Tibetan
། ལམ་དང་འབྲས་བུ་ནི་མ་བསྟན་ཏེ། དོན་མེད་པར་དགོངས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་ལྟ་བའི་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་ཚིག་ནི། ངྷརྨཱ་ཞེས་བྱ་བ་འཛིན་པའི་དོན་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་འདིས་འཛིན་པའམ། འདི་འཛིནད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱེད་པ་དང་ལས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་ནི། མཚན་ཉིད་འཛིནད་པར་བྱེད་པས་ཆོས་ཏེ། བྱེད་པ་དང་ལས་གཉིས་གར་དྲང་ངོ་། །ལམ་དང་དོན་དམ་པ་དང་བསོད་ནམས་དག་ལ་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་ནི། ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པས་ཆོས་ཏེ་བྱེད་པར་སྦྱར་རོ། །གསུང་རབ་དང་། བདེན་ཞིང་ངེས་པ་དང་། ཡུལ་ཆོས་ལྟ་བུ་ལ་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་ན། རིགས་པ་འཛིནད་པས་ཆོས་ཏེ་བྱེད་པར་སྦྱར། ཁམས་སམ་རྒྱུ་ལ་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ། འབྲས་བུ་འཛིན་པས་ཆོས་ཏེ་བྱེད་པར་སྦྱར། ཚེ་ལ་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ། ལུས་འཛིན་པས་ཆོས་ཏེ་བྱེད་པར་སྦྱར། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ། ཆོས་ཕལ་ཆེ་བ་དང་། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་བསྡུས་པའྀ་ཕྱིར། སྤྱིའི་མིང་ཡན་ལག་ལ་བཏགས་པར་སྦྱར། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའྀ་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་ནི། ཆོས་ལས་བྱུང་བ་དང་། ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པ་དང་། ཁམས་ཀྱི་དོན་ཏེ། བྱིངས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ལ་ཆོས་སུ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་ནི། འདི་འཛིན་པས་ཆོས་ཏེ་ལས་སུ་སྦྱར། ཆོས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་འདི་ལྟ་བུ་ནི། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བ་འདི་དག་གཙོ་བོར་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡུལ་ཆོས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་གཞག་པར་རིགས་པས། དེ་དག་བསྟནད་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་གསང་ཚིག་ནི། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོར་མ་གྱུརད་པའི་གསང་སྔགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་བཤད་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་རྣམས་སོ། །ཚེ་གཅིག་ལ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གློ་བུར་དུ་སྐྱེས་ལ་མཐའ་ཆད་པར་ལྟ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། འབྲི་ཧ་སྟི་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་གི་གྲུབ་མཐའ་ལས། མ་ཤི་བར་དུ་བདེ་བར་འཚོ། །ཤི་ནས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མེད། །ལུས་ཀྱང་ཐལ་བ་བཞིན་སོང་ནས། །སླར་སྐྱེ་བ་དག་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གཞུང་འདི་དག་གིས་བསྒྲུབས་ཏེ། དཔེར་ན་བུད་ཤིང་མང་པོ་སྤུངས་པའི་རྐྱེན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མེ་བྱུང་ནས། འབར་བའི་ཚེ་ཇི་སྲིད་དུ་བུད་ཤིང་མ་ཟད་པ་དེ་སྲིད་དུ་མེ་འབར་ཏེ། ཤིང་ཟད་ནས་མེ་ཤི་བ་ན། ཤིང་དང་མེའི་རྒྱུན་འབྲེལ་བ་གཞན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ། ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ཆེནད་པོ་ཤིང་དང་འདྲ་བ་གློ་བུར་དུ་རང་འོངས་ཏེ། དེ་དག་རྒྱུན་ཆད་པ་ན་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དོ། །ཞེས་འདོད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་རྟག་པ་ཞིག་ཡོད་པར་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་སྣང་བའི་དངོས་པོའི་ཆོས་རྣམས་ལ། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། ལུང་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་དག་གིས། དངོས་པོ་ལ་མེད་བཞིན་དུ། ཀུན་དུ་བརྟགས་ནས་བདག་རྟག་པ་ཞིག་ཡོད་པར་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་མེད་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། རྒྱུ་ཡོད་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པར་ལྟ་བ་དང་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཏུ་འདུས་སོ། །ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་རྒྱུར་ལྟ་བ་དང་། དབང་ཕྱུག་རྒྱུར་ལྟ་བ་དང་། བྱེད་པ་རྒྱུར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་པས་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་དག་རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལས་ནི། ཁ་ཅིག་གིས་གྲུབ་མཐའ་ལས། བ་ནི་བ་སྦྲ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ། །བླག་ཤ་ཡལ་ག་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཆུ་ཤེལ་ཆུ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་རང་བཞིན་བྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྒྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྒྱུ་དང་རྐྱེནད་ལ་མི་ལྟོས་པ། གཟུགས་དང་སེམས་ཀྱིས་མཚན་མར་མ་བྱས་པ། རྣམ་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་ཕྱེད་པ། འགྱུར་བ་མེད་པ་རྟག་པ་ཞིག་ཏུ་འདོད་དེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་དེས་རྒྱུ་བྱས་ནས། འབྲས་བུ་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་འདི་ཉིད་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་པར་སྨྲ་སྟེ། ད་ལྟར་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་འཕེལ་འགྲིབ་ལ་སོགས་པའི་མི་རྟག་པ་ནི། དེའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་སྨྲ་ལ། རང་བཞིན་དང་གནས་སྐབས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་མི་འདོད་དེ། དཔེར་ན་གསེར་ནི་དངུལ་ཆུས་བསྒྲིབས་སམ་སྣ་བསྒྱུར་ཡང་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་བདག་གཅིག་པུར་འཛིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། སྣང་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཡེ་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་ནི་མེད་པར་ལྟ་བས། རྒྱུ་མེད་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་ན་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་གཞག་ཅེ་ན། ཡོད་པ་ཉིད་ལ་འབྲས་བུའམ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་གདོད་ནས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ
Chinese
没有指示道路和果实，只是徒劳地思考。其中“一切法”是指，这里指示的是观察的对境，即指一切所知。其中“法”这个词的词义是：梵语“Dharma（梵文天城体：धर्म，梵文罗马拟音：Dharma，汉语字面意思：法）”有执持的意思，也就是，这是执持，或者这是应该执持的，是能作和所作的关系。因此，当称一切所知为法的时候，因为能执持自性，所以是法，能作和所作两者都可以。当称道路、胜义和福德为法的时候，因为从堕落中执持，所以是法，应配属能作。当称经典、真实而确定以及境法等为法的时候，因为执持道理，所以是法，应配属能作。当称界或原因为法的时候，因为执持果实，所以是法，应配属能作。当称寿命为法的时候，因为执持身体，所以是法，应配属能作。当称意识的对境为法的时候，因为包括了大多数法，以及有为法和无为法，所以是将总的名称安立在部分上。当称力量和无畏等为果实的法的时候，是因为从法产生，以及从堕落中执持，并且是界的意思，因为本体广大，所以称为法。当将法安立为法的时候，这是执持，所以是法，应配属所作。这样的法的词义，应该在一切场合中说明。提到原因和结果，是因为这些世俗的观点，主要是与对业因果的愚昧无知相应的观点，因此，有必要将这些对境法安立为因果的事物，所以指出了这些。世俗的秘密语，是指没有成为解脱之门的秘密真言，是世俗之人所说，成办世俗之事等等。所谓“一生所生的所有法，也认为是突然产生且有终结的”，是指：在布里哈斯提等一些人的宗派中说：活着的时候快乐地生活，死后就没有享用之处了，身体也像灰烬一样消失，哪里还会有再生呢？这些论典证实了这一点，比如许多木柴堆积在一起的因缘
English
The path and the fruit are not shown, and it is just a futile thought. Among them, "all dharmas" means that what is indicated here is the object of observation, that is, all knowable things. Among them, the definition of the word "dharma" is: the Sanskrit word "Dharma（梵文天城体：धर्म，梵文罗马拟音：Dharma，English literal meaning: Dharma）" has the meaning of holding, that is, this is holding, or this should be held, which is the relationship between the agent and the object. Therefore, when all knowable things are called dharma, because it can hold its own characteristics, it is dharma, and both the agent and the object can be used. When the path, ultimate truth, and merit are called dharma, because it holds from falling, it is dharma, and should be attributed to the agent. When scriptures, truth and certainty, and realm dharmas are called dharma, because it holds reason, it is dharma, and should be attributed to the agent. When a realm or cause is called dharma, because it holds the fruit, it is dharma, and should be attributed to the agent. When life is called dharma, because it holds the body, it is dharma, and should be attributed to the agent. When the object of consciousness is called dharma, because it includes most dharmas, as well as conditioned and unconditioned dharmas, it is applying a general name to a part. When strength and fearlessness, etc., are called the dharma of fruit, it is because it arises from dharma, and holds from falling, and it is the meaning of realm, because the substance is vast, it is called dharma. When dharma is established as