Tibetan
ར་ལྷན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཆོད་པ་ཞིག་འབྱུང་བ་དེ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དགེ་སྦྱོར་ཡིན། འདི་ལ་རྟོགས་པར་མཛད་དེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཡིན་གསུངས། ངོ་བོ་དེ་ཡང་སྐྱེ་འགག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན། རྟོགས་པ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་སྤངས་པས་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པར་འོང་ལ། སེམས་སྐྱེ་འཆི་མེད་པའི་ངང་དུ་གནས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་ངོས་ནས། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པར་འོང་བ་ཡིན། སེམས་སྐྱེ་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་ངང་ནས་ཆོས་སྤྱི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ཤ་མོའི་སུལ་ཆེ་བའམ། རྒྱུ་འབྲས་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་པ་ནི་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པར་འོང་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་སེམས་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་དགེ་སྦྱོར་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འཆར་ཞིང༌། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུར་འཆར་བ་ཡིན། ནང་རྟེན་འབྲེལ་བསམ་པས་གསང་བ་རྟེན་འབྲེལ་ལུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དུས་སུ། རང་གི་ལུས་འོད་དམ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། རང་གི་ལུས་གཞན་གྱིས་མཐོང་བའམ་མཚན་ཐོས་པའམ་གསུང་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས། ཡིད་ཆགས་པ་དང་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་མདུད་པ་གྲོལ་བར་ནུས་ཤིང་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བར་ནུས་པ་དང༌། དགེ་སྦྱོར་སྐྱེ་བར་ནུས་པ་འབྱུང༌། ཚིག་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་དང༌། རབ་གནས་བྱས་པའི་དུས་སུ་མེ་ཏོག་འཆགས་པ་དང༌། ཆོས་མང་པོ་འབུལ་བ་འབྱུང་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་རཏྣི་གླེགས་བམ་མང་པོ་འབུལ་བ་ཡོང་བ་ཡིན་གསུངས། ཡང་གསང་བ་རྟེན་འབྲེལ་ལུས་དེས་ཕྱི་རྟེན་འབྲེལ་སྣང་བ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དུས་སུ་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངའ་བ་ཡིན་ཞེས་པའི་སྒོ་ནས་བསྙེན་བཀུར་དང་ཞབས་ཏོག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱེད་པ་འོང༌། སྙིང་པོའི་དོན་གཙིགས་སུ་བྱེད་པའི་འཁོར་འདུས་ནས་རང་གི་དོན་སྒྲུབ་པ་འབྱུང་བ་དང༌། གང་དུ་བྱོན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་མེད་པའི་སེང་གེའི་སྒྲས་སེམས་ཅན་སྨིན་གྲོལ་བྱེད་པ་འབྱུང་གསུངས། འཇམ་དཔལ་ནས། དོན་ཟབ་དོན་ནི་རྒྱ་ཆེ་ཞིང༌། །དོན་ཆེན་མཚུངས་མེད་རབ་ཞི་བ། །ཞེས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་གསུངས། ཞིང་དངོས་པོ་བསམ་པ་གསུམ་ལས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དུས་སུ། བསམ་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཞིང་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་པར་གོ་བས་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་སྙམ་ན
Chinese
拉伦（Ra lhan）领悟到，生起断除心之根本的觉受，这是离戏的修行。他说，对此加以领悟，就能见到心的自性。而那个自性，也远离一切生灭之法。由于那个领悟舍弃了烦恼现行的因，所以会成为增上戒学。安住于心无生灭的境界中，以及从对没有如此领悟的众生生起慈悲的角度来说，会成为增上定学。从领悟到心无生无根的境界中，通晓一切法总相和别相如蘑菇上的纹路般清晰，或者说因果不混淆，会成为增上慧学。如此，在领悟到自己的心是法身的时候，所做的一切修行都会显现大手印无生，一切显现都会显现为法身。以内在缘起思维，加持秘密缘起之身的时候，自己的身体会变成光或者彩虹一般，仅仅是他人见到自己的身体，或者听到自己的名字，或者听到自己的声音，就能使他人产生信心，并且能够解开他人心中的结，能够生起觉受，能够生起修行。用语言祈愿和一切谛实语都会成就，在开光的时候会降下鲜花，会出现供养很多供品，特别是会出现供养很多《宝积经》。又，那个秘密缘起之身加持外在缘起显现的时候，会以具有圆满觉受之门，进行无量的承侍和服侍。以核心意义为重心的眷属聚集在一起，会成就自己的利益，无论去到哪里，都会以无我的狮吼声使众生成熟解脱。文殊菩萨说：意义深奥，意义广大，意义重大，无与伦比，极其寂静。说的也是像这样的一种情况。田、事物、意念这三者中，在离戏的时候，意念最重要，因为田被理解为由自己的心来做。那么，如果离戏是觉受，体验和觉受的差别是什么呢？
English
Ra lhan realized that the arising of a realization that cuts off the root of the mind is the practice of non-elaboration. He said that by realizing this, one can see the nature of the mind. And that nature is also separate from all phenomena of arising and ceasing. Because that realization abandons the cause of the manifestation of afflictions, it will become the training of higher morality. Abiding in the state of mind without birth and death, and from the perspective of generating compassion for sentient beings who have not realized this, it will become the training of higher concentration. From the state of realizing that the mind is unborn and rootless, knowing all general and specific aspects of phenomena