Tibetan
ག་པ་ཞིག་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ། ལུས་སེམས་རྣལ་དུ་ཕབ། དེའི་མཚམས་དེ་ནས་སྔར་འདས་པའི་ རྗེས་མི་གཅོད། ཕྱིས་མ་འོངས་པའི་སྔུན་མི་བསུ། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འདི་ཡིན་འདི་མིན་སོགས་སེམས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་རང་བབ་ཉིད་དུ་བཞག་པས་རིག་པ་གཅེར་བུ་ལྷིང་བ་ཞིག་འཆར། དེ་འཆར་ནས་བཅས་བཅོས་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་རང་བབ་ཉིད་དུ་འཇོག་པ་ནི་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སུ་འཇོག་པ་ཞེས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་གནས་ན་དེས་ཆོག་མོད། གང་ཟག་ཕལ་ཆེ་བ་ཞིག་རྣམ་རྟོག་གིས་བསྐྱོད་ནས་དེ་ལ་ངོ་འཕྲོད་པ་དཀའ་བས་ན། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་མཐའ་གཏད་པའི་སེམས་འཚོལ་བ་ལ་འབད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་བྱུང་ས་བྱུང་མཁན་ལ་བརྟག་པ། བར་དུ་གནས་ས་གནས་མཁན་ལ་བརྟག་པ། མཐར་འགྲོ་ས་འགྲོ་མཁན་ལ་བརྟག་པའོ། །དང་པོ་བྱུང་ས་བྱུང་མཁན་ལ་བརྟག་པ་ནི། དེའང་རང་གི་སེམས་ཞེས་རིག་རིག་རྒྱུ་རྒྱུ་བ་གྱ་གྱུ་ཏལ་ཏོལ་མི་དྲན་དགུ་དྲན་མི་འཆར་དགུ་འཆར་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་ཞིང་འཕྲོ་ལ་རྟོག་པ་ཁོ་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་ཕྱི་འབྱུང་བ་བཞི་ལས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། ནང་རང་གི་སྒྱུ་ལུས་ལས་བྱུང་ངམ། གསང་བ་ཕ་མའི་འདུ་འཕྲོད་ལས་བྱུང་ངམ། དེའང་སྣང་བ་ལས་བྱུང་ངམ་སྟོང་པ་ལས་བྱུང་། སྣང་བ་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་དེའི་དམིགས་ཁུངས་ཨི་རྙེད། སྟོང་པ་ ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་བྱུང་བའི་ཡུལ་ཨེ་གྲུབ། སེམས་ལས་སེམས་བྱུང་ངམ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལས་བྱུང་སྙམ་དུ། མདོར་ན་ཡར་བལྟ་མར་བལྟ་ཕར་བལྟ་ཚུར་བལྟ་བྱས་ལ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ཀྱི་བར་དུ་བལྟ་གཞག་བྱ་སྟེ། དེའང་ཕྱི་འབྱུང་བ་བཞི་ལས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་དེ་ལ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་གྲུབ་པས་ན། དབྱིབས་དེའང་ཟླུམ་པོ། གྲུ་བཞི། ཟླ་གམ། གྲུ་གསུམ། ཧྲིལ་མོ། ནར་མོ། ལེབ་མོ་སོགས་གང་འདྲ་བ་ཞིག་འདུག་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། ཡང་དེ་ལ་དབྱིབས་སུ་གྲུབ་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཁ་དོག་ཀྱང་དཀར་པོ། སེར་པོ། དམར་པོ། ལྗང་གུ། སྔོན་པོ། ནག་པོ། ཁྲ་བོ་སོགས་གང་འདྲ་ཞིག་འདུག་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། དེར་མ་ཟད་འབྱུང་བ་རེ་རེའི་སྟེང་ནས་སེམས་རེ་རེ་བྱུང་བ་ཞིག་ཡིན་ནམ། ཡང་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པའི་སྟེང་ནས་སེམས་གཅིག་བྱུང་བ་ཡིན་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། ཡང་སེམས་ཞེས་པ་རང་གི་སྒྱུ་ལུས་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་མགོ་མཇུག་བར་གསུམ་གང་ལ་གནས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། ཡང་རང་གི་སྙིང་རང་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་
Chinese
心想应当如何才能确定地证悟呢？于是放松身心。从那时起，不追忆过去，不迎接未来，对于现在的觉知，不去分辨“这是什么，那是什么”，不对心进行任何的分别和判断，而是安住在自性本然的状态中，就会显现出一种赤裸而寂静的觉性。在它显现之后，不去进行任何的改造和修饰，而是安住在自性本然的状态中，这就是根器上等之人的禅修方式，被称为“觉性总集”。安住于此就足够了。然而，大多数人都会被分别念所动摇，难以认识到这一点。因此，努力探究心的生处、住处、灭处这三者至关重要。其中，首先要观察生处和生者，其次要观察住处和住者，最后要观察灭处和灭者。首先，观察生处和生者：所谓自己的心，就是指那觉知、流动、变化、闪烁不定、一会儿想起这个一会儿想起那个、一会儿浮现这个一会儿浮现那个、以各种方式显现和散发出来的念头。要观察和探究这最初的念头是从哪里产生的。它是由外在的四大元素组成的吗？还是由内在的幻身产生的？还是由秘密的父母结合产生的？它是由显现产生的，还是由空性产生的？如果认为是显现产生的，那么它的目标和依据在哪里呢？如果认为是空性产生的，那么产生的处所又在哪里呢？是心从心中产生吗？或者它是如何产生的呢？总之，要向上看、向下看、向外看、向内看，在没有确定之前，要持续地观察。如果它是由外在的四大元素组成的，那么它就应该具有形状和颜色。那么，它的形状是圆的、方的、半圆的、三角形的、球形的、长形的、扁平的等等，是哪一种呢？要仔细观察和探究。同样，如果它具有形状，那么它也应该具有颜色，是白色、黄色、红色、绿色、蓝色、黑色、杂色等等，是哪一种呢？要仔细观察和探究。不仅如此，是每一个元素都产生一个心呢？还是所有的元素聚集在一起才产生一个心呢？要仔细观察和探究。如果认为心是由自己的幻身组成的，那么它位于身体的外部、内部、头部、尾部、中间这三者的哪个位置呢？要仔细观察和探究。如果认为它是由自己的心脏产生的
