Tibetan
ན་གྱི་སློབ་དཔོན་དེས་ཀྱང་སློབ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་གདམས་པ་སྟོན་ཞེ་ན། དད་བརྩོན་བརྟུལ་ཞུགས་ལྡན་པ་སྣོད། །ཅེས་དང་། གསང་སྙིང་ལས། སྣོད་ལྡན་ངང་ཚུལ་བཟང་ལ་བསྟན། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གཏོང་ལ་སྦྱིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དང་བ་དང་འདོད་པ་དང་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང་། འཁོར་བ་ལ་མེ་ འོབས་སམ་བཙོན་ར་ལྟར་ཤེས་ནས་སྲིད་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བློ་དང་། སེམས་ཅན་ཕ་མར་ཤེས་པས་གཞན་དོན་སྤྲོ་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་། སྔོན་སྦྱངས་ཀྱིས་རིགས་སད་པས་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་དབང་པོ་རྣོན་པོར་གྱུར་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཟབ་མོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཡིད་ལ་ཤོང་བའི་བློ་ཆེ་བ་དང་། གང་ལའང་མི་བསྙེངས་ཤིང་ཞུམ་པ་མེད་པར་འཇུག་ནུས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དྲུག་པོ་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་འདུས་པས། མཚན་ཉིད་དེ་ལྡན་གྱི་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། རྒྱུད་དང་ནས་སྦྱིན་མི་བྱ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བླ་སློབ་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལེགས་པར་འགྲིགས་པ་ན། བླ་མས་སློབ་མའི་རྒྱུད་ཞིབ་མོར་བརྟགས་ཏེ་བློ་ཚོད་དང་སྦྱར་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གདམས་པ་བསྟན་དགོས་ཀྱི་སོ་སོའི་བློ་དང་མི་འཚམས་པ་བློ་དམན་ལ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་བློ་ཆེན་ལ་ཐེག་དམན་གྱི་གདམས་པ་སྦྱིན་པ་སོགས་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཆོས་བསྟན་པའི་ཡུལ་ལ་མི་ཕན་ཅིང་སྟོན་པ་པོ་ཉིད་ཉེས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་པ་སྟེ། བློ་དམན་ཟབ་རྒྱས་ཀྱིས་དངངས་སྐྲག་སྐྱེ་བས་ལམ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དང་། བློ་ཆེན་ལྟ་སྤྱོད་ཀྱིས་མ་ཚིམས་པར་ལམ་སྟེགས་སྤོང་བའི་སྐྱོན་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་ལས། ཇི་ལྟར་སེང་གེའི་འོ་མ་ནི། །ས་ཡི་སྣོད་དུ་བཞག་མི་བྱ། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད། །སྣོད་མིན་དག་ལ་སྦྱིན་མི་བྱ། །འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ནི་ཕུང་། །སྣོད་མིན་མན་ངག་རབ་བཤད་ན། །སློབ་དཔོན་དངོས་གྲུབ་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྒྱ་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་གྱུར་པ། །དམན་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །སྣོད་དང་ཇི་ལྟར་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ཡང་། དམན་ལ་ཆགས་བྲལ་སྤྱོད་པ་སྟེ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཟབ་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །ཞེས་དང་། གུར་ལས། དམན་པ་རྣམས་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད། །བྱ་མིན་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལྟག་ལ། །སེམས་ཅན་མཆོག་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད། །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་དེ་ལྟག་ལའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་བློ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། སྔོན་འགྲོ་དང་། དངོས་གཞིའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དང་། ཁྲིད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའོ། །དེའི་དང་པོ་ལའང་གཉིས། རིང་བ་དང་། ཉེ་བའི་སྔོན་འགྲོའོ། །དང་པོ་ནི། བློ་རིགས་ནས་བྱ་བ་བཏང༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། བློའི་རིགས་སམ་རྒྱུད་ཚོད་དང་མཐུན་པར་གདམས་ངག་སྟོན་པའི་ཚུལ་དེའང་གཙོ་བོར་རིམ་གྱིས་དཀྲི་བའི་ཚུལ་ཤེས་ན་ཅིག་ཅར་དཀྲི་ཚུལ་ཞར་ལས་ཤེས་ པར་འགྱུར་བ་དང་། སྤྱིར་ལམ་རིམ་པར་མ་འཛེགས་པར་ཐོད་རྒལ་གྱིས་གོང་མར་འཕར་བར་མི་ནུས་པ་དང་། ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་འོག་མ་མ་སྐྱེས་པར་གོང་མ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རིམ་བགྲོད་ཀྱི་ཚུལ་གལ་ཆེ་སྟེ། མདོ་མྱང་འདས་ལས། ཇི་ལྟར་སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་བཞིན། །ང་ཡི་བསྟན་པ་ཟབ་མོ་ཡང་། །རིམ་གྱིས་བསླབ་ཅིང་ནན་ཏན་བྱ། །ཐོད་རྒལ་མ་ཡིན་མཐར་ཆགས་སོ། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་དང་། །རིམ་གྱིས་ལུས་ཤེད་རྫོགས་པ་ལྟར། །ཆོས་འདི་ཡང་ནི་དེ་དང་འདྲ། །དང་པོར་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནས། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་དུའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ལམ་རིམ་གྱིས་དཀྲི་བའི་ཚུལ་ནི། ལམ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པའི་གང་ཟག་དེས་དང་པོ་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་འདུ་འཛིའི་གནས་ལས་རིང་དུ་བྱོལ་ནས་ཐག་བསྲིངས་ཏེ། རྒྱལ་བས་བསྔགས་པའི་བས་མཐའི་དབེན་གནས་དམ་པར་སོང་ལ་དེར་ཡང་འཕྲལ་མཁོའི་ཡོ་བྱད་མ་ཐོགས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་བྱ་བ་ངག་དོན་མེད་ལོང་གཏམ། ཡིད་ཉོན་མོངས་འཁྲུལ་རྟོག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སོགས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མཐུན་པའི་བྱ་བ་མཐའ་དག་བཏང་ན་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བར་བྱའོ། །དེའང་འདུ་འཛིས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ལ་སྒོ་ གསུམ་མ་བསྡམས་ཤིང་བདུད་རིས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་མི་སྐྱེ་བ་སོགས་ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་ཡོད་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་སྐུལ་བའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་དུ་མས་བསྐལ་པར་མཆོད་པ་བས་ངེས་འབྱུང་གི་སེམས་ཀྱིས་དབེན་པར་གོམ་བདུན་བོར་བའི་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་སོགས་ལས་གསུངས་པ་དང་། གོང་གི་འདུ་འཛིས་ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཁྱད་པར་སེམས་ལ་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པས་དབེན་པ་བསྟེན་པ་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་སྟེ། དཀོན
Chinese
那麼，阿闍黎應向怎樣的弟子宣說教誨呢？如云：「具信勤精進者為法器。」又如《秘密藏》所云：「應向具器、行為賢善者宣說，應施捨身及受用。」如是，一切白法的根本，即是具有渴求、希欲、信賴的信心；了知輪迴如火坑或監獄，決意從有為中出離的智慧；了知眾生如父母，樂於利他的慈悲；以及由前世串習而啟發根性，僅僅聽聞就能毫不顛倒地通達意義的敏銳根器；以及對於廣大的大乘和深奧的密咒的見行，毫無懷疑地容納於心的廣大智慧；以及對於任何事都不畏懼、不退縮，能夠進入的精進。總之，具備這六種功德的弟子，應當攝受。第四，如云：「不應隨意施予續部。」如是，當上師與弟子的關係建立良好時，上師應仔細觀察弟子的根器，結合其智慧程度，給予大小乘的教誨。不應給予與各自智慧不相應的教法，例如給予智慧低下者深奧廣大的教法，或給予智慧廣大者小乘的教法等。如果這樣做，對教法的弘揚沒有利益，而且宣講者本身也會有過失。因為智慧低下者會因深奧廣大的教法而感到恐懼，從而從道上退轉；而智慧廣大者則會因淺顯的見行而感到不滿足，從而產生捨棄道基的過失。如是， 《金剛鬘續》中云：「如是獅子的乳汁，不應放置於土器中。同樣，大瑜伽士的續部，不應施予非法器。此生及來世皆毀壞，若向非法器宣說密訣，上師的成就將會衰損。」又如《入行論》中云：「廣大之法器，不應施予下劣之法。」如是。關於如何與法器相應，如云：「對下劣者施予離貪之行，對廣大者施予波羅蜜多，對深奧者施予密咒乘。」又如《古汝續》中云：「對下劣者施予事續，對非事者施予瑜伽，對殊勝有情
English
Now, what kind of disciple should the Acharya instruct? As it is said, "One who possesses faith, diligence, and asceticism is a vessel." Also, as it is said in the Guhyagarbha Tantra, "One should teach those who possess the vessel and have good conduct, and give away body and possessions." Thus, the root of all white dharmas is the faith that has longing, desire, and trust; the wisdom that knows samsara as a pit of fire or a prison and is determined to escape from existence; the compassion that knows sentient beings as parents and delights in benefiting others; and the sharp faculties that, through the awakening of the lineage by previous practice, understand the meaning without distortion merely by hearing; and the vast wisdom that, without doubt, accommodates in the mind the vast Mahayana and the profound views and practices of secret mantra; and the asceticism that can enter without fear or hesitation in anything. In short, the disciple who possesses these six qualities should be accepted. Fourth, as it is said, "Do not give the tantra indiscriminately." Thus, when the relationship between the guru and disciple is well established, the guru should carefully examine the disciple's lineage, combine it with their level of intelligence, and give the teachings of the Greater and Lesser Vehicles. One should not give teachings that are not appropriate to their respective intelligence, such as giving profound and vast teachings to those of low intelligence, or giving the teachings of the Lesser Vehicle to those of great intelligence. If this is done, it will not benefit the propagation of the Dharma, and the speaker himself will be at fault. Because those of low intelligence will be frightened by the profound and vast teachings, and will retreat from the path; while those of great intelligence will be dissatisfied with the shallow views and practices, and will create the fault of abandoning the foundation of the path. Thus, In the Vajramala Tantra it