Tibetan
་བོན་ལ་མི་མོས་ཤིང་༔ ཆོས་ལ་དགའ་བས་ཅི་ཡང་ཞུ་དཀའ་འདུག༔ རྟ་ར་ཀླུ་གོང་ལ་ཡང་ཉེས་ཆུང་ཡང་༔ རྒྱལ་ཁྲིམས་བཅད་ནས་འབངས་ཀྱི་ཐ་མར་བསྐོས༔ ཤིན་ཏུ་མ་བརྟགས་དྲན་ཚད་ཞུ་མི་འཚལ༔ དེ་ལྟའི་གྲོས་བྱས་ཡིད་བདེར་གནས་པར་གྱུར༔ བཻ་རོའི་རྣམ་ཐར་པདྨའི་དགའ་ཚལ་ལས༔ བོན་བློན་རྣམས་ཀྱི་ཕྲ་མ་བྱུང་ཞིང་རྒྱལ་མོ་ཚ་བའི་རོང་དུ་སྤྱུགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ༔ ༔ དེ་ནས་ལོ་ཆེན་བཻ་རོ་ཙ་ན་ཉིད༔ རྐང་མགྱོགས་གྲུབ་པས་རྒྱལ་མོ་ཚ་རོང་ཕྱིན༔ ལྗོན་པའི་ཤིང་ ལྗོངས་མེ་ཏོག་ཚལ་ཞིག་ན༔ སྤྲ་དང་སྤྲེའུ་ཁྱུ་གཅིག་འཚོགས་ནས་རྩེ༔ ཤིན་ཏུ་ཉམས་སྤྲོ་སྐྱིད་པའི་གནས་དེར་བྱོན༔ ཞག་བདུན་བར་དུ་རིག་བྱེད་ལྷ་མོ་བསྒྲུབས༔ བྱ་ཚོགས་སྤེའུ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིང་ཐོག་བསྡུས༔ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བཻ་རོ་ཙ་ན་མཆོད༔ ངན་སོང་རྣམ་སྦྱོང་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་རྒྱུད༔ སྤྲ་སྤྲེའུ་རྣམས་ལ་ཆོས་གསུངས་བཞུགས་པ་ལ༔ ཡུལ་དེར་རྒྱལ་པོས་རི་དྭགས་གསོན་པོར་འཛིན༔ ཤ་བ་བཤོར་དུ་རྔོན་པ་མི་བདུན་བྱུང་༔ སྤྲ་སྤྲེའུ་ཆོས་ཉན་ཤིང་ཐོག་ཕུལ་བ་མཐོང་༔ བཟུང་སྟེ་རྒྱལ་པོར་འབུལ་དགོས་བསམ་པ་དང་༔ བཻ་རོས་རྔོན་པ་མི་བདུན་རེངས་སུ་བཅུག༔ རྒྱུག་ཅིང་འགྲོ་བ་མ་ཤེས་ས་དེར་ལུས༔ ལུང་པའི་མིང་ཡང་རེངས་ཀ་ཞེས་སུ་གྲགས༔ ནམ་ལངས་རྔོན་པ་མི་བདུན་རང་ཡུལ་སོང་༔ རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་དེ་ལྟར་འདུག་གོ་སྨྲས༔ དེ་དེ་མི་ཞིག་ཡིན་པར་མི་འདྲ་བས༔ གཞི་བདག་སྐུ་ལྷ་གཡུ་རྩེ་མ་ཡིན་ནམ༔ ཅི་ཡིན་ལྟར་སོང་ཡོད་ན་ཁྲིད་ཤོག་གསུངས༔ བློན་པོས་དམག་མི་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་བཏང་ནས༔ རྗེ་ཡི་གསུང་བསྒྲགས་དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག་བསྒོས༔ བལྟར་སོང་ཙ་ན་དེ་བཞིན་འདུག་ནས་སུ༔ རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བསྒྲགས་ད་ལྟ་འགྲོ་དགོས་སྨྲས༔ བཻ་རོའི་ཞལ་ནས་ཁྱེད་ རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ༔ གོ་ཁྲབ་ལུས་གྱོན་རྡོ་མཚོན་ལག་ཏུ་ཐོགས༔ དགྲ་རུ་བཟུང་བས་ང་ལ་འཇིགས་སྐྲག་མེད༔ འོན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལས་འཕྲོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར༔ ཁྱེད་རྣམས་དགྲ་མིན་ང་ཡི་བསུ་མ་སྟེ༔ རྒྱལ་པོ་མདོག་ཞེར་ནག་པོའི་དྲུང་དུ་མཆི༔ ཞེས་གསུང་དམག་མི་རྣམས་དང་བསྡོངས་ནས་བྱོན༔ རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གཟི་འགག་འོད་འབར་ཞེས༔ རྒྱ་ཁྱོན་ཆེ་ཞིང་རྒྱུ་ནི་ལེགས་མཛེས་པ༔ དེ་ན་སྲིད་སྐྱོང་མདོག་ཞེར་ནག་པོ་བཞུགས༔ བཙུན་མོ་བདུན་ཡོད་སྲས་ནི་གཅིག་མེད་པས༔ ཕྱི་བློན་བརྒྱ་དང་ནང་བློན་བཅུ་ཡིས་བསྐོར༔ ལོངས་སྤྱོད་མངའ་ཐང་རྒྱས་ཤིང་འཁོར་གཡོག་མང་༔ དེ་ཡི་ཕོ་བྲང་ཕྱི་སྒོའི་ཁྱམས་ཤིག་ན༔ བཻ་རོ་བཞ
Chinese