English
Thinking, "How can I be sure to realize something?" Relax the body and mind. From that point on, do not cut off the past, do not welcome the future. Do not make any discriminations or judgments in the mind about the present awareness, such as "This is this, that is that." Instead, by resting in the natural state of being, a naked and serene awareness will arise. After it arises, do not make any alterations or modifications, but rest in the natural state of being. This is the meditation method for individuals of the highest capacity, called "resting awareness in total openness." It is sufficient to abide in that. However, most people are moved by conceptual thoughts and find it difficult to recognize that. Therefore, it is crucial to strive to investigate the three aspects of the mind: its origin, its dwelling place, and its destination. First, examine the place of origin and the one who originates. Second, examine the place of dwelling and the one who dwells. Finally, examine the place of destination and the one who goes. First, examining the place of origin and the one who originates: "One's own mind" refers to that which is aware, moving, changing, flickering, remembering this and that, arising this and that, appearing and scattering in various ways. One should examine and investigate where this first thought arises from. Is it composed of the four external elements? Or does it arise from one's own illusory body? Or does it arise from the secret union of parents? Does it arise from appearance or from emptiness? If one thinks it arises from appearance, where is its object and basis? If one thinks it arises from emptiness, where is the place of origin? Does mind arise from mind? Or how does it arise? In short, one should look up, look down, look outward, and look inward, and continue to observe until one has not determined it. If it is composed of the four external elements, then it should have a shape and color. Then, is its shape round, square, semi-circular, triangular, spherical, oblong, flat, etc.? One should carefully observe and investigate. Similarly, if it has a shape, then it should also have a color, such as white, yellow, red, green, blue, black, variegated, etc. Which one is it? One should carefully observe and investigate. Moreover, does each element produce one mind? Or does one mind arise from the gathering of all the elements? One should carefully observe and investigate. If one thinks that mind is composed of one's own illusory body, then where does it reside in the body: externally, internally, at the head, at the tail, or in the middle? One should carefully observe and investigate. If one thinks that it arises from one's own heart