is said: "Just as the milk of a lion should not be placed in an earthen vessel, so too, the tantra of the great yogi should not be given to an unworthy vessel. This life and the next are destroyed. If the secret instructions are spoken to an unworthy vessel, the guru's accomplishment will decline." Also, as it is said in the Bodhicharyavatara: "A vessel of vast Dharma should not be given to inferior Dharma." Thus. Regarding how to correspond with the vessel, it is said: "To the inferior, give the practice of detachment; to the vast, give the Paramitas; to the profound, give the Mantrayana." Also, as it is said in the Gurutantra: "To the inferior, give the Kriya Tantra; to the non-Kriya, give Yoga; to the supreme sentient being"
Chinese
瑜伽续。无上瑜伽即是如此。如是说。第二，修心之理有二：前行和正行。第一有二：一座的前行和引导的前行。其中的第一个也有二：远的前行和近的前行。第一个是：从心的种类放下事务，如是说。心的种类或相续与程度相符，显示教诲之理，主要如果知道次第引导之理，则顺便知道一次性引导之理。 一般来说，不按次第登梯，无法通过超越而跃升到更高处，并且在没有生起下层的功德之前，无法获得上层，因此次第行进之理非常重要。如《涅槃经》云：犹如阶梯之次第，我的甚深教法亦如是，次第学习且精进，非超越乃渐进。犹如幼小之孩童，次第身体力量圆满般，此法亦与之相同，从最初进入之次第，直至完全圆满之间。如是说。之后，次第引导道之理是：想要进入道的人，首先要远离世间身心散乱的喧嚣之处，并拉开距离，前往诸佛所赞叹的边地寂静之处，在那里也要知足于仅拥有暂时所需的物品。放下身体的不善和无记之业，语言的无意义闲谈，以及心随烦恼妄念而转等一切与世俗之人相同的行为，应一心专注于修持正法。因为散乱有不守护三门、阻断魔众、不生禅定和智慧等二十种过患，《策发增上意乐经》中如是说。与以各种各样的供养在劫中供养诸佛相比，以出离心在寂静处行走七步的福德更大，《三昧王经》等中如是说。并且，能够获得从上述散乱的过患中解脱的功德。特别是，对于尚未获得心之稳固的初学者来说，依止寂静之处尤为重要。珍
English
Yoga Tantra. The Unexcelled Yoga is like that. Thus it is said. Secondly, the method of mind training has two parts: preliminary practices and the main practice. The first has two parts: the preliminary practices for a session and the preliminary practices for instruction. The first of these also has two parts: the distant preliminary practices and the near preliminary practices. The first is: 'From the types of mind, abandon activities,' it is said. The method of showing instructions in accordance with the type or continuum of mind, and in accordance with the degree, is mainly that if one knows the method of gradual guidance, then one will also know the method of simultaneous guidance as a side effect. In general, one cannot ascend to a higher level by leaping over without ascending the path in stages, and one cannot obtain the higher level without generating the qualities of the lower level. Therefore, the method of gradual progression is very important. As it is said in the Nirvana Sutra: 'Just like the steps of a ladder, my profound teachings are also to be learned gradually and diligently, not by leaping over but by gradual progress. Just like a small child, whose body gradually becomes complete in strength, this Dharma is also the same. From the stage of entering in the beginning, until the stage of complete perfection.' Thus it is said. After that, the method of gradually guiding the path is: the person who wishes to enter the path should first of all distance himself from the distracting places of worldly body and mind, and go to the solitary and remote places praised by the Buddhas, and there also be content with only the temporary necessities. Abandon all actions that are similar to those of worldly people, such as the non-virtuous and unspecified actions of the body, meaningless idle talk of speech, and the mind following after afflictions and deluded thoughts, and devote oneself single-mindedly to the practice of the sacred Dharma. Because distraction has twenty faults, such as not guarding the three doors, obstructing the hordes of demons, and not generating samadhi and wisdom, as it is said in the Sutra of Encouraging Higher Intention. Compared to offering to the Buddhas for eons with various kinds of offerings, the merit of taking seven steps in solitude with the mind of renunciation is greater, as it is said in the Samadhiraja Sutra and others. And one will obtain the qualities of turning away from the faults of the above-mentioned distractions. In particular, it is especially important for a beginner who has not yet gained stability of mind to rely on solitude. Kon