Tibetan
་ནས་བསྒོམས་པས་སྒྲིབ་པ་ཀུན་བརྟགས་གློ་བུར་གྱི་ཆ་སྦྱོང་བ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས། རྫོགས་རིམ་གྱིས་གནས་ལུགས་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་པས་སྒྲིབ་པ་ས་བོན་གྱི་ཆ་སྦྱངས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རྩ་བར། གཉིས་པར་བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པ་སྟེ༔ ཞེས་པས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས། དང་པོ་ལའང་། བསྐྱེད་རིམ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་རྒྱས་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་རྟེན་ཙམ་དུ་བསྐྱེད་རིམ་བསྡུས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྩ་བར། དང་པོ་རྒྱས་པའི་རིམ་པ་ལ༔ མོས་ན་དེ་ཡི་མན་ངག་རྣམས༔ སྒྲུབ་ཐབས་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ༔ ཞེས་པས་སྒྲུབ་རྟེན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ཉིད་དེ་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱང་ལྟར་ཕྱི་དཀྱིལ་ སྒོམ་པ་ཕྱི་སྒྲུབ་བསྙེན་པའི་ཡན་ལག །ནང་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ལུས་ལ་འགོད་པ་ནང་སྒྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག །གསང་བ་ལྟར་རྩ་ལ་འགོད་པ་གསང་སྒྲུབ་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་། ཡང་གསང་སེམས་ལ་འགོད་པས་ལྷ་སྐུ་རིག་རྩལ་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ཡིན་པས། ཕྱི་མ་གཉིས་དོན་ལ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་གོ །འོན་ཀྱང་ད་རེས་འདིར་རྫོགས་རིམ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་དེ་དག་གཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ཀྱི། སྤྲོ་ན་རྩ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་མ་བུ་དང་། རྗེས་མཛད་པའི་བསྙེན་ཡིག་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ལ། སྐུ་ཕྱག་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། གསུང་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྩ་བར། ཡང་ན་སྔོན་འགྲོ་མཐར་ཕྱིན་པས༔ སྟོང་ཉིད་ངང་ལས་སྐད་ཅིག་གིས༔ རང་ཉིད་ཇོ་བོ་སྤྱན་རས་གཟིགས༔ རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་ཡོངས་རྫོགས་པ༔ གསལ་ལ་མ་འདྲེས་དམ་ཚིག་ལྷའི༔ ངོ་བོར་བསྒོམས་པའི་ལུས་ཀྱི་དབུས༔ དྷཱུ་ཏི་་་དབུ་མ་ནི། བདེ་མཆོག་ལས། རྒལ་ཚིགས་དབྱུག་པའི་རྣམ་པ་འདི། །མཆོག་གི་ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་རྟེན། །ཕུང་པོ་ཁམས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཀ་བ་ཞེས་ནི་མངོན་བརྗོད་བྱ། ཕྱི་དཀར་ནང་དམར་བ༔ དྭངས་གསལ་མི་གཡོའི་འགྲམ་གཉིས་ན༔ རོ་མ་དང་ནི་རྐྱང་མ་གཉིས༔ ཁྲག་དང་ཁུ་བས་གང་བ་ཉིད༔ འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་ལྟེ་བ་རུ༔ ཐིམ་པའི་ཚུལ་དུ་མི་མངོན་པ༔ རོ་མ་ལས་ནི་རཀྟ་དང༔ རྐྱང་མ་ལས་ནི་ཤུ་ཀྲ་གཉིས༔ ལྷན་ཅིག་སྟེང་དང་འོག་དག་ནས༔ འཕྱུར་བ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་སོན༔ དེ་གཉིས་ཟླ་བ་ཉི་མར་གྱུར༔ དེ་དབུས་རླུང་སེམས་དྭངས་མ་ཧྲཱི༔ གསུམ་ཀ་གཅིག་འདྲེས་དེ་ཉིད་ལས༔
Chinese
从（此处）修习，净化所有由概念产生的突发性障碍，并积累功德。通过圆满次第，如实地直接体验，从而净化种子性的障碍，并圆满智慧的积累。因此，相对于此，根本（经文）中说：“其次是生起和圆满。”由此可知，有生起次第和圆满次第两种。在第一种中，又分为两种情况：一种是以生起次第为主的广大（修法），另一种是以圆满次第为主，将生起次第仅作为辅助的简略方式。第一种情况，根本（经文）中说：“首先是广大的次第，如果喜欢，就修习它的所有口诀，按照修法。”这意味着依靠修法的所依，将自己与它融为一体，按照仪轨，外在观想坛城，这是外修，是近修的支分。内在观想将坛城安置于身体上，这是内修，是修习的支分。秘密观想将（坛城）安置于脉上，这是秘密修，是事业的结合。更秘密的是，将（坛城）安置于心上，从而将本尊的形象认知为智慧的显现。因此，后两者实际上是伟大修法的支分。然而，这次因为是主要修习圆满次第的时候，所以对这些采取舍弃的态度。如果感兴趣，可以从根本修法母续和后来的近修仪轨等处了解。第二种简略的方式，分为身手印瑜伽和语念诵瑜伽两种。第一种，根本（经文）中说：“或者，通过圆满的前行，从空性的状态中，刹那间，自己成为怙主观世音，具备所有装饰和服饰，清晰而不混杂，观想为誓言尊者的本体，在身体的中央，都提（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）——中脉。胜乐（经）中说：‘脊椎骨的形状，是至高黑汝嘎的所依，蕴、界等是佛陀的柱子，这是显现的语言。’外面白色里面红色，清澈不动的两边，是罗玛和江玛二者，充满血液和精液。在四个脉轮的中心，以融入的方式不显现。从罗玛产生红色的明点，从江玛产生白色的明点，一起从上和下涌出，成为法的轮。二者变成月亮和太阳。在其中央，风心精华啥（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。三者融为一体，从那之中。”
