Tibetan
་སྔ་མའི་གདམས་ངག་རྣམས་དྲན་པར་བྱས་ལ། བླ་མའི་མོས་གུས། སྒྱུ་མའི་ཏིང་འཛིན། བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གང་ལ་གོམས་པ་དེའི་དྲན་ཤེས་དང་རིག་པ་ཡེངས་མེད་བྱས་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།། ༈ །།དོན་གསུམ་པ་དབང་པོ་ཐ་མ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་དབུགས་དབྱུང་བ་ནི། ཆོས་འདིའི་སྒོ་མཐོང་ཡང་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པས་བར་དོ་གསུམ་གྱི་གྲོལ་ཚད་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་སྲིད་པ་བར་དོ་རྨི་ལམ་ཙམ་དུ་ཤར་བ་ན། རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་དང་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་སད་པའི་ཆ་ཙམ་ལ་མངོན་དགའ་སོགས་དག་པའི་ཞིང་དུ་སྐྱེས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་ཞིང་གསུང་ཐོས། དབང་དང་ལུང་ནོད་དབུགས་དབྱུང་ལུང་བསྟན་གཟེངས་བསྟོད་རིམ་པར་ཐོབ་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་སྤངས་ཏེ་སྐད་ཅིག་གིས་གདོད་མའི་ས་ལ་གྲོལ་བར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལའང་སྲིད་པ་བར་དོར་གདམས་ངག་གཞན་གྱིས་མ་གྲོལ་བའི་ཚེ་དག་པའི་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། མདུན་མཁར་ཆོས་འབྱུང་དམར་པོ་གདེངས་ཀ་གྱེན་བསྟན་གྱི་དབུས་སུ་རང་སེམས་ཨ་ཡིག་དཀར་པོའི་རྣམ་པར་གསལ་བཏབ། འདུན་པ་དྲག་པོ་དང་སྨོན་ལམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་ཏེ་གང་དུ་འདོད་པའི་ཞིང་དུ་ཆོས་འབྱུང་སྐར་མདའ་འཕང་པ་བཞིན་སོང་བར་བསམ་སྟེ་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་བཞག་པས་ཞིང་དེར་ངེས་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།། ༈ །།སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་རྗེས་ཀྱི་ཁྲིད་ལ་གསུམ། ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་སྤྱིར་བསྟན་པ། དགེ་སྦྱོར་སྲང་དུ་གཞུག་པའི་མན་ངག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ། དེ་ལས་མི་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཁྱད་པར་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་མོས་གུས་དྲག་པོས་བླ་མ་ལ་ནན་ཏན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི་གེགས་སེལ་དང་བོགས་འདོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ༔ ངེས་འབྱུང་སྙིང་ལ་གཅག༔ མོས་གུས་རྩལ་དུ་འདོན༔ སྙིང་རྗེ་ཤས་མི་བཟོད་པ་དབྱུང་༔ ཡུལ་གྱི་བདུད་རྩི་བརྟེན༔ སྤྲོས་པ་ནང་དུ་བསྡུ༔ རླུང་རྒྱ་ཡན་དུ་འཇོག༔ ལུས་གནད་དང་མ་བྲལ་བར་བྱ༔ དབང་པོའི་མཆོག་དབྱིངས་ལ་གཟིར༔ སྐབས་སྐབས་སུ་བུམ་པ་ཅན་འཇམ་པོ་གཟུང་༔ དུས་རྟག་ཏུ་རིག་སྟོང་རྗེན་ནེ་བའི་ངང་གཟུང་ལ་གནད་དུ་གཏོང་ངོ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་རིམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གནས་སྐབས་གང་ལའང་གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་རྒྱུན་སྤྱོད་ཀྱི་གནད་རྣམས་སྤྱི་ལྟར་མ་འཆུག་པར་ཤེས་ནས་དེ་ལྟར་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ཞིང་། ཁྱད་པར་གདམས་ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འགག
Chinese
忆念以前的诀窍，对上师的虔诚，幻化的禅定，生圆双运哪一个纯熟，就以那个的忆念和觉性不散乱而解脱。 ༈ །།第三，对于下等根器者，于自性化身刹土中迁识，对此法的门虽然见到，但是没有获得稳固，没有具备三有中阴的解脱程度的那些众生，当有中阴如梦一般显现时，以持明传承的加持和甚深法性的力量，在如梦初醒的时刻，于现喜等清净刹土中出生，见到如来们的面容，听到他们的声音。 获得灌顶和传承，迁识，授记，赞叹次第，从而舍弃烦恼的束缚，刹那间于原始之地获得解脱，如是宣说。 此外，于有中阴时，没有以其他诀窍解脱之时，观想清净刹土，于前方虚空中，红色法源，于尖端朝上的中央，观想自心为白色阿字（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。 以强烈的意愿和祈愿连接，思维法源如流星般射向任何想要去的刹土，安住于离戏的境界中，必定于那个刹土中获得解脱。 ༈ །།第三总义，后行引导有三。 概括地讲述修行的要点，分别讲述将善行置于天平上的窍诀，以及由此不退转的果位得以显现之理。 第一，特别是以不做作的强烈虔诚，殷重地向上师祈祷，是遣除违缘和增上证悟的一切殊胜之法。 从内心深处生起出离心，尽情展现虔诚，生起无法忍受的强烈慈悲心，依止对境的甘露，将戏论收摄于内，放松风脉，身体的要点不离，根识的精华专注于法界，时而修持柔和的宝瓶气，时时刻刻安住于赤裸觉空的状态并加以把握。 如是宣说，因此，在修持正行引导次第的任何阶段，对于遣除违缘、增上证悟、日常行持的要点，都要如实了知，这一点非常重要。 尤其是，这是所有诀窍的关键。
