛，而且不是像下部乘那样效学自性各异，而是效学诸佛。对此，“事部清净视法性为本尊”等，瑜伽部于其上以金刚萨埵不住之大智慧加持遍布一切，是加持之本尊，大瑜伽于二者之上视为任运成就之影像坛城，大圆满视一切取舍和勤作皆无。这些虽一致于从二谛无别而观之基础上产生，然从无始时来，以对实有自我的分别执着之力的见解而定，但在修持行为之时，由精液多寡逆转与不逆转之力，仅是开示了与之相应的各别之门而已。如此，在事部续中，获得上下中品成就之因也是，以净戒为基础之苦行上中下三品，由先前积累之福德事业成熟而生之上中下三品，心平等安住之上中下三品，以及信心上中下三品，而宣说了产生上中下三品之成就。在瑜伽部续中，虽必定要有以净戒为基础之苦行，然宣说了由剩余之上中下三品而产生上中下三品之成就。在摩诃瑜伽之理中，虽苦行与福分二者皆无，然宣说了由剩余二者之上中下三品而产生三种成就。因此，这些见行差别的不同，也是依于对实有自我执着大小之根器而宣说的，当知诸法之体性上，各自成立之自性是不存在的。同样，经部乘之见行差别也仅仅是依于根器而宣说的，不应认为在法的体性上，需要各自修持自成之因，自成之缘，自成之果。如此，《般若波罗蜜多》中说，色法并非自性空
English
One should emulate the Bodhisattvas who abide in the (Bodhi) position. In the manner of secret mantras, one emulates the Buddhas, and not like the lower vehicles, emulating different natures, but emulating the Buddhas. Regarding this, "the Kriya purification views the Dharmata as the deity," and the Yoga, upon that, with the blessing of the great wisdom of Vajrasattva not abiding, pervades all, and is the deity of blessing, and the Mahayoga, upon both of those, views as the spontaneously accomplished image mandala, and the Atiyoga views as being free from all effort and acceptance and rejection. Although these are consistent in arising from the basis of viewing the two truths as inseparable, from beginningless time, due to the power of clinging to the conceptualization of a real self, it is determined by view, but at the time of practicing conduct, due to the power of reversing or not reversing semen, it is merely shown as separate doors corresponding to that. Thus, in the Kriya Tantra, the cause of obtaining the best, intermediate, and lowest attainments is also, the best, intermediate, and lowest three kinds of asceticism based on pure conduct, the best, intermediate, and lowest three kinds arising from the ripening of previously accumulated meritorious deeds, the best, intermediate, and lowest three kinds of mind abiding equally, and the best, intermediate, and lowest three kinds of faith, from which it is taught that the best, intermediate, and lowest three kinds of attainments arise. In the Yoga Tantra, although asceticism based on pure conduct is indispensable, it is taught that the best, intermediate, and lowest three kinds of attainments arise from the remaining best, intermediate, and lowest three kinds. In the manner of Mahayoga, although both asceticism and fortune are absent, it is taught that three kinds of attainments arise from the remaining two, the best, intermediate, and lowest three kinds. Therefore, these differences in view and conduct are also taught according to the capacity of the clinging to a real self, and it should be known that in the characteristics of phenomena, there is no self-nature that is established separately. Similarly, the differences in view and conduct of the Sutra Vehicle are merely taught according to capacity, and it should not be thought that in the characteristics of phenomena, it is necessary to practice separately a self-established cause, a self-established condition, and a self-established result. Thus, in the Prajnaparamita, it says that form is not empty by nature.