English
From meditating on this, one purifies all adventitious obscurations arising from concepts and accumulates merit. Through the Completion Stage, one directly experiences reality as it is, thereby purifying the seed-like obscurations and perfecting the accumulation of wisdom. Therefore, in relation to this, the root text states, "Secondly, there are the Generation and Completion Stages." Thus, there are two stages: the Generation Stage and the Completion Stage. Within the first, there are two approaches: the extensive approach, which emphasizes the Generation Stage, and the concise approach, which uses the Generation Stage merely as a support while emphasizing the Completion Stage. As for the first: The root text states, "Firstly, in the extensive stage, if you wish, meditate on all its instructions according to the sadhana." This means relying on the support of the sadhana, uniting oneself with it, and, according to the ritual, visualizing the outer mandala, which is the outer practice, a branch of the approach. The inner practice involves placing the mandala on the body, which is a branch of the practice. The secret practice involves placing it on the channels, which is the union of actions. Even more secret is placing it on the mind, thereby recognizing the deity's form as the manifestation of wisdom. Therefore, the latter two are actually branches of the great practice. However, since this is a time when the Completion Stage is mainly practiced, these are set aside. If interested, one can learn about them from the root sadhana, the mother tantra, and the subsequent approach manuals, etc. The second, concise approach, is divided into the yoga of body mudras and the yoga of speech recitation. As for the first: The root text states, "Or, having completed the preliminaries, from the state of emptiness, in an instant, one becomes Lord Avalokiteshvara, complete with all ornaments and attire, clear and unmixed, visualizing oneself as the essence of the samaya deity, in the center of the body, the dhuti (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning) – the central channel. The Chakrasamvara (tantra) states: 'This form of the spinal column is the support of the supreme Heruka. The aggregates, elements, etc., are the pillars of the Buddha, this is the language of manifestation.' White on the outside, red on the inside, on the two sides of clarity and immovability, are the Roma and Kyangma, filled with blood and semen. In the center of the four chakras, they are invisible in the manner of absorption. From the Roma arises rakta (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning), and from the Kyangma arises shukra (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning). Together, rising from above and below, they ripen into the wheel of dharma. These two become the moon and the sun. In the center of that, the wind-mind essence HRIH (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning). The three merge into one, and from that...
