Tibetan
་བ་ཡིན་པར་གྲག་སྟེ་དེ་ལྟར་འདོད་དོ། །འདས་མ་ཐག་པར་མ་ཟད་དེས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་བསྟན་ཏོ་དེ་སྔར་ མ་བྱུང་ན་སྔར་མེད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་ཅེ་ན། སྔར་མ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཡང་རྫོགས་པར་གྲུབ་པ་ལ་ཡོད་ཅེས་ཟེར་ལ་མ་བྱས་ཤིང་མ་གྲུབ་པ་ལ་མེད་ཅེས་བརྗོད་ན་སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་གནས་སྐབས་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་ནས་མེད་པ་དེ་ཚེ་ཡོད་པའམ་མེད་ པ་དེར་བརྗོད་དེ་ཡོད་མེད་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །གང་ཚེ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཁེགས་པས་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་འཇུག་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དང་ ལྡོག་པ་སྟེ་རྒྱུ་འཇིག་པ་མི་འཐད་པས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་ན་སྤྱིའི་དོན་སྡུད་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མ་གཏོགས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡོད་མིན་བྱས་ ན་སྐྱེ་བཞིན་པ་འགོག་པའི་དོན་སྡུད་དུ་འགྲོའོ། །མདོ་ལས། སེམས་ཅན་མི་དང་ཤེད་སྐྱེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། །འདིར་སྐྱེས་ཤི་བ་འགའ་ཡང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་སྒྱུ་འདྲ་སྟོང་པ་སྟེ། །མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་ཤེས་པར་ནུས་མ་ཡིན། ། 1-480 བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་དོན་དགག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ བཅོ་ལྔ་པའི་བཤད་པའོ།། །། ༄། །སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་གཏན་ལ་དབབ་པ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་དྲུག་པ། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་ལྔས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་རྫོགས་པར་བསྟན་ནས་བཅུ་དྲུག་པ་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་གཏན་ལ་དབབ་པས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་པ་དང་རང་ གི་ལུགས་ལ་རྒོལ་བ་ངན་པ་སྤང་བ་སྟོན་པ་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་རྒྱུན་ཆགས་སུ་གནས་པ་དང་དངོས་འཛིན་གོམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་རང་ བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡང་སྟོང་པ་མིན་པ་དངོས་པོ་ལྟ་བུར་རྟོག་མེད་ལ་སྣང་ཞིང་རྟོག་པས་ཞེན་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་འཁྲུལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དེ་ ནི་སོ་སོར་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་གང་ཚེ་སྨྲ་པོ་དང་བརྗོད་བྱ་དང་འང་གིས་བསྡུས་པའི་རྗོད་བྱེད་སྒྲ་གསུམ་བྱུང་བས་སྟོང་པ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། གང་ ཞིག་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་གསུམ་ལའང་རང་བཞིན་མེད་དེ་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེད་དང་རྣམ་འཇོག་རྒྱུ་གང་དང་གང་གིས་གསུམ་པོ་དེར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་གཉིས་པོ་དེ་དང་དེ་ལས་དེར་འཇོག་པས་ལྟོས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-481 གལ་ཏེ་འཁོར་འདས་མི
Chinese
据说这是存在的，他们也这样认为。不仅是刚过去的事物，它也显示了未生之物的生起，因为如果它以前没有发生过，它就显示了以前不存在的状态。如果有人问：‘既然如此，’那么，‘以前没有发生过’并不意味着生起，因为没有自性，所以没有生起的行为。还有，如果说完全成立的事物是‘有’，而未做且未成立的事物是‘无’，那么正在生起的事物，如果脱离了这两种状态，那么这个‘无’是指存在还是不存在呢？无论存在与否，它都没有成立。当果产生的所有的可能性都被排除，除了因之外没有果的时候，那就是止息，因为果的产生和因的坏灭是不合理的，所以说有为法的特征——生、住、灭三者是不存在的，这是总的含义。如果说除了因之外，正在产生的果存在与否，那么就变成了阻止生起的意思了。 经中说：‘众生、人和畜生都可以，但在这里，生和死都不会再发生。一切法自性如幻如空，外道无法理解。’这是在说行为和一切法都是空性，无自性，不生不灭等等。 这是对有为法进行否定的第十五品解释。 第十六品：论师与弟子的确立 如是，通过十五品的论述，完整地阐述了论典的意义。现在，第十六品通过论师与弟子的确立，来阐述论典的必要性，以及摒弃对自身宗派的恶劣攻击。由于一些内外错误的因素，如能起作用、持续存在、习惯于执着实物等等，本来是自性空的事物，也会显现为非空的事物，并且被认为像是实物一样，通过分别念产生执着。因此，前十五品分别地破斥了这些错误以及产生错误的根源。 对此，如果有人认为，当说话者、所说之事物以及包含二者的能说之声音三者出现时，空性是不成立的。那么，凡是依赖于因而产生一切果的，都是我们的宗派所承认的。因此，这三者也没有自性，因为它们是相互依赖的。生起和安立，通过什么因来安立这三者呢？通过那两个因，从那两个因中安立，所以是观待的缘起，没有自性。 如果轮回和涅槃没有差别，那么轮回和涅槃的差别在哪里呢？
