Tibetan
ན་གྱི་གཙོ་བོ་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔ་ལས༔ རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སུ་འཕྲོས་ནས་གང་ལ་གང་འདུལ་དེ་ལ་དེར་སྟོན་དུ་ཕྲིན་ལས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཛད་དོ༔ དེ་ནས་ཡུལ་དྲི་མེད་དགའ་ལྡན་བརྩེགས་པའི་གནས་མེ་ཏོག་པདྨ་སྟོང་ལྡན་དུ་རིགས་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་དང་༔ དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ༔ གསང་བའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ལ༔ སྒྲ་ཐལ་འགྱུར་རྩ་བའི་རྒྱུད་སོགས་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་གི་རྒྱུད་གསུངས་སོ༔ དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསང་བའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་མེ་རི་འབར་བའི་ཕོ་བྲང་དུ༔ ལྷ་མིའི་རིག་པ་འཛིན་པ་རིགས་བཞིའི་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉིན་མཚན་མི་མངའ་བར་བསྐོར་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ༔ ནུབ་ཕྱོགས་ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་དུ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཨུ་པ་རཱ་ཙ་དང་༔ ཡུམ་ འོད་ལྡན་མ་གཉིས་ཀྱི་བུ་མོ་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་སློང་མ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ༔ ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་དཀའ་ཐུབ་ཅན་གྱི་ནགས་ཚལ་ཞེས་བྱ་བར་བསམ་གཏན་སྒོམ་ཞིང་ཡོད་པའི་རྨི་ལམ་དུ༔ ཤེལ་དཀར་གྱི་ཁྱེའུ་དཀར་པོ་ཞིག་གིས་རིན་ཆེན་སྣ་ལྔའི་བུམ་པ་བདུད་རྩིས་གང་བ་ཞིག་དགེ་སློང་མའི་སྤྱི་བོར་བཞག་པ་རྨིས་ཏེ༔ དེ་ནས་ལུས་མ་བདེ་སྟེ་ཟླ་བ་ངོ་བཅུ་ནས་ཁྱེའུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཞིག་བཙས་པ་ལ༔ ཡུམ་སྨད་དེ་ཐལ་བའི་ཁུང་དུ་སྦས་པས༔ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་༔ ལྷའི་བུ་དང་བུ་མོས་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་བྱེད་པར་མཐོང་སྟེ༔ བཟོད་པར་གསོལ་ནས་ཐལ་བའི་ཁུང་ནས་བླངས་པས༔ རོ་ལངས་ཐལ་མདོག་ཞེས་བྱ་བར་མཚན་བཏགས་ཏེ་བསྐྱེད་བསྲིངས་པ་ན༔ ལོ་བདུན་ནས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་མང་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ༔ སྟོན་ཟླ་ར་བའི་ཚེས་བརྒྱད་ཀྱི་ཉིན་ནགས་གསེབ་ཞིག་ཏུ་སྐྱོ་བསངས་ལ་བྱོན་པའི་ཚེ༔ ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནས་འོད་ལྔའི་འཇའ་ཚོན་གྱི་ཕུང་པོ་འཁྱིལ་བའི་ཀློང་ན༔ སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་ཞལ་མཇལ༔ གདམས་པ་གསུང་པ༔ ཀྱཻ༔ རིགས་ལྡན་སྐྱེས་བུ་སྟོང་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཀློང་ན་གསལ་སྟོང་འཇའ་ཚོན་འཕྲོ༔ རང་བྱུང་འུར་ལྡིང་སིང་ཁྲོལ་སྒྲ་དབྱངས་སྒྲོག་པ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་སྟེ༔ དྲི་ཞིམ་རོ་དངར་རེག་བྱ་ཕུན་ཚོགས་ཡིད་འོང་གང་ལའང་སྲེད་ཞེན་བྲལ༔ སྐྱེ་མེད་ཀློང་དུ་ཧྲིག་གེ་རིག་པ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མིང་བརྗོད་བརྡ་དོན་བྲལ་ བ་ཡིན་ནོ༔ ཨེ་མ་ཧོ༔ ཞེས་གསུང་ཞིང་རྗེས་སུ་བཟུང་ངོ༔ དེའི་ཚེ་ཡུམ་གྱིས་ཁྱོད་གར་ཕྱིན་ཅེས་གསུངས་པས༔ ང་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཆོས་ཉན་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན༔ རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ངས་ཤེས་པས༔ ཨོ་རྒྱན་རྒྱལ་པོའི་མཆོད་གནས་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་པས༔ ཡུམ་གྱིས་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་གནང་བ་ཞུས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པས༔ ཡུམ་གྱིས་ཡབ་ལ་གསོལ་བས༔ ཡབ་ཀྱི་ཞལ་ནས་བྱིས་པ་ན་སོ་གཞོན་པས་རྩོད་པ་མི་འོང་༔ འོན་ཀྱང་བླ་མཆོད་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ལ་ཞུས་ཟེར༔ པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཚ་བའི་གྲལ་དུ་བྱོན་པ་ལ༔ རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་མ་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མའི་དྭ་ཕྲུག་ལོ་བརྒྱད་ལོན་པ་དབང་པོ་གསལ་བ་ཞིག་འདུག་པས༔ བླ་མཆོད་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་ཟེར་བ་སྐབས་དབྱེ་རུ་གསོལ་ཞེས་གསུངས་པས༔ པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱིས་པ་དྭ་ཕྲུག་དེ་རྩོད་པ་བྱེད་དུ་ཆུགས་ཤིག༔ ཁོ་རྒྱལ་ན་ངེད་ཚོ་ཁོའི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་༔ བདག་ཅག་རྣམས་རྒྱལ་ན་རྒྱལ་པོས་ཆད་པ་ཆོད་ཅིག༔ ཅེས་གསུངས་པ་དང་༔ དེར་བྱིས་པ་དང་པཎྜི་ཏ་རྣམས་རྩོད་པ་བྱས་པས༔ རོ་ལངས་ཐལ་མདོག་རྒྱལ་བས་རྒྱལ་པོ་དགྱེས་ནས་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་མཚན་གསོལ་ཏོ༔ དེ་ནས་རི་བོ་སྣང་བྱེད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས་བཞུགས་པའི་ཚེ༔ མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བྱོན་ནས༔ ཀྱཻ༔ རིགས་ ཀྱི་བུ་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་མེ་རི་འབར་བར་སོང་ཞིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་༔ དུར་ཁྲོད་མེ་རི་འབར་བར་བྱོན་པས༔ དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་མཇལ༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཞུས་ནས་རི་བོ་མ་ལ་ཡའི་རྩེར་བྱོན་ཏེ༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་རྣམས་ཡི་གེར་བཀོད་དེ༔ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་གཉེར་གཏད་ནས༔ དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བསིལ་བའི་ཚལ་དུ་དགོངས་པ་ལ་བཞུགས་སོ༔ དེའི་ཚེ་རྒྱ་གར་ནུབ་ཕྱོགས་རིམ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཡབ་བྲམ་ཟེ་ལས་ལྡན་དང་༔ ཡུམ་སྣང་གསལ་སྒྲོན་གཉིས་ཀྱི་སྲས་སློབ་དཔོན་མཉྫུ་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་ ཞེས་བྱ་བ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་པཎྜི་ཏ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ༔ འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ལུང་བསྟན་པ༔ ཀྱཻ༔ རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་ན༔ དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བསིལ་བའི་ཚལ་དུ་སོང་ཞིག༔ ཅེས་ལུང་བསྟན་བྱུང་བ་ལྟར་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བསིལ་བའི་ཚལ་དུ་བྱོན་པས་སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་དང་མཇལ༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་རྣམས་རྫོགས་པར་གནང་ནས་སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་
Chinese
