Tibetan
ཞིན་མེད་པའི་ནུས་པ་ནི་འཁྲུལ་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པས་དགོས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས། 1-1786 སློབ་དཔོན་བྷ་བྱ་དང་ཟླ་གྲགས་དང་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དོན་འདོད་པའི་དབུ་མ་རྣམས་སུན་ཕྱུང་ནས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མའི་ལུགས་སྟོན་པ་ནི་དོན་དང་དེའི་ནུས་པའང་ཞེས་ པ་སྟེ་ས་བོན་ལ་སོགས་གཞི་བེམས་པོ་དེ་མེད་ཅིང་དེ་དག་དེར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་ལ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། དོན་མཇལ་བའི་ཚད་མ་འདིར་འགོག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོགས་མེད་ཀྱིས། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་བ་ལ། །དོན་དུ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དོན་མེད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་འགྲོ་བ་རིགས་ལྔའི་ཤེས་པ་གང་ལ་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བེམས་པོས་དོན་བྱེད་ན་ནི་སོ་སོའི་དོན་བྱེད་པར་སྣང་ བ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་གཅིག་སྣ་ཚོགས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཀྱི་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་ཉི་ཤུ་པ་ལས། འདི་དག་ཐམས་ ཅད་སེམས་ཙམ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེད། །ཅེས་བཤད་དོ། །ཤེས་པ་ལས་སྐྱེའང་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ལུང་དང་མི་འགལ་ཏེ། བདག་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བཏགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་གཞན་དབང་ཤེས་པ་འགའ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས་མདོ་ལས་བརྗོད་དེ་རིགས་བཟང་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་མི་བཟའ་བ་དང་མི་རེག་པ་དེ་རིགས་ངན་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་བཟའ་བྱ་དང་རེག་བྱ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། ། 1-1787 དེ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའང་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དགོངས་འགྲེལ་དང་། བྱམས་ཞུས་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་གསུང་པ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་ ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བརྫུན་པ་སྟེ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མེད་པ་ནས་ཚད་མ་མེད་པའི་བར་ལྔར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཀག་ པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཀག་པར་འགྱུར་བས་དང་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དགག་གཞི་ཆོས་ཅན་མི་གྲུབ་སྟེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་ཡི། །སྦྱོར་བ་ལེགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་ དོ། །འཇུག་པ་ལས། གཞན་སྐྱེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཀག་པ་དང་རྨི་ལམ་ན་སེམས་མེད་དེ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། བྱ་བ་དང་། ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བསལ་བྱའི་ལོག་རྟོགས་མེད་པའི་ ཕྱིར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྣང་བ་བཀག་པ་ལ་སྣང་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གནོད་དོ། །ལྷག་མ་ནུས་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བཀག་པ་ལ་ནུས་པ་དང་སྐྱེ་འཇིག་མེད་ པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདོད་ན་ནུས་པ་ཡོད་མེད་དང་། སྐྱེ་འཇིག་ཡོད་མེ
Chinese
由于虚假的力量被错觉夸大，它无法完成必要的事情。 1-1786 论师婆毗伽(Bhāviveka)，月称(Candrakīrti)和智藏(Jñānagarbha)等人驳斥了那些渴望意义的中观派，并阐述了瑜伽行中观派的体系，即意义及其力量，指的是种子等物质基础不存在，而执着于它们的意识存在，因为它们存在。为了阻止在此见到意义的量。无著(Asaṅga)说： ‘无分别智运行时，因为没有显现为意义，应领悟无意义。’ ‘因为一个事物，心识各异，故认为意义未成立。’ 等等，通过推理，五道众生的知识如何各自显现，就如何实现意义。如果物质实现意义，那么各自实现意义的显现就会消失，因为一个不会变成多种。一切轮回和涅槃都是心所造作的。《龙树二十颂》中说： ‘这一切唯是心，如幻术般生起。’ 从知识中产生也与无生的经文不矛盾，因为认为自我等是从遍计所生，而其他依赖于他起的知识会产生，经中这样说是指，如同好的种姓等不被其他人食用或接触，而坏的种姓等则被其他人食用或接触。 1-1787 同样，无自性也是指遍计的无自性等。《解深密经》和《慈氏请问经》等，乃至佛陀亲自所说的是量，其他的不是。虚假的，仅仅是不存在，如同虚空一般，从无因而至无量，有五种变化。同样，仅仅是事物等四种遮止，会使一切法都被遮止，因此，在第一种观点中，遮止的基础，即所立宗不成。《中观庄严论》中说： ‘对于无有境，遮止之结合，不可能存在。’ 《入中论》中说：‘遮止世俗中的他生，以及梦中无心，因为没有产生。’行为和量论的著作不应创作，因为没有需要去除的邪见等，通过行为等遮止显现，会被显现的体验所损害。剩余的力量和缘起无自性等被遮止，会导致没有力量和生灭。如果这样认为，那么力量的有无和生灭的有无
English
