Tibetan
མིག་རེངས་རེངས་སུ་བལྟས་པས་ཡིད་ལ་གསལ་སྣང་ཤར་བ་ན་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་བཞག་ནས་བསྒོམས་པས་གསལ་བར་འགྱུར་གསུང་སྟེ་དམིགས་སྐོར་དང་པོའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ལྷའི་རྣམ་པ་ཡིད་ཡུལ་དུ་གསལ་ལེགས་པར་ཐེབས་པ་དང་། ཕྱི་ལྷའི་རྣམ་པ་དེ་ག་ལ་ནང་སྟོང་ར་ཕྲུ་མ་ཕུས་གདབ་པ་ལྟར་གསལ་བའི་དབུས་སུ་རྩ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏི་ཕྱི་དཀར་ལ་ནང་དམར་བ་སྦོམ་ཕྲ་སྦ་ལྕག་ཙམ་པ་སྦུབས་སྟོང་། དྭངས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་གསལ་བ། དྲང་ཞིང་གཡོ་བ་མེད་པ། ཡར་སྣ་ཚངས་བུག་དང་། མར་སྣ་གསང་གནས་སུ་ཟུག་པ། དེའི་གཡས་སུ་རོ་མ་དམར་པོ་ཁྲག་གིས་གང་བ་དང་། གཡོན་དུ་རྐྱང་མ་དཀར་པོ་ཁུ་བས་གང་བ། ཡར་སྣ་སྨིན་མཚམས་ནས་སྣ་བུག་གི་ནང་གཉིས་སུ་ཟུག་ཅིང་མར་སྣ་ལྟེ་འོག་སོར་བཞིའི་ཐད་ནས་གུག་པའི་སྣ་དྷཱུ་ཏིར་ཚུད་པ། འཁོར་ལོ་བཞིའི་ཐད་ཀར་དྷཱུ་ཏི་ལ་ཐིམ་པའི་ཚུལ་དུ་ནང་ཁོངས་འབྲེལ་བར་གནས་པས་མི་མངོན་པ། དེ་ལྟར་རྩ་གསུམ་སྲོག་ཤིང་བསླང་བ་ལྟ་བུ་ལ་འཁོར་ལོ་བཞི་གདུགས་ཀྱི་རྩིབས་མ་བསྐོན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁོར་ལོ་བཞིའི་ལྟེ་བའི་དྷཱུ་ཏི་ནས་ཕྱོགས་བཞིར་རྩ་རེ་རེ་སྟེ་རྩ་བཞི་བཞི་གྱེས་པ་ལས་སྙིང་གར་དེ་ལས་གཉིས་རེར་ གྱེས་པས་རྩ་འདབ་བརྒྱད། མགྲིན་པར་དེ་ལས་ཀྱང་གཉིས་རེར་གྱེས་པས་བཅུ་དྲུག །སྤྱི་བོར་དེ་ལས་ཀྱང་གཉིས་རེརགྱེས་པས་སོ་གཉིས། ལྟེ་བར་སྙིང་ག་ལྟར་གྱེས་པའི་རྩ་འདབ་བརྒྱད་ཀྱི་བཞི་ལས་གཉིས་རེར་གྱེས་པས་བཅུ་གཉིས་དང་། དེའི་སྔར་གྱེས་པའི་བརྒྱད་ལས་ལྔ་ལྔ་དང་། མ་གྱེས་པའི་བཞི་ལས་དྲུག་དྲུག་སྟེ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལས། དྲུག་རེ་གྱེས་པའི་ཡ་གྱལ་རེ་རེ་རླུང་མི་འབབ་པས་སྟོང་པའི་རྩ་བཞི་ཞེས་ཟེར་ཏེ། རྩ་འདབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དྭངས་གསལ་སྦུབས་སྟོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་གཉིས་པའོ། །འདི་ལ་འཁོར་ལོ་བཞི་གསལ་མ་ཐེབས་ན་རྩ་གསུམ་གསལ་བཏབ་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དགོས་པ་འགྲུབ་གསུང་། དེ་ལྟར་གསལ་ཐེབས་པ་དང་མངོན་བྱང་ལྔའི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པ་ནི། རྐྱང་མའི་མར་སྣ་ལས་ཁུ་བ་དྷཱུ་ཏིའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་འོག་ནས་ཡར་སྐྱ་ཕྱུར་ཕྱུར་འོངས་པ་སྙིང་གའི་འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བར་སོན་པ་ན་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉ་གང་བར་གྱུར་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས། སྨིན་མཚམས་ཀྱི་ཐད་ཀྱི་རོ་མ་ལས་རཀྟ་དྷཱུ་ཏིའི་ནང་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཞུགས་ཏེ་སྟེང་ནས་མར་དམར་ཕྱུར་ཕྱུར་བབས་པ་སྙིང་གའི་འཁོར་ལོར་སླེབ་པ་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་ནི་མཉམ་ཉིད
Chinese
目光炯炯凝视，心中生起光明景象时，对此一心专注，精进修习，便能显现清晰，此为第一观修次第。如此修习，诸佛形象清晰映于心中。外在诸佛形象，如同内里空旷的房屋以木柱支撑般清晰，于此清晰之中央，有阿瓦都帝脉，外白内红，粗细如箭杆，中空。清澈无垢而明亮，正直不动摇。上端连接梵穴，下端连接密处。其右侧为红色罗摩脉，充满血液；左侧为白色江玛脉，充满精液。上端从眉间连接两个鼻孔内，下端于脐下四指处弯曲进入都帝脉。四个脉轮正对都帝脉，以融入其中的方式，内部相互连接而不可见。如此，三脉如同竖立生命之树，四脉轮如同伞的伞骨般安立。四脉轮中心之都帝脉向四方各分出一脉，共四脉，从心间各分出两脉，故有八脉瓣。喉间各分出两脉，故有十六脉瓣。顶轮各分出两脉，故有三十二脉瓣。脐轮如心间般分出八脉瓣，其中四脉各分出两脉，故有十二脉，加上之前分出的八脉各分出五脉，以及未分出的四脉各分出六脉，共六十四脉。六十四脉中，各自分出的六脉中，各有一脉因气不流动而被称为空脉。所有脉瓣皆观想为清澈明亮、中空之状态，此为第二观修次第。若未能清晰观想四脉轮，仅清晰观想三脉亦能成就所需，如是说。如此清晰观想后，通过五种现证菩提的方式观修智慧勇识：江玛脉下端之精液融入都帝脉中，自下而上呈灰白色，到达心轮中心时，化为满月，此为如镜智。眉间之罗摩脉之红血，无碍融入都帝脉中，自上而下呈红色，到达心轮时，化为日轮，此为平等性智。