那之主尊，殊胜普贤王如来彼之五身语意功德事业中，化现五部佛，于何者应以何调伏，即于彼示现，作不可思议之事业。此后于无垢兜率圆满处，莲花千瓣之所，第六部金刚持大尊，于贤劫千佛与殊胜金刚萨埵，秘密主尊金刚手等，宣说声变根本续等秘密心髓之续。此后，薄伽梵秘密主金刚手于大尸陀林，火焰燃烧之宫殿中，于天人持明四部空行母等，不分昼夜转法轮之时，西方邬金之境，父亲国王邬波罗札与母亲光明母二者之女，名曰法之日之比丘尼，于外海之洲，名曰苦行者之森林处，于禅定修习之时，梦见一白水晶之童子，以五宝充满甘露之宝瓶置于比丘尼之顶上，自此身体不适，十月之后，生一可爱之童子，母亲将其置于灰烬坑中，智慧空行母与天子天女见其行礼供养，祈请宽恕后，自灰烬坑中取出，名曰肉身灰发，养育成人，七岁时通达诸多经论之义。秋季上弦月之初八日，于一森林中散心之时，自虚空之中，五色虹光缭绕之中，与导师金刚萨埵相见，赐予教言：奇！具种姓之士夫，空性虚空之中，光明空性虹光照耀，自生轰鸣瑟瑟音声宣说阿 আলি（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，ā li，阿利）嘎嘎लि（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，kā li，嘎利），香味甜美触感丰饶，于悦意之境亦无贪恋，于无生之境，赤裸觉性自生智慧，离言语名相表诠，是也。诶玛吙！如是宣说，摄受之。彼时母亲
English
From the five bodies, speech, mind, qualities, and activities of the chief, the glorious Samantabhadra, emanated the five families of Buddhas. To whomever should be tamed by whatever means, he manifested accordingly, performing immeasurable activities. Thereafter, in the pure and joyful stacked realm, at the place of a thousand-petaled lotus, the great Vajradhara, the sixth lineage, to the thousand Buddhas of the Good Aeon, the glorious Vajrasattva, the lord of secrets, Vajrapani, and others, spoke the root tantras of Sound Transformation and the tantras of the Secret Essence. Then, the Bhagavan, the lord of secrets, Vajrapani, in the great charnel ground, in the palace of blazing fire, to the vidyadharas of gods and humans, the dakinis of the four classes, and others, at the time of turning the wheel of Dharma without day or night, in the land of Oddiyana in the west, the daughter of the father, King Uparaja, and the mother, Radiant Mother, a bhikshuni named Sun of Dharma, in the outer ocean island, in a forest called Ascetic's Grove, while meditating in contemplation, dreamed that a white crystal boy placed a vase filled with nectar made of five precious substances on the crown of the bhikshuni's head. After that, her body became unwell, and after ten months, she gave birth to a pleasing boy. The disgraced mother hid him in an ash pit. The wisdom dakinis and the sons and daughters of the gods saw him and made prostrations and offerings. After asking for forgiveness, she took him out of the ash pit and named him Corpse Arising Ash-Colored, and raised him. At the age of seven, he understood many meanings of the scriptures. On the eighth day of the autumn waxing moon, while relaxing in a forest, from the expanse of the sky, in a swirling mass of five-colored rainbows, he met the teacher Vajrasattva, who gave him instructions: "Kye! Noble son, in the emptiness of space, clear emptiness, rainbows radiate. Self-arisen roaring, tinkling sounds proclaim Āli（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，ā li，阿利）and Kāli（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，kā li，嘎利）. Free from attachment to anything, whether fragrant, sweet, tangible, or pleasing. In the unborn realm, naked awareness, self-arisen wisdom, beyond words, names, and symbols. Emaho!" Thus he spoke and took him under his care. At that time, the mother
Chinese