Tibetan
འོད་འཕྲོས་ཚུར་འདུས་ཡོངས་གྱུར་པ༔ རང་ཉིད་ཅི་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་སེམས༔ དྭངས་གསལ་འབར་བའི་འོད་འཕྲོ་བ༔ རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་ཡོངས་རྫོགས་པའི༔ སྙིང་གར་ཨུཏྤལ་དམར་པོའི་དབུས༔ ཏིང་འཛིན་ཧྲཱིཿཡིག་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡང་ན་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པ་མི་ནུས་ན་བསྡུས་པ་འདི་ཙམ་བསྒོམ་ཞེས་འདམ་ཁ་ཅན་དུ་གསུངས་པའོ། །དེའི་སྒོམ་ཚུལ་ནི། ཐོག་མར་གནད་གདམས་ལས། དངོས་གཞིའི་ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་རྩལ༔ སྐྱེད་བྱེད་མྱུར་བའི་ལམ་གྱི་སྒོ༔ ཞེས་པས་སྔོན་འགྲོ་ནི་དངོས་གཞིའི་ལམ་གྱི་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ཡིན་པས་སྔར་མཐར་ཕྱིན་པ་སོང་ན། སྐྱབས་སེམས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཙམ་གྱིས་ཆོག་མོད། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན། སྔ་ཐུན་ལ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་དྲག་ལ་འཇུར་པ་ཡུན་རིང་ཐུང་ཅི་རིགས་པར་བྱ་ཞིང་། ཕྱི་ཐུན་རྣམས་ལ་བསྡུ་ན་ཐུན་ལ་འཇུག་པའི་སྔོན་འགྲོ་ཙམ་བྱས་རྗེས་ལུས་གནད་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་སྤྱི་དང་མཐུན་པ་ཙམ་བྱས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོང་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དེ་མ་རྟོགས་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འགག་མེད་སྙིང་རྗེའི་རྩལ་སྣང་ཀུན་ཏུ་སྣང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དར་གཅིག་མཉམ་པར་གཞག །དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ལས་པདྨ་དང་ཉི་ཟླའི་གདན་ལ་བདག་ཉིད་ཇོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སྐུ་མདོག་དམར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ། ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ཐུགས་ཀར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་བར་དུ་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པས་ཡུམ་ལ་འཁྱུད་པ། འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་གཡས་པདྨའི་ཕྲེང་བ་དང་། གཡོན་ཨུཏྤལ་དམར་པོའི་སྡོང་བུ་འཛིན་པ། ཞབས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཅན་དར་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་རུས་པའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ། སྐུ་ལས་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ། མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཁྲོ་འཛུམ་ཆགས་པའི་ཉམས་ཅན། དེའི་པང་ན་ཡུམ་གསང་བ་ཡེ་ཤེས་མ་སྐུ་མདོག་དམར་གསལ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ། ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་གྲི་གུག་དང་ཐོད་པ་འཛིན་པས་ཡབ་ཀྱི་མགུལ་ནས་འཁྱུད་པ། གཡས་འོག་མས་རལ་གྲི་དང་། གཡོན་འོག་མས་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འཛིན་པ། ཞབས་གཉིས་པདྨའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་ཡབ་ལ་འཁྱུད་པ་གཅེར་བུ་སྐྲ་གྲོལ་ཞིང་ལང་ཚོ་རྒྱས་པའི་ཉམས་ཅན་རུས་པའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པའོ། །དེ་ནི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་སྟེ། རིམ་གྱིས་གསལ་བཏབ་ཅིང་། མི་གསལ་ན་བྲིས་སྐུ་ལྟ་བུ་ལ་
Chinese
