Tibetan
་བསྐྱེད་རྫོགས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གནད་བསྟན་པའི་ཆ་ནས་ཇི་ལྟར་བཞག་ཀྱང་རུང་ངོ་། །དེ་ དག་ནི་བཀའ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ནི། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་ན། ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཐ་དད་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་འདུས་ནས་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་པོ་བམ་པོ་སུམ་བརྒྱ་པ་མཛད་པ་བསྟན་པ་འདིའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐོག་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་བཀའ་ཡི་དགོངས་དོན་འགྲེལ་བའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་འཛམ་གླིང་རྒྱན་མཆོག་སློབ་མ་དང་བཅས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲེལ་པ་སྐོར་གསུམ་དང་། སྒྲུབ་པ་སྡེ་བདུན་དུ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ཏེ་གྲུབ་ཆེན་རིག་འཛིན་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་དུ་མ་རྣམས་བྱུང་བའོ། །བསྟན་བཅོས་ཞེས་པ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྩོམ་པ་པོ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ལུང་བཏུས་པའི་བསྟན་བཅོས། ལུང་འགྲེལ་པའི་བསྟན་བཅོས། ལུང་དོན་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་གསུམ། དང་པོ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་འབུམ་ཊཱིཀ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། དོན་མེད་དོན་ལོག་དོན་དང་ལྡན། །ངན་གཡོ་བརྩེ་བྲལ་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་། །ཐོས་རྩོད་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་པ། །བསྟན་ བཅོས་དྲུག་བྲལ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་ངན་པ་དྲུག་བྲལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རིགས་ཚོགས་དྲུག་དང་བྱམས་ཆོས་སྐོར་ལྔ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་སྤྱིའི་བྱུང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་སུ་བརྗོད་ནས། ད་ནི་གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུད་སྒྲུབ་པ་བཀའ་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་བརྗོད་ན། ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ནི་འོག་མིན་གྱི་གནས་སུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཏུ་གསུངས་པ་རྣམས་སྡུད་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་ཤིང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡི་གེར་སྣང་བ་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྲོམ་དུ་བཅུག་སྟེ་མཆོད་རྟེན་ཆེན་པོ་བདེ་བྱེད་བརྩེགས་པར་མཁའ་འགྲོ་མ་ལས་ཀྱི་དབང་མོ་ཆེ་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ལ་གཉེར་དུ་གཏད་པར་མཛད་པ་དང་། གང་གི་ཚེར་དུར་ཁྲོད་རོ་གླིང་བསིལ་བའི་ཚལ་ཞེས་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་གནས་སུ་སློབ་དཔོན་ཧཱུྃ་ཀ་ར། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན། ནཱ་གརྫུན། པདྨ་འབྱུང་གནས། དྷ་ན་སཾསྐྲྀཏ། བི་མ་ལ་མི་ཏྲ། རོམ་བུ་གུ་ཧྱ། ཤཱནྟིཾ་གརྦྷ་དང་བརྒྱད་དགོངས་པ་མཛད་ཅིང་བཞུགས་པའི་ཚེ། ཡ་མཚན་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྒྲོམ་བུ་བརྒྱད་ལ་འོད་དང་འཇའ་ཚོན་དཀྲིགས་པ་སོགས་ལྟས་དང་། མཁའ་འགྲོ་དང་དྲེགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་བྱེད་པ་གཟིགས་པ་དང་འདིར་འཇིག་རྟེན་འཕུང་འཚེངས་ནུས་པའི་གདམས་པ་ཟབ་མོ་འདུག་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་དེར་དགོངས་པ་གཏད་ཅིང་བཀའ་སྲུང་གི་ཚོགས་རྣམས་ལ་དམ་རྫས་བྱིན་ནས་དམ་བསྒྲགས་ཤིང་དབང་དུ་བསྡུས་པའི་དུས་དེར། མ་མོ་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་ཅི་ཞིག་བསྩལ་ཟེར་ ནས་ལྷགས་པ་ལ་སྒྲོམ་བུ་རྣམས་གཏོད་ཅེས་གསུངས་པས། དངུལ་གྱི་སྒྲོམ་བུར་ཡང་དག་གི་ཆོས་སྐོར་གནས་པ་སློབ་དཔོན་ཧཱུྃ་ཀ་རའི་ཕྱག་ཏུ་གཏད། ལྕགས་སྒྲོམ་དུ་འཇམ་དཔལ་སྐུའི་ཆོས་སྐོར་གནས་པ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཕྱག་ཏུ་གཏད། ཟངས་སྒྲོམ་དུ་པདྨ་གསུང་གི་ཆོས་སྐོར་གནས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོའི་ཕྱག་ཏུ་གཏད། གཡུ་ཡི་་རུས་པའང་་་སྒྲོམ་བུར་ཕུར་པའི་ཆོས་སྐོར་གནས་པ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཕྱག་ཏུ་གཏད། གསེར་གྱི་སྒྲོམ་བུར་ཆེ་མཆོག་གི་ཆོས་སྐོར་གནས་པ་བི་མ་ལ་མི་ཏྲའི་ཕྱག་ཏུ་གཏད། བསེ་སྒྲོམ་དུ་མ་མོའི་ཆོས་སྐོར་ཡོད་པ་དྷ་ན་སཾསྐྲྀཏའི་ཕྱག་ཏུ་གཏད། མཆོང་་་ལ་ཆའང་་་སྒྲོམ་དུ་མཆོད་བསྟོད་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་ཡོད་པ་རམྦུ་གུ་ཧྱ་དེ་བ་ཙནྡྲའི་ཕྱག་ཏུ་གཏད། གཟི་སྒྲོམ་དུ་དྲག་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་ཡོད་པ་འཕུང་བྱེད་ཤཱནྟིང་གརྦྷའི་ཕྱག་ཏུ་གཏད། རིན་ཆེན་སྣ་ལྔའི་སྒྲོམ་བུ་ཕྲ་མེན་གྱི་རྒྱས་བཏབ་པ་བང་བ་བརྒྱད་བཅུག་པ་ཞིག་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་བཞག་གོ །ལོ་རྒྱུས་གཞན་ན་ཕུར་པའི་ཆོས་སྐོར་གྱི་སྒྲོམ་བུ་པྲ་བྷ་ཧསྟིའི་ཕྱག་ཏུ་གཏད། རིན་ཆེན་སྣ་ལྔའི་སྒྲོམ་བུ་བཀའ་བརྒྱད་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་སྐོར་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀའ་བབས་པ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཕྱག་ཏུ་གཏད་ཅེས་རིག་འཛིན་དགུའི་བཀའ་བབ་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རང་གི་སྒྲོམ་བུ་ཁ་ཕྱེས་ནས་སོ་སོའི་ཆོས་སྐོར་ བཏོན། དབུས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྲོམ་བུ་དེ་སློབ་དཔོན་གང་གིས་ཀྱང་ཁ་འབྱེད་མ་ནུས་ལ། རྒྱ་བཅག་པས་ཀྱང་མ་ཆོག་ནས། སློབ་དཔོན་བརྒྱད་ཀྱིས་དགུང་བདུན་དུ་དགོངས་པ་རྩེ་གཅིག་མཛད་ཅིང་། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་ག
Chinese
无论从生圆次第或大圆满的关键指示方面如何安立都可以。这些是佛语如何出现的历史。论典如何出现呢？ 导师涅槃后一百多年，在广严城，五百位不同部派的阿罗汉聚集，创作了三百卷的《分别说藏大论》，这是此教法论典的开端。从那时起，为了诠释深奥而广大的佛语意旨，出现了伟大的车乘，如龙树和无著二位，以及以世间庄严之最的师徒众所著的论典。密咒方面，有菩提心释三篇，以及以著名的修法七部等为代表，由大成就者持明们所著的众多论典。论典是指追随胜者佛语，由具相的作者善加阐述的。其分类有：引经论典、释经论典、经义理智论典三种。第一种如《法句经》等。第二种如《十万颂》的注释等。第三种如所说：无义、义倒、具义，恶诈、无情、除苦，闻、思、修持为要，论典离六合三。正如所说，远离六种过患，具足三种功德，如理聚六论和慈氏五论等。以上简述了佛语和论典总体是如何产生的。现在讲述第二个方面，即特别殊胜的续部修法，八大嘿噜嘎的珍贵法是如何产生的。这个甚深法，在奥明净土，由普贤王如来嘿噜嘎对完全清净的眷属们以金刚语宣说，由结集者金刚法等结集。显现为神通文字，装在珍宝盒中，交付给大尸陀林寒林中，空行母事业自在母以及空行海众，保存在大塔吉祥积聚中。
English
It doesn't matter how it is established in terms of the key instructions of generation stage, completion stage, or Great Perfection. These are the histories of how the Buddha's words came about. How did the treatises come about? More than a hundred years after the Teacher's passing into nirvana, in the city of Vaishali, five hundred Arhats from different Hearer schools gathered and composed the great treatise *Vibhasa*, which is three hundred fascicles long. This was the beginning of the treatises of this teaching. From then on, in order to explain the profound and vast meaning of the Buddha's words, great chariots such as Nagarjuna and Asanga appeared, as well as the treatises composed by the most supreme ornaments of the world, the teachers and students. In terms of mantra, there are the three commentaries on bodhicitta, and the many treatises composed by the great accomplished vidyadharas, represented by the famous Seven Sections of Practice and so on. A treatise is that which follows the words of the Victorious One, and is well explained by an author who possesses the qualities. Its divisions are: treatises that collect sutras, treatises that comment on sutras, and treatises that are logical treatises on the meaning of sutras. The first is like the *Dhammapada* and so on. The second is like the commentaries on the *Hundred Thousand Verses* and so on. The third is as it is said: "Meaningless, meaning reversed, meaningful, evil, deceitful, without affection, dispelling suffering, taking listening, contemplation, and practice to heart, a treatise is considered to be free from six and possessing three." As it is said, it is free from six faults and possesses three qualities, such as the Six Collections of Reasoning and the Five Treatises of Maitreya. Having briefly described how the Buddha's words and treatises in general came about, now, secondly, I will speak about how the precious Dharma of the Eight Great Herukas, which is a particularly special tantra practice, came about. This profound Dharma was spoken in the Akanishta realm by Kuntuzangpo Pal Heruka in vajra words to the completely pure retinue, and was collected by the collector Dorje Chö and others. Appearing as miraculous letters, it was placed in a precious box and entrusted to the dakini Karma Ishvari and the assembly of dakini oceans in the great stupa Deche Tsekpa.