Because the power of the unreal is exaggerated by delusion, it cannot accomplish the necessary tasks. 1-1786 Bhāviveka, Candrakīrti, Jñānagarbha, and others refuted those Madhyamikas who desire meaning and expounded the system of Yogācāra-Madhyamika, which is meaning and its power, referring to the material basis such as seeds not existing, while the consciousness that clings to them exists because they exist. In order to prevent the measure of seeing meaning here. Asaṅga said: 'When non-conceptual wisdom operates, because there is no appearance as meaning, one should realize no-meaning.' 'Because one thing, consciousness is different, therefore it is considered that meaning is not established.' Etc., through reasoning, how the knowledge of the five kinds of beings appears separately, and how meaning is realized. If matter realizes meaning, then the appearance of realizing meaning separately will disappear, because one will not become many. All samsara and nirvana are created by the mind. In the Twenty Verses of Nāgārjuna it is said: 'All these are only mind, arising like a transformation of illusion.' Arising from knowledge is also not contradictory to the scriptures of non-arising, because it is considered that self and others arise from imputation, while other dependent knowledge will arise, the sutras say this refers to, just as good castes etc. are not eaten or touched by others, while bad castes etc. are eaten or touched by others. 1-1787 Similarly, no-self-nature also refers to the no-self-nature of imputation etc. The *Saṃdhinirmocana Sūtra* and the *Maitreya-paripṛcchā* etc., and even the words spoken by the Buddha himself are valid, others are not. False, only non-existent, like space, from no cause to immeasurable, there are five changes. Similarly, merely four negations of things etc. will cause all dharmas to be negated, therefore, in the first view, the basis of negation, i.e., the subject of debate, is not established. The *Madhyamakālaṃkāra* says: 'For that which has no object, the combination of negation, cannot exist.' The *Madhyamakāvatāra* says: 'The other-arising in conventional truth is negated, and there is no mind in dreams, because it is not produced.' Actions and treatises on valid cognition should not be created, because there are no wrong views etc. that need to be removed, and the negation of appearance through actions etc. will be harmed by the experience of appearance. The remaining power and dependent origination of no-self-nature etc. are negated, which will lead to no power and no arising and ceasing. If this is thought, then the existence or non-existence of power and the existence or non-existence of arising and ceasing --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ད་ལ་བླང་དོན་བྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་འདི་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པར་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ། ཀུན་བརྟགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་ཡོད་མེད་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། 1-1788 དེས་ནས་ནུས་པ་ཡོད་མེད་ལས་དེར་འཇོག་པ་ནི་མཁས་པའི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཚད་མ་དང་ལུང་གིས་གྲུབ་པས་བསལ་ལོ། ། དེ་དག་དབུ་མ་དེའི་གཞུང་གིས་བཀག་ཚུལ་དང་ཚད་མ་དང་ལུང་གིས་གྲུབ་ཚུལ་ནི་འདིར་བྲིས་ན་མང་བར་འགྱུར་བས་མཁས་པས་རྒྱ་ཆེར་སྤྲོས་ལ་བཤད་དོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་འདི་ ལོག་པར་ཤེས་གྱུར་ན། །མི་མཁས་རྣམས་ནི་ཆུད་ཀྱང་འཛའ། །འདི་ལྟར་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡི། །མི་གཙང་དོང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །རང་ལུགས་ཀྱི་དབུ་མའི་ལམ་ནི་བདེན་པར་ཡོད་པ་ མིན་པའི་ཆོས་རྣམས་སྣང་བ་དེ་བེམས་པོ་སྣང་བ་མིན་ཏེ་རང་གི་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོས་དབུ་མ་རྒྱན་དུ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། འདིར་གང་ཅུང་ ཟད་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅུང་ཟད་འགག་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དག །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་འོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། འབྱུང་བ་ཆེ་ལ་སོགས་ བཤད་པ། །རྣམ་པར་ཤེས་སུ་ཡང་དག་འདུས། །དེ་ཉིད་ཤེས་པས་འབྲལ་འགྱུར་ན། །ལོག་པར་རྣམ་བརྟགས་མ་ཡིན་ནམ། །ཞེས་བཤད་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཙམ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་བྱས་པ་དེ་སློབ་དཔོན་འདི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-1789 གཞན་གྱི་སེམས་སྣང་བའང་མིན་ཏེ། དེ་དེའི་སྣང་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་འདོད་པ་ལྟར་མེད་པ་སྣང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་དང་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པ་གཉིས་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དོན་དུ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དོ། །སེམས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་རྣམས་ཡིན་པས་འདིར་མ་བཀོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་དབུ་མའི་ ལུགས་ལ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མེད་པས་ཅི་ཞིག་དགག་སྟེ་དགག་བྱ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་འགལ་ལ་གཅིག་བཀག་པས་ཅིག་ཤོས་སུ་འགྱུར་བས་དེ་གཉིས་ཀ་མེད་པ་དེ་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་སྒྲོ་ བཏགས་པ་དེ་འགོག་གོ་ཞེ་ན། ཀུན་རྟོག་གིས་བརྟགས་པ་དེ་བཞིན་ནོའི་དོན་ནི་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐས་ཀུན་བཏགས་པ་དེ་འགོག་པ་ནི་འཐད་དེ། ཁྱེད་ཀྱིས་དབུས་མཐའ་ལས། ཡང་དག་མ་ཡིན་ ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྣང་བ་དང་
