Tibetan
དང་མི་དམིགས་པས་གྲུབ་པ་ལ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་དང་ཡིན་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་པ་ལས་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་དུ་སྨྲ་བའི་ལྟ་བའི་ཆར་གཏོགས་པ་གནས་མ་བུའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ན་རེ། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དང་དབང་སྒྱུར་གྱི་ལྷ་ནི་ཡོད་ཀྱང་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་རྒྱུའང་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་དང་རང་བཞིན་ནི་གཏན་མེད་དོ། །རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་གང་ཟག་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དེ་ཆུ་དང་ཀླུ་འདྲའོ། །གང་ཟག་པ་དེ་འཕོ་བ་ནི་ཡོད་དེ་ཆུ་སྐམས་ན་ཀླུ་འབྲོས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པ་ནི་ཡོད་དོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལའང་འཇིག་པའི་མི་རྟག་པ་ནི་མེད། སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདིའི་གྲུབ་མཐའ་ལྟར་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རྟག་པ་དང་རྒྱུ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་ནི། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ་མེད་དོ་ཞེས་མེད་པར་དགག་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །གང་ཟག་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་དེ་འཕོ་ཞིང་མི་འཇིག་པ་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མི་འཇིག་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་དགག་པས་བསྒྲུབས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །མང་པོར་བརྗོད་མི་དགོས་ཏེ། བྱེ་བྲག་དུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ལའང་དེ་ལ་སོགས་པ་སྡེ་བའི་དབང་དང་། ཁ་ཆེ་བ་དང་དབུས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་དབང་གིས་ལྟ་བ་མི་མཐུན་པ་མང་དུ་ཡོད་ལ། མདོ་སྡེ་པའི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། རེ་ཤིག་མཐར་བསྡུ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ལས། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་དག་ལ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་མཚན་ཉིད་པར་བཞག་པ་དེ་དག་ནི། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་སྟེ་གཏན་མེད་ལ། དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པས་གྲུབ་པ་དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་པ། དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་ཡོད་པ་དང་ཡིན་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པས་གྲུབ་པ་དེ་ནི། དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ལ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་མོད་ཀྱི། དེ་ལ་མ་དམིགས་པ་གཞན་ཞིག་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་འཆི་བའི་སྲིད་པ་འགག་པ་ན། དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་ལ། དེ་ཉིད་འགག་པ་ལ་རྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་བར་ཆད་མེད་པ་ཡིན་པ་ལ། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་གཅིག་འགག་པ་ལ་རྟེན་ནས་གཅིག་སྐྱེ་བ་འཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ལས་ཀུན་བརྟགས་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་བྱུང་བར་ཟད་དེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་རྟོག་པ་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ལས། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོར་སྣང་བ་འདི་དག་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིའི་ཡུལ་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་པ་ཤེས་པ་ལས་གུད་ན་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ངོ་བོར་རྫས་སུ་ཡོད་ལ། ཤེས་པའང་དེ་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་པ་ནི། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་སྟེ་གཏན་མེད་ཞེས་མེད་པར་འགགས་པར་བྱེད་ལ། དེ་མ་ཡིན་པའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་གཉིས་མེད་ཀྱང་གཉིས་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་འདི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་སྤྱི་དང་ཡང་མི་འགལ་ལ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནམ། མངོན་སུམ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ལ་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་ཅི་ཞིག་དགོས། དེ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་པ་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས་ཆེ་བ་གཞན་གང་ཞིག་ཡོད་ཞེས་ཏེ། དོན་དམ་པ་ཉིད་དུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་ཡིན་པར་སྒྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་ནང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་བདེན་པར་སྨྲ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར། རྣམ་པ་བརྫུན་པར་སྨྲ་བ་ནི། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་བཅས་པར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་ནི་བདེན་ན། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ནི་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་སྐྱེ་མ་མྱོང་སྟེ། གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བ་ནི་སེམས་དང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གློ་བུར་བའི་བག་ཆགས་ཡིན་ཏེ། ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ནའང་གསལ་བ་རང་རིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། འཕགས་པའི་དུས་ནའང་དེ་ལས་བོགས་དབྱུང་དུ་མེད་དེ་ཡེ་
Chinese
并且由不可见所成立的缘故，如其所显现的那样存在和是实有的。其中，在佛教中属于声闻宗分别说部的见解，如说一切有部等说：大梵天和自在天是存在的，但也不是常恒的，也不是因。我和自性是完全没有的。化生有情补特伽罗，以与蕴、彼者和异体不可言说的形式存在，如水与龙相似。该补特伽罗的转移是存在的，如水干涸时龙逃走一样。然而，对于它来说，有刹那的无常。对于极微来说，没有坏灭的无常，有刹那的无常，他们这样认为。按照这个宗派的观点，外道认为大梵天等是常恒的和因，这是遍计所执，因为否定没有而成立。补特伽罗是存在的，并且它转移而不坏灭，以及极微不坏灭不是，通过否定来成立，从而成立胜义的自相是实有存在和是实有的。无需多说，在分别说部本身中，也有因为部派的势力，如迦湿弥罗人和中部人等，因为地域的势力而有许多不同的见解。直到经部也是如此。稍微总结一下，从声闻的观点来看，外道对于这些内外事物所安立的自相，是遍计所执，完全没有。不是那样的蕴、界、处的自相，成立为内外二事物的自相，从因和缘所生，由现量和不可见所成立的事物自身的自相，在胜义中成立为实有存在和是实有的。外道的瑜伽现量和不可见所成立的，那样见到虽然没有颠倒，但是对于它来说，有其他的不可见，就像这样，死亡的有灭的时候，依靠它，中有的有显现成立，并且依靠它灭的时候，出生的有显现成立，因为五蕴的相续没有间断，三个有是...