Chinese
的地方，导师吽嘎RA（ཧཱུྃ་ཀ་ར།），妙吉祥友（འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན།），龙树（ནཱ་གརྫུན།），莲花生（པདྨ་འབྱུང་གནས།），达那桑स्कृत（དྷ་ན་སཾསྐྲྀཏ།），毗玛拉米扎（བི་མ་ལ་མི་ཏྲ།），罗姆布古雅（རོམ་བུ་གུ་ཧྱ།），寂藏（ཤཱནྟིཾ་གརྦྷ།）等八位进行禅定时，出现了八个奇妙的宝匣，上面环绕着光芒和彩虹等景象，并且看到空行母和傲慢的众神围绕着它们。他们心想，这里面一定有能够摧毁世界的深奥教法。于是，导师们专注于此，向护法神众献上誓言物，并立下誓言，将其置于掌控之下。当时，空行母们说：“有什么命令要下达吗？” 然后，她们将宝匣交给了他们。银匣中装着真实之法，交给了导师吽嘎RA（ཧཱུྃ་ཀ་ར།）。铁匣中装着文殊身之法，交给了妙吉祥友（འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན།）。铜匣中装着莲花语之法，交给了龙树菩萨（ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོ།）。绿松石骨匣中装着金刚橛之法，交给了莲花生（པདྨ་འབྱུང་གནས།）。金匣中装着大殊胜之法，交给了毗玛拉米扎（བི་མ་ལ་མི་ཏྲ།）。犀牛皮匣中装着母续之法，交给了达那桑 संस्कृत（དྷ་ན་སཾསྐྲྀཏ།）。“冲拉抢”匣中装着供赞之法，交给了罗姆布古雅德瓦赞扎（རམྦུ་གུ་ཧྱ་དེ་བ་ཙནྡྲ།）。玛瑙匣中装着猛咒之法，交给了摧毁者寂藏（ཤཱནྟིཾ་གརྦྷ།）。一个用五种珍宝制成、用细布密封、装有八十个“棒哇”的宝匣被放置在导师们中间。另一种说法是，金刚橛之法的宝匣交给了扎巴哈斯德（པྲ་བྷ་ཧསྟི།）。用五种珍宝制成的宝匣，是用于修持八大法行坛城合一之法，这由所有传承的莲花生（པདྨ་འབྱུང་གནས།）获得。这就是九传承持明者的传承历史。然后，导师们各自打开自己的宝匣，取出各自的法。 中央的珍宝宝匣，没有一位导师能够打开，即使打破封印也无法打开。于是，八位导师进行了七天的专注禅修，并向空行母们
English
At the place of, the teachers Humkara, Manjushrimitra, Nagarjuna, Padmasambhava, Dhanasamskrita, Vimalamitra, Rombu Guhya, Shantigarbha and eight others were meditating. They saw signs such as light and rainbows surrounding eight wonderful boxes, and hosts of dakinis and arrogant beings surrounding them. They thought that there must be profound teachings capable of destroying the world in these boxes. So, the teachers focused on them, offered samaya substances to the hosts of Dharma protectors, made vows, and brought them under their control. At that time, the Mamo dakinis said, "What command is to be given?" Then, they handed over the boxes. The silver box containing the teachings of truth was handed to the teacher Humkara. The iron box containing the teachings of Manjushri's body was handed to Manjushrimitra. The copper box containing the teachings of Padma's speech was handed to Nagarjuna. The turquoise bone box containing the teachings of Vajrakila was handed to Padmasambhava. The gold box containing the teachings of Chechok was handed to Vimalamitra. The rhinoceros hide box containing the teachings of Mamo was handed to Dhanasamskrita. The "Chongla Chang" box containing the teachings of praise and offerings was handed to Rombu Guhya Devachandra. The agate box containing the teachings of wrathful mantras was handed to the destroyer Shantigarbha. A box made of five kinds of precious gems, sealed with fine cloth, and containing eighty "Bangwa" was placed in the middle of the teachers. Another account says that the box of Vajrakila teachings was handed to Prabahasti. The box made of five kinds of precious gems, which contained the teachings for accomplishing the mandala of the Eight Herukas as one, was received by Padmasambhava, who received all the transmissions. This is also the history of the transmission of the nine vidyadharas. Then, the teachers each opened their own boxes and took out their respective teachings. The central precious box, none of the teachers could open it, and even breaking the seal could not open it. So, the eight teachers meditated single-pointedly for seven days and to the dakinis.