Tibetan
ར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྔར་གྱི་མི་རྟོག་པའི་དྭངས་དེ་ཞིག་ཀྱང་། བྱུང་ཚོར་གྱི་རྟོག་པ་དང་དེར་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་གསལ་རྒྱ་ཡན་གཞི་ཕྱལ་པ་གཅིག་འཆར་ཏེ། འདི་ཉིད་རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཡིན་པས་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །འདི་ ངོས་ཟིན་ཕན་ཆད་ཤེས་པ་གནས་འགྱུ་དགག་སྒྲུབ་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་གི་དུས་སུ་ཡང་། རང་རིག་རང་བབས་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་འཛིན་མེད་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་རྗེན་སངས་ཀྱིས་འཆར་ཏེ་འདི་ཁོ་ན་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྒོམ་པ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཅུང་ཟད་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་སྤྱོད་ལམ་འཇམ་རྩུབ་བར་མ་རང་ཉམས་དང་སྦྱར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བསམ་གཏན་དང་བསྲེས་པས་བྱ་བརྗོད་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར་ཏེ་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་རིས་མེད། ཉིན་མཚན་གྱི་བར་མེད། བླང་དོར་གྱི་ཆོས་མེད། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་རྩིས་མེད་པར་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རང་མདངས་ཆོས་ཟད་ཀ་དག་གི་དགོངས་པར་ལ་བཟླས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐལ་འགྱུར་ལས། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་སྲིད་མེད་པས། །གཅིག་དང་གཉིས་ཞེས་གྲངས་མེད་དེ། །ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུའང་གྲུབ་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་མདངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་རང་བབས་སུ་ལྷུག་པར་བཞག་ལ། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་སྤྲོས་ནས་ཆམ་གྱིས་བཞག་པས། རྣམ་རྟོག་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་གསལ་སྟོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ལ་རང་སོར་གནས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལ་རླབས་ཞི་བ་དྭངས་ལ་མི་ གཡོ་བར་གནས་པ་བཞིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། །མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་རང་སངས་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་ཚེ་སེམས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་སྐུ། གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་ལོངས་སྐུ། སྣ་ཚོགས་འཆར་གཞི་མ་འགགས་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར། ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་བོ་དུས་གསུམ་འགྱུར་བ་མེད། །རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་འགག་པ་མེད། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་རབ་སྣང་ཞིང་། །ཞེས་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཡེ་ཤེས་རང་སོར་གནས་པ་ལ། །གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་འཕྲོ་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལས་མ་འགགས་པའི་རྩལ་གང་ཤར་གྱི་སྣང་བའི་སྟེང་དུ་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་མེད་པར་རང་བབས་སུ་བསྐྱངས་པས། རྒྱ་མཚོར་རླབས་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་རྒྱ་མཚོའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་ལྟར། གང་ཤར་གྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པ་ལས་མི་གཡོ་བ་སྟེ། ཕྲ་བཀོད་ལས། འགག་མེད་རྩལ་ནི་ཅིར་ཡང་འཆར། །ཤར་བ་ཉིད་ནས་རང་སར་གྲོལ། །གྲོལ་ཞེས་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་མ་གྲོལ་ བ་ཡང་ཅི། །ཞེས་པ་དང་། ཤར་དུས་ཉིད་ནས་གཉེན་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་གྲོལ་བ་སྦྲུལ་མདུད་བཞིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཇི་ལྟར་ཤར་བའི་རིག་པ་ནི། །སྦྲུལ་མདུད་བཞིན་དུ་རང་གྲོལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་འཕྲོ་གནས་གཉིས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་ཉིད་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལས་མ་འགགས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་། དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་མེད་པར་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་མི་གཡོ་བར་གནས་ཤིང་། གནས་པའི་རང་རྩལ་འགག་མེད་དུ་འཕྲོ་བའི་ཕྱིར། འཕྲོ་བ་དང་གནས་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་རྒྱ་མཚོའི་ངང་དུ་ཞི་ཞིང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ལྟར། རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཐོལ་སྐྱེས་ཐོལ་ནུབ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྨད་བྱུང་ལས། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོའི་རྦ་རླབས་ལྟར། །སེམས་ཀྱི་རྦ་རླབས་གཡོ་བ་ཀུན། །གདོད་མ་གཞི་ཡི་རྒྱ་མཚོར་ཐིམ། །ཞེས་དང་། དོ་ཧ་ལས་ཀྱང་། ཇི་སྲིད་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོས་པ། །དེ་ཉིད་མགོན་པོའི་བདག་ཉིད་དེ། །ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་སེམས་གནས་ན་གདོད་མའི་ངང་དུ་གནས། འཕྲོ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་འཆར། མཉམ་ན་གཉིས་ མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་གནས་པ་མི་བསྲིང་། འཕྲོ་བ་མི་དགག །མཉམ་པ་མི་བསྒྲུབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་པས་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །ཞེས་ངོ་འཕྲོད་པར་གདབ་ཅིང་། དེ་ཡང་། སྔར་སྐབས་དེ་དང་དེར་བསྒོམ་བྱའི་དོན་ལ་རིག་ཐོག་ཏུ་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ངོ་སྤྲོད་བཏབ་པས། གནས་ལུགས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ན་དེའི་རྒྱུན་མ་ཉམས་པར་བསྐྱངས་པས་རིམ་གྱིས་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་དུས་དེར་བསྒོམ་དོན་ལ་མྱོང་བ་མ་སྐྱེས་པར་གོ་ཡུལ་དུ་སོང་ན། སྐབས་འདིར་ངོ་སྤྲོད་བཏབ་ཀྱང་བྱ་ཤོར་དུ་འགྲོ་བས། སྔར་བཤད་པ
Chinese
由于环境的缘故，从前的不分别的清净，也就会生起觉受的分辨，以及没有执着的对治的，自明广大、基础平坦的觉性，应当认识到这就是觉性自住的禅定。此后，无论觉性处于静止、变动、否定、肯定、善念、恶念之时，都要专注地看着自知自住的状态，这样无执自住的禅定就会自然显现，这才是无勤任运的如河流般的修行。如果对此稍有稳定，再将行为的柔和、粗暴、适中与自身体验相结合，与禅定融合，那么一切行为、言语、念头、分别都会显现为法性的游舞，没有等同和后续的分别，没有白天和黑夜的间隔，没有取舍的对立，没有所修和能修的分别，一切都融入觉性的自光，法尽原始清净的境界中。如《超越论》所说：“本体原始清净的智慧中，不存在被称为无明的存在，没有一和二的计数，甚至连智慧本身也不成立。”就像这样。第二，介绍自光智慧的游舞，分为三点：第一，介绍安住为心的庄严：身语意三门自然放松，各种否定和肯定的分别念生起后，彻底放下。这样，所有的分别念都得以平息，光明和空性同时产生的原始状态自然安住，就像海浪平息，海水清澈不动一样。如《自显现》所说：“超越常断二边，四边的垢染自然清净。”此时，心远离分别念是法身，光明而无执着是报身，各种显现不间断是化身，因为本体、自性、大悲三者无别。如《珍宝庄严》所说：“圆满正等觉即是自知，本体三时不变，自性恒常不灭，大悲普照一切。”以及《超越论》所说：“智慧安住于自身，以三身的方式无别。”就像这样。第二，介绍生起为心的游舞：从心光明而不分别的状态中，不间断地显现各种
English
Due to environmental factors, the previous non-conceptual purity also gives rise to the arising of perception and the absence of clinging to the antidote, a self-luminous, vast, and fundamentally flat awareness. Recognize this as the meditation of self-abiding awareness. From then on, whether awareness is in a state of stillness, movement, negation, affirmation, good thoughts, or bad thoughts, one should focus on looking at the self-knowing and self-abiding state. In this way, the ungrasping and self-abiding meditation will naturally manifest, and this alone is the effortless and spontaneous practice like a flowing river. If one gains some stability in this, and then combines the gentle, harsh, and moderate behaviors with one's own experience, merging them with meditation, then all actions, words, thoughts, and discriminations will appear as the play of Dharma-nature, without distinction between equality and subsequence, without the interval of day and night, without the opposition of acceptance and rejection, without the separation of what is to be meditated upon and the meditator. Everything is absorbed into the self-radiance of awareness, the state of Dharma exhaustion and primordial purity. As the *Transcendent Change* states: "In the essence of primordial purity and wisdom, there is no existence called ignorance. There is no counting of one and two, and even wisdom itself is not established." It is like this. Second, introducing the play of self-radiant wisdom, divided into three points: First, introducing abiding as the ornament of the mind: The three doors of body, speech, and mind are naturally relaxed, and after various negating and affirming thoughts arise, they are completely let go. In this way, all the elaborations of conceptual thoughts are pacified, and the original state of co-emergent clarity and emptiness naturally abides, just as the waves subside in the ocean, and the water is clear and unmoving. As the *Self-Arisen* states: "Transcending the extremes of permanence and annihilation, the stains of the four extremes are naturally purified." At that time, the mind free from elaboration is the Dharmakaya, clarity without grasping is the Sambhogakaya, and the uninterrupted appearance of various forms is the Nirmanakaya, because the essence, nature, and compassion are inseparable. As the *Jewel Array* states: "Perfect enlightenment is self-knowing, the essence is unchanging in the three times, the nature is eternally unceasing, and compassion shines upon all." And as the *Transcendent Change* states: "Wisdom abides in itself, inseparable in the form of the three kayas." It is like this. Second, introducing arising as the play of the mind: From the state of mind that is clear and non-conceptual, the uninterrupted potential of whatever arises is
