Tibetan
་གང་ལས་བྱུང་ན། སངས་རྒྱས་ལས་བྱུང་བས། དེའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་འབྲི་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནམ་དགོས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་སྤོང་བ་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་མ་གཏོགས་པ། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་པོ་སྤོང་བར་མི་འདོད་དོ་ཟེར་ཡང༌། འདིར་ནི་དེ་མི་སྤོང་ན་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་བ་དང༌། སུམ་བརྒྱ་པ་དང༌། མདོ་རྩ་ཉིད་ནས་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཞེས་པ་དང༌། ཤེས་གཙོ་ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཝ་ར་ཎ་སཱིར་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ལ་བསྐོར་རམ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་ཡང་བསྐོར། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ལ་ཡིན་ན་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགེ་སློང་དང༌། དགེ་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བཅས་པའི་གོང་ཚ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བཞག་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོང་བས། མདོར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལས། ལས་ལ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་འཁོར་བ་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་མི་འབྱུང་བར་འོང་ཏེ། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདྲེན་པར་བྱོན་པ་ཡིན་པས། དགེ་སློང་ལ་བཅས་པ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཅས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་ན་བཀག་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་བཀག གནང་བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་གནང་དུ་འོང་བ་ཡིན། འོ་སྐོལ་ནི་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱེད་དགོས་པས། དེ་ཡང་མདོར་ན་རང་བཞིན་གང་ན་ཡོད་པའི་བདེན་པ་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་སྒྲུབ་པའི་བསླབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་མཛད་ནས། ཆོས་འདི་གཞན་ལ་ཡང་སྟོན། སྒྲོགས་ཀྱང་སྒྲོགས་ཤིག་གསུངས།། ཡང་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྤྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཞིང་དང༌། བསམ་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ལ། འདི་གོ་ན་ངའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གོ་བར་འགྱུར་བས། གསུམ་པོ་འདིའི་རྟེན་འབྲེལ་འཛོམས་པ་ལ་མཐོང་ཆོས་སུ་འབྱུང་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡིན་ཡང་རུང་ཐམས་ཅད་འཛོམ་པ་དང༌། གང་མ་འཛོམས་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་དང༌། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་དུ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། དེ་ཡང་འདིར་ཕྱོགས་གཅིག་མཚོན་ན། དཔེར་
Chinese
从何而来呢？从佛陀而来。因此，绘制如来佛像的理由或必要也是如此。有些人说，除了别解脱戒所禁止的七种罪行及其相关罪行外，他们不希望放弃意念的三种（罪行）。但在这里，如果不放弃这些，就等于不放弃烦恼。《三百颂》和《根本颂》本身不就是遵循“以意识为主”和“以知识为主”的教义吗？如来在瓦拉纳西转动四圣谛法轮，是只为出家人转动吗？还是也为三界众生转动？如果只是为出家人转动，那么如来所制定的比丘和沙弥的所有罪行都会变成不合理的负担。总之，如果烦恼产生业，业成熟为业果，从而产生三界轮回，那么这种情况就不会发生在三界众生身上，但事实并非如此。同样，如来是所有众生的导师，因此，为比丘制定的戒律也适用于所有众生。这样，所有的禁止都会变成完全禁止，所有的允许都会变成完全允许。我们必须追随导师如来和持律上师们的脚步。简而言之，自性所在的真谛和灭谛是两种修持的戒律。你们要明白这一点，并将此法教导给他人，也要宣讲。 另外，世界怙主仁波切说，总的来说，圆满正等觉的世尊所说的一切法，都是田、意、物三种的缘起。如果理解了这一点，也就理解了我所有的佛法。这三者的缘起聚合，就会显现出来。无论是轮回还是涅槃的法，一切都取决于聚合与否的差别，上师们说，有的今生受报，有的来世受报。这里举一个例子来说明。
English
From where did it originate? It originated from the Buddha. Therefore, the reason or necessity for drawing the image of the Tathagata is also the same. Some say that apart from the seven transgressions and their associated offenses prohibited by the Pratimoksha vows, they do not wish to abandon the three (transgressions) of the mind. But here, if one does not abandon these, it is equivalent to not abandoning afflictions. Are not the 'Three Hundred Verses' and the 'Root Verses' themselves following the teachings of 'consciousness as primary' and 'knowledge as primary'? When the Tathagata turned the Wheel of Dharma of the