Tibetan
སྙིང་གི་མགོ་མཇུག་ཕྱིའི་ཤུན་པ་ནང་གི་ཤ་ཚིལ་ཁྲག་སོགས་གང་ལས་བྱུང་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། ཡང་བཙལ་བྱའི་སེམས་དང་འཚོལ་བ་པོ་གཉིས་ཀྱང་གཅིག་པར་འདུག་ གམ་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་བརྟག །དེ་བཞིན་དུ་བར་དུ་གནས་པའང་། སེམས་འདི་འདྲ་ཞིག་བྱུང་སྙམ་ན་ཕྱིའི་དངོས་པོའི་སྟེང་ན་གནས་སམ། ནང་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གང་དུ་གནས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། མཐར་འགྲོ་བའང་རྣམ་རྟོག་ཝལ་གྱིས་འཆར་ནས་འདི་སོང་སྙམ་པ་འདི་གང་དུ་འགྲོ། འགྲོ་ས་འགྲོ་མཁན་ཇི་འདྲ་ཞིག་འདུག །རྣམ་རྟོག་ཡལ་ནས་སོང་སྙམ་ན་གང་དུ་ཡལ་ལྟ། དེར་མ་ཟད་སེམས་འདི་དངོས་མེད་དོ་སྙམ་ན་དངོས་མེད་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་མེད་ཡིན་ན་ད་ལྟའི་རྣམ་རྟོག་ཝལ་པོ་འདི་ཉིད་མི་འཆར་བ་ཡིན། དེའང་དངོས་པོ་འོ་སྙམ་ན་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཆེ་ཆུང་བྱེད་ལས་ངོ་བོ་གང་གིས་མཚོན་སྙམ་དུ་རྟོག་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཚུར་ལྟ་བལྟ་བྱའི་ཤེས་པ་ལ་ཕར་བལྟས་ལ། མདོར་ན་བྱ་མ་ཤོར་བ་བྱས་ལ་ཕུ་འདེད་མདའ་འདེད་རིག་པ་རྐྱང་འདེད། རྒན་མོ་མཛུབ་ཚུགས་སུ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་དྲན་བསམ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་གསལ་ལ་དེར་འཛིན་མེད་པའི་གཞི་ཆལ་པ་ཞིག་འཆར་ཏེ། དེ་འཆར་ན་བཅས་བཅོས་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་རྒན་པོ་ཉི་མ་འདེ་བའམ་སྲིན་བལ་འདབ་པ་སྤུངས་པ་ལྟར་རང་བབ་ཉིད་དུ་ལྟ་གཞག་བྱ། ཡང་དེའི་ངང་ལ་རྣམ་རྟོག་ཞིག་ཐོལ་གྱིས་འཕྲོ་ན། དེ་རྒྱ་ཡན་དུ་མ་སོང་བར་བྱས་ལ་ཆེར་གྱིས་ གཟུང་། འདི་རྒྱ་ཡན་དུ་བཏང་ན་ངོ་འཕྲོད་པའི་དུས་མི་འབྱུང་། དེ་ལྟར་བླ་མས་ཀྱང་རྙེད་དམ་མ་རྙེད་ཡང་ཡང་དྲི། སློབ་མས་ཀྱང་དེ་ལ་གཡོ་ཟོལ་མེད་པར་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་པར་བྱ། དེའང་སྟོང་པ་ཅང་མེད་ཅིག་འདུག་ཅེས་འཚོལ་བ་སོགས་དང་། དངོས་པོ་འདི་འདྲ་བ་འདུག་ཅེས་བདེན་འཛིན་ལ་ཨ་འཐས་པ་དང་། ཡང་སེམས་ཡོད་རང་ནི་ཡོད་ལས་ཆེ་སྟེ་མ་རྙེད་པ་ཞིག་ཨེ་ཡིན་སྙམ་ན་ད་དུང་སེམས་ཀྱི་ཕུ་ཐག་མ་ཆོད་པ་ཡིན་པས་སྔར་གྱི་དམིགས་པ་རྣམས་བསྐྱར་ཏེ་རྩད་གཅད་པར་བྱ། དེའང་བླ་མ་ཆོས་མཁས་གདམས་ངག་ཟབ་པ་ཞིག་ཡིན་ཀྱང་སློབ་མས་སེམས་མ་བཙལ་ན་དཔེར་ན་བཟོ་བོ་ཇི་ལྟར་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ལ་བཟོ་བའི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་མེད་ན་གང་ཡང་བཟོ་མི་ཤེས་པ་ལྟར་སློབ་མས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་གདར་ཤ་བཅད་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་པར་བྱ་དགོས། དེ་ལྟར་འབད་པས་ཐུན་མོང་དུ་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་དག་ཅིང་བར་ཆད་ཞི། ཁྱད་པར་ཡིད་ཀྱི་སྣང་ཞེན་ལྡོག་པས་ཕྱིས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་། མཐར་ཐུག་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གྲོལ་བར་
Chinese
心的开头结尾，外面的皮，里面的肉、脂肪、血等从何而来，仔细观察分析。 还有，要寻找的心和寻找者两者是一样的吗？还是什么样子的？仔细观察。 同样地，中间的住处也是。 认为产生了这样的心，那么住在外面的事物上吗？ 还是住在自己身体的内外哪里？仔细观察分析。 最后，去往何处，念头纷乱地生起，认为这个走了，这个去哪里了？ 去的地方，去的人是什么样的？ 念头消失了，认为走了，那么在哪里消失了？ 不仅如此，认为这个心不存在，但不是不存在。 如果不存在，那么现在的纷乱念头就不会生起。 那么，认为是事物，用形状、颜色、大小、作用、本体的哪个来表示呢？ 这样思考时，向回看能思考的意识，向外看能被看的意识。 总之，像不让鸟飞走一样，进行追根究底，单独运用智慧。 像老妇人指路一样，通过仔细观察分析，会生起一种远离了记忆、思考、戏论的清晰觉知，并且是无执着的原始状态。 那个生起时，不要进行任何修改，像老人在晒太阳，或者像堆积丝绵一样，保持自然状态地观看安住。 还有，在那样的状态中，突然生起一个念头，不要让它蔓延开来，要紧紧抓住。 如果放任这个蔓延，就不会有认识的机会。 像这样，上师也要反复询问找到没有。 弟子也要对那个没有虚假地产生定解。 那个，寻找“是空性，什么都没有”等等，或者执着于“是这样的事物”等等的实执， 还有，认为“心本来就是存在的，难道是没有找到吗？”，说明还没有断定心的来龙去脉，所以要重复以前的所缘境，进行彻底调查。 即使上师是精通佛法、拥有甚深窍诀的人，如果弟子不寻找心，比如工匠无论多么精通，如果没有制作的材料，就什么也制作不出来一样，弟子也要切割心的皮肉，产生定解。 像这样努力，共同方面，心的罪业得以清净，障碍平息。 特别方面，心的显现执着得以转变，以后不会堕入轮回。 最终，证得意金刚法身。