问他去哪里了，他说：“我去吉祥金刚萨埵那里听法了，我已经知道了金刚萨埵的密意之法，所以我与邬金国王的上师班智达们辩论。”他的母亲说：“你应该请求父王允许。”他的母亲向父王禀告，父王说：“孩子年纪太小，不能辩论，但是可以去问上师和班智达们。”班智达们来到集会的行列中，国王说：“有一位比丘尼法日（Chos kyi nyi ma）的八岁孤儿，非常聪明，他说要与上师班智达们辩论，请允许他参加。”班智达们说：“伟大的国王，让那个孤儿去辩论吧！如果他赢了，我们就跟随他；如果我们赢了，国王就惩罚他。”说完，孩子和班智达们就开始辩论。因为罗浪塔多（Ro langs thal mdog）获胜，国王非常高兴，赐名为噶绕多吉（dga' rab rdo rje）。之后，他在显现山（ri bo snang byed）进入禅定，安住于等持之中。这时，金刚萨埵出现在他面前的空中，说：“喂！种姓之子，去大尸陀林火焰山吧！”于是他去了尸陀林火焰山，见到了吉祥金刚手菩萨，圆满地听取了大圆满六百四十万续部的所有法，然后去了玛拉雅山顶（ri bo ma la ya'i rtser），将大圆满的续部、经文和口诀记录下来，交给智慧空行母们保管，之后就在大尸陀林清凉尸林中入定。当时，在印度西方名为二阶（rim gnyis）的城市里，有一位班智达，是婆罗门乐丹（las ldan）和明光母（snang gsal sgron）之子，名叫导师妙吉祥友（mnydzu shr+ii mi tra），精通五明。圣者文殊菩萨授记说：“喂！种姓之子，如果你想在一世之中获得佛果，就去大尸陀林清凉尸林吧！”于是他按照授记去了大尸陀林清凉尸林，见到了导师噶绕多吉，圆满地接受了大圆满的教法，导师噶绕绕
English
When asked where he had gone, he said, "I went to the glorious Vajrasattva to listen to the Dharma. I have understood the Dharma of Vajrasattva's intention, so I am debating with the panditas who are the patrons of the King of Oddiyana." His mother said, "You should ask the king for permission." His mother reported to the king, and the king said, "The child is too young to debate, but he can ask the lamas and panditas." When the panditas came to the assembly, the king said, "There is an eight-year-old orphan of the bhikshuni Choskyi Nyima who is very intelligent, and he says he wants to debate with the lamas and panditas, please allow him to participate." The panditas said, "Great King, let that orphan debate! If he wins, we will follow him; if we win, the king should punish him." After saying this, the child and the panditas began to debate. Because Rolang Taldok (Ro langs thal mdog) won, the king was very happy and gave him the name Garab Dorje (dga' rab rdo rje). After that, he entered into samadhi on Mount Nangjed (ri bo snang byed), abiding in equanimity. At that time, Vajrasattva appeared in the sky in front of him and said, "Hey! Son of the lineage, go to the great charnel ground, the Blazing Fire Mountain!" So he went to the charnel ground, the Blazing Fire Mountain, and met the glorious Vajrapani. He completely listened to all the teachings of the six million four hundred thousand tantras of Dzogchen, and then went to the top of Mount Malaya (ri bo ma la ya'i rtser), wrote down the tantras, agamas, and upadeshas of Dzogchen, entrusted them to the dakinis of wisdom, and then meditated in the great charnel ground, the Cool Grove. At that time, in the city called Two Stages (rim gnyis) in the west of India, there was a pandita named Acharya Manjushrimitra (mnydzu shr+ii mi tra), the son of the brahmin Leden (las ldan) and Minggongma (snang gsal sgron), who was proficient in the five sciences. The noble Manjushri prophesied, "Hey! Son of the lineage, if you want to attain Buddhahood in one lifetime and one body, go to the great charnel ground, the Cool Grove!" So, according to the prophecy, he went to the great charnel ground, the Cool Grove, and met Acharya Garab Dorje, and completely received the teachings of Dzogchen. Acharya Garab