Tibetan
་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཡང་གསལ་ལ་མ་འགགས་པར་ཤར། ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བོ་དྷི་སཏྭའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །རྣལ་ཕེབས་བདེ་བ་ཉིད་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ཁྲོ་བོའི་ལྟ་སྟངས་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་ངང་མ་ཤོར་བ་ཉིད་ལ་ ལངས་ཏེ་གོམ་པ་གྱ་ཚོམས་སུ་དོར། མིག་གཡོ་ཞིང་བལྟ། ངག་ཏུ་ཧ་ཧ་ཧི་ཧི་ཞེས་སོགས་བརྗོད་ཅིང་རིག་པ་ཧུར་ཕྱུངས་ཏེ་རྩལ་སྦྱངས་པས། རང་བྱུང་རང་ཤར་སྤྲོས་བྲལ་བསལ་བཞག་མེད་པ་ཆུ་རླབས་རྒྱ་མཚོར་ཐིམ་པ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་སྣང་རྐྱེན་ཇི་ཙམ་མང་བ་ཙམ་དུ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ་བུད་ཤིང་མང་ན་མེ་ལྕེ་མང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཁྲོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །རྣལ་ཕེབས་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཡང་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པས། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་སྒོ་གསུམ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱེད། བྱང་སེམས་ཀྱིས་གནས་པ་བརྟན་པར་བྱེད། ཁྲོ་བོས་བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་གྲོལ་བར་བྱེད་ཅིང་། དེ་དག་ལས་གནས་སྐབས་སུ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པའི་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཉོན་མོངས་རགས་པ་གནོན། མཐར་ཐུག་ལྷག་མཐོང་ཀ་དག་གི་དོན་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་རགས་པ་རྣམས་འཇོམས་ཤིང་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་སྲོལ་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་རྗེས་དོན་ཁྲིད་ལས་སྔོན་འགྲོ་གཞན་རྣམས་སྔར་ལྟར་བྱས་ནས། རྣལ་དབབ་སོར་གཞུག་དངོས་གཞིའི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་པ་ནི་སེམས་བཞག་ཐབས་ཀྱི་རྩ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་སྐབས་སུ་བབས་པར་འགྱུར་མོད། འདིར་ནི་ཁྲིད་གཞུང་གཞན་རྣམས་དང་མཚུངས་ པར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་སྒོམ་པའི་ཚེ་ཡིད་སྤྲོ་ཞིང་འཇུག་ན་གེགས་ཆུང་ལ་བོགས་ཆེ་བས་བསྒོམ། སུན་ཅིང་མི་སྤྲོ་ན་བསྒོམས་ཀྱང་གེགས་སུ་འགྱུར་ཏེ་རྟ་གདོང་འདྲོག་ཅན་བཞིན་ཕྱིས་སྒོམ་གྱིས་སྣ་སུན་ནས་ངན་ལང་དུ་འགྲོ་བས་ཅུང་ཟད་ངལ་གསོས་ནས་རིམ་གྱིས་གོམས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ།། །།དོན་གཉིས་པ་ཟབ་ལམ་སྒོམ་པ་དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་ལ། ཀ་དག་གི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སྟོན་པ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ལམ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་སྟོན་པ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ལམ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས། གནས་ལུགས་གཏན་ལ་འབེབ་པ་དང་། རིག་པའི་རང་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདས་རྗེས་དོན་ཁྲིད་ལས། དང་པོར་རྟོག་པ་རྩད་གཅད། དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་མཚང་བཙལ། དེ་ནས་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟག །ཅེས་གསུངས་པས། དང་པོར་རྩད་གཅད་པ་ནི། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ་ལས་འཁོར་བར་འཁྱམས་མཁན་དང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་པོ་དེ་གང་། བདེ་སྡུག་གི་རྟེན་དང་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་པོ་དེ་སུ། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་རྒྱུད་འཕེན་དང་འཁོར་མཁན་དེ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སོ་སོ་བས་སམ། ཚོགས་པ་གཅིག་པས་བྱེད་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པ་ནི་རྐུན་པོ་ངོས་ཟིན་པ་ལྟ་བུ་ སྟེ། ཀློང་གསལ་ལས། ཉག་གཅིག་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཞེས་དང་། གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། གཞི་རྩ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དོ་ཧ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །གང་ལས་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་བ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའང་དོན་འདི་ལ་དགོངས་པའོ། །གཉིས་པ་མཚང་བཙལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སེམས་འདིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་ཅིང་། ང་ཞེས་ཞེན་པར་བྱེད་ན། དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་ལུས་དང་ངག་གཉིས་པོའང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན་ལུས་ངག་མཐོང་ཐོས་སུ་གྲུབ་པ་བཞིན་སེམས་ཀྱང་མཐོང་ཐོས་སུ་ཅིར་མི་འགྱུར། སེམས་མཐོང་ཐོས་སུ་མི་དམིགས་པ་བཞིན་ལུས་ངག་ཀྱང་མཐོང་ཐོས་སུ་མི་རུང་མོད། དེ་དག་སོ་སོར་ཐ་དད་ན། ལུས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད། ངག་རྗེས་མེད་རང་ཡལ། སེམས་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་དུ་སོང་རྗེས། གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པའི་མཚང་རིག་པ་སྟེ། དེའང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་འགག་དང་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པ་གང་གི་ཡང་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རིག་པ་གསལ་དྭངས་ཧྲིག་གེ་བ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཉིད་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱི་མཚན་མ་ལས་གདོད་ནས་གྲོལ་ བའི་ཕྱིར། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཀ་དག་ལ། །འཁྲུལ་ཞེས་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཅི། །དེ་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་གདོད་ནས་དག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་གནས་ལུགས་ལ་བརྟག་པ་ནི། དེ་ལྟར་གཞིའི་མཚང་མ་རྙེད་ཀྱང་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། བར་དུ་གང་ན་གནས། མཐར་གང་དུ་འགྲོ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བྱུང་། ཇི་ལྟར་གནས། ཇི་ལྟར་འགག་སོགས་ལ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས། དེ་དག་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོས་སླེབ་ཚེ་བལྟ་བྱའི་ཡུལ་ཉིད་རང་བཞིན་སྟོང་པ་རྩ་བྲལ་དུ་དག་པས་སྡོང་པོ་རྩ་བ་བཅད་ན་
Chinese
生起的智慧刹那间也清晰而不间断地显现。显现的瞬间就应了悟自性不成立，显现和空性无别如水中月。如经中所说：以菩提萨埵的见地，定能获得真实的安乐。第三是忿怒尊的见地：不失去禅定的状态，站起身来，随意地迈步，转动眼睛观看，口中发出哈哈嘿嘿等声音，集中精神练习，应修学证悟自生自显、离戏、无须扬弃取舍，如水波融入大海。这样，外境显现越多，空性的智慧也越增长，如木柴越多，火焰越旺盛。因此说：以忿怒尊的见地，也能成就三种功德。如是，声闻使三门自然安住，菩萨使安住稳固，忿怒尊使稳固达到究竟而解脱。从这些修行中，暂时会生起具有乐、明、无分别体验的殊胜寂止，从而压制粗大的痛苦和烦恼。最终，通过证悟本来清净的胜观之义，摧毁粗大的烦恼，进入正确的道路。在《后续意义引导》中，其他的加行都如前一样进行，将“安住”和“放回”归入正行之中，所说是如安住心之根本，在此时是恰当的。但在这里，是与其他引导文相同。这样，在修习时，如果内心喜悦并投入，则障碍小而效果大，所以要修习。如果厌烦而不喜悦，即使修习也会变成障碍，就像烈马一样，以后修习也会感到厌烦，从而走向恶道，所以稍微休息一下，然后逐渐地投入到习惯中。第二，甚深道修习正行的引导，分为：开显本来清净之自性的离戏“且却”之道，以及直接开显任运成就之智慧的“妥噶”之道。第一种又分为二：确定本来面目，以及认识觉性的自性。第一种又分为三：出自《后续意义引导》：首先断除分别念，然后寻找心的弱点，然后
English
The arising wisdom, even for a moment, arises clearly and without interruption. At the very moment of arising, one should realize that it is not established by its own nature, that appearance and emptiness are inseparable like the moon in water. As it is said: With the view of a Bodhisattva, one will surely attain true bliss. The third is the view of the Wrathful One: Without losing the state of meditation, stand up and take random steps. Move the eyes and look around. Utter sounds like "Haha, Hihi" and so on, and concentrate the mind to practice. One should train to realize that self-arising and self-manifesting are free from elaboration, without needing to accept or reject, like a wave dissolving into the ocean. In this way, the more appearances there are, the more the wisdom of emptiness will increase, just as the more firewood there is, the more flames there will be. Therefore, it is said: With the view of the Wrathful One, one will also accomplish three qualities. Thus, the Shravakas cause the three doors to abide naturally, the Bodhisattvas make the abiding stable, and the Wrathful Ones make the stable reach the ultimate and become liberated. From these practices, a special Samatha (calm abiding) arises temporarily, possessing the experience of bliss, clarity, and non-conceptuality, thereby suppressing gross suffering and afflictions. Ultimately, by realizing the meaning of primordial purity in Vipashyana (insight), one destroys gross afflictions and enters the correct path. In the "Subsequent Meaning Instructions," the other preliminaries are done as before, and "Abiding" and "Returning" are included in the main practice. What is said is like the root of abiding the mind, which is appropriate at this time. But here, it is the same as other instruction texts. In this way, when practicing, if the mind is joyful and engaged, there will be few obstacles and great benefit, so practice. If one is bored and not joyful, even if one practices, it will become an obstacle, like a stubborn horse, and later practice will become