Tibetan
སྤོང་བའི་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བ། ལམ་གང་གིས་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བྱེད་པའོ། ། ཡང་སྤང་བྱ་རེ་རེ་ལ་གཉེན་པོ་བཞི་བཞི་སྟེ། རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ། སྤོང་བ། རྟེན། ཐག་བསྲིང་པ་གཉེན་པོ་སྟེ། ཐོག་མར་སྤང་བྱ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ། དེའི་འོག་དུ་སྤང་བྱའི་ནུས་མཐུ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ། དེའི་འོག་ཏུ་སྤང་བྱ་འགགས་པའི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཐོབ་པ་འཛིན་པའི་བྱ་བ་ཙམ་བྱེད་པ། དེའི་འོག་ཏུ་སྔར་གྱི་སྤངས་པ་སླར་མི་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་གཞན་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། དངོས་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། དང་པོ་དངོས་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ལམ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོར་ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་བཞི་ལ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །དབྱེ་ན། ལུས། ཚོར་བ། སེམས། ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ལུས་གཙང་བར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བདག་མེད་པ། རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་གཙང་བར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་སོགས་དང་། ཚོར་བ་བདེ་བར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱི་ནང་གི་ཚོར་བ་ཀུན་སྡུག་བསྔལ་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་སོགས་དང་། སེམས་རྟག་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱི་ནང་གི་སེམས་ཀུན་སྐད་ཅིག་མར་སོ་སོར་རྟོག་པ་སོགས་དང་། ཆོས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ལམ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ནི། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཐོབ་པའི་འོག་ཏུ་སྤང་གཉེན་ལ་བླང་དོར་རྩོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །དབྱེ་ན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་བསྐྱེད་པ་མི་བསྐྱེད་བ། སྐྱེས་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ། སྐྱེས་པ་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་བཞི་སྟེ་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སླའོ། །གསུམ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ལམ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ནི། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ཐོབ་པའི་འོག་ཏུ་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །དབྱེ་ན། འདུན་པ། བརྩོན་འགྲུས། སེམས་པ། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་སྟེ། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ཐོབ་པ
Chinese
远离断除的勤奋努力，通过任何道路，以无有障碍的道路所断除的断除本身，使之成为完全清净且特别殊胜。此外，对于每一个应断除的事物，都有四种对治法：完全驳斥，断除，所依，以及维持稳固的对治。首先，观察应断除事物的过患；其次，摧毁应断除事物的力量；再次，仅仅做到执持应断除事物灭尽的解脱之获得；最后，为了使先前的断除不再复发，而修习其他的对治法。此外，道的分类有十一种，如对事物的完全觉悟等。第一，对事物完全觉悟的道是正念，其定义是：作为颠倒之对治，以自相和共相二者的角度，对身体、感受、心、法四者进行辨别的正念和智慧及其相应者。分类有：身、感受、心、法四种正念。按照顺序，分别是：作为执持身体为清净之对治，对内外之身体，就共相而言，是无我；就自相而言，是分别觉察为不净之正念和智慧等；作为执持感受为安乐之对治，对内外之感受全部，分别觉察为痛苦等；作为执持心为常恒之对治，对内外之心全部，分别觉察为刹那生灭等；作为执持法为有我之对治，对内外之法全部，分别觉察为无我等。第二，从勤奋努力中产生的道是正断，其定义是：在获得正念之后，对于应断除和对治，努力取舍的精进及其相应者。分类有：未生起的不利因素使之不生起，已生起的使之衰退，未生起的对治因素使之生起，已生起的使之不衰退且增长，这四种，定义也很容易理解。第三，完全修习禅定的道是神足，其定义是：在获得正断之后，使心能够安住于所缘境，并使心变得堪能的专注一境之心及其相应者。分类有：欲、精进、心、观察四种禅定。获得正断
English
It is separated from the effort of abandonment. By whatever path, the abandonment itself, abandoned by the unobstructed path, makes it completely pure and particularly excellent. Furthermore, for each object to be abandoned, there are four remedies: complete refutation, abandonment, basis, and maintaining stability. First, observe the faults of the object to be abandoned; second, destroy the power of the object to be abandoned; third, merely perform the act of holding the attainment of liberation where the object to be abandoned has ceased; finally, in order to prevent the previous abandonment from recurring, cultivate other remedies. Furthermore, the divisions of the path are eleven, such as complete understanding of objects. First, the path of complete understanding of objects is mindfulness, the definition of which is: as a remedy for perversion, mindfulness and wisdom, along with their associated factors, that discern the four—body, feeling, mind, and phenomena—from the perspective of both their general and specific characteristics. The divisions are: the four mindfulnesses of body, feeling, mind, and phenomena. In order, they are: as a remedy for holding the body as pure, for the inner and outer body, in terms of the general characteristic, it is selflessness; in terms of the specific characteristic, it is the mindfulness and wisdom that individually discern it as impure, and so on; as a remedy for holding feeling as pleasure, all inner and outer feelings are individually discerned as suffering, and so on; as a remedy for holding the mind as permanent, all inner and outer minds are individually discerned as momentary, and so on; as a remedy for holding phenomena as self, all inner and outer phenomena are individually discerned as selfless, and so on. Second, the path arising from diligent effort is right exertion, the definition of which is: after obtaining mindfulness, the diligence and its associated factors that strive to adopt what should be adopted and abandon what should be abandoned in relation to what should be abandoned and the remedy. The divisions are: preventing unfavorable factors that have not arisen from arising, causing those that have arisen to diminish, causing favorable factors that have not arisen to arise, and causing those that have arisen to not diminish and to increase; these four, and the definitions are also easy to understand. Third, the path of completely training in samadhi is the basis of miraculous abilities, the definition of which is: after obtaining right exertion, the one-pointedness of mind and its associated factors that make the mind workable on the object of focus. The divisions are: the four samadhis of aspiration, effort, mind, and investigation. Obtaining right exertion
