Tibetan
ལོ་འདབ་ངང་གིས་བསྐམ་པ་བཞིན། ལྟ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་འདི་ཞེས་མི་མཚོན་པ་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་དག་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་ཤར། དེའི་ཚེ་གནས་ན་གནས་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་ཞིང་། འཕྲོ་ན་འཕྲོ་བའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་རང་རྩལ་འགག་མེད་ཀྱི་རིག་པ་རང་བབས་སུ་བསྐྱངས་པས་ཡེ་སྟོང་ཀ་དག་གི་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། བཏགས་གྲོལ་ལས། ཕྱི་ནང་ཀུན་བརྟགས་ཡེ་སྟོང་གྲོལ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་དག་ཤེས་ན། །གཞི་དོན་མངོན་ གྱུར་རང་སར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟག་པ་སྔར་ཡང་བྱུང་བས་སོ་སྙམ་ན། སྔ་མ་ནི་ཡུལ་ལ་བརྟགས་ནས་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་འབེབ་བྱེད་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཡུལ་ཅན་ལ་བརྟགས་ནས་ངོ་བོའི་ཐོག་ཏུ་འབེབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་༧ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་ལྟར། སྔ་མ་ནི་སེམས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབ་པ་དང་། ཕྱི་མ་ནི་ཕབ་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་གནས་ལུགས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་རིག་པའི་རང་ངོ་སྤྲད་པ་ལ། བྱིན་རླབས་འཕོ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ངོ་སྤྲོད་པ། གནས་ལུགས་ལྟ་བའི་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པ། ཉམས་མྱོང་སྒོམ་པའི་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། ཚོགས་གཏོར་རྒྱ་ཆེར་བཤམས་པས་མཆོད་ཅིང་གསོལ་བ་བཏབ། སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཎྜལ་ཕུལ། ལུས་གནད་བཅས་ཏེ། ངོ་སྤྲོད་འདེབས་པ་པོ་བསྒོམ་གཞིར་བྱས་ནས། སྔར་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་རིམ་ཕོག་ལ། དེ་ཡང་། སྐྱོན་ཀུན་ཟད། ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས། དགོས་འདོད་ཀུན་སྩོལ། དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་ཅི་མཛད་ཁྱེད་ཤེས་ཀྱིས་བློ་གཏད་ལིངས་བསྐྱུར་ཏེ། རྩ་བརྒྱུད་ཀྱི་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ ཚད་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེས་དགོངས་ནས་བདག་གི་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག །ཟབ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་སྙམ་དུ་བཟོད་མེད་མོས་གུས་ཀྱི་གདུང་ཤུགས་མཆི་མ་འཁྲུགས་པ་ཙམ་དུ་སྐྱེད་ཅིག་བྱས་ལ། བླ་མས། ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །ཟབ་ལམ་གྱི་ཉམས་རྟོགས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག །ཅེས་སོགས་བརྒྱུད་པའི་བཤར་འདེབས་ཀྱིས་བྱིན་ཕབ་པའི་རྗེས་ལ། བླ་མ་ཉིད་ཚད་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེས་འོད་དུ་ཞུ། སློབ་མའི་སྤྱི་བོ་ནས་ཐིམ་པས་སློབ་མའི་སྒོ་གསུམ་དང་བླ
Chinese
如同树叶自然枯萎，观者的觉性本身也无法用“这个”来指代，各自的自明自知之体性，本初清净且任运成就的智慧自然显现。那时，安住时观安住之体性，动摇时观动摇之体性，由于远离能知所知，无碍自力之觉性自然而然地开展，证悟了元始本净之实相。如《解脱系缚》所说：“内外一切分别，元始本空解脱。”又如：“若知阿赖耶完全清净，则基之义显现，自处解脱。”所说的那样。那么，或许会想，对生处、住处、灭处三者进行观察，以前也曾有过。以前是对境进行观察，从而确定其不成立，而这里是对有境进行观察，从而安立于体性之上。如法王遍知大士所说，以前是确定心无根无基，而之后是开示于所安立之义上平等安住之实相。第二，真实宣示觉性自性，分三：以加持迁转之方式宣示，于实相见之基础上宣示，于体验修行之基础上宣示。第一，广设会供轮，进行供养和祈祷。弟子们献曼扎。端正身姿，将宣示者作为观修对境，按照之前上师瑜伽中所讲的观修次第进行。其中，生起确信，即一切过失皆尽，一切功德皆圆满，一切所需皆赐予，是三宝总集之体性，以“您知一切”之心交付身心，完全信任，祈祷根本传承之殊胜上师们，以无量大悲垂念，加持我的相续，祈请加持使甚深道之特殊证悟于相续中生起，生起难以忍受的虔诚之热忱，乃至泪流满面。然后上师说：“祈祷法身普贤王如来，加持使甚深道之证悟于相续中生起。”等等，以传承祈请文进行加持后，上师以无量大悲化为光，从弟子的顶门融入，从而使弟子的身语意与
English
Just as leaves naturally wither, the very awareness of the observer cannot be designated as "this." The nature of self-knowing, primordially pure and spontaneously accomplished wisdom, naturally arises. At that time, observe the nature of abiding when abiding, and observe the nature of moving when moving. Because of being free from the knowable and the knower, the unobstructed self-power of awareness naturally unfolds, and the state of primordial purity and emptiness is realized. As it says in 'Liberation from Bondage,' "All internal and external discriminations are liberated into primordial emptiness." And also, "If the ground of all is known