不信奉苯教，喜好佛法，所以什麼都難以啟齒。塔拉·魯貢也罪責輕微，但還是被判處王法，貶為平民。不要過於輕率，想到什麼就說什麼是不行的。這樣商議之後，心中感到安寧。出自《毗盧遮那傳·蓮花喜園》中，苯教大臣們進讒言，將王妃流放到擦瓦絨的章節，即第十章。此後，大譯師毗盧遮那本人，憑藉步履輕快的成就，前往王妃擦絨。在樹木 繁茂的花園裡，一群猴子聚集嬉戲。他來到那個非常賞心悅目、快樂的地方。在那裡住了七天，修持明妃。鳥群和猴子們採集果實，供養大導師毗盧遮那。罪業清淨寶冠續。他為猴子們說法並安住於此時，那個地方的國王為了活捉野獸，派了七個獵人去獵鹿。他們看到猴子們聽法並供奉果實，心想應該抓住它們獻給國王。毗盧遮那讓七個獵人僵住，他們不知如何奔跑行走，就留在原地。山谷的名字也因此被稱為愣卡。天亮後，七個獵人回到自己的家鄉，告訴國王事情的經過。國王說，那肯定不是普通人，難道是地主神玉策瑪？不管怎樣，去看看，如果在那裡就把他帶回來。大臣派了一百多名士兵，傳達國王的旨意，命令他們務必如此。士兵們前去查看，發現他果然在那裡，於是傳達國王的命令，說現在必須走了。毗盧遮那說：「你們 真是可憐，身穿盔甲，手持刀槍。你們把我當作敵人，但我並不害怕。然而，因為過去的業緣，你們不是我的敵人，而是我的迎接者。去往國王多哲納波的面前吧。」說完，便與士兵們一同前往。國王的王宮名為「光芒四射的頂峰」，面積廣大，材質精美。在那裡，治理國政的多哲納波居住著。他有七個妃子，卻沒有一個兒子，周圍環繞著一百個外臣和十個內臣。他享用豐富的財物，權勢顯赫，僕從眾多。在他的王宮外門的院子裡，毗盧遮那
English
Not believing in Bon and delighting in Dharma, it is difficult to say anything. Tara Lhugong also had a minor offense, but was sentenced by the royal law and demoted to a commoner. Do not be too rash, it is not appropriate to say whatever comes to mind. After such discussions, they felt at ease. From the "Biography of Vairochana, The Joyful Garden of Lotuses," the tenth chapter, which tells of the Bon ministers slandering and the queen being exiled to Tsawa Rong. Then, the great translator Vairochana himself, having attained swiftness of foot, went to Queen Tsarong. In a forest of trees, in a garden of flowers, a troop of monkeys gathered and played. He went to that very delightful and joyful place. There he practiced the Vidya Goddess for seven days. The flocks of birds and monkeys collected fruits and offered them to the great master Vairochana. The Precious Crown Tantra, Purifier of the Lower Realms. He taught the Dharma to the monkeys and stayed there, while the king of that land was capturing wild animals alive. Seven hunters came to hunt deer. They saw the monkeys listening to the Dharma and offering fruits, and thought they should capture them and offer them to the king. Vairochana made the seven hunters stiff, and they could not run or walk, and remained there. The valley's name became known as Rengka. At dawn, the seven hunters returned to their homeland and told the king what had happened. The king said, "That must not be an ordinary person, could it be the local deity Yutsema?" Whatever it is, go and see, and if he is there, bring him back. The minister sent over a hundred soldiers and conveyed