Tibetan
བྱེ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་དང་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། མཚན་ཉིད་ནི། སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །མཚན་གཞི་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། བསམ་གཏན་དང་། གཟུགས་མེད་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། ཡན་ལག་གི་སྒོ་ནས་འོག་ས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའམ་དེའི་རྣམ་སྨིན་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པ། དབྱེ་ན། སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་དང་། སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་གང་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་མ་བྲལ་བ། དབྱེ་ན་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དག་པ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་དང་། ཟག་མེད་གསུམ་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་གང་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པས་བསྡུས་པ། དེ་གང་རང་སའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་བྱས་པ། དེ་གང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བས་བསྡུས་པའོ། །དག་པ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། ཉམས་པ་ཆ་མཐུན། གནས་པ་ཆ་མཐུན། ཁྱད་པར་ཆ་མཐུན། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། དག་པ་པའི་བསམ་གཏན་གང་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། དེ་གང་རང་སའི་དག་པ་པའི་བསམ་གཏན་གཞན་འདྲེན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། དེ་གང་གོང་སའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་བསྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། དེ་གང་ཟག་མེད་བསྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། ། ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བ། ཐེ་ཚོམ་ཤས་ཆེ་བ། ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེ་བ། སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་བ་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལས་གང་རུང་གིས་མ་རུངས་པར་བྱས་པའི་བསམ་གཏན། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་ལ་ཐར་པར་སོམ་ཉི་ཟ་བས་མ་རུངས་པར་དང་། ང་རྒྱལ་གྱིས་མ་རུངས་པར་དང་། སྙོམས་འཇུག་གི་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པས་མ་རུངས་པར་བྱས་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །སྤང་བྱའི་སྒོ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ། གཉིས་པ། གསུམ་པ། བཞི་པའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། ཡིད་མི་བདེ་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་རྟོག་དཔྱོད་གང་རུང་གི་སས་བསྡུས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། དབྱེ་ན་ཉེར་བསྡོགས། དངོས་གཞི་ཙམ་པོ། དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཆེད་དུ་བརྩོན་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ། དབྱེ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དྲུག་སྟེ། མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་རིག་པ། མོས་པ་ལས་བྱུང་བ། དབེན་པ། དགའ་བ། བསྡུད་པ། དཔྱོད་པ། སྦྱོར་བ་མཐའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། འདོད་པ་ལ་རགས་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཞི་བར་ལྟ་བའི་ཐོས་བསམ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྒོམ་བྱུང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་མཐུ་མ་ཐོབ་པ་དང་། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ཆེན་པོ་གསུམ་སྤོང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། དེ་འབྲིང་གསུམ་སྤོང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཕལ་ཆེར་སྤངས་པས་ཟད་པར་སྤངས་མ་སྤངས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཆུང་ངུ་གསུམ་སྤོང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །བསམ་གཏན་ལྷག་མ་གསུམ་དང་། གཟུགས་མེད་བཞིའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན་རྣམས་ཀྱང་འདི་ལས་དཔགས་ཏེ་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དངོས་གཞི་ཙམ་པོ་ནི། རྟོག་དཔྱོད་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བདེ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ལྡན་པ། དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ནི། དཔྱོད་པ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་རྟོག་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནི། རྟོག་དཔྱོད་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། དབྱེ་ན། ཉེར་བསྡོགས་དང་། དངོས་གཞི་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྔར་ལྟར་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། ནང་རབ་ཏུ་སྡང་བ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། གང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བདེ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ལྡན་པའོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ནི། ཡིད་བདེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་སོགས་གང་བདེ་བའི་སས་བསྡུས་པ། དབྱེ་ན་ཉེར་བསྡོགས་དང་། དངོས་གཞི་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྔར་ལྟར་ལ། གཉིས་པ་ནི། དྲན་ཤེས་བཞིན་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་དགའ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ལྡན་པའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི། བདེ་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སོགས་གང་གཟུགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ། དབྱེ་ན་ཉེར་བསྡོགས་དང་དངོས་གཞི་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང་། གཉིས་པ་ནི། དྲན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་བདེ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན
Chinese
区分而言，有世间禅定道和出世间禅定道两种。第一种又分为两种。定义是：任何具有寂静和粗猛相的禅定道。确定其例子：有禅定和无色两种。第一种的定义是：从肢分方面来说，由下地 निश्चित（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）必定生起的专注一境之心，与相应者一起，或者被它们的任何一种异熟所摄持。区分而言，有等持禅定和生禅定两种。第一种的定义是：由加行所生的专注一境之心，与相应者一起，不离色之想。区分而言，从体性方面来说，有清净者、有烦恼者和无漏者三种。依次是：等持禅定，被世间善的专注一境所摄持。它是指没有被自地的烦恼所完全寂静。它是指被出世间善所摄持。清净者有四种：退分、住分、胜分、决择分。依次是：清净禅定，最终与烦恼生起相顺应。它是指与引出其他自地清净禅定相顺应。它是指与生起更高地的等持相顺应。它是指与生起无漏相顺应。有烦恼者也有四种：见解偏重、怀疑偏重、我慢偏重、贪欲偏重。依次是：被六十二种邪见中的任何一种所损害的禅定。对世间禅定，因怀疑解脱而受损，因我慢而受损，因贪求等持的安乐而受损的禅定。从所断的角度来说，有初禅、二禅、三禅、四禅。初禅的定义是：从不适意中必定生起，并且被寻和伺中的任何一种所摄持的专注一境之心，与相应者一起。区分而言，有近分、唯实、殊胜三种。第一种的定义是：为了离欲界的贪欲而精勤的闻思修中的任何一种所摄持的善。区分而言，有六种作意，即相极
English
In terms of distinction, there are two types of meditative paths: mundane and supramundane. The first is further divided into two. Its definition is: any meditative path that possesses aspects of tranquility and coarseness. To establish its instances: there are dhyana and formless (meditations). The definition of the first is: in terms of limbs, a one-pointed mind that necessarily arises from a lower ground, together with its concomitants, or is included by any of their fully ripened results. In terms of distinctions, there are samapatti dhyana and birth dhyana. The definition of the first is: a one-pointed mind arising from effort, together with its concomitants, that is not separated from the perception of form. In terms of distinctions, from the aspect of essence, there are three types: pure, afflicted, and uncontaminated. In order, they are: samapatti dhyana, which is included by the one-pointedness of mundane virtue. It is that which has not been fully pacified by the afflictions of its own ground. It is that which is included by supramundane virtue. The pure ones have four types: declining-part, abiding-part, special-part, and decisive-part. In order, they are: pure dhyana that is ultimately in accordance with the arising of afflictions. It is that which is in accordance with leading to another pure dhyana of its own ground. It is that which is in accordance with generating another samadhi of a higher ground. It is that which is in accordance with generating the uncontaminated. The afflicted ones also have four types: predominantly view-based, predominantly doubt-based, predominantly pride-based, and predominantly desire-based. In order, they are: dhyana that has been corrupted by any of the sixty-two views. Mundane dhyana that has been corrupted by doubting liberation, corrupted by pride, and corrupted by craving the bliss of samapatti. From the perspective of what is to be abandoned, there are the first dhyana, the second dhyana, the third dhyana, and the fourth dhyana. The definition of the first dhyana is: a one-pointed mind that necessarily arises from unpleasantness and is included by either investigation or analysis, together with its concomitants. In terms of distinctions, there are the approaching, the actual, and the special actual. The definition of the first is: virtue that is included by any of hearing, thinking, or meditating, striving to be free from desire for desire. In terms of distinctions, there are six types of attention: extremely characterized
Chinese
息，由信生起，寂静，欢喜，摄持，观察，有边际的作意。次第是：对欲的粗重，以及对初禅寂静的见闻思，尚未获得如是之相的修生对治品，以及对欲界三大烦恼的作意，以及对彼等中三品的作意，以及大体上已断除，为了详尽观察是否断尽而作意，以及对小三品的作意。其余三禅和四无色近分定的体性、分类、各自的意义，也应由此推知，如理了知。正行略说是：以寻伺对治品的支分，由于远离对欲的贪欲，而极度分离的等持与相应者，具有由寂静所生的欢喜安乐利益的支分。正行特殊说是：以伺对治品的支分，由于远离对寻的贪欲，而极度分离的等持与相应者。二禅是：从寻伺中决定生起的等持与相应者。分类有：近分和正行两种。初者如前，后者是：以内极度憎恨对治品的支分，从寻伺中远离贪欲的等持与相应者，具有从等持所生的欢喜安乐利益的支分。三禅是：从意乐中决定生起的等持等，凡是由乐受所摄的。分类有近分和正行两种。初者如前，后者是：以正念正知对治品的支分，从喜中远离贪欲，具有无喜之乐利益的支分。四禅是：从乐中决定生起的等持等，凡是由色受所摄的。分类有近分和正行两种。初者与前相同，后者是：以正念和舍对治品的支分，从乐中远离贪欲，具有感受舍的利益支分。第二是生起禅定。
English
Breath, arising from faith, tranquility, joy, gathering, observation, and mindfulness with limits. The order is: the grossness of desire, and the hearing, thinking, and contemplating of the tranquility of the first dhyana, not yet having obtained the power to abandon the opposing factors arising from such contemplation, and the mindfulness of abandoning the three great afflictions of desire, and the mindfulness of abandoning the three medium ones, and the mindfulness of thoroughly examining whether or not they have been abandoned since they have been mostly abandoned, and the mindfulness of abandoning the three small ones. The characteristics, divisions, and individual meanings of the remaining three dhyanas and the four formless attainments should also be inferred from this and understood accordingly. The actual main part, in brief, is: with the limb of the antidote of investigation and analysis, due to being separated from desire for desire, the one-pointedness of mind that is extremely separated, together with its concomitants, possessing the limb of the benefit of joy and bliss born from solitude. The actual main part, in particular, is: with the limb of the antidote of analysis, due to being separated from desire for investigation, the one-pointedness of mind that is extremely separated, together with its concomitants. The second dhyana is: the one-pointedness of mind and its concomitants that definitely arise from investigation and analysis. The divisions are: the preparatory stage and the actual main part. The former is as before, and the latter is: with the limb of the antidote of extreme inner hatred, the one-pointedness of mind and its concomitants that are separated from desire from investigation and analysis, possessing the limb of the benefit of joy and bliss born from samadhi. The third dhyana is: the one-pointedness of mind, etc., that definitely arises from mental ease, all that is included in the realm of bliss. The divisions are: the preparatory stage and the actual main part. The former is as before, and the latter is: with the limb of the antidote of mindfulness and awareness, being separated from desire from joy, possessing the limb of the benefit of joyless bliss. The fourth dhyana is: the one-pointedness of mind, etc., that definitely arises from bliss, all that is included in the realm of form. The divisions are: the preparatory stage and the actual main part. The former is similar to before, and the latter is: with the limb of the antidote of mindfulness and equanimity, being separated from desire from bliss, possessing the limb of the benefit of equanimity of feeling. The second is the dhyana of arising.