Tibetan
དོ། །དེ་དག་ནི་མཛོད་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ཞར་ལ་སྤེལ་སྒོམ་གྱི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག བསྒོམ་པའི་དགོས་པ་སྟེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་ཅན་གཉིས་རྣལ་འབྱོར་ཐུན་གཅིག་ལ་སྲེས་ནས་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ། དངོས་གཞི་གཉིས་ཏེ། སྤེལ་མ་རྩོལ་བཅས་སུ་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྤེལ་མ་རྩོལ་མེད་དུ་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དག་ཟག་བཅས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་བསྲེ་ནུས་པ་ལ་འདོད་ཀྱང་། འདིར་རྒྱུན་ལྡན་སྤེལ་བ་ལ་འདོད་རྒུར་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་བ་ནི། ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ། ཆེས་ཆེན་པོ། ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོའོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གཅིག་བསྲེས་ཏེ་གསུམ་སྤེལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་གཉིས་མཐུད་པ་དྲུག་སྤེལ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་གསུམ་མཐུད་པ་དགུ་སྤེལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི་བཞི་མཐུད་པ་བཅུ་གཉིས་སྤེལ་ལོ། །ལྔ་པ་ནི་ལྔ་མཐུད་པ་བཅོ་ལྔ་སྤེལ་ལོ། །རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི། ཕྱིར་མི་འོང་། དགྲ་བཅོམ་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་དང་། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་སོ། །བསྒོམ་པའི་དགོས་པ་ནི། ཕྱིར་མི་འོང་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་དབང་རྣོན་དག་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་དང་རོ་མྱང་ལས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་ལ། ཕྱིར་མི་འོང་གང་ཞིག་གནས་གཙང་མ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་མོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་མོ། ། བཞི་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ལ་དྲུག་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན། བདག་གསད་པའི། རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི། གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པའི། རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པའི། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་དབང་རྟུལ་གང་གདོན་མི་ཟ་བར་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ། གཉིས་པ་ནི། དེ་གང་རང་གིས་རང་མི་གསོད་ན་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་གསོད་ན་མི་འགྱུར་བ། གསུམ་པ་ནི། དེ་གང་འདོད་ཡོན་ལ་སེམས་བསྲུང་ན་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ། བཞི་པ་ནི། དེ་གང་འདོད་ཡོན་ལ་སེམས་བསྲུངས་སམ་མ་བསྲུངས་ཀྱང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་དབང་པོ་སྦྱོང་བའི་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ། ལྔ་པ་ནི། དེ་གང་དེ་བསྲུངས་སམ་མ་བསྲུངས་ཀྱང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་དབང་པོ་སྦྱོང་བའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ། དྲུག་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་དབང་རྣོན་གང་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལས་གཏན་མི་ཉམས་ཤིང་དབང་པོའང་སྦྱོང་མི་དགོས་པའོ། །དྲུག་པ་ཁམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ། ཁམས་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་སོ་སྐྱེ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་གསུམ་གསུམ་ཕྱེ་བ་དགུ་དང་། འདོད་གཟུགས་ཀྱི་བྱང་སེམས། རང་སངས་རྒྱས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལས་དང་པོ་རྣམས་གཞུང་དུ་གོ་སླ་ཞིང་། གཉིས་པ་ནི་དབང་ཐོབ་པའི་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་གིས་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་སྤངས་ནས་འདོད་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བ་འཛིན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་རང་ཉིད་གཅིག་པུའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲོལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དབྱེ་ན་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་། ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་གཉིས་སོ། །བཞི་པ་ནི་དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལོ། །དབྱེ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་གསུམ་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བྲལ་འབྲས་ཀྱི་སྐུ་གང་བྲལ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སྐུ་གང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་སྐུ་གང་ལོངས་སྐུའི་བདག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའོ། །བདུན་པ་སྤྱད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། མོས་པས་སྤྱོད་པ། ལྷག་པའི་བསམ་པས་སྤྱོད་པ། མཚན་མ་དང་བཅས་པས་སྤྱོད་པ། མཚན་མ་མེད་པས་སྤྱོད་པ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་སྤྱོད་པ་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཉིད་ལ་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་པའི་སེམས་དཔའ། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་བདག་གཞན་མཉམ་པའི་ལྷག་བསམ་མི་འགྱུར་བའི་སེམས་དཔའ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མཚན་མ་ཤས་ཆེར་སྤྱོད་པའི་བྱང་འཕགས། བསྒྲིམས་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་མཚན་མ་མི་འབྱུང་བའི་བྱང་འཕགས། མཚན་མ་མེད་པས་ངང་གིས་འབྱུང་བའི་བྱང་འཕགས་སོ། །གཉིས་པ་ཐོབ་བྱ་མངོན་རྟོགས་ལ། དངོས་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལུང་རྟོགས་གང་རུང་ལ་མི་འཕྲོགས་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པའི་རྟོགས་པ། དབྱེ་ན་བཅུ་ལས་དང་པོ་ཆོས་མངོན་རྟོགས་ནི། བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ལ་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས་མི་འཕྲོགས་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པའི་རྟོགས་པ། དེ་ནི་ཚོགས་ལམ་
Chinese
དོ། 那些是如《俱舍论》中所说。第二，顺便说一下交替禅修的定义、分类、所依补特伽罗、禅修的必要，共有四点。第一点是，将具有寂静和粗猛相的第四禅与具有四谛相的禅修，混合在一个瑜伽座中进行禅修。其中有加行和正行两种，即以有勤作的方式修习交替瑜伽，以及以无勤作的方式修习交替瑜伽。成就的定义是，虽然分别说者认为能在两个有漏刹那之间混合一个无漏刹那，但此处是指在恒常交替中，于随心所欲时入定即为成就。分类有：小、中、大、极大、极甚大。第一种是，在两个具有谛相的禅定之间，混合一个具有寂静和粗猛相的禅定，交替三次。第二种是连接两个这样的禅定，交替六次。第三种是连接三个这样的禅定，交替九次。第四种是连接四个，交替十二次。第五种是连接五个，交替十五次。所依补特伽罗是：不还者、阿罗汉，以及获得第四禅者，还有圣菩萨。禅修的必要是：为了让不还者和阿罗汉中的利根者安住在现法乐住中，并从味受中解脱而修习。而不还者是为了投生到净居天而修习。菩萨们是为了锻炼三摩地的能力而修习。第四，阿罗汉果位的差别有六种：有退法者、自杀者、随护者、住而不动者、堪能证悟者、不退法者。第一种是，钝根的阿罗汉，如果不能无碍地安住在现法乐住的禅定中，就会退失。第二种是，如果不自杀就会退失，如果自杀就不会退失。第三种是，如果守护根门，就不会退失。第四种是，无论是否守护根门都不会退失，但不具调伏诸根的能力。第五种是，无论是否守护
English
Do. These are explained as they appear in the Abhidharmakosha. Secondly, incidentally, there are four aspects of alternating meditation: definition, classification, the person who relies on it, and the necessity of meditation. The first is to meditate by mixing the fourth dhyana, which has the aspect of tranquility and roughness, with the aspect of the four truths, in one yoga session. There are two aspects to this: preparation and main practice. These are the yoga of meditating with effort and the yoga of meditating without effort. The definition of accomplishment is that although the Vaibhashikas believe that it is possible to mix one uncontaminated moment between two contaminated moments, here, accomplishment is when one can enter samadhi at will in constant alternation. The classifications are: small, medium, large, very large, and extremely large. The first is to mix one with the aspect of tranquility and roughness between two with the aspect of truth, alternating three times. The second is to connect two such, alternating six times. The third is to connect three such, alternating nine times. The fourth is to connect four, alternating twelve times. The fifth is to connect five, alternating fifteen times. The person who relies on it is the non-returner, the arhat who has attained the fourth dhyana, and the noble bodhisattvas. The necessity of meditation is that the non-returner and the sharp-witted arhats meditate in order to abide in bliss in this life and to be liberated from savoring. And the non-returner meditates in order to be born in the pure abodes. Bodhisattvas meditate in order to train the power of samadhi. Fourth, there are six distinctions in the fruit of arhatship: one who is subject to falling away, one who kills himself, one who protects himself, one who does not move from his place, one who is fit to realize, and one who is not subject to falling away. The first is that a dull-witted arhat who cannot abide happily in the present life's meditation without hindrance will fall away. The second is that if he does not kill himself, he will fall away, and if he kills himself, he will not fall away. The third is that if he protects his mind from sense pleasures, he will not fall away. The fourth is that whether he protects his mind from sense pleasures or not, he will not fall away, but he does not have the capacity to subdue the senses. The fifth is that whether he protects
Chinese
即使衰老也不会退失，并且具有调伏根器的机会。第六种是：阿罗汉利根者，无论见到什么法都能安住在快乐的禅定中，永远不会从禅定中退失，也不需要调伏根器。第六，关于界的详细
English
Even if aging, it will not regress, and it has the opportunity to tame the senses. The sixth is: An Arhat with sharp faculties, no matter what Dharma is seen, can abide in the bliss of samadhi, will never regress from samadhi, and does not need to tame the senses. Sixth, regarding the detailed classification of realms: each of the three realms is divided into three types: ordinary beings, learners, and non-learners, thus there are nine types. There are also Bodhisattvas of the desire and form realms, Pratyekabuddhas, Tathagatas, etc. Among them, the first type is easy to understand in the treatises. The second type refers to Bodhisattvas who have attained mastery, who abandon rebirth in the formless realm and choose to be born in the desire and form realms. The third type refers to those who, relying on the basis of desire, do not depend on others and realize liberation for the sake of their own solitude. If distinguished, it is like a rhinoceros; if gathered together, it is the practice of benefiting oneself and others. The fourth type refers to the liberation of fulfilling both purposes. If distinguished, there are three types: Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya. In order, they are the body of the separation result of the accumulation of wisdom, possessing the qualities of the separation result; the body transformed by the maturation result of the accumulation of merit, possessing the qualities of the maturation result; the body of the co-operative result of the accumulation of merit, arising from the co-operative cause of the Sambhogakaya. Seventh, classifying in detail through practice, there are five types: practice with faith, practice with superior intention, practice with signs, practice without signs, and practice without effort. In order, they are: Bodhisattvas who practice by believing in the nature of Dharma, in the manner of attention; Bodhisattvas who have realized the nature of Dharma directly, possessing unwavering superior intention of equality between self and others; noble Bodhisattvas who mainly practice with signs in the post-attainment state; noble Bodhisattvas who, if they strive, will not have signs appear for as long as they wish; noble Bodhisattvas who arise naturally without signs. Second, regarding the attainments to be obtained, there are two types: the essence and the qualities that arise from it. The definition of the first type is: the realization of the Buddha's teachings, whether doctrinal or experiential, that obtains unwavering certainty that cannot be taken away. If classified, there are ten types, the first of which is Dharma Abhisamaya: in terms of truth, the expression of the Dharma of the scriptures, through hearing and thinking, obtains the realization of unwavering certainty that cannot be taken away. This is the path of accumulation.