Tibetan
འི་འོག་ཏུ་གུས་སྦྱོར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྟག་སྦྱོར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་དང་། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་དང་། ཚེ་འདིར་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །སྡེ་ཚན་གསུམ་པོ་དེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བསྒོམ་མོ། །བཞི་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི། དབང་པོ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ནི། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་རྣམ་བྱང་གི་དབང་པོ་གང་དྲོད་རྩེའི་སྐབས་སུ་གཙོ་བོར་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ། །དབྱེ་ན་དད་པ། བརྩོན་འགྲུས། དྲན་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན། ཤེས་རབ་སྟེ། བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ། སྤྲོ་བ། མི་བརྗེད་པ། རྩེ་གཅིག་པ། སོ་སོར་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །ལྔ་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ལམ་ནི་སྟོབས་རྣམས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བའི་རྣམ་བྱང་གི་དབང་པོ་གང་བཟོད་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་སུ་གཙོ་བོར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དབྱེ་ན་དབང་པོ་ལྟར་རོ། །དྲུག་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། མཚན་ཉིད་ནི། བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་མཐོང་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །དབྱེ་ན་བདུན་ལས། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། བདེན་པའི་དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་གང་ཡན་ལག་གཞན་གྱི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་དུ་གྱུར་པ། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ནི། བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་གང་མཐོང་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཡན་ལག བརྩོན་འགྲུས་ནི། བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས། བསྒོམ་པ་གང་བགྲོད་བྱ་མཐར་ཐུག་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག དགའ་བ་ནི། བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་སྔར་མ་རྟོགས་པ་གསར་དུ་རྟོགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བས་སེམས་སིམ་པར་བྱེད་པ་གང་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག ཤིན་ཏུ་སྦྱང་པ་ནི། ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤིན་སྦྱང་གང་གང་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གང་གང་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག བཏང་སྙོམས་ནི། བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་བྱིང་རྒོད་སོགས་ཀྱིས་མི་མཉམ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་གང་གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་
Chinese
之下，以恭敬修习之力所获得的等持，以恒常修习之力所获得的，以宿世串习之力所获得的，以及此生以善巧辨别法义之力所获得的等持。这三类，按照顺序在资粮道的小、中、大三个阶段修习。第四，与现观相联之道为根，体性是：能主宰现证真谛的殊胜清净之根，在暖位和顶位时主要修习。分类有信、精进、念、等持、智慧，即对真谛之相深信不疑，欢喜，不忘失，专注一境，以及个别辨别的相状。第五，与现观相关的道为力，体性是：不被相违品所摧伏的殊胜清净之根，在忍位和胜位时主要修习。分类如根。第六，现观之道为菩提分，体性是：如实证悟真谛法性，为见道所摄。分类有七种，其中，正念菩提分是：以不忘失的方式修习真谛之境和相，成为其他支分之所依的支分。择法是：以善巧辨别的方式修习真谛法性，是见道菩提的体性之支分。精进是：以欢喜的方式修习真谛之相，是必定能达到所要到达的最终目的之支分。喜是：以新证悟先前未证悟的真谛法性之无漏安乐，使心喜悦，是利益之支分。轻安是：使身心堪能的无漏轻安，是任何烦恼都不能侵染之支分。等持是：以专注一境的方式修习真谛之相的无漏心一境性，是任何烦恼都不能侵染之支分。舍是：以无有沉掉等不平等的方式修习真谛之相，是任何烦恼都不能
English
Below, the samadhi obtained through the power of respectful practice, the one obtained through the power of constant practice, the one obtained through the power of familiarity from previous lives, and the samadhi obtained in this life through the power of thoroughly discriminating the Dharma. These three categories are meditated upon in the stages of the small, medium, and large accumulations in the Order of Accumulation. Fourth, the path associated with Abhisamaya is the faculty (indriya). Its characteristic is: the pure faculty of liberation that has power over the direct realization of truth, which is mainly meditated upon during the stages of heat and peak. Its divisions are faith, diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom, which are characterized by believing in the aspects of truth, joy, not forgetting, one-pointedness, and individually discriminating. Fifth, the path related to Abhisamaya is the powers (bala). Its characteristic is: the pure faculty of liberation that is not overwhelmed by opposing factors, which is mainly meditated upon during the stages of forbearance and supreme. Its divisions are like the faculties. Sixth, the path of Abhisamaya is the limbs of enlightenment (bodhyanga). Its characteristic is: the correct realization of the nature of truth as it is, which is included in the path of seeing. Its divisions are seven, among which, right mindfulness as a limb of enlightenment is: meditating on the object and aspects of truth in a way that does not forget, which becomes a limb that is the basis for other limbs. Discrimination of Dharma is: meditating on the nature of truth in a way that thoroughly discriminates, which is a limb of the nature of the path of seeing enlightenment. Diligence is: meditating on the aspects of truth in a way that rejoices, which is a limb that will definitely lead to the ultimate goal to be reached. Joy is: the uncontaminated bliss that makes the mind joyful by newly realizing the nature of truth that was not previously realized, which is a limb of benefit. Tranquility is: the uncontaminated tranquility that makes body and mind serviceable, which is a limb that is not contaminated by any afflictions. Samadhi is: the uncontaminated one-pointedness of mind that meditates on the aspects of truth in a way that is one-pointed, which is a limb that is not contaminated by any afflictions. Equanimity is: meditating on the aspects of truth in a way that is without unevenness such as sinking or excitement, which is not