English
It is said to exist, and they think so. Not only what has just passed, but it also shows the arising of the unborn, because if it had not happened before, it shows the state of not existing before. If someone asks, 'If that is so,' then 'what has not happened before' does not mean arising, because there is no essence, so there is no action of arising. Also, if it is said that what is completely established is 'existent,' and what is not done and not established is 'non-existent,' then the arising thing, if it is separated from these two states, then does this 'non-existent' refer to existence or non-existence? Whether it exists or not, it is not established. When all possibilities of the fruit arising are excluded, and there is no fruit except the cause, then that is cessation, because the arising of the fruit and the destruction of the cause are unreasonable, so it is said that the characteristics of conditioned phenomena—arising, abiding, and ceasing—do not exist, which is the general meaning. If it is said that the arising fruit exists or not, except for the cause, then it becomes the meaning of preventing arising. The sutra says: 'Sentient beings, humans, and animals are all right, but here, birth and death will not happen again. All dharmas are empty like illusions, and non-Buddhists cannot understand them.' This is talking about actions and all dharmas being emptiness, without characteristics, unborn, unceasing, and so on. This is the explanation of the fifteenth chapter, which negates conditioned phenomena. Chapter Sixteen: Establishing the Teacher and the Student Thus, through the fifteen chapters, the meaning of the treatise is fully explained. Now, the sixteenth chapter, through the establishment of the teacher and the student, explains the necessity of the treatise and dispels the bad attacks on one's own school. Due to some internal and external erroneous factors, such as being able to function, continuing to exist, being accustomed to clinging to real things, etc., things that are inherently empty will also appear as non-empty things and are considered like real things, and attachment arises through conceptual thoughts. Therefore, the previous fifteen chapters separately refute these errors and the sources of errors. In response, if someone thinks that when the speaker, the thing being spoken about, and the sound that includes the two appear, emptiness is not established. Then, whatever relies on the cause to produce all the fruits is what our school acknowledges. Therefore, these three also have no essence, because they are interdependent. Arising and establishing, through what cause are these three established? Through those two causes, established from those two causes, so it is a dependent origination that is contingent and has no essence. If there is no difference between samsara and nirvana, then where is the difference between samsara and nirvana? --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་འཐད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ལ་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་ལྟར་སྣང་གིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་འགྲུབ་འགྱུར་ན་མི་སྟོང་པའི་ཉེས་པ་ཡང་དག་སྔར་ བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཅི་སྟེ་མི་འགྲུབ་སྟེ་སྐྱོན་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་སྨྲ་ཁྱོད་གཞན་དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་བཟློག་པའི་སུན་འབྱིན་བྱེད་ཅིང་རང་ ཕྱོགས་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་པུ་ལ་དགའ་ན་དེ་དག་གིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཅིས་མི་འགོད་དེ་འགོད་དགོས་ན་དེ་བཀོད་པ་ན་ཁོ་བོ་ཅག་དེའང་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེའང་ནུས་པ་མེད་ དོ། །གལ་ཏེ་དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་སམ་ལུགས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་པས་ཕྱོགས་སུ་མི་འགྱུར་ན་དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དང་ དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཀྱང་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་བརྟགས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་མངོན་སུམ་གྱི་བུམ་པ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དེར་སྟོང་ པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་བཀག་ཟིན་ཏོ། །འགྲོ་བ་འདི་ན་བདེན་པར་སྒྲུབ་ཅིང་སྟོང་པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱི་ནང་གི་གཞུང་ལུགས་ལས་འབྱུང་བའི་གཏན་ཚིགས་མེད་ལ་བདེན་པ་ལས་གཞན་སྟོང་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རིགས་པ་ནི་ཡོད་པས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གཉིས་ཀས་སྟོང་པ་ལ་མི་གནོད་དེ་དེ་དག་གི་རིགས་པས་མི་གནོད་པའི་བདེན་པ་གཞལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-482 དོན་དམ་པར་སྟོང་པའང་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །ཞེས་སྟོན་པ་ནི་ལྟོས་པ་སྟོང་མིན་མེད་པར་སྟོང་པ་ནི་གང་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར། ཐམས་ཅད་དུ་འགལ་ཟླ་མིད་པའི་འགལ་ཟླ་མི་སྲིད་ ལ་གཅིག་ཤོས་དགག་བྱ་མེད་པས་གཉེན་པོ་བཀག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབུ་མ་པ་ལ་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ཕྱོགས་མེད་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་འགྱུར་དགོས་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་ མེད་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པས་ཕྱོགས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ན་དོན་དམ་པར་གང་ཞིག་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དགག་བྱར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ནི་རྒོལ་བ་ཡིན་ལ་ཚ་བ་ནི་ལན་རེ་ཚ་བ་མིན་ པ་ཇི་ལྟར་བསྲེག་བྱ་བ་དེར་བཀག་པའོ། །བདེན་པའི་དངོས་པོ་མཐོང་ན་དེ་མེད་པ་བཟློག་བྱར་འགྱུར་ན་དེ་མཐོང་བ་མེད་པས་སྔར་བཤད་པའི་ཡོད་མེད་དང་གཅིག་དང་གཞན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ ཕྱོགས་བཞི་ཆར་ལ་ཉེས་པ་སྤངས་པ་སྟེ་སྐྱོན་མེད་པ་མཐོང་བའོ། །ཕྲ་བའི་རྡུལ་ཕྲན་བྱ་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བྱ་དང་ཡོད་པ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་མ་འབྲེལ་ཏེ་མི་ སྣང་སྟེ་སངས་རྒྱས་ལ་མི་སྣང་ན་གཞན་ལ་གར་སྣང་སྟེ་དོན་ལ་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བ་ཀུན་ལ་སྔར་བཀག་པའི་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མིན་ན་གཞན་མ་མཐོང
Chinese
如果认为，如同驳斥‘合适’等同于空性一样，通过表面上的过失来成立非空性的真实自性，那么先前所说的非空性的过失为何不能成立空性呢？因为真实过失和表面过失之间存在差异。如果实有论者你喜欢驳斥其他中观宗的观点，并且只喜欢成立自己的观点，那么为何不提出能立呢？如果必须提出，那么当我们提出时，那也将无法成立，因为它也在成立无自性。如果对中观宗的观点或体系进行彻底考察后，任何不存在的事物都不会成为宗派，那么你的‘事物唯一’、‘异体’以及‘不可说为同一或异体’等一切都将不成其为宗派，因为经过考察后它们并不存在。如果显现的瓶子真实成立，那么成立空性的理证将变得毫无意义，因为显现已经成立。但显现的成立已经被驳斥了。在这个世间，没有来自内外宗派的、能够真实成立事物并损害空性的论证，只有从真谛之外成立空性的理证和推理。因此，显现和比量二者都不能损害空性，因为它们的理证无法衡量不被损害的真谛。 1-482 也不承认胜义中是空性。’这表明，依赖是空性的，没有不空的，那么空性依赖于什么而产生呢？在任何情况下，都不可能存在吞噬矛盾的矛盾，因为没有需要否定的对象，所以没有对治的否定。如果中观宗本身成为一个宗派，那么无宗派就必须成为宗派的本质。既然在胜义中既不承认有也不承认无，那么无宗派本身也不存在，那么在胜义中，什么会成为相违的、需要否定的对象呢？如果存在反驳者，那么热如何能燃烧呢？因为热不是燃烧的对象。如果看到真实的事物，那么它的不存在就会成为需要否定的对象，但由于没有看到它，所以先前所说的有无、一异等四种宗派的过失都被避免了，也就是说，看到了没有过失。微小的原子如何产生？原子如何存在？没有成立的事物本身，因此是不相关的，也就是说，是不可见的。如果对佛陀来说是不可见的，那么对其他人来说又如何可见呢？也就是说，在本质上是不存在的。如果对所有可见的事物来说，先前所驳斥的有无等二法都不存在，那么其他未见的事物又如何存在呢？