English
When gazing intently, a clear vision arises in the mind. Focusing on this with single-pointed attention and meditating diligently, it will become clear. This is the first stage of visualization. Having meditated in this way, the form of the deity is clearly established in the mind. The external form of the deity is clear, like a hollow house supported by pillars. In the center of this clarity is the Avadhuti nadi, white on the outside and red on the inside, about the size of an arrow shaft, and hollow. It is clear, without obscurations, and bright. It is straight and unmoving. Its upper end connects to the Brahma aperture, and its lower end connects to the secret place. To its right is the red Roma nadi, filled with blood, and to its left is the white Kyangma nadi, filled with semen. The upper end connects from the space between the eyebrows to the inside of the two nostrils, and the lower end curves four fingers below the navel and enters the Dhuti nadi. The four chakras are directly aligned with the Dhuti nadi, connected internally in a way that they merge into it and are invisible. In this way, the three nadis are like raising a life-tree, and the four chakras are like attaching the ribs of an umbrella. From the Dhuti at the center of the four chakras, one nadi branches out in each of the four directions, making four nadis. From these, two nadis branch out from each at the heart chakra, making eight nadi petals. At the throat, two more nadis branch out from each, making sixteen. At the crown, two more nadis branch out from each, making thirty-two. At the navel, like the heart, eight nadi petals branch out. From four of these, two nadis branch out from each, making twelve, and from the eight that branched out earlier, five branch out from each, and from the four that did not branch out, six branch out from each, making sixty-four. Among the sixty-four nadis, one of the six nadis that branch out from each is called the empty nadi because air does not flow through it. All the nadi petals are visualized as clear, bright, and hollow. This is the second stage of visualization. If the four chakras are not clearly established, it is said that achieving clarity in just the three nadis will accomplish what is needed. Having established clarity in this way, one meditates on the wisdom being through the five manifest enlightenments: Semen from the lower end of the Kyangma nadi enters the Dhuti nadi and rises upwards, appearing whitish. When it reaches the center of the heart chakra, it transforms into a full moon, which is like mirror-like wisdom. Red blood from the Roma nadi at the space between the eyebrows enters the Dhuti nadi without obstruction and descends downwards, appearing reddish. When it reaches the heart chakra, it transforms into a sun disc, which is equality wisdom.
