Tibetan
༔ དེ་ནས་བཻ་རོ་ཙ་ནའི་ཐུགས་དགོངས་ལ༔ བོད་འདིར་བསྡད་པས་འགྲོ་དོན་མི་འདུག་པས༔ རྒྱ་གར་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང་༔ མན་ངག་ཡོད་ན་གར་སོང་འདུལ་ཞིང་ཡིན༔ ཟབ་ཆོས་མ་སྤེལ་འགྲོ་ཆས་གྱིས་གསུང་འདུག༔ དེ་ཡི་དུས་ལ་བབ་པ་ཡིན་འདུག་པས༔ རྗེ་ལ་ཞུས་ནས་མི་འདུག་འགྲོ་དགོངས་ཏེ༔ བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་མདོ་ངན་སོང་སྤྱོད་པའི་མདོ༔ མདོ་སྡེ་ལྟ་བ་སྤྱི་འབྱམས་སྒྲོམ་དུ་བཙུད༔ ཆོས་རྒྱལ་ཆེན་པོ་བཻ་རོ་བདག་ལ་གསོན༔ ཆུང་ནས་དྲིན་གྱིས་བསྐྱངས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད༔ དམ་ཆོས་འདི་ལ་དད་མོས་གུས་པར་གྱིས༔ བདུད་ཀྱིས་ བརླམས་པའི་བཙུན་མོ་བློན་འབངས་ཀྱིས༔ ཡང་དག་ཆོས་ལ་མི་དགའ་ཕྲག་དོག་བྱེད༔ ང་ཡིས་བསྒྱུར་པའི་ཟབ་ཆོས་རིན་ཆེན་འདི༔ ནུབ་པར་མི་འགྱུར་བླ་མས་ལུང་བསྟན་ཡོད༔ སྐབས་ཤིག་དུས་ལ་བབ་མིན་ང་གཞན་འགྲོ༔ རྗེ་ཉིད་སྐུ་ཁམས་བདེར་བཞུགས་ཉིན་གཅིག་མཇལ༔ དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཆད་ཉན་སྤེལ་ཆོག་གསུང་༔ རྒྱལ་པོ་མ་དགྱེས་དེ་སྐད་མ་གསུང་བར༔ སྣོད་མེད་རྣམས་ལ་ཆོས་བཤད་མི་དགོས་ཀྱི༔ ང་ཡིས་དད་འདུན་ཆོས་ཟབ་བཤད་པར་ཞུ༔ བཻ་རོས་ཤ་ཚ་རྗེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞུས༔ དེ་ནས་གཞན་གྱིས་མཐོང་བར་དོགས་ནས་སུ༔ ཀ་བའི་ལོགས་ལ་བོལ་བྲུས་ནང་དུ་བཞུགས༔ ཉིན་མོ་ཆོས་ཀྱང་མ་གསུང་བཅུད་ལེན་མཛད༔ དགོང་མོ་རྒྱལ་པོས་ཆོས་ཞུས་ཚ་བྲོ་དྲང་༔ རེ་ཞིག་དུས་ན་བཙུན་མོའི་བསམ་པ་ལ༔ ནུབ་ཀྱི་རེས་བཞིན་རྗེ་ཉིད་མི་བཞུགས་པས༔ ང་ལས་གཞན་ཞིག་བུད་མེད་བཙལ་འདུག་བསམ༔ དོགས་པ་ཟོས་ནས་རྒྱལ་པོ་གར་འགྲོ་བལྟས༔ བཻ་རོས་ཆོས་གསུང་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་མཐོང་༔ དམར་རྒྱན་མ་ཡིས་རྔ་བོ་ཆེ་ལ་བརྡུང་༔ བློན་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་འདུས་པར་གྱུར༔ བཙུན་མོ་ན་རེ་འདུས་པ་ཀུན་ཉོན་དང་༔ ཆུ་ལ་བསྐུར་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་པར་འདུག༔ ངན་སྔགས་མཁན་ པོ་ཕུགས་སུ་སྦས་ནས་སྣང་༔ རྗེ་ཡིས་ཕུང་བྱེད་སྣ་ཚོགས་བསླབས་ནས་འདུག༔ ད་ལྟ་ཟུངས་ལ་དངོས་ཀྱིས་མཐོང་ས་རུ༔ སྤུ་གྲི་རྣོན་པོས་རྐེ་བཅད་གསོད་དགོས་ཟེར༔ ཐམས་ཅད་གྲོས་འཆམས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན༔ རྟ་ར་ཀླུ་གོང་ཁྲོས་ཏེ་འདི་སྐད་ཟེར༔ རང་མགོ་རང་བསྐོར་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད༔ ཆོས་བསྒྱུར་ཟེར་ནས་ངན་སྔགས་སྣ་ཚོགས་བསླབ༔ མནའ་ཟོས་དོན་མེད་སྤྲང་པོ་ཆུ་ལ་བསྐུར༔ ཡུལ་ཁམས་ཕུང་སྲི་བནྡེ་ཕུགས་སུ་སྦས༔ ཕ་མྱེས་བསྟེན་པའི་བོན་སྐྱོང་ཐམས་ཅད་བསྣུབས༔ ཆོས་དང་ཅི་ཆོས་འདི་འདྲའི་ལས་བྱེད་པ༔ ངན་སྔགས་མཁན་པོ་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་གསོད༔ མགོ་དང་ཡན་ལག་ཕོ་བྲང་རྒྱན་དུ་འདོགས༔ རྒྱལ་པོས་མ་བཟོད་ཞེ་སྡང་སྤར་གྱིས་འཕར༔ ཀུན་གྱི་བརྩི་བར་འོས་པ་རྒྱལ་པོའི་ཁྲིམས༔ དེ་ཡིས་ཅི་གསུངས་སྒྲུབ་ལ་བློན་པོ་ཟེར༔ མགོ་ལས་མཇུག་ཆེ་འབུ་སྲིན་གྲོག་མ་འདྲ༔ བཻ་རོ་ཡང་དག་ཆོས་སྟོན་བླ་མ་ཡིན༔ གསོད་ལ་དགའ་ན་ཁྱོད་རང་བསད་ཆོག་གསུང་༔ རལ་གྲི་མི་རྒོད་དཔུང་ཆོད་ཕྱག་ཏུ་བླང་༔ སྐུ་མདོག་གློ་བ་ཁྲག་གིས་སྦྲུས་ལྟར་དམར༔ བཙུན་མོ་བློན་འབངས་བཅས་པ་ཟིལ་གྱིས་མནན༔ ཅི་ཡང་ཞུ་མ་ཕོད་པར་ལྷན་ནེར་བསྡད༔ རྟ་ར་ཀླུ་གོང་སྐྲག་ནས་ལྷ་ ཕྱག་འཚལ༔ ཆོས་རྒྱལ་སྐུ་བཞེངས་ས་བཤིགས་རྡོ་བླངས་པས༔ དམར་རྒྱན་བློན་འབངས་དང་བཅས་སྐྲག་ཅིང་བྲོས༔ མངའ་བདག་ཁྲི་སྲོང་བཻ་རོའི་མདུན་དུ་ཕྱིན༔ མང་དུ་བཤུམ་ཞིང་སྙིང་བརྩེའི་བུ་གཅིག་ལགས༔ མ་དག་བཙུན་མོ་བློན་འབངས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས༔ འདི་རུ་བཞུགས་པ་གོ་འདུག་ཅི་བྱ་གསུངས༔ བཻ་རོའི་ཞལ་ནས་ཡབ་གཅིག་དམ་པ་ལགས༔ ད་ནི་ཁོང་རྣམས་འདོད་པ་བསྐང་བའི་ཕྱིར༔ ཅི་དགོས་ཟེར་བ་རྗེ་ཡིས་གནང་བར་ཞུ༔ ལས་འཕྲོ་མེད་ན་འདོད་ཚད་འོང་རྒྱུ་མེད༔ ལས་དབང་བཙན་པོའི་བག་ཆགས་འཕྲོ་ཡོད་ན༔ བསད་ཀྱང་མི་འཇིགས་ཤི་ཡང་འགྱོད་པ་མེད༔ སྦྱངས་པའི་ཆོས་འདིས་ད་ལྟ་མ་ཕན་ཀྱང་༔ སྐྱེ་བ་ཕྱི་ནས་འགྲོ་དོན་འོང་སྨོན་འདེབས༔ དེ་སྐད་སྨྲས་པས་རྗེ་ཡིས་མ་གནང་ནས༔ ལས་ཀྱི་བུ་གཅིག་བཻ་རོ་ཙ་ན་ཁྱོད༔ སྲོག་གི་གཤེད་མའི་ལག་ཏུ་ག་ལ་བཞག༔ འོན་ཀྱང་ཆོས་ལ་བར་ཆད་ཆེ་འདུག་པས༔ ཧ་ཅང་ཐག་མི་རིང་བའི་ས་ལ་སོང་༔ ཕྱིས་ནས་ཞལ་མཇལ་ཐབས་ཤིག་ཡོད་ཀྱིས་གསུངས༔ བཀའ་གྲོས་མང་བྱས་དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཡིས༔ ཁྲིམས་རྔ་བརྡུངསནས་བཙུན་མོ་བློན་འབངས་བསྡུས༔ ཡང་དག་བླ་མ་བཻ་རོ་ཙ་ན་འདི༔ ཕུང་བྱེད་ཁྱེད་རྣམས་མི་དགའ་སྙིང་ན་ན༔ མི་བཞག་མཐའ་མེད་ཡུལ་དུ་སྤྱུག་གི་གསུང་༔ ཁྱད་ པར་རྟ་ར་ཀླུ་གོང་ཁྱོད་རང་གིས༔ ང་ལ་ཕོད་བཙུག་ཡ་བཟུང་བྱས་པ་ཡིས༔ བློན་བྱས་མི་ཆོག་རྟ་རྫི་འབངས་གྱིས་གསུང་༔ དེ་ནས་རྗེ་ཡིས་བཻ་རོ་ཙ་ན་ལ༔ གསེར་ཕྱེ་བྲེ་ཁ་བཅུ་དང་པ་ཏྲ་གཅིག༔ སུས་མི་མཐོང་བར་ཕུལ་ནས་འདི་སྐད་ཞུས༔ བུ་གཅིག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ཕྱོགས་གང་ན་དགའ༔ དེ་རུ་སྤྱུག་གི་ང་ལ་ཤོད་དང་གསུང་༔ བཻ་རོས་ཤར་ཕྱོགས་རྒྱལ་མོ་ཚ་བའི་རོང་༔ ལས་འཕྲོ་ཞིག་ཡོད་དེ་རུ་འགྲོ་བར་ཞུས༔ ཆོས་དཔེ་ཁུར་ནས་བཤུལ་ལམ་ཞུགས་པར་གྱུར༔ རྒྱལ་པོས་རྟ་ར་ཀླུ་གོང་ཁྲིད་ཤོག་གསུང་༔ ཁྲིམས་སྣ་བདུན་བཏང་རྟ་རྫི་བ་ལ་བརྐོས༔ བོན་བློན་རྣམས་ཀྱིས་ལྐོག་ཏུ་གླེང་བ་ལ༔ བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ
Chinese
此后，毗卢遮那心中想：住在这藏地没有利益众生的效果，而且印度学者的口中也说：有诀窍的话，无论去哪里都是调伏的田地，不要弘扬深奥的佛法，赶快离开这里。现在时机已到，没有禀告君王就想离开。将《菩萨行经》、《恶趣行经》、《经部总集见》装入箱中。毗卢遮那向大法王禀告：从小恩情养育我的君王啊，请您对这神圣的佛法生起信仰和恭敬。被魔所迷的妃子和大臣们，不喜欢真正的佛法，心生嫉妒。我所翻译的这些珍贵深奥的佛法，不会衰败，上师已经授记。某个时候，时机成熟与否，我将前往他方。祈愿君王您身体安康，有一天能够相见，请允许我弘扬神圣的佛法。国王不悦，没有那样说，而是说：不需要为没有根器的人讲法，我请求您为我讲解深奥的佛法。毗卢遮那怜悯地对君王说了“好的”。之后，为了避免被他人看见，在柱子的侧面挖了个洞，藏在里面。白天不讲法，只是修持精华提取，晚上国王来请法，讲述真实的故事。一段时间后，妃子心中想：每天晚上君王都不在，是不是找了别的女人？心生疑虑，便偷偷观察国王的去向。看见毗卢遮那在讲法，受到尊敬。红衣妃子敲响了大鼓，所有大臣立刻聚集在一起。妃子说：聚集起来的人都听着，那个被流放的人肯定是另有其人，恶咒师隐藏得很深，君王正在学习各种毁灭的方法。现在抓住他，在亲眼看到的地方，用锋利的刀割断他的脖子，必须杀死他。所有人都达成一致，前往国王的住所。塔拉·鲁贡愤怒地说：自欺欺人的藏王啊，你说是翻译佛法，实际上却在学习各种恶咒，违背誓言，毫无意义地流放了乞丐，将毁灭国家的邪魔隐藏起来，摧毁了所有侍奉祖先的苯教护法，做着这种不像佛法的事情，现在立刻杀死那个恶咒师，将他的头和四肢
English
Then, Vairotsana thought: Staying in this Tibetan land is not beneficial for sentient beings. Moreover, the Indian scholars also said: If you have the essence of the teachings, wherever you go is a field for taming. Do not propagate the profound Dharma, leave here quickly. Now the time has come, I intend to leave without informing the king. He packed the 'Bodhisattva Conduct Sutra,' 'Sutra of the Conduct of the Lower Realms,' and 'General Collection of Sutra Views' into a box. Vairotsana reported to the Great Dharma King: O King, who has raised me with kindness since childhood, please generate faith and respect for this sacred Dharma. The queen and ministers, deluded by demons, do not like the true Dharma and