Tibetan
་གི་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་། མཐར་ཐུག་གསུང་རྡོ་རྗེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་ དང་པོ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མར་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་ན། །སེམས་སྦྱངས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པས། དང་པོ་བྱུང་ས་ལ་བརྟག་པ་ནི། སེམས་ཞེས་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་མྱོང་བ་པོ་རིག་རིག་འགྱུ་འགྱུ་བ་འདི་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སོགས་གང་ལས་བྱུང་། ཕྱི་འབྱུང་བཞིའི་དངོས་པོ་གང་རུང་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། དེ་རེ་རེ་ནས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བཤིགས་ནས་བཙལ་བས་ཨི་རྙེད། ནང་རང་ལུས་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་ཆ་ཤས་ནས་བཙལ་ནས་རྙེད་དམ། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་བྱུང་བའི་ཡུལ་ཨེ་གྲུབ། སྣང་བ་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན་དེའི་དམིགས་ཨི་རྙེད། མདོར་ན་བཙལ་བྱའི་སེམས་ལ་ཕར་དཔྱད། འཚོལ་མཁན་གྱི་སེམས་ལ་ཚུར་བལྟས་པས་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རང་ངོ་མ་མཐོང་གི་བར་དུ་རྩད་བཅད་ཅིང་བསྐྱར་རོ། །གཉིས་པ་གནས་ས་ལ་བརྟག་པ་ནི། སྔར་བཞིན་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་སོགས་གང་ལ་གནས། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་བྱེད་ལས་ངོ་བོ་གང་གིས་མཚོན་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་དེ་དག་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ན། རྟོག་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཚུར་བལྟས་པས་ཤེས་པ་གསལ་ཞིང་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ཀྱི་བར་དུ་བསྐྱར་རོ། ། གསུམ་པ་འགྲོ་ས་ལ་བརྟག་པ་ནི། སེམས་ཝལ་གྱིས་ཤར་ནས་ཡལ་གྱིས་སོང་སྙམ་བྱེད་པ་འདི་གང་དུ་འགྲོ་བ་བརྟགས་པས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སྣང་སྟོང་ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བའི་ཡུལ་མེད། ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་འདི་ཞེས་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དང་འགྲོ་མཁན་གྱི་སེམས་ཞེས་མ་གྲུབ་པས་རིག་སྟོང་འགྲོ་འོང་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ཀྱི་བར་དུ་བསྐྱར་རོ། །དེ་དག་གི་དགོས་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཐུན་མོང་དུ་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་འདག་ཅིང་བར་ཆད་ཞི། ཁྱད་པར་ཡིད་ཀྱི་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་། མཐར་ཐུག་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀློང་གསལ་ལས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྔོན་འགྲོ་ནི། །ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་མཐར་ཐུག་གི །དགོས་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་། ཡང་བཤད་མ་ཐག་པའི་དགོས་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཐུན་མོང་དང་། ཕྱི་མ་མཆོ
Chinese
的执着，就不会堕入轮回。最终，语金刚化为报身，二者无别。第三，心的前行有三种。如《中观》所说：心，最初从何处生，中间住于何处，最终去往何处。如此对三者进行观察，就能调伏心，了解心的实相。如是说，首先观察心从何处生起：所谓心，是感受一切苦乐的觉知，是动荡不安的，它从何处生起？是从外在的器情世界生起吗？如果认为是从外在四大种的任何一种事物生起，那么将它们一一分解为微尘来寻找，能找到吗？如果认为是从内在自身生起，那么从身体的各个部分来寻找，能找到吗？如果认为是从空性中生起，那么生起之处能成立吗？如果认为是从显现中生起，那么它的所缘能找到吗？总之，对外观察所要寻找的心，对内观察寻找者的心，在没有见到远离一切本体和相状的自性之前，要反复追问。第二，观察心住在何处：如前一样，心住在外在的器情世界、身体的各个部分等何处？用形状、颜色、作用、本体等什么来表示？经过观察和分析，如果这些都不成立，那么向内观察能思维的意识，意识虽然清晰而显现，但自性不成立，在没有确信它是无根无基之前，要反复追问。第三，观察心去往何处：当心念突然生起又突然消失时，它去往何处？经过观察，在外在的器情世界、显现空性、有无等任何地方，都没有心可以去的地方。作为有境的心性，也无法确定它是什么，因为它远离一切本体和相状，所以去的地方和去的心都不成立，在没有确信它是离于觉性空性、来去无别之前，要反复追问。这些的必要有三种：共同的是，能消除意的罪业，平息障碍；特别的是，能转变意的执着，不会堕入轮回；最终的是，心金刚化为法身，二者无别。如《虚空光明》所说：身语意三前行，共同差别及究竟，应知有此三种必要。如是所说，刚刚讲过的必要中，前两种是共同的，后一种是殊胜的。
English
The clinging of will not fall into samsara. Ultimately, speech Vajra transforms into the Sambhogakaya, inseparable. Third, the preliminary practices of the mind are threefold. As stated in the Madhyamaka: The mind, where does it first arise, where does it dwell in the middle, and where does it go in the end? By examining these three in this way, the mind is tamed, and the nature of the mind is known. As it is said, first examine where the mind arises: What is called mind, the knower who experiences all happiness and suffering, the moving and restless one, from where does it arise? Does it arise from the external container and its contents? If it is thought to arise from any of the external four elements, can it be found by breaking each of them down into atoms and searching? If it is thought to arise from the internal self, can it be found by searching from its parts? If it is thought to arise from emptiness, can the place of arising be established? If it is thought to arise from appearance, can its object be found? In short, examine the mind to be sought externally, and look back at the mind of the seeker internally. Until the self-face, which is free from all essence and characteristics, is not seen, repeatedly investigate and question. Second, examine where the mind dwells: As before, where does the mind dwell, in the external container and its contents, in the parts of the body, etc.? How can it be represented by shape, color, function, or essence? If none of these can be established, then by looking back at the knowing consciousness, although consciousness is clear and apparent, its self-nature is not established. Repeat the process until it is confirmed that it is without foundation or root. Third, examine where the mind goes: When the mind suddenly arises and then suddenly disappears, where does it go? Upon examination, there is no place for the mind to go in the external container and its contents, appearance and emptiness, existence and non-existence, etc. The nature of the mind, which is the subject, cannot be determined as this or that, because it is free from all essence and characteristics. Therefore, the place of going and the mind that goes are not established. Repeat the process until it is confirmed that it is free from awareness-emptiness, coming and going. The purpose of these is threefold: commonly, they purify the sins of the mind and pacify obstacles; especially, they reverse the clinging of the mind and prevent falling into samsara; ultimately, the mind Vajra transforms into the Dharmakaya, inseparable. As it is said in "Klong gsal": The preliminary practices of body, speech, and mind, common, special, and ultimate, should be known as having these three purposes. As it is said, the first two purposes just mentioned are common, and the latter is supreme.