English
Examine and analyze where the beginning and end of the heart, the outer skin, the inner flesh, fat, blood, etc., come from. Also, examine whether the mind to be sought and the seeker are the same or what they are like. Likewise, the dwelling in between. If you think such a mind has arisen, does it dwell on external objects? Or where does it dwell inside and outside your own body? Examine and analyze carefully. Finally, where does it go? When confused thoughts arise and you think this has gone, where does this go? What is the place to go and who is the one who goes like? If the thought vanishes and you think it's gone, look where it vanishes. Moreover, if you think this mind is non-existent, it is not non-existent. If it were non-existent, then this very confused thought would not arise now. If you think it is a thing, then with what shape, color, size, function, or essence is it represented? When thinking like this, look back at the knowing consciousness that can think, and look forward at the consciousness that can be seen. In short, like not letting a bird fly away, pursue to the end, applying only wisdom. Like an old woman pointing the way, through careful observation and analysis, a clear awareness free from memory, thought, and elaboration arises, and it is a pristine state without clinging. When that arises, do not make any modifications, but watch and abide in its natural state, like an old man basking in the sun or like a pile of silk floss. Also, in that state, if a thought suddenly arises, do not let it spread, but hold it tightly. If you let this spread, there will be no opportunity to recognize it. Like this, the lama should also repeatedly ask whether you have found it or not. The disciple should also generate a definite understanding of that without deception. That is, searching for "it is emptiness, there is nothing" and so on, or clinging to the belief that "it is such a thing" and so on. Also, if you think, "The mind is inherently existent, could it be that it has not been found?", it means that you have not yet determined the origin and end of the mind, so you should repeat the previous objects of focus and investigate thoroughly. Even if the lama is learned in Dharma and has profound instructions, if the disciple does not seek the mind, it is like a craftsman, no matter how skilled, cannot make anything without the materials to make it. Likewise, the disciple must cut through the flesh of the mind and generate definite understanding. By striving in this way, in general, the sins of the mind are purified and obstacles are pacified. In particular, by reversing the clinging to the appearances of the mind, one will not fall into samsara in the future. Ultimately, one will be liberated into the Dharmakaya of the Vajra Mind.