are jealous. These precious and profound Dharmas that I have translated will not decline, the Guru has prophesied. At some point, whether the time is ripe or not, I will go elsewhere. May Your Majesty be healthy, and may we meet one day. Please allow me to propagate the sacred Dharma. The king was displeased and did not say that, but said: There is no need to teach the Dharma to those without capacity. I request you to explain the profound Dharma to me. Vairotsana compassionately said 'Okay' to the king. After that, to avoid being seen by others, he dug a hole in the side of the pillar and hid inside. During the day, he did not teach the Dharma, but only practiced essence extraction. In the evening, the king came to request the Dharma, telling true stories. After some time, the queen thought: The king is not here every night, is he looking for another woman? Suspicious, she secretly observed where the king was going. She saw Vairotsana teaching the Dharma and being respected. The red-clad queen beat the big drum, and all the ministers gathered together immediately. The queen said: Everyone gathered here, listen, that exiled person must be someone else. The evil sorcerer is hidden very deeply, and the king is learning various methods of destruction. Now catch him, and in a place where you can see with your own eyes, cut off his neck with a sharp knife, you must kill him. Everyone agreed and went to the king's residence. Tara Lhugong said angrily: Deceiving yourself, King of Tibet, you say you are translating the Dharma, but in reality you are learning various evil spells, breaking vows, and pointlessly exiling beggars, hiding the evil spirits that destroy the country, destroying all the Bon protectors who serve the ancestors, doing things that are not like the Dharma. Kill that evil sorcerer right now, cut off his head and limbs.