the king's command, ordering them to do so. The soldiers went to check and found him there, so they conveyed the king's command, saying, "You must leave now." Vairochana said, "You are so pitiful, wearing armor and holding stones and weapons in your hands. You consider me an enemy, but I am not afraid. However, because of past karmic connections, you are not my enemies, but my welcomers. Go to the presence of King Dokzher Nagpo." Having said this, he went with the soldiers. The king's palace was called "Gleaming Peak," vast in size and made of fine materials. There, Dokzher Nagpo, who ruled the kingdom, resided. He had seven queens but no sons, and was surrounded by a hundred outer ministers and ten inner ministers. He enjoyed abundant wealth and power, and had many servants. In a courtyard outside the gate of his palace, Vairochana
Tibetan
ག་ནས་ལོ་རྒྱུས་རྒྱལ་པོར་ཞུས༔ རྗེ་བློན་གྲོས་བྱས་འདི་དེ་གང་ཡིན་ཀྱང་༔ གཞན་དང་མི་འདྲ་བཟང་ངན་རྟོགས་དཀའ་བས༔ དང་པོ་ཅི་ཡིན་ཉམས་སད་བྱེད་དགོས་གྲོས༔ ཚ་བ་རོང་གི་ཤིག་དོང་ནང་དུ་བསྐྱུར༔ བདུན་གསུམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བར་དུ་བཞག༔ དེ་ནས་བལྟས་པས་ཅི་ཡང་མ་གནོད་ཅིང་༔ སྐུ་མདངས་གཟི་བྱིན་འོད་ཟེར་འབར་ནས་བཞུགས༔ རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་དེ་ལྟར་འདུག་གོ་ཞུས༔ འདི་དེ་གཞན་ལས་ཁྱད་འཕགས་ངོ་མཚར་ཅན༔ ང་ལ་རྒྱུད་མེད་བུ་སྐལ་ཡིན་སྲིད་པས༔ ལོ་ རྒྱུས་གཏམ་དྲིས་ཇི་ཡིན་ལྟོས་དང་གསུང་༔ བློན་པོ་ངག་དབང་དཔལ་ལྡན་དྲུང་དུ་ཕྱིན༔ མི་ཁྱོད་ཅི་མིང་རིགས་རྒྱུད་ཅི་ལྟར་ཡིན༔ ག་ནས་འོང་ཡིན་གང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན༔ ཞབས་བདོན་ཅི་འདོག་ཞུས་པས་བཀའ་བསྩལ་པ༔ ང་ཡི་མིང་ནི་བཻ་རོ་ཙ་ན་ཡིན༔ རིགས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྐུ་ཡི་རིགས༔ རུས་ནི་ཨ་ཕོ་གདོང་ཡིན་བོད་ནས་འོང་༔ འགྲོ་བའི་ཡུལ་དང་གཞན་གྱི་དོན་ནི་མེད༔ སྔོན་གྱི་ལས་འཕྲོས་འདུལ་ཞིང་འདི་ཡིན་པས༔ ཡང་དག་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་སྟོན་དུ་འོང་༔ དེ་སྐད་གསུངས་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པས༔ མི་དེ་ཀུན་དང་མི་མཉམ་ཆེར་ལྷག་པ༔ ལྷ་ཡི་བུ་འམ་ཆོ་འཕྲུལ་ཅན་ཞིག་འདུག༔ གདུག་རྩུབ་སྦལ་པའི་དོང་དུ་ཞག་བདུན་ཚུད༔ མ་ཤི་འདུག་ན་ང་ཡི་བུ་སྐལ་ཡིན༔ ཅི་གསུང་བཀའ་སྒྲུབ་སྤྱི་བོར་ཁུར་དགོས་གསུང་༔ སྦལ་དོང་ནང་བསྐྱུར་ཞག་བདུན་ལོན་པ་དང་༔ རྒྱལ་བློན་བཙུན་མོ་འཁོར་བཅས་བལྟ་རུ་ཕྱིན༔ རྒྱལ་བའི་སྐུ་དེ་ཇི་ཡང་མ་ཉེས་ཤིང་༔ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དབུ་ཡི་རྒྱན་དུ་བཞུགས༔ རུས་སྦལ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་ལ་ཁ་ཕྱོགས་འདུག༔ ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་དོང་གི་ནང་ནས་བཏོན༔ རྒྱལ་པོ་འགྱོད་ནས་འཇིགས་སྐྲག་མང་དུ་བཤུམ༔ རྣམ་སྣང་སྤྲུལ་པ་སངས་རྒྱས་སྐུ་དངོས་ལ༔ མི་ འཚམས་ལས་བྱས་ང་འདྲ་ལས་ངན་ཟེར༔ ཞབས་པད་སྤྱི་བོས་མཆོད་ཅིང་བླ་མར་བཀུར༔ རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཞྭ་གོས་ལྷམ་བཅས་ཕུལ༔ ཕོ་བྲང་དབུ་རྩེར་སྤྱན་དྲངས་བཟའ་བརྒྱ་དྲངས༔ ས་ག་ཟླ་བའི་ཡར་ངོའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ༔ རྒྱལ་བློན་བཙུན་མོ་འབངས་བཅས་འདུས་ནས་སུ༔ གསེར་དངུལ་རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་མཎྜལ་ཕུལ༔ ཆོས་གསུང་ཞུ་བ་ཕུལ་བ་འདི་སྐད་དོ༔ ཀྱེ་མ་རིག་འཛིན་མཆོག་ཆེན་བཻ་རོ་ལགས༔ བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་པ༔ ལས་འཕྲོའི་དབང་གིས་མི་མཆོག་ཁྱེད་དང་མཇལ༔ ཡང་དག་ཟབ་མོའི་དམ་ཆོས་གསུང་བ་དང་༔ ངེད་ཅག་རྒྱལ་བློན་བཙུན་མོ་འབངས་འཁོར་བཅས༔ སྨིན་ཅིང་གྲོལ་ནས་ཚེ་དུས་མ་བྱས་བར༔ གར་ཡང་མི་བཞུད་གནས
Chinese
從何處向國王稟報歷史？國王大臣商議，無論這是什麼，因為與眾不同，善惡難以分辨，所以最初是什麼，需要嘗試探究。丟進察瓦絨的虱子洞裡，放置七個三天，共二十一天。之後觀看，什麼也沒有損害，身色光彩，光芒四射地安住。稟報說：就這樣在國王面前安住。這與其他不同，是殊勝稀有者，可能是我沒有後代的兒子，請詢問歷史，看是怎麼回事。大臣昂旺貝丹前往，詢問：你叫什麼名字？種族血統如何？從哪裡來？要去哪裡？有什麼願望？回答說：我的名字是毗盧遮那（藏文：བཻ་རོ་ཙ་ན་，梵文天城體：वैरोचन，梵文羅馬擬音：Vairocana，意為：光明遍照）。種族是遍照如來身之種族，姓氏是阿婆東，從西藏來。沒有要去的地方和其他的目的，因為是過去業力的延續，要調伏此地，所以來宣講真實神聖的佛法。將此話稟報國王，那人與眾不同，非常超勝，是天神之子或是具有神通者。在惡毒的蛤蟆洞裡住了七天，如果沒死，就是我的兒子。說：無論說什麼，都要頂戴奉行。丟進蛤蟆洞裡，過了七天之後，國王大臣妃嬪眷屬一同前去觀看，國王的身軀沒有任何損傷，安住在遍照如來的頭頂裝飾上，所有的烏龜都面向外面。感到驚奇，從洞裡取出，國王後悔，恐懼害怕，嚎啕大哭，說：對遍照如來的化身，真正的佛陀，做了不合適的事情，像我這樣罪孽深重。以頭頂禮拜蓮足，尊為上師，國王親自獻上帽子衣服鞋子，迎請到王宮頂端，準備百味飲食。薩嘎月（藏曆四月）的上弦初八，國王大臣妃嬪百姓等聚集，獻上金銀珠寶等各種曼扎，祈請說法，說了這些話：唉呀！偉大的持明者毗盧遮那（藏文：བཻ་རོ་，梵文天城體：वैरो，梵文羅馬擬音：Vairo，意為：光明）啊！修也修不成，找也找不到的，因業緣的關係，與您這位偉人相遇，請宣講真實甚深的妙法，我們國王大臣妃嬪眷屬等，成熟解脫，在壽命未盡之前，無論何處都不會離去。
English
From where was the history reported to the king? The king and ministers deliberated, whatever this may be, because it is different from others, it is difficult to distinguish good from bad, so what it is initially needs to be tried and explored. It was thrown into the louse hole of Tsawa Rong, and left for seven three-day periods, a total of twenty-one days. After that, when they looked, nothing had harmed him, and his body was radiant, blazing with light, and he remained. It was reported: He is staying like this in front of the king. This is different from others, it is a special and wonderful one, it may be my son without descendants, please inquire about the history and see what it