Tibetan
་ཡེ་ཤེས། ཉི་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རླུང་སེམས་མི་ཤིགས་ པའི་དྭངས་མ་ཧྲཱིཿཡིག་དམར་པོ་གསལ་ཞིང་འཚེར་བ་ནི་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས། དེ་གསུམ་ཞུ་ནས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་འོད་ཕུང་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་སྦྱོར་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སྒྲུབ་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དྭངས་གསལ་འབར་བའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བར་བསྒོམ་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོ་ག་སྟེ། དགྱེས་རྡོར་ལས། ཟླ་བ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །བདུན་གྱི་བདུན་པ་མཉམ་པ་ཉིད། །རང་ལྷའི་ས་བོན་ཕྱག་མཚན་ནི། །སོ་སོར་རྟོག་པར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཐམས་ཅད་གཅིག་གྱུར་ནན་ཏན་ཉིད། །རྫོགས་པ་ཆོས་དབྱིངས་དག་པ་སྟེ། །མཁས་པས་ཆོ་གར་གསུངས་པ་ཡི། །རྣམ་པ་ལྔ་པོ་སྒོམ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒོམ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་གསུམ་པའོ། །དེ་ལྟར་གསལ་བརྟན་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་ཨུཏྤལ་དམར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ཁ་གྱེན་དུ་བྱེ་བ་གེ་སར་ཟི་ཕོལ་དང་བཅས་པའི་དབུས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་ཧྲཱིཿཡིག་དམར་པོ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་པ་མར་མེ་ལྟར་འབར་ཞིང་གསལ་བར་བསྒོམ། དེ་ལྟར་སེམས་དཔའ་གསུམ་རིམ་པར་གསལ་བཏབ་ཅིང་། མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཔེ་དང་སྦྱར་ཏེ་རྣམ་པ་གསལ་ལ་དེར་འཛིན་ མེད་པའི་ལྷ་སྐུ་གསལ་སྟོང་དེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་སྒོམ་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལུང་བསྟན་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་ནས། ལྷ་ཡི་སྐུ་ནི་གསལ་བསྒོམས་ན། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཆེན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་ཚུལ་ཤེས་ན། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཆེན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་རྡོ་རྗེ་མི་ཤིགས་པ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་བདག་ཉིད་ངའོ་སྙམ་དུ་ང་རྒྱལ་ཡང་བྱ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་བཞི་པའོ། །འདིར་ཡེ་ནས་རང་བྱུང་གི་ལྷའི་རྣམ་པ་ལམ་བྱེད་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་བསྟིམ་པ་སོགས་མ་བྱས་ཀྱང་ཆོག་སྟེ། གཉུག་མའི་ལྷ་དེ་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་དང་གདོད་མ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་དུ་བཞུགས་པས་དམ་ཡེ་དབྱེར་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་ལ། ཡང་ལས་གཞུང་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་སྤྲོ་ན་བྱས་ཀྱང་འགལ་བ་ནི་མ་མཐོང་ངོ་གསུང་། གཉིས་པ་གསུང་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡིད་བཟླས་རྩ་བའི་བཟླས་པ་དང་། དེའི་ལས་སྦྱོར་སྦྱང་བ་གསུམ། སྐྱོ་ན་ངག་གི་བཟླས་པ་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྩ་བར
Chinese