Chinese
扬声呼喊。 国王无法忍受，怒火中烧。 一切都应尊敬的，是国王的法律。 听从他的吩咐，就叫做大臣。 头小尾巴大，如同虫蚁蚂蚁一般。 毗卢遮那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是真正的说法上师。 如果喜欢杀戮，（国王说）可以杀了你。 手持锋利无比的宝剑。 脸色像肺部被血染红一样。 王妃和大臣们都被震慑住了。 什么也不敢说，只是默默地坐着。 马场主和龙供吓得向神灵 顶礼膜拜。 国王拆毁了竖立佛像的地方，取走了石头。 红衣大臣们吓得四处逃窜。 君主赤松德赞（742-797）来到毗卢遮那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）面前。 哭诉着说：‘您是我最疼爱的独子啊！’ 不贞的王妃和所有的大臣们 都说：‘听说他住在这里，该怎么办啊？’ 毗卢遮那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）说：‘父王您是圣人。 现在为了满足他们的愿望， 请您答应他们的要求吧！’ 如果没有业缘，愿望是不会实现的。 如果强大的业力习气还有残留， 即使被杀也不害怕，即使死去也没有后悔。 即使所学的佛法现在没有利益， 也发愿来世能够利益众生。 ’ 听了这话，国王没有答应， 说：‘你是我唯一的业子，毗卢遮那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）啊！ 我怎么能把你交给夺命的刽子手呢？’ ‘但是，佛法受到了很大的阻碍， 所以你到离这里不太远的地方去吧！ 以后总会有机会见面的。’ 经过多次商议，国王 敲响了法律之鼓，召集了王妃和大臣们， 说道：‘这位真正的上师毗卢遮那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）， 是你们这些破坏者不喜欢、心里难受的。 我不会留他在这里，要把他流放到遥远的地方去。’ 特别是 马场主龙供你们， 因为你们敢于冒犯我，与我作对， 所以不能再做大臣，去做马夫奴隶吧！’ 然后，国王赐予毗卢遮那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） 十斗金粉和一件法衣， 在无人看见的地方献上，并这样说道： ‘我唯一的儿子，你喜欢去哪个地方？ 我就把你流放到那里，告诉我吧！’ 毗卢遮那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）说：‘东方嘉莫查瓦绒（今四川甘孜一带） 还有一些业缘，请允许我去那里。’ 他带着经书，踏上了流放之路。 国王说：‘把马场主龙供带过来！’ 判处了七种刑罚，在马夫的脸上刺字。 苯教大臣们私下议论说： ‘吐蕃国王
English
He shouts loudly. The king couldn't bear it, and his anger flared up. What everyone should respect is the king's law. Listening to his orders is called a minister. With a small head and a large tail, like worms and ants. Vairochana is the true teaching lama. If you like killing, (the king said) you can kill yourself. He took a sharp sword in his hand. His face was as red as lungs stained with blood. The queen and ministers were all intimidated. Daring not to say anything, they just sat in silence. The horse rancher and Longong were so frightened that they bowed to the gods. The king demolished the place where the Buddha statue was erected and took the stones. The red-clad ministers fled in fear. Lord Trisong Detsen went to Vairochana. Crying, he said, 'You are my most beloved only son!' The unchaste queen and all the ministers said, 'We heard he is staying here, what should we do?' Vairochana said, 'Father, you are a saint. Now, in order to fulfill their wishes, please grant them what they ask for!' If there is no karmic connection, wishes will not be fulfilled. If the powerful karmic imprints still remain, I am not afraid of being killed, and I have no regrets even if I die. Even if the Dharma I have learned does not benefit now, I pray that it will benefit sentient beings in future lives.' After hearing these words, the king did not agree, saying, 'You are my only karmic son, Vairochana! How can I hand you over to the executioner who takes lives?' 'However, the Dharma is facing great obstacles, so go to a place not too far from here! There will always be a chance to meet again later.' After much discussion, the king banged the drum of law, summoned the queen and ministers, saying, 'This true master Vairochana, is someone you destroyers dislike and feel uncomfortable with. I will not keep him here, I will exile him to a distant place.' Especially you, the horse rancher Longong, because you dared to offend me and oppose me, you cannot be ministers anymore, go and be horseman slaves!' Then, the king gave Vairochana ten bushels of gold powder and a Dharma robe, offering them in a place where no one could see, and said: 'My only son, which place do you like to go to? I will exile you there, tell me!' Vairochana said, 'In the east, Gyalmo Tsawa Rong (present-day Garze area of Sichuan) still has some karmic connections, please allow me to go there.' He carried the scriptures and embarked on the path of exile. The king said, 'Bring the horse rancher Longong here!' He imposed seven kinds of punishments and tattooed the horseman's face. The Bon ministers discussed in private: 'The Tibetan king