is. The minister Ngawang Pelden went forth and asked: What is your name? What is your lineage? Where do you come from? Where are you going? What is your wish? He replied: My name is Vairochana (Tibetan: བཻ་རོ་ཙ་ན་, Sanskrit Devanagari: वैरोचन, Sanskrit Romanization: Vairocana, meaning: Illuminating Everywhere). My lineage is the lineage of the body of Vairochana Buddha, my clan is Apo Dong, and I come from Tibet. There is no place to go and no other purpose, because it is a continuation of past karma, I am here to subdue this place, so I come to teach the true and sacred Dharma. When this was reported to the king, he said: That person is not the same as everyone else, he is far superior, he is a son of the gods or someone with magical powers. He stayed in the cruel toad hole for seven days, if he has not died, he is my son. He said: Whatever he says, I must carry it on my head and follow it. He was thrown into the toad hole, and after seven days had passed, the king, ministers, queen, and retinue went to see him. The king's body was not harmed in any way, and he was residing as an ornament on the head of Vairochana Buddha. All the turtles were facing outwards. Feeling amazed, they took him out of the hole. The king regretted, was terrified, and wept bitterly, saying: To the emanation of Vairochana, the true Buddha, I have done inappropriate things, I am so wicked. He bowed at his lotus feet with his head and honored him as his lama. The king himself offered his hat, clothes, and shoes, and invited him to the top of the palace, preparing a hundred kinds of food. On the eighth day of the waxing moon of Saga Dawa (Tibetan fourth month), the king, ministers, queen, subjects, etc. gathered and offered a mandala of gold, silver, jewels, and various other things, and requested him to teach the Dharma, saying these words: Alas! Great Vidyadhara Vairo (Tibetan: བཻ་རོ་, Sanskrit Devanagari: वैरो, Sanskrit Romanization: Vairo, meaning: Light)! Though we practice, we cannot achieve it, though we search, we cannot find it, due to the power of karma, we have met you, a great person. Please teach the true and profound Dharma, and we, the king, ministers, queen, subjects, and retinue, will ripen and be liberated, and will not leave anywhere before our lifespan is exhausted.