光芒四射，收摄融为一体，自身是何等的智慧心！清澈明亮，光芒四射，具备一切装饰和服饰，心间红色莲花之中，禅定（ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥）字如芥子般大小。如是说。又说，如果不能广修，就修此简略之法，这是带有选择性的说法。其修法是：首先，在窍诀中说：“实修的体验和证悟之功，是生起迅速之道的门。”因此，前行是生起实修道之体验证悟之门，如果以前已经圆满，仅修皈依发心上师瑜伽即可。如果不是这样，早课时，共同和不共同的前行都要猛烈而持久地修持，时间长短随宜。晚课时，如果简略，只需做入座的前行，然后身体姿势与七支坐法相同，安住于能取所取二者收摄之诸法，自性清净之空性，如是之禅定。对于未能证悟此理，如幻之众生，则安住于无碍大悲之功用显现，周遍显现之禅定中片刻。从二者双运之因中，于莲花和日月之座上，观想自身为怙主大悲尊观世音菩萨，身红色，一面四臂。第一双手于胸前合掌，其间以金刚结印拥抱明妃。下面两手，右手持莲花念珠，左手持红色莲花茎。双足金刚跏趺坐，以丝绸、珍宝和骨饰庄严。身发无垢光芒。美丽悦意，具有忿怒微笑之相。其怀中为明妃秘密智慧母，身红色明亮，一面四臂。第一双手持钺刀和颅器，从父亲的颈部拥抱。右下持宝剑，左下持卡杖嘎。双足莲花跏趺坐拥抱父亲，赤身裸体，头发散开，具有青春美貌之相，以骨饰庄严。这是观修誓言尊的次第，逐渐明观，如果不清楚，则观想唐卡。
English
Radiant light, gathered and unified, what kind of wisdom mind is oneself! Clear and bright, radiating light, possessing all ornaments and attire, in the heart, within a red lotus, the meditation seed syllable (hrīḥ, Devanagari: ह्रीः, Romanized Sanskrit: hrīḥ, literal meaning: shame) is the size of a mustard seed. Thus it is said. Furthermore, it is said that if one cannot practice extensively, then practice this concise method, which is a selective statement. The method of practice is as follows: Initially, the key instructions state: "The experience and realization of the actual practice, is the door to the path that swiftly generates." Therefore, the preliminaries are the door to generating the experience and realization of the actual path. If one has already completed them thoroughly, then it is sufficient to practice only refuge, bodhicitta, and guru yoga. If not, in the early session, the common and uncommon preliminaries should be practiced vigorously and persistently, for as long or short a time as appropriate. In the later sessions, if one wants to condense the practice, one should only do the preliminaries for entering the session, then adopt a body posture similar to the seven-point posture, and abide in the meditation on emptiness, the purity of all phenomena, which is the union of grasping and the grasped, naturally pure. For sentient beings who have not realized this, who are like illusions, one should abide for a moment in the meditation on the unobstructed compassion, the manifestation of skillful means, the all-pervading appearance. From the cause of the union of these two, on a lotus and sun-moon seat, visualize oneself as the Lord, the Great Compassionate One, Avalokiteśvara, with a red body, one face, and four arms. The first two hands are joined in prayer at the heart, with the vajra knot mudra, embracing the consort. The lower two hands hold a lotus rosary in the right hand and the stem of a red lotus in the left hand. Seated in the vajra posture, adorned with silk, jewels, and bone ornaments. Light rays of stainless purity emanate from the body. Beautiful and pleasing, with a wrathful-smiling expression. In his lap is the consort, the Secret Wisdom Mother, with a clear red body, one face, and four arms. The first two hands hold a curved knife and a skull cup, embracing the father from the neck. The lower right hand holds a sword, and the lower left hand holds a khatvanga. Both feet embrace the father in the lotus posture, naked, with hair unbound, possessing the appearance of youthful beauty, adorned with bone ornaments. This is the order of visualizing the samaya being, gradually clarifying it. If it is not clear, then visualize a painted image.