Tibetan
ན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་སེམས་པ། མ་བྱིན་ལེན་ནི། མཐུའམ་འཇབ་བུས་གཞན་གྱི་ཡོ་བྱད་བདག་གིར་བྱེད་པའི་ལུས་ཀྱི་དང་། ལོག་གཡེམ་ནི། བགྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལ་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་རིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་སེམས་པའོ། །དགེ་བ་ལ་ཡང་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་ལ་སོགས་གསུམ་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། སྲོག་གཅོད་སྤོང་བའི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་རིག་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སེམས་པ་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །ངག་གི་ལས་ལ་མི་དགེ་བ་དང་། དགེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རྫུན་ནི། བརྗོད་བྱའི་དོན་གཞན་དུ་གནས་པ་ལ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་གཞན་དུ་སྟོན་པའི་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སེམས་པ། ཕྲ་མ་ནི། ཕ་རོལ་པོ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྨྲས་པའི་ངག་གི་དང་། ཚིག་རྩུབ་ནི། གཞན་གྱི་ཞེ་བཟློག་པར་བྱེད་པའི་ངག་གི་དང་། རྐྱལ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སེམས་པའོ། །དགེ་བ་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། དེ་དག་སྤོང་བའི་སེམས་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་ལས་ལ། མི་དགེ་བ་དང་། དགེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བརྣབ་སེམས་ཀྱི་ལས་ནི། གཞན་གྱི་ཡོ་བྱད་མཐུའམ་འཇབ་བུས་བདག་གིར་བྱེད་འདོད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སེམས་པ། གནོད་སེམས་ཀྱི་ལས་ནི། གཞན་ལ་ཐོ་འཚམ་པར་འདོད་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བའི་ལས་ནི། ལས་འབྲས་སོགས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སེམས་པའོ། །དགེ་བ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་སྤོང་བའི་སེམས་པའོ། ། ཡང་ལས་ལ་གཉིས་ཏེ། འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་དང་། རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ལས་སོ། །དང་པོ་ནི། ལས་གང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལས་གང་རྣམ་སྨིན་དེ་ཉིད་འདོད་པའམ་མི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ལས་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་བའི་ལས་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ལས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ལས་སོ། །ཡང་ལས་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡོམ་པ་དང་། སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། བར་མའི་ལས་སོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད་ནི། འཆལ་ཚུལ་སྤོང་བའི་སེམས་པ། དབྱེ་ན་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་གང་གླིང་གསུམ་གྱི་མི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པ། དབྱེ་ན་རིགས་བརྒྱད་ལས། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ནི། ལུས་ངག་གི་ཉེས་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བརྡ་བྱུང
Chinese
剎那投入的心。不予取是，以力或欺骗将他人的财物据为己有的身体（之业）。邪淫是，对不应行淫者行淫的身体的行相与一同投入的心。善业也有断杀生等三种，按顺序，断杀生的身体的行相与一同的心等结合。语之业有不善和善两种，第一种有四种：妄语是，对于所说之义存在于他处，改变认识而于他处显示的语之行相的能辨识与一同的心。离间语是，为了离间他人而说的语。粗恶语是，使他人不悦的语。绮语是，与烦恼相应的语和一同的心。善业也有四种，是断除它们的的心。意之业有不善和善两种，第一种有三种：贪心的业是，想要以力或欺骗将他人的财物据为己有和一同的心。害心的业是，想要损害他人。邪见的业是，诽谤业果等的见解和一同的心。善业也有三种，是断除它们的的心。又，业有两种，引业和圆满业。第一种是，任何业仅能成就异熟的自性。第二种是，任何业能成就彼异熟为可爱或不可爱的差别。又，业有两种，共同的业和不共同的业，按顺序，是成就器世间的业和成就众生世间的业。又，业有三种，律仪、非律仪和中间的业。第一种，体相是，舍弃邪淫之心的。分类有别解脱律仪、静虑律仪和无漏律仪。第一种，体相是，凡是依于三洲之人的表相律仪。分类有八种，其中比丘的律仪是，以舍弃身语的一切过患而善加分别的表相（律仪）。
English
The mind that engages in an instant. Taking what is not given is the physical (action) of taking possession of another's property by force or deception. Sexual misconduct is the mind that engages together with the physical manifestation of engaging in what should not be engaged in. Virtue also has three aspects, such as abandoning killing. In order, it is combined with the mind that is together with the physical manifestation of abandoning killing, and so on. Speech karma has two types: non-virtuous and virtuous. The first has four aspects: Lying is the mind that is together with the verbal manifestation of transforming understanding when the meaning of what is being said exists elsewhere, and showing it elsewhere. Slander is speech spoken for the purpose of dividing others. Harsh speech is speech that causes displeasure to others. Idle talk is the mind that is together with words associated with afflictions. Virtue also has four aspects, which are the minds that abandon these. Mental karma has two types: non-virtuous and virtuous. The first has three aspects: The karma of covetousness is the mind that is together with the desire to take possession of another's property by force or deception. The karma of malice is the desire to harm others. The karma of wrong view is the view that denies karma and its effects, and the mind that is together with it. Virtue also has three aspects, which are the minds that abandon these. Furthermore, there are two types of karma: projecting karma and completing karma. The first is any karma that merely accomplishes the nature of maturation. The second is any karma that accomplishes that maturation itself as having the distinction of being desirable or undesirable. Furthermore, there are two types of karma: common karma and uncommon karma. In order, they are the karma that accomplishes the vessel world and the karma that accomplishes the sentient being world. Furthermore, there are three types of karma: vows, non-vows, and intermediate karma. The first, its characteristic is the mind that abandons immoral conduct. Its divisions are the vows of individual liberation, the vows of meditative concentration, and the vows of non-contamination. The first, its characteristic is the manifested vow that relies solely on the people of the three continents. Its divisions are eight types, among which the vow of a monk is the manifested (vow) that is well distinguished by abandoning all faults of body and speech.