to be completely pure, then the meaning of the ground is manifested, and liberation occurs in its own place." So it is said. Now, one might think, the examination of the three places of arising, dwelling, and ceasing has occurred before. Previously, it was examining the object and thereby establishing its non-existence, but here it is examining the subject and thereby establishing it upon its nature. As the great omniscient Dharma Lord said, previously it was establishing the mind as rootless and baseless, and afterwards it is showing the state of equanimity in the meaning that has been established. Second, the actual introduction to the nature of awareness is threefold: introducing through the method of transferring blessings, introducing on the basis of the view of reality, and introducing on the basis of experiential practice. First, a vast gathering and offering is arranged, and offerings and prayers are made. The students offer mandalas. With the body in the correct posture, the one who is giving the introduction is taken as the object of meditation, and the visualization sequence that was previously explained in Guru Yoga is applied. That is, generate certainty in the nature of being the embodiment of all refuge, in which all faults are exhausted, all qualities are perfected, and all needs are granted, entrusting oneself with the attitude of "You know everything," and completely trusting. Pray to the noble root and lineage gurus, thinking with immeasurable compassion, "Bless my being, I pray that the special realization of the profound path may arise in my being," generating unbearable devotion and fervor, to the point of shedding tears. Then the guru says, "I pray to Dharmakaya Samantabhadra, bless that the realization of the profound path may arise in my being," etc., and after the blessings are bestowed through the lineage prayer, the guru dissolves into light with immeasurable compassion, and dissolves from the crown of the student's head, thereby making the student's body, speech, and mind,
Tibetan
་མའི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་ལ་ཤེས་པ་ཀློད་ནས་འཇོག་ཏུ་བཅུག་པས་བྱིན་རླབས་ཀྱི་འུར་ལངས། སྒོ་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་བླ་མར་འདྲེས། རྣམ་རྟོག་མོས་གུས་སུ་ཤར། དེའི་ངང་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་པས་རིག་མདངས་མོས་གུས་སུ་ལམ་མེ། གཤིས་འཛིན་མེད་དུ་ཁྲོལ་ལེར་ཤར་བས་མོས་གུས་རང་རིག་ཏུ་གྲོལ། རང་རིག་སྐྱེ་མེད་ཀ་དག་གི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ངང་ལ་བསལ་གཞག་མེད་པར་རང་བབས་སུ་བསྐྱང་དུ་གཞུག་གོ །འདི་ནི་རྩ་བའི་དངོས་བསྟན་ལ་མེད་ཀྱང་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་བཞེས་ཉམས་མྱོང་བོགས་ཆོད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་བྱིན་རླབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གནས་ལུགས་ལྟ་བའི་ཐོག་ ཏུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དོན་ཁྲིད་ལས། དེ་ནས་རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད། སེམས་སྟོང་པར། སྟོང་པ་སྣང་བར། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ། གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་དུ། དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་དུ། ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད་དོ། །ཞེས་རྣམ་གྲངས་བདུན་དུ་གསུངས་པ་ལས། དང་པོ་རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་རང་བབས་སུ་བཞག་པ་ལས། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡིད་ལ་ཝལ་གྱིས་འཆར་དུ་བཅུག་ནས། འདི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟར་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། གཞི་གཅིག་ལའང་རིགས་དྲུག་སོགས་ལས་མི་མཐུན་པའི་འགྲོ་བ་སོ་སོ་ལ་སྣང་བ་རིས་མེད་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་པས་དགྲ་གཉེན་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ལ་རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་སེམས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གཟིགས་མི་གཟིགས་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་ན། མཚན་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པ་རྣམ་རྟོག་ལམ་མེར་འཆར་བ་འདི་ལས་ཅི་ཞིག །ཀློང་གསལ་ལས། སེམས་ཀྱི་དྲན་བསམ་རིག་པའི་རྩལ། །སྣང་ཤེས་དག་ཏུ་གྱུར་པ་ཀུན། །རིག་པ་དག་ལས་ལོགས་ པ་མེད། །ཅེས་དང་། གུར་ལས། རིན་ཆེན་སེམས་ལས་ཕྱིར་གྱུར་པའི། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་དེ་ཡང་། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགག་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་འདི་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཐག་ཆོད་པ