English
And because it is established by the invisible, it is seen as existing and being real as it appears. Among them, in Buddhism, belonging to the views of the Sravaka Vibhajyavada school, such as the Sarvastivadins, say: Great Brahma and Isvara exist, but they are neither permanent nor a cause. Self and nature are completely non-existent. A spontaneously born sentient being, a person (pudgala), exists in a way that is inexpressible as being the same as or different from the skandhas, like water and a naga. The transference of that person exists, like a naga fleeing when water dries up. However, it has momentary impermanence. For atoms, there is no impermanence of destruction, but there is momentary impermanence, they believe. According to this school's view, the belief of non-Buddhists that Great Brahma and so on are permanent and a cause is a completely imputed phenomenon, because it is established by negating their non-existence. The person exists, and it transfers and does not perish, and the non-perishing of atoms is not, it is established by negation, thereby establishing that the self-character of ultimate reality is substantially existent and is real. There is no need to say much, even within the Vibhajyavada itself, there are many different views due to the influence of schools, such as the Kashmiris and the Madhyamikas, and due to the influence of regions. It is the same even up to the Sautrantikas. To summarize briefly, from the perspective of the Sravakas, the self-characters established by non-Buddhists for these internal and external phenomena are completely imputed and completely non-existent. The self-characters of the skandhas, dhatus, and ayatanas, which are not like that, the self-character of phenomena established as two internal and external things, arising from causes and conditions, established by direct perception and the invisible, the self-character of the phenomena themselves, are established as substantially existent and real in ultimate reality. The direct perception and the invisible established by the yoga of non-Buddhists, although there is no reversal in seeing it that way, there is another invisible for it, like this, when the existence of death ceases, relying on it, the existence of the intermediate state manifestly arises, and relying on its cessation, the existence of birth manifestly arises, because the continuum of the five skandhas is uninterrupted, the three existences are...
Chinese
仅仅因为不理解依赖于“识”的灭绝而获得“一”的诞生的特性，才产生了执着于遍计所执的观点。对于瑜伽的现量而言，没有错觉。对于推测我和世界的先前和后续的边际也是如此。关于瑜伽行者的行为方式：对于这些显现为内外事物的现象，声闻乘的人们认为，外境的事物具有自身的特性，与识知不同，作为所取的对境，以实体的形式存在；识知也以执取对境的实体的形式存在。这种观点是遍计所执，即“彻底不存在”，意味着完全否定其存在。与此不同，非真实的遍计所执，虽然无二，却具有显现为二的特性。从因和缘产生的现象，与现量和非显现的共相并不矛盾。心和心所本身难道不是自证的现量吗？现量本身难道不是正确的认识吗？如果是这样，对于正确的认识，还需要其他理证来证明什么呢？有什么比能驳倒它的第二个正确的认识更强大呢？因此，他们论证了在胜义谛中以实体的形式存在和是真实存在的。其中，内部的差别论证真实的存在方式的人说：事物如何显现，就以那种方式在胜义谛中以实体的形式存在。论证虚假的存在方式的人说：非真实的遍计所执，具有能取和所取的显现，并且产生是真实的。但那是世俗谛的真实，在胜义谛中，空性的自证特性以实体的形式存在。论证无相的人说：三界的心和心所，从未曾在一刹那间以能取和所取的相状产生。显现为能取和所取的是心和不可说为即非它的习气。它本身也被称为遍计所执。因此，所有烦恼等的障碍都是突发的习气，是遍计所执的特性。心的自性，即使在有情众生的状态下，也是光明、自证、自性成立的。即使在圣者的状态下，也不能从中减少，因为本来如此。
English
It is solely due to not understanding the characteristic of obtaining the birth of 'one' dependent on the cessation of 'consciousness' that the view of clinging to the imputed arises. For the direct perception of yoga, there is no delusion. It is the same for speculating about the prior and subsequent limits of self and world. Regarding the conduct of yogis: For these phenomena that appear as internal and external objects, the Hearers believe that external objects have their own characteristics, separate from knowledge, existing as substances in the nature of objects to be grasped; and that knowledge also exists as a substance in the nature of grasping them. This view is the imputed, meaning 'utterly non-existent,' which completely negates its existence. Different from this, the unreal imputed, although non-dual, has the characteristic of appearing as dual. The phenomena arising from causes and conditions do not contradict direct perception and non-manifest universals. Are mind and mental factors themselves not the direct perception of self-awareness? Is direct perception itself not correct knowledge? If so, what other reasoning is needed to prove correct knowledge? What other second correct knowledge is more powerful than that which refutes it? Therefore, they argue that it exists as a substance and is truly existent in the ultimate truth. Among them, those who assert the truth of appearances based on internal distinctions say: As things appear, so they exist as substances in the ultimate truth. Those who assert the falsity of appearances say: The unreal imputed, with the appearance of grasper and grasped, and its arising, is true. But that is the truth of conventional truth; in the ultimate truth, the characteristic of self-awareness, empty of duality, exists as a substance. Those who assert non-appearance say: All minds and mental factors of the three realms have never arisen for even a moment with the aspect of grasper and grasped. What appears as grasper and grasped is the habit that is inexpressible as the same as or different from the mind. It itself is also called the imputed. Therefore, all obscurations such as afflictions are adventitious habits, and are the characteristic of the imputed. The nature of mind, even in the state of sentient beings, is clear, self-aware, and naturally established. Even in the state of noble ones, it cannot be reduced from that, because it is primordially so.