annoying, leading to a bad path, so rest a little and then gradually engage in habituation. Second, the instructions on the actual practice of the profound path are divided into: the path of Trekchö, which reveals the nature of primordial purity as free from elaboration, and the path of Tögal, which directly reveals the wisdom of spontaneous presence. The first is further divided into two: establishing the natural state, and recognizing the nature of awareness. The first is further divided into three: from the "Subsequent Meaning Instructions": first, cut off conceptual thoughts; then, find the weak point of the mind; then,
Chinese
观察三处住处。如是说。首先，审查的是：一切行为的基础，身语意三者中，在轮回中流转者和变成佛陀者是谁？苦乐的所依和遮破建立的作者是谁？前世后世延续和流转者，是身语意三者各自，还是一个集合体所为？经过观察和分析，确定一切的根本是心，就像认出盗贼一样。 《虚空光明》中说：“唯一者，轮回涅槃一切之基。”《秘密藏续》中说：“无有根本的心性，是诸法一切的根本。”《多哈》中也说：“心性一者，一切之种子，从此生起轮回与寂灭。”等等所说，也是这个意思。第二，寻找漏洞是：像这样，轮回涅槃一切的根本，这个心执着一切境为我，并且执着“我”的时候，那么和它相关的身体和语言二者，是一还是异？如果是一，身体和语言显现为可见可闻，心为什么不变成可见可闻？心不显现为可见可闻一样，身体和语言也不应该是可见可闻的。如果它们各自是异体，身体是不可分割的微尘，语言是无痕迹自然消失，心像鸟飞过一样无痕迹消失之后，在既非一也非异的任何处都不成立的漏洞要认识到。那也是不落入能境和所境、生灭和常断等等任何一方，什么也不是的明觉，澄澈明亮，如实描述的对境超越，本来就从迷惑不迷惑的标志中解脱出来。 《珍珠鬘》中说：“在原始本初的清净中，连迷惑都不能说，同样，不迷惑又是什么呢？因此，迷惑本来就清净。”就像所说的那样。第三，观察实相是：像这样，即使没有找到基础的漏洞，但是将无我执着为我的心的自性，最初从哪里来？中间住在哪里？最终去向哪里？那又是如何产生的？如何住留？如何灭亡等等，经过观察和分析，因为那些在任何处都不成立，所以当能见的对治出现时，所见的对境本身，自性空性，从根本上清净，就像树木砍断根一样。
English
Examine the three abodes. As it is said. First, the investigation is: Among the basis of all actions, the three—body, speech, and mind—who is the one wandering in samsara and becoming a Buddha? Who is the support of happiness and suffering and the agent of negation and affirmation? Is it the three—body, speech, and mind—individually, or a single aggregate that propels the continuity of past and future lives and wanders? Through examination and analysis, it is determined that the root of all this is the mind, like recognizing a thief. In "Vast Expanse of Clarity," it says: "The single one is the basis of all samsara and nirvana." In the "Secret Essence Tantra," it says: "The very nature of mind, without a basis, is the root of all phenomena." In the Dohas, it also says: "The single nature of mind is the seed of all; from it arise samsara and the passing beyond sorrow." What is said, and so on, also refers to this meaning. Second, searching for flaws is: Like this, the root of all samsara and nirvana, this mind grasps all objects as self and clings to "I." Then, are the two—body and speech—related to it one or different? If they are one, just as body and speech are established as visible and audible, why doesn't the mind also become visible and audible? Just as the mind is not perceived as visible and audible, body and speech also should not be visible and audible. If they are each different, the body is indivisible particles, speech vanishes without a trace, and after the mind disappears like a bird flying without a trace, realize the flaw that it is not established as either one or different. That is, the awareness that does not fall into any side of object and subject, arising and ceasing, permanence and annihilation, etc., the clear and bright awareness that is nothing at all, the very transcendence of the object of description as it is, is primordially liberated from the marks of delusion and non-delusion. In the "String of Pearls," it says: "In the primordially pure, there is no saying even 'delusion.' Likewise, what is non-delusion? Therefore, delusion is primordially pure." Like what is said. Third, examining the true nature is: Like this, even if the flaw of the basis is not found, where does the nature of the mind that grasps the selfless as self come from in the beginning? Where does it abide in the middle? Where does it go in the end? How does it arise? How does it remain? How does it cease? Through examination and analysis, because those are not established anywhere, when the antidote of the observer arrives, the object of observation itself, empty in nature, is purified from the root, just like a tree cut off at the root.