Four Noble Truths in Varanasi, did he turn it only for the ordained? Or did he also turn it for the sentient beings of the three realms? If it was only for the ordained, then all the offenses imposed by the Tathagata on monks and novices would become unreasonable burdens. In short, if afflictions produce karma, and karma ripens into karmic results, thereby producing the cycle of the three realms, then this situation would not occur to the sentient beings of the three realms, but that is not the case. Similarly, the Tathagata is the guide for all sentient beings, therefore, the precepts established for monks also apply to all sentient beings. In this way, all prohibitions would become completely prohibited, and all permissions would become completely permitted. We must follow in the footsteps of the teacher, the Tathagata, and the upholding masters of the Vinaya. In short, the truth of where self-nature exists and the truth of cessation are the two disciplines of practice. You should understand this and teach this Dharma to others, and also proclaim it. Furthermore, the World Protector Rinpoche said that, in general, all the Dharma spoken by the Bhagavan, the perfectly enlightened Buddha, is the interdependence of the three: field, intention, and object. If you understand this, you will also understand all my Buddha Dharma. The convergence of the interdependence of these three manifests as visible phenomena. Whether it is the Dharma of samsara or nirvana, everything depends on the difference between convergence and non-convergence. The masters said that some are experienced in this life, and some are experienced in future lives. Here is an example to illustrate one aspect.
Tibetan
ན་ཡུལ་རང་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ཕ་གསད་པའི་ལག་དམར་པོ་ལྟ་བུ་དེ་ཞིང་ཕན་འདོགས་པའི་ཕ་དང་མ་ལྟ་བུ་དེའི་བར་ཆད་བསམ་པ་ཞེ་སྡང་གིས་གསོད་པར་འདོད་པ་དེ་བསམ་པ། བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེའི་བར་ཆད། མཚོན་རྣོན་པོའམ་དུག་ལ་སོགས་པ་དེ་དངོས་པོ། སོ་མེད་པ་དང༌། ཡུ་བ་ཆག་པ་དང༌། སྨན་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆད་དེ་རྣམས་དང་བྲལ་ན་བསམ་པ་འདོད་པ་དེའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ། ཡང་ཞིང་མཁན་སློབ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ། བསམ་པ་དགེ་སློང་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ། དངོས་པོ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ལས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་གསུམ་འཛོམ་ན། གང་འདོད་པའི་དོན་དེ་འགྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ཏུ་གསུངས་པ་ལས་སྔོན་བརྒྱན་པོ་པ་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བས། ས་ཕྱོགས་གཅིག་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་གཅིག བསོད་ནམས་བསགས་པས་བདེ་བ་ཐོབ། །དེ་ཕྱིར་མི་ཡིས་བསོད་ནམས་བྱ། །དེ་འང་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱ། །དེ་རིང་ཉིད་དུ་བསྟུན་ཏེ་བྱ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ཐོས་ནས་དད་པ་དྲག་པོ་སྐྱེས་པས། རང་གི་གདུགས་དང༌། བླ་གོས་དང༌། མཆིལ་ལྷམ་ཕུད་ནས་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་ལ་ཕུལ། འགྲོན་བུ་སྟེར་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པ་ན། ཆུང་མས་ཁྲོན་པའི་ནང་དུ་རྐྱང་འཛུལ་བཏང་ནས་ཆུ་བཅུས་པས། དེ་ལ་གསེར་ཟུང་བཞི་འཁྲིལ་ནས་བྱུང་བས་གཟའ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དྲངས་པ་ལས། དེ་ཁྲོན་པའི་སྟེང་དུ་ཐོན་པ་དང༌། རྒྱན་པོ་བ་རྒྱལ་བ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས། ཀྱེ་མ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཞིང༌། །ཉེས་ཀུན་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ལ། དེ་རིང་ཉིད་དུ་ས་བོན་བཏབ། །དེ་རིང་ཉིད་དུ་འབྲས་བུ་སྨིན། །ཞེས་སྨྲས་ཤིང་བསྟོད་པ་བྱས་ཏེ། དེ་ཡང་ཞིང་དང༌། བསམ་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་འཛོམ་པའི་མཐོང་ཆོས་ཚེ་དེ་ལ་བྱུང་བ་ཡིན། འོ་ན་དེ་ཉིད་གཅིག་པུའམ་སྙམ་ན། སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱི་མ་ལ་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས། ལྷའི་བླ་རེ་དང༌། གདུགས་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཁྲི་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་བབ་པ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྒྲ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བ་དེ་རྣམས་ནི་ལན་གྲངས་དང༌། གཞན་ལ་མྱོང་བ་དང༌། སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་རྣམས་ཡིན་ཏེ། བརྒྱན་པོ་པ་རྒྱལ་བས་ཚོགས་བསགས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་སངས་མ་རྒྱས་བར་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་དུས་སུ། ཞིང་བསམ་པ་དངོས་པོ་གསུམ་ག་འཛོམ་ན་མཐོང་ཆོས། གཉིས་འཛོམ་ན་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར། གཅིག་ལས་མ་འཛོམ་ན་ལན་གྲངས་གཞ
Chinese
如果像对自己的地方造成损害的弑父凶手那样，对于像田地一样有益的父母，心怀恶意想要杀害，这是意念。慈爱、悲悯、菩提心的障碍。锋利的武器或毒药等是事物。没有牙齿，把手断裂，药物等的障碍如果远离，那么意念所希望的果实就能实现。再者，田地的耕作者，导师，具德的善知识。意念是想要获得比丘、沙弥的戒律。事物是身语意三门的业完全清净和三者具足，那么所希望的事情就能实现。因此，这里如来所说的经典中，以前名为庄严王的人，在一个地方，有一个说法者。积累福德获得安乐，因此人们应当行善，那也要一次又一次地做，就在今天立即去做。听到这样说后生起强烈的信心，脱下自己的伞、上衣和鞋子，献给说法者。给予海螺后回到家中，妻子在井里潜水取水，从中缠绕出四对金子，所有家人都拉上来，当他从井里出来时，庄严王感到惊奇，说道：唉！功德一切的自性田，完全断除罪恶者，今天就在那里播种，今天就成熟果实。这样说着赞叹道。那也是田地、意念和事物三种圆满，在今生所显现的。那么仅仅是那一个吗？不是的。在那一生的来世，变成了名为福德力国王，天上的华盖，从天空出现的伞，各种珍宝的宝座，降下珍宝雨，发出偈颂的声音等等出现，那些是报应，以及他人所感受的，出生后将要感受的，庄严王积累资粮的果报，直到未成佛之前都会出现。当那样的时候，田地、意念、事物三者全部具足，就是现世报，二者具足就是来世报，一个也不具足就是报应。
English
If, like a parricide who harms his own land, one intends to kill parents who are as beneficial as fields, with malicious intent, that is the thought. Obstacles to love, compassion, and the mind of enlightenment. Sharp weapons or poison, etc., are the objects. If one is free from obstacles such as toothlessness, broken handles, and medicines, then the desired fruit of the thought will be achieved. Furthermore, the cultivator of the field, the teacher, the virtuous spiritual friend who possesses qualities. The intention is to desire to obtain the vows of a monk or novice. The object is the complete purification of the actions of body, speech, and mind, and the fulfillment of all three, then the desired purpose will be accomplished. Therefore, here in the sutras spoken by the Tathagata, formerly a person named Ornament King, in one place, there was a speaker of the Dharma. By accumulating merit, one obtains happiness. Therefore, people should do good deeds. That should be done again and again. It should be done immediately today. Having heard this, he developed strong faith, took off his umbrella, upper garment, and shoes, and offered them to the speaker of the Dharma. He gave conch shells and returned home. His wife dove into the well to fetch water, and four pairs of gold were entwined and came out. All the family members pulled it up, and when he came out of the well, Ornament King was amazed and said: Alas! Field of the nature of all virtues, one who has completely abandoned all faults, today I planted the seed there, today the fruit ripens. Thus he spoke and praised. That is also the fulfillment of the three aspects of field, thought, and object, which appeared in this life. Is it only that one? No. In the next life of that birth, he became a king named King of Merit Power, a celestial canopy, an umbrella that appeared from the sky, a throne of various jewels, a rain of jewels, the sound of verses, etc., appeared. Those are retribution, as well as what others experience, and what will be experienced after birth. The result of Ornament King's accumulation of merit will appear until he attains Buddhahood. When that happens, if the three, field, thought, and object, are all complete, it is immediate retribution. If two are complete, it is retribution in the next life. If one is not complete, it is retribution.