English
Remembering the previous instructions, devotion to the lama, the samadhi of illusion, whichever of generation and completion, union, is familiar, liberation will occur by making the memory and awareness of that unwavering. ༈ །།Third, for beings of inferior faculties, transferring consciousness in the realm of the self-existing kayas, although the door of this Dharma is seen, but stability is not attained, those who do not possess the degree of liberation of the three bardos, when the bardo of existence arises like a dream, through the blessing of the lineage of vidyadharas and the power of the profound nature of reality, at the moment of awakening from the dream, they will be born in pure lands such as Manifest Joy, see the faces of the Thus-Gone Ones, and hear their voices. Receiving empowerments and transmissions, transferring consciousness, prophecies, praises in sequence, thereby abandoning the bonds of afflictions, in an instant, they will be liberated in the primordial ground, thus it is said. Furthermore, in the bardo of existence, when one has not been liberated by other instructions, contemplate the pure land, in the space in front, a red dharmadhatu, in the center with the tip pointing upwards, visualize one's own mind as a white A syllable (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A). Connect with strong intention and aspiration, thinking that the dharmadhatu goes like a shooting star to whatever field one desires, abide in the state of non-proliferation, and one will surely be liberated in that field. ༈ །།Third general meaning, the subsequent instructions have three parts. Generally speaking about the key points of practice, separately explaining the key instructions for placing virtue on the scales, and the manner in which the irreversible result becomes manifest. First, especially with unfeigned strong devotion, earnestly supplicating the lama is the supreme method for dispelling obstacles and enhancing realization. Cut renunciation into the heart, display devotion to the fullest, generate unbearable compassion, rely on the nectar of the object, gather proliferation inward, let the winds be free, keep the body's key points intact, focus the essence of the senses on the expanse, occasionally hold the gentle vase breathing, at all times, hold and focus on the state of naked awareness-emptiness. Thus it is said, therefore, in whatever stage of practicing the actual instructions, it is very important to know the key points of dispelling obstacles, enhancing realization, and daily conduct without error, and to act accordingly. In particular, this is the key to all instructions.