Chinese
在显现之上，不作否定、肯定、取舍，而是保持自然状态。就像海面上无论涌起怎样的波浪，都不会离开大海的本性一样，无论显现出怎样的念头，都不会偏离法性的游舞。如《微细安立》中所说：“无碍之性能显现任何事物，显现之初即已自然解脱，解脱之名亦不可说，因此未解脱又是什么？”。又如显现之时，无需对治，自然解脱，如同蛇结一般。如《中观根本慧论》中所说：“如其显现之觉性，如蛇结般自然解脱。”如是宣说。第三，于周遍与安住无二中作介绍：心性从不作意的状态中，显现出无有间断的各种念头，然而不作否定、肯定、取舍，而是保持自然状态，因此安住于法性之中而不动摇。由于安住的自力无有间断地周遍，因此周遍和安住的自性是无二的。就像海面上无论涌起怎样的波浪，都会平息于大海之中，无法区分一样，无论显现出怎样的念头，都是突发突灭，不会超出法性的范围，因此应当如是了知。如《奇妙》中所说：“如大海之波涛，心之波涛皆动摇，融入原始之根本大海。”。《多哈》中也说：“乃至从心所散发，彼即是怙主之自性，水与波浪岂是异？”，如是宣说。如是，心若安住，则安住于原始状态；若周遍，则显现为智慧的游舞；若平等，则处于无二的状态。无论如何，都不会超出法性的游舞，因此不延长安住，不否定周遍，不修持平等。无论如何显现，都不会执着于此，因此是对超越否定、肯定、取舍的法性自性大圆满的见解作介绍。如是确立认识。并且，以前在某个时候，对于所修之义，在觉性上生起体验，即是对其作介绍。若在见解上断除增益，则不失其相续而修持，逐渐获得稳固。又若当时对所修之义未生起体验，而只是理解其意义，则此时作介绍也如同鸟飞逝一般。以前所说
English
When appearances arise, without engaging in negation, affirmation, acceptance, or rejection, but maintaining a natural state, just as waves arise in the ocean without ever leaving the nature of the ocean, all thoughts that arise do not deviate from the play of dharmata. As it says in the *Fine Arrangement*: "Unobstructed potential manifests in any way, From the very moment of arising, it is liberated in its own place. 'Liberation' cannot be expressed merely as such, Therefore, what is not liberated?" And, just as from the moment of arising, it is self-liberated without depending on an antidote, like a snake's knot, as it says in the *Consequence*: "As the awareness of how it arises, Is self-liberated like a snake's knot." This is how it is taught. Third, introducing the non-duality of emanation and abiding: Although various thoughts arise unceasingly from the state of mind itself, which is non-conceptual, by leaving them in their natural state without negation, affirmation, acceptance, or rejection, they abide without wavering in the state of dharmata. Because the self-power of abiding emanates unceasingly, the nature of emanation and abiding are non-dual, just as waves arise from the ocean but subside into the ocean and cannot be distinguished. No matter how thoughts arise, they are spontaneously born and spontaneously subside, and do not go beyond the state of dharmata, so it should be understood in this way. As it says in the *Marvelous*: "Like the waves of the ocean, All the moving waves of the mind, Dissolve into the primordial ground ocean." And in the *Doha*: "As long as it emanates from the mind, That itself is the nature of the protector, Are water and waves different?" As it is said. Likewise, if the mind abides, it abides in the primordial state; if it emanates, it appears as the play of wisdom; if it is equal, it is in the state of non-duality. No matter what is done, it does not go beyond the play of dharmata, so do not prolong abiding, do not negate emanation, and do not cultivate equality. No matter how it arises, do not grasp it as such, so it is an introduction to the view of the Great Perfection, the self-nature of dharmata that transcends negation, affirmation, acceptance, and rejection. Thus, establish recognition. Furthermore, previously, at that particular time, when experience arose in awareness regarding the meaning to be meditated upon, that itself is the introduction. If conceptual constructs are cut off in the context of the natural state, then by maintaining that continuity without losing it, stability will gradually be attained. Again, if at that time experience does not arise regarding the meaning to be meditated upon, but it goes into the realm of understanding, then even if an introduction is given at this time, it will be like a bird flying away. As previously explained.