Chinese
将上师的金刚三者无别离戏的境界中，放松觉性安住，生起加持的巨响。三门的光景与上师相融，分别念显现为虔诚心。在那境界中松坦放松，觉性光明显现为虔诚。无有实执坦然显现，虔诚解脱为自明觉性。自明觉性解脱于无生本来清净的法界中，称为此。在那境界中，无有取舍，自然安住。此虽是根本的真实开示中所没有的，但对于上师们的修行经验，能迅速生起，加持甚大。第二，于安住之实相见地上作介绍：于《要诀》中说：其后，介绍分别念为心，心为空性，空性为显现，显现空性二无别，二无别自解脱，五毒自解脱，六聚自解脱。如是宣说了七种类别。第一，介绍分别念为心：于三门自然安住的基础上，将任何显现声音的法，随意让它在心中生起。如是，显现为各种各样的诸法，都如梦境的显现一般，只是自己分别念的错觉而已，在外境中真实成立的微尘许也不存在。因为，于一个基上，对于六道等不相同的众生，显现无数不同的景象。而且，同一个补特伽罗，由于分别念的不同，对于怨亲也不确定。心中无论生起任何分别念，也不离心性，因为能境与所境二者无别，故而确定分别念即是心。而且，心的体性，即使是佛陀也无法见到，不见，不会见到，那么，能表示其体性的，除了明明白白显现的分别念之外，还有什么呢？《虚空光明》中说：心的忆念思维，觉性的妙用，所有显现觉知，都无有异于觉性者。又，《古续》中说：于珍贵心外，无有佛陀，亦无有众生。如是宣说。第二，介绍心为空性：心，也是不存在有无、生灭、常断等等任何成立，因为远离一切戏论，故而无法指示说“是此”，故而确定为空性。
English
When the wisdom is released and allowed to settle in the state of indivisibility and freedom from elaboration of the Vajra Three of the Lama, a roar of blessings arises. The appearances of the three doors merge with the Lama. Conceptual thoughts arise as devotion. By gently releasing in that state, the radiance of awareness dawns as devotion. When inherent grasping arises without obstruction, devotion is liberated into self-awareness. Self-awareness is said to be liberated into the realm of unborn, primordial purity. In that state, without rejection or acceptance, allow it to rest naturally. Although this is not in the essential direct teachings, it is extremely blessed for the practice and experience of the Lamas to arise quickly. Second, introducing the nature of reality on the view: From the Meaning Instructions: Then, introduce conceptual thought as mind, mind as emptiness, emptiness as appearance, appearance and emptiness as non-dual, non-duality as self-liberation, the five poisons as self-liberation, the six aggregates as self-liberation. Thus, seven categories are taught. First, introducing conceptual thought as mind: From placing the three doors naturally, allow any phenomenon of appearance and sound to arise vividly in the mind. Thus, all phenomena that appear in various ways are merely illusions of one's own conceptual thoughts, like the appearances of a dream, and there is not even a particle of truth to be found in external objects. Because, on one basis, different appearances appear to each of the six realms and other dissimilar beings. Moreover, even the same individual is uncertain about enemies and friends due to different conceptual thoughts. No matter how conceptual thoughts arise in the mind, they do not move from the nature of mind, and because the object and subject are non-dual, it is determined that conceptual thought is mind. Moreover, if the essence of mind is not seen, not seen, and will not be seen even by the Buddhas, then what else can represent its characteristics other than the clearly arising conceptual thoughts? From the Clear Expanse: The mind's thoughts, reflections, and the play of awareness, all appearances and cognitions, are not separate from awareness. And, from the Gur: Apart from the precious mind, there is no Buddha and no sentient being. As it is said. Second, introducing mind as emptiness: That mind is also not established as existing, non-existing, arising, ceasing, permanent, impermanent, etc. Because it is free from all elaborations, it cannot be pointed out as "this," therefore it is determined to be emptiness.