Chinese
那么，对于取舍就没有意义了。此外，仅仅因为显现就认为存在也是不合理的，因为一切遍计所执都将存在，从而对于存在与不存在的取舍就没有意义了。 因此，根据能力的有无来确定事物，是智者的做法。所有这些，如果不是这样，也会被世间公认的量和圣言所破斥。 这些以中观宗的论典遮破的方式，以及以量和圣言成立的方式，如果在这里书写就会变得繁多，所以智者应该广泛地阐述。如《宝鬘论》中说：‘如果错误地理解此法，不智者们也会被毁灭。像这样认为不存在，将会堕入不净的深渊。’自宗的中观之道，并非真实存在的法显现，而是仅仅显现为自己的心识。寂护论师在《中观庄严论》中引用《楞伽经》说：‘此处没有丝毫的生，也没有丝毫的灭。生和灭，仅仅是心识而已。’以及《六十正理论》中说：‘说四大等，完全包含在识中。如果识与它分离，难道不是颠倒的分别吗？’依靠这两点，在世俗中持有唯识宗的观点，是这位论师所赞同的。 其他的心识显现也不是，因为那不是它的显现对象。如你所认为的不存在显现也不是，因为有无因和偶然的两种过失。因此，是由于自己的心识本体执著于实义的习气，而显现为二，如彼经中说：‘由习气扰乱的心，会显现为实义。’等等。成立为心识的理证，是众所周知的俱时定取等等，所以这里没有列出。此外，在你的中观宗中，既不存在也不存在，那么要遮破什么呢？因为没有所遮破的。因为在对反中，遮破一个，另一个就会成立，所以两者都不存在是矛盾的。如果说是遮破增益，那么如同遍计所执一样，意思是说，遮破内外宗派所遍计的是合理的，如你在《中边分别论》中说：‘非理作意遍计者，心及心所三界性。’其中出现的三界的心和心所的显现和
English
Then, there would be no meaning to acceptance or rejection. Furthermore, it is also unreasonable to assume existence merely because of appearance, because all constructs would then exist, and there would be no meaning to accepting or rejecting existence and non-existence. Therefore, establishing something based on the presence or absence of capability is the way of the wise. All of these, if they are not so, are refuted by valid cognition and scripture that are well-known in the world. The manner in which these are refuted by the treatises of the Madhyamaka school, and the manner in which they are established by valid cognition and scripture, would become extensive if written here, so the wise should explain them extensively. As it is said in the Ratnavali (Precious Garland): 'If this Dharma is understood wrongly, even the unwise will be destroyed. To view it as non-existent in this way will cause one to fall into a pit of impurity.' The Madhyamaka path of our own system is that phenomena that are not truly existent appear, but they do not appear as material objects; rather, they appear as one's own consciousness alone. Acharya Shantarakshita, in the Madhyamakalankara (Ornament of the Middle Way), quoting the Lankavatara Sutra (Descent into Lanka Sutra), says: 'Here, there is not even a little arising, nor is there even a little ceasing. Arising and ceasing are only consciousness.' And in the Yuktisastika (Sixty Stanzas on Reasoning): 'The elements, etc., are said to be completely contained within consciousness. If that is separated by consciousness, is it not a false imputation?' Relying on these two, holding the view that it is only mind in conventional truth is what this teacher approves. The appearance of another's mind is also not possible, because that is not its object of appearance. It is also not the case that non-existence appears as you claim, because there are two faults: being without a cause and being occasional. Therefore, it is because of the habitual tendencies of grasping at reality as the nature of one's own consciousness that it appears as dualistic, as it is said in that very text: 'The mind disturbed by habitual tendencies appears vividly as reality.' and so forth. The reasoning for establishing it as mind is the well-known simultaneous apprehension, etc., so it is not listed here. Furthermore, in your Madhyamaka system, since neither existence nor non-existence exists, what is there to negate? Because there is nothing to be negated. Because in opposition, negating one implies the other, so the absence of both is contradictory. If you say that it is negating superimposition, then it is the same as what is constructed by conceptual thought, meaning that it is reasonable to negate what is constructed by internal and external schools, as you say in the Madhyantavibhaga (Distinguishing the Middle from the Extremes): 'The unreal conceptual thought is the mind and mental factors of the three realms.' The appearance of the mind and mental factors of the three realms that appear in it and --------------------------------------------------------------------------------