as clearly as the lines on a mushroom, or that cause and effect are not confused, will become the training of higher wisdom. Thus, when one realizes one's own mind as the Dharmakaya, all the practices one has done will manifest the unborn Mahamudra, and all appearances will manifest as the Dharmakaya. When the secret dependent arising body is blessed by thinking about the inner dependent arising, one's own body will become like light or a rainbow, and merely by others seeing one's own body, or hearing one's name, or hearing one's voice, others will be able to generate faith, and be able to untie the knots in others' minds, be able to generate realization, and be able to generate practice. Making aspirations with words and all truthful words will be accomplished, and at the time of consecration, flowers will fall, and many offerings will appear, especially many Ratnakuta Sutras will be offered. Again, when that secret dependent arising body blesses the outer dependent arising appearance, it will perform immeasurable service and attendance through the door of having perfect realization. The retinue that focuses on the essential meaning gathers together, and one's own benefit will be accomplished, and wherever one goes, one will ripen and liberate beings with the roar of the lion of selflessness. Manjushri said: The meaning is profound, the meaning is vast, the meaning is great, incomparable, and extremely peaceful. It is also said to refer to such a situation. Among the three: field, object, and thought, thought is the most important at the time of non-elaboration, because the field is understood to be done by one's own mind. So, if non-elaboration is realization, what is the difference between experience and realization?
Tibetan
། རྩེ་གཅིག་གི་དུས་ན་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་མ་ཆོད་པས། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་ལ་རློམས་སེམས་ཞེན་པ་ཡོད་ལ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དུས་ན་རང་གི་སེམས་སྐྱེ་འཆི་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པས་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཆོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉམས་ལ་སོགས་པ་ལ་རློམས་པའམ། ཞེན་པའི་མཁན་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པས་རྟོགས་པར་འོང་བ་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་ལྟ་བ་དང་རྟོགས་པའི་ཁྱད་ཅི་ཡིན་ན། རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་བཀའ་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལ་ལྟ་བ་མེད་པ་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་ཡང་ལྟ་བའི་མཆོག་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མེད། འོན་ཀྱང་སྤྱི་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་འདུག་སྙམ་པའི་སྙམ་ཙམ་གྱི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་ལ། སྙམ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་དེ་རང་སྐྱེ་འཆི་མེད་པར་སྐྱེ་མེད་དང་ལྷན་གྱིས་རྟོགས་པ་དེ་ལ་རྟོགས་པ་ཟེར་བ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་རྗེས། གྲུབ་མཐའ་བློ་ཡི་མདུད་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །ལར་མ་གོ་བ་ལ་སྟོན་པར་ཟད། །འདི་འདྲ་གཅིག་བྱ་བའི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་གཅིག་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་མཉམ་བཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཞལ་ནས། སྤྱི་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྟན་ལ་འདུག་རུང་འགྲོ་ཡང་རུང་སྟེ་མཚན་མ་ཅན་ནམ་མཚན་མ་མེད་པའི་དགེ་སྦྱོར་གྱི་སྟེང་ན་སེམས་གནས་པ་དེ་མཉམ་བཞག་ཡིན། འགྲོ་ཡང་རུང་སྟན་ལ་འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་དེ་མཉམ་བཞག་ལས་ལངས་པ་ཡིན་ལ། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་བཞེད་ཀྱི་དེ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས། སེམས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་མཉམ་གཞག་ཡིན་ལ། དེའི་རྗེས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་པ་སྒྱུ་མར་འཆར་བ་ནི་རྗེས་ཡིན་ཏེ། དེས་མི་ཕྱིན་པ་ལ་མིའི་རྗེས་འོང་བ་དང་འདྲ་གསུངས། ཁ་ཅིག་མི་རྟོག་པའི་རྗེས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་རྗེས་ཡིན་ཟེར་ཏེ། དེ་མི་འཐད། དེ་ལྟར་སོང་ན་མི་ཕྱིན་པའི་རྗེས་ལ་སྤྲེའུའི་རྗེས་བྱུང་བ་དང་འདྲ་གསུངས། འོ་ན་གང་ཡིན་ན་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ས་བོན་མ་རིག་པ་བག་ལ་ཉལ་མི་གསལ་བའི་ཚུལ་དུ་རྒྱུད་ལ་ཡོད། ཆགས་སྡང་དེ་དེའི་རྗེས་ཡིན་གསུངས། མཆོག་གསུམ་ལས་འཆི་བ་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པས་མཆོག་ཆུང་ངུ་ཡིན། རྒྱ་གསུམ་ལས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྟོག་པ་དེས་རྣམ་རྟོག་རྩ་བྲལ་དུ་རྟོགས་པས་རྟོག་པའི་རྒྱ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་གསུངས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་