Tibetan
་དོན་བསྡུས་པ་ནི། བླ་མ་ལ་མི་རུ་གཟུང་ཞིང་མོས་གུས་ཆུང་ན་རང་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕྲ་མོའང་མི་སྐྱེ། ལྷག་པར་ཉམས་རྟོགས་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་འབའ་ཞིག་ལ་རག་ལས་པས། འདི་ལྟ་བུའི་ལམ་ཟབ་མོ་སྟོན་ཅིང་ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་སྤྲོད་པའི་རྩ་བའི་བླ་མ་དེ་རང་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བའི་ཚུལ་ལ་བསམ་ཞིང་དེ་ལས་ལྷག་པའི་སངས་རྒྱས་གུད་ན་ མེད་པར་ཐག་བཅད་ལ། ཐོག་མར་བཅོས་མའི་མོས་གུས་ཅི་སྐྱེ་བྱ། གོམས་ནས་བཅོས་མིན་གྱི་མོས་གུས་དྲག་པོས་གསོལ་བ་སྙིང་ནས་འདེབས་པ་ལ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་དངོས་གཞི་བྱས་པས་དེ་ཁོ་ནས་གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པའི་ཐབས་གཅིག་ཆོག་རྒྱལ་པོར་འགྱུར། འདིར་སྣང་ལ་ཞེན་ན་ཉམས་ལེན་གྱི་རྩ་བ་ཤོར་བས་རྟག་ཏུ་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོས་གཞི་བཟུང་། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མེད་ན་ཐེག་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྟོར་བས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་མ་རྒན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཚད་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་མི་འབྲལ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་འོག་མ་བཞིན་དུ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱ་བར་གདོད་ནས་རང་གྲོལ་ཆེན་པོའི་བདུད་རྩི་བརྟེན་པ་སྟེ་མིག་ལ་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་སྣང་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་། ཕྱི་རུ་མི་དགག །ནང་དུ་མི་འཛིན་པར་སྣང་ལ་ཞེན་པ་མེད་པར་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་ཡུལ་སྣང་ཉིད་ཤེས་རིག་གི་གྲོགས་སུ་གྱུར་ནས་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་རིག་རྩལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། མི་ཚེ་ཡུད་ཙམ་པ་འདི་ལ་སྤྱིར་རྒྱལ་བསྟན་རིན་པོ་ཆེ། སྒོས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ། ཡང་སྒོས་ཐེག་དགུའི་རྩེ་རྒྱལ་ཚེ་གཅིག་ལ་འཚང་རྒྱ་ངེས་པའི་ཟབ་ལམ་འདི་ལྟ་བུ་དང་འཕྲད་པའི་སྐབས། འཇིག་རྟེན་གྱི་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་གཞིར་བཞག །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཆོས་ལ་བསྙད་པའི་རྣམ་གཡེང་རྣམས་ཀྱང་ དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་ནས་ཐག་ཆོད་ཀྱི་བློས་སྤྲོས་པ་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ་ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཁོ་ནར་དྲིལ། དེའི་གྲོགས་སུ་ལུས་གནད་གང་རུང་དང་མི་འབྲལ་བ་ལས་ཐ་མལ་དུ་མི་བསྡད། དབང་པོའི་དྭངས་མ་མིག་ཡེ་ཤེས་འཆར་བའི་སྒོ་ཡིན་པས་བཙུམས་ནས་སྡོད་པ་སོགས་མི་བྱ་བར་ལྟ་སྟངས་དང་མ་བྲལ་བས་དབྱིངས་དང་རིག་གདངས་ལ་གཟིར། རླུང་གི་རྟ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐྱེས་བུས་ཞོན་ཏེ་རྟག་ཏུ་ཡུལ་ལ་རྒྱུག་ཅིང་ལས་དང་བག་ཆགས
Chinese
要义概括如下：如果将上师视为凡人，恭敬心不足，那么自相续中连微小的法之功德也不会生起。特别是，一切证悟都完全依赖于上师的加持。因此，要思维如此示现甚深道，并使自性得以认识的根本上师，比一切佛陀对自己的恩德都大，并且确信没有比这更殊胜的佛陀存在。首先，尽力生起造作的恭敬心。习惯之后，以猛烈的、非造作的恭敬心从内心深处祈祷，将此作为修行的正行，仅仅依靠它就能成为遣除障碍、增进功德等功德的唯一殊胜之法。如果贪恋现世，就会失去修行的根本，因此要始终以对轮回生起强烈厌离心的悲伤作为基础。如果没有慈悲心和菩提心，就会失去大乘佛法的精髓，因此要对恒常遭受轮回痛苦的如母有情们，保持无量的慈悲心而不分离。金刚顶乘的瑜伽士们，不像小乘那样对六根的对境进行取舍，而是依靠本初自解脱的甘露，也就是说，无论眼根显现何种对境，都不向外排斥，不向内执取，不贪恋显现，将其转化为道用，从而使对境本身成为智慧的助伴，一切显现都将解脱为明智、智慧的轮转。在这短暂的人生中，总的来说，值遇珍贵的佛法，特别是金刚乘，尤其是九乘之顶，保证一生证悟的甚深道时，要将世间的一切散乱视为毫无意义的痛苦之因。将听闻、思维、禅修这些短暂的、假借佛法的散乱，也认识到毫无意义，以坚定的决心将外散收摄于内，专注于本来清净任运自成的修持。为了辅助修行，身体的姿势要始终保持，不要处于庸常状态。因为眼根的清净是智慧生起的门户，所以不要闭眼静坐，而是要保持观看的状态，专注于法界和觉性。心识的化身骑着气脉之马，总是向外驰骋于对境，受到业和习气