智慧。日月二者之间，风心不坏的精华，红色明亮闪耀的ཧྲཱིཿ （藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥）字，是各别自证智慧。彼三者融化成一的光蕴，以放出和收摄光芒的瑜伽，成办佛陀的事业，是成所作智。彼完全转变，从中生出与自己相同的智慧勇识，以圆满的装饰和装束，观想清澈明亮的放出光芒，是法界体性智的仪轨。喜金刚中说：月亮是明镜智慧，七之七是平等性，自生本尊的种子字和手印，说是各别自证，一切合一乃是专注，圆满是法界清净，智者所说的仪轨，就是修习这五种形象。如是观修，这是第三个观修次第。如是成为明亮稳固的智慧勇识的心间，红色莲花八瓣向上展开，花蕊和花粉俱全的中央，观想三摩地勇识，红色ཧྲཱིཿ （藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥）字，如芥子般大小，如酥油灯般燃烧而明亮。如是依次明观三个勇识，与镜中影像的比喻相结合，对于形象清晰却不执着的明空本尊，抓住要点进行观修非常重要。国王授记金刚说：明观本尊之身，能获得广大的福德资粮，如果了解彼如影像之理，能获得广大的智慧资粮。如是说。原本自性清净，视自己为金刚不坏三身的本尊，也要生起我慢，这是第四个观修次第。此处原本自生本尊的形象就是道用，因此即使不迎请智慧尊并融入等也可以。因为本来的本尊与刹那间远离垢染的诸佛，从原始以来就自性无别地安住，因此是誓言尊与智慧尊无别的原因。又如事业仪轨中所说，如果喜欢迎请也可以，并没有看到有任何相违之处。第二，语念诵瑜伽有三，意念诵根本念诵，以及彼之事业加行三种。如果厌倦了，就进行口语念诵。第一是根本。
English
Wisdom. Between the sun and moon, the essence of indestructible wind-mind, the red syllable Hrīḥ (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: Sha) is clear and radiant, which is discriminating awareness wisdom. Those three melt and merge into one light mass, and by the yoga of emitting and gathering light rays, accomplishing the deeds of the Buddhas is accomplishing activity wisdom. When that is completely transformed, from it arises a wisdom being similar to oneself, complete with ornaments and attire, contemplating the clear and radiant emission of light rays is the ritual of the Dharmadhatu wisdom. As it says in the Hevajra Tantra: The moon is mirror-like wisdom, the seventh of seven is equality, the seed syllable and hand symbol of one's own deity, are said to be individually discriminating. All becoming one is attentiveness itself. Completion is the purity of the Dharmadhatu. The five aspects that the wise have spoken of as rituals, are to be meditated upon. Meditate as it is said, this is the third meditation session. Thus, in the heart of the wisdom being who has become clear and stable, in the center of the red lotus with eight petals facing upwards, complete with filaments and pollen, contemplate the samadhi being, the red syllable Hrīḥ (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: Sha), the size of a mustard seed, burning and clear like a butter lamp. Thus, clarify the three beings in sequence, and in conjunction with the example of the image in a mirror, it is important to focus on and meditate on the clear and empty deity form that is clear in appearance but without clinging to it. King Prophecy Vajra said: If one clearly meditates on the deity's body, one will obtain a great accumulation of merit. If one understands the nature of that image, one will obtain a great accumulation of wisdom. Thus it is said. From the beginning, naturally pure, considering oneself to be the deity of the three indestructible vajra bodies, one should also generate pride, this is the fourth meditation session. Here, since the form of the naturally arising deity is the path itself, it is permissible not to invite and absorb the wisdom being, etc. Because that innate deity abides from the beginning, naturally inseparable from the Buddhas who are momentarily free from defilements, therefore it is the reason why the samaya being and the wisdom being are inseparable. Also, as it appears in the action texts, if one likes to invite, there is no contradiction seen. Secondly, the yoga of speech recitation has three aspects: mental recitation, root recitation, and the three activities of its application. If one is tired, one should do verbal recitation. The first is the root.