English
If it is thought that, like refuting 'suitability' as being equivalent to emptiness, the true nature of non-emptiness is established through apparent faults, then why can't the faults of non-emptiness, as previously stated, establish emptiness? Because there is a difference between true faults and apparent faults. If you, the proponent of inherent existence, enjoy refuting the views of other Madhyamikas and only like establishing your own view, then why don't you present proofs? If you must present them, then when we present them, that will also be unable to establish anything, because it is also establishing the absence of inherent existence. If, upon thoroughly examining the Madhyamika view or system, anything that does not exist does not become a tenet, then all of your 'thing is one,' 'otherness,' and 'indescribable as the same or different,' etc., will not become tenets, because they do not exist upon examination. If the manifestly appearing pot is truly established, then the reasoning that establishes emptiness becomes meaningless, because the manifest appearance is already established. But the establishment of manifest appearance has already been refuted. In this world, there are no reasonings from internal or external schools that can truly establish things and harm emptiness, but there are signs and reasonings that establish emptiness apart from truth. Therefore, neither manifest appearance nor inference can harm emptiness, because their reasoning cannot measure the truth that is not harmed. 1-482 Also, it does not accept emptiness in the ultimate sense.' This shows that dependence is emptiness, and there is no non-emptiness. So, upon what does emptiness arise? In any case, there cannot be a contradiction that swallows contradictions, because there is no object to be negated, so there is no negation of an antidote. If the Madhyamika itself becomes a tenet, then the absence of tenets must become the essence of a tenet. Since neither existence nor non-existence is accepted in the ultimate sense, then the absence of tenets itself does not exist. So, in the ultimate sense, what would become the contradictory object to be negated? If there is an opponent, then how can heat burn? Because heat is not the object to be burned. If a true thing is seen, then its non-existence becomes the object to be refuted, but since it is not seen, the faults of the four tenets of existence and non-existence, sameness and otherness, etc., as previously stated, are avoided, that is, seeing the absence of faults. How do subtle atoms arise? How do atoms exist? The thing that is not established itself is therefore unrelated, that is, it is invisible. If it is invisible to the Buddha, then how can it be visible to others? That is, it does not exist in essence. If, for all visible things, the two dharmas of existence and non-existence, etc., that were previously refuted do not exist, then how can other unseen things exist? --------------------------------------------------------------------------------