English
The condensed meaning is this: If you regard the lama as an ordinary person and have little devotion, even the slightest qualities of Dharma will not arise in your mindstream. In particular, all experiences and realizations depend solely on the lama's blessings. Therefore, contemplate that the root lama who shows such a profound path and introduces you to the nature of reality is kinder to you than all the Buddhas, and be certain that there is no Buddha more supreme than him. First, generate artificial devotion as much as possible. Once you are accustomed to it, supplicate with intense, genuine devotion from the depths of your heart, taking this as the main practice of virtue. By that alone, it will become the single, supreme method for generating the qualities of dispelling obstacles, increasing progress, and so on. If you are attached to appearances, you will lose the root of practice, so always base yourself on intense sadness that arises from certainty of renunciation from samsara. If you do not have love, compassion, and bodhichitta, you will lose the essence of Mahayana Dharma, so do not separate from immeasurable compassion for all mother sentient beings who constantly experience the suffering of samsara. Vajrayana yogis do not engage in acceptance and rejection of the objects of the six senses as in the lower vehicles, but rely on the nectar of primordial self-liberation. That is, no matter how objects appear to the eye, do not reject them outwardly or grasp them inwardly, but carry them onto the path without attachment to appearances. By doing so, the objects themselves become friends of awareness, and all appearances are liberated into the wheel of awareness and wisdom. In this fleeting lifetime, in general, when you encounter the precious teachings of the Buddha, especially the Vajrayana, and especially this profound path that guarantees enlightenment in one lifetime, which is the supreme of the nine vehicles, take all worldly distractions as the basis for being the cause of meaningless suffering. Even the temporary distractions of listening, contemplating, and meditating, which are disguised as Dharma, are Knowing that it is only meaningless, with a firm mind, gather the elaborations inward and focus solely on the practice of primordial purity and spontaneous accomplishment. As an aid to that, do not separate from any of the physical postures and do not remain in an ordinary state. Since the clarity of the senses, the eye, is the gateway for the arising of wisdom, do not close your eyes and sit, but maintain the gaze and focus on the expanse and awareness. The mind-born being rides the horse of wind, constantly running outward to objects, subject to karma and habitual tendencies.