Chinese
当处于专注状态时，因为没有生起定解，心的根本没有断除，所以对于乐、明、无分别这三者会有傲慢和执着。当处于离戏状态时，因为了悟到自己的心无生无灭，生起了定解，凭借断除心之根本的力量，对于体验等不会傲慢或执着，因为了悟到没有执着的导师，所以才能证悟，这样说的。那么，见解和证悟的差别是什么呢？ 尊者仁波切说：噶举仁波切没有见解。 那么，最好的见解就是除了将上师视为佛之外，没有其他的了。 然而，如果从总体上来说，通过闻思，认为一切法都没有生起，这种仅仅是认为的觉知，并且远离这种觉知，那就是见解。远离认为的觉知，并且与无生同时证悟到自性无生无灭的觉知，那叫做证悟，这样说的。 考虑到这一点，法主说： 宗派是智慧的束缚，是对佛陀意旨的误解。 总之，只是在不理解的情况下进行宣讲。 像这样，远离一切言语表达，是唯一之境，这样说的。 那么，入定和出定的差别是什么呢？ 尊者仁波切说： 如果从总体上来说，无论是坐在座位上还是行走，在有相或无相的善行之上，心安住于此，那就是入定。无论是行走还是坐在座位上，从这些之外生起的分别念，那就是从入定中起来了。 尊者仁波切认为，这和（之前说的）是有差别的法。心完全不分别，那就是入定。在那之后，一切显现都显现为不真实的幻象，那就是出定。就像人走过之后会留下脚印一样。 有些人说，在无分别之后生起贪嗔痴，那就是出定，这是不合理的。如果那样的话，就像人走过之后出现了猴子的脚印一样。 那么，什么是（真正的出定）呢？烦恼是种子，无明处于潜伏、不明显的状态存在于相续中。贪嗔痴是它的结果，这样说的。 三宝因为没有获得对死亡的自在，所以是小的皈依处。 三种束缚中，因为离戏的证悟了悟到分别念从根本上断除，所以从分别念的束缚中解脱出来，这样说的。 离戏的
English
When in a state of one-pointedness, because definitive understanding has not arisen and the root of the mind has not been severed, there is arrogance and attachment to the three—bliss, clarity, and non-conceptuality. When in a state of freedom from elaboration, because one realizes that one's own mind is without birth or death, definitive understanding arises, and through the power of severing the root of the mind, there is no arrogance or attachment to experiences, etc. Because one realizes that there is no teacher of attachment, realization will come, so it is said. So, what is the difference between view and realization? Lord Rinpoche said, "This Kagyu Rinpoche has no view." However, the supreme view is that there is nothing other than seeing the lama as a Buddha. However, generally speaking, through hearing and thinking, the thought that all phenomena are without arising, and the mere awareness of this thought, and being free from this awareness, that is the view. The awareness that is free from the awareness of thinking, and the awareness that simultaneously realizes self-arising without birth or death, that is called realization, so it is said. Considering this, Dharma Lord said: Sectarianism is a knot of the mind; It is a misunderstanding of the Buddha's intention. In short, it is just teaching without understanding. Like this, being free from all expressions of speech is the only state, so it is said. So, what is the difference between meditative equipoise and subsequent attainment? Lord Rinpoche said: Generally speaking, whether sitting on a seat or walking, the mind abiding on virtuous activity, whether with or without characteristics, that is meditative equipoise. Whether walking or sitting on a seat, the arising of conceptual thoughts other than these is rising from meditative equipoise. Lord Rinpoche considers this to be a different dharma. The mind being completely non-conceptual is meditative equipoise. After that, all appearances appearing as unreal illusions is subsequent attainment. It is like the footprints that come after a person has walked, so it is said. Some say that after non-conceptuality, the arising of attachment and aversion is subsequent attainment, but that is not reasonable. If that were the case, it would be like the footprints of a monkey appearing after a person has walked, so it is said. So, what is it? Afflictions are seeds, and ignorance exists in the continuum in a latent, unclear state. Attachment and aversion are its result, so it is said. The Three Jewels are small refuges because they have not obtained power over death. Among the three bonds, because the freedom from elaboration realizes that conceptual thoughts are severed from the root, one is liberated from the bonds of conceptual thought, so it is said. Freedom from elaboration