dharma, this is holding, so it is dharma, and should be attributed to the object. Such a definition of dharma should be explained in all situations. Mentioning cause and effect is because these worldly views are mainly views that correspond to ignorance of the law of karma, therefore, it is necessary to establish these object dharmas as things of cause and effect, so these are indicated. Worldly secret words refer to secret mantras that have not become the door to liberation, which are spoken by worldly people, accomplishing worldly affairs, and so on. The so-called "all dharmas born in one lifetime are also considered to be suddenly born and have an end" refers to: in the sects of Brihaspati and others, it is said: live happily while alive, after death there is no place to enjoy, the body also disappears like ashes, where can there be rebirth? These treatises confirm this, such as the cause of many piles of firewood
Chinese
当火产生时，燃烧的时候，只要木柴没有烧尽，火就会一直燃烧。当木柴烧尽，火熄灭时，就像木柴和火的延续不再产生其他一样，身体的巨大元素就像木柴一样突然出现，当它们中断时，就不会在轮回中再次投生。这是他们的观点。所谓认为一切事物都存在普遍推求的常我，是指对于显现为因和果的事物，通过神通和经典等因素，在事物本不存在的情况下，普遍推求而认为存在常我。这可以归纳为三种观点：无因而有果，因果颠倒，有因而无果。这是所阐述的。也就是将自性视为因，将自在天视为因，将作者视为因。这是佛教徒所命名的。在他们各自的宗派中，有些宗派认为：树干是树木的因，树枝是所有枝条的基础，清水和水也是如此，没有人创造，自然产生。等等来论证。所谓的自性，是指不依赖于因和缘，不以色和心作为标志，不区分形态和差别，不变的常有之物。但并非认为自性作为因，产生了其他果，而是说运动和不运动的事物本身就是自性。现在显现为经验对象的因和果，以及增长和衰减等无常现象，是自性的状态。自性和状态也不认为是不同的。例如，黄金即使被水银遮蔽或改变，其自性也不会改变。这也被称为执着于唯一的我，也被称为执着于整体。因为认为显现的事物本来就存在，没有其他产生它的因，所以也被称为无因而有果。如果不依赖于因，那么果如何安立呢？存在本身就被称为果或成就，就像虚空本来就存在一样。
English
When fire arises, it burns as long as the firewood is not exhausted. When the firewood is exhausted and the fire dies out, just as the continuation of firewood and fire does not produce anything else, the great elements of the body suddenly arise like firewood, and when they are interrupted, there is no rebirth in samsara. This is their view. The so-called view that there is a permanent self that is universally sought in all things refers to the fact that for things that appear as cause and effect, through factors such as clairvoyance and scriptures, one universally seeks and believes that there is a permanent self even though it does not exist in things. This can be summarized into three views: having an effect without a cause, reversing cause and effect, and having a cause without an effect. This is what is explained. That is, viewing nature as the cause, viewing Ishvara as the cause, and viewing the agent as the cause. This is what the Buddhists have named. In their respective tenets, some tenets hold that: the trunk is the cause of the tree, the branches are the basis of all branches, clear water and water are also the same, no one creates it, it arises naturally. and so on to argue. The so-called nature refers to something that does not depend on cause and conditions, is not marked by form and mind, does not distinguish between forms and differences, and is a constant and unchanging thing. But it is not like thinking that nature as a cause produces other effects, but rather saying that the moving and non-moving things themselves are nature. The impermanent phenomena such as cause and effect, increase and decrease, which now appear as objects of experience, are the state of nature. Nature and state are also not considered different. For example, even if gold is obscured or transformed by mercury, its nature does not change. This is also called clinging to the only self, and it is also called clinging to the whole. Because it is believed that the manifested things exist from the beginning and there is no other cause that produces them, it is also called having an effect without a cause. If it does not depend on the cause, then how is the effect established? Existence itself is called the effect or accomplishment, just as space exists from the beginning.