Tibetan
་གི་སྡོམ་པ་གང་སྐྱེས་པའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ། དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པ་ནི། དེ་གང་བུད་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ། དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ནི། སྤང་བྱ་བཅུ་སྤོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་གང་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟེན་པ། དགེ་ཚུལ་མའི་སྡོམ་པ་ནི། དེ་གང་བུད་མེད་ལ་བརྟེན་པ། དགེ་སློབ་མའི་སྡོམ་པ་ནི། རྩ་བའི་ཆོས་དྲུག་རྗེས་མཐུན་གྱི་ཆོས་དྲུག་རྣམས་སྤོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་གང་བུད་མེད་ལ་བརྟེན་པ། དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི། སྤང་བྱ་ལྔ་སྤོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་གང་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟེན་པ། དགེ་བསྙེན་མའི་ནི། དེ་གང་བུད་མེད་ལ་བརྟེན་པ། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི། སྤང་བྱ་བརྒྱད་སྤོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པའོ། ། གཉིས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་འཆལ་ཚུལ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སྡོམ་པ། དབྱེ་ན་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པ་དྲུག་གོ །གསུམ་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་འཆལ་ཚུལ་ཀུན་སློང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སྡོམ་པ། དབྱེ་ན་འཆལ་ཚུལ་ཀུན་སློང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་སྤངས་པ་དང་། ཕལ་ཆེར་སྤངས་པ་དང་། མཐའ་དག་སྤངས་པ་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྡོམ་པ་བཞི་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། རྒྱུན་ཞུགས་དང་། ཕྱིར་འོང་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་སྡོམ་པ་རྣམས་སོ། །སྡོམ་པ་མིན་པ་ནི། བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་པའི་སེམས་པའོ། །བར་མའི་ལས་ནི། སྡོམ་ལྡན་དང་སྡོམ་མིན་ཅན་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བ་མི་འགལ་བའི་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ལས་སོ། །ཡང་ལས་ལ་གཉིས་ཏེ། མྱོང་བར་ངེས་པའི་ལས་དང་། མ་ངེས་པའི་ལས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ལས་གང་བྱས་ཤིང་བསགས་པའི་ཡན་ལག་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དང་། བྱས་ཤིང་བསགས་པའི་ཡན་ལག་གང་རུང་དང་མི་ལྡན་པའི་ལས་སོ། །ཡང་མྱོང་ངེས་ལ་གསུམ་ལས། མཐོང་ཆོས་ལ་མྱོང་འགྱུར་ནི། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ནམ་བསམ་པ་དྲག་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་གང་གི་འབྲས་བུ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མྱོང་བ། སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་ནི། ལས་གང་གི་རྣམ་སྨིན་ལས་བྱས་པའི་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་མྱོང་བ། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་ནི། ལས་གང་གི་རྣམ་སྨིན་ལས་བྱས་པའི་
Chinese
比丘的律仪是，依于任何已生起律仪的相续。比丘尼的律仪是，依于任何女性的相续。沙弥的律仪是，以舍弃应断十事而善加分别的表诠所生起的律仪所依。沙弥尼的律仪是，依于任何女性。式叉摩那的律仪是，以舍弃根本六法和随顺六法而善加分别的表诠所生起的律仪所依于任何女性。近事男的律仪是，以舍弃应断五事而善加分别的表诠所生起的律仪所依。近事女的是，依于任何女性。近住的律仪是，以舍弃应断八事而善加分别的表诠所生起的律仪。第二，静虑律仪的体相是，以世间静虑能令一切放逸转起的烦恼得以镇伏的力量所获得的律仪。分类有以静虑六地所摄的六种。第三，无漏律仪的体相是，以出世间静虑能将一切放逸转起的烦恼种子连根拔除的力量所获得的律仪。分类有，一切放逸转起的烦恼断除了一部分，断除了大部分，断除了全部，以及清净究竟的四种律仪。依次是，预流果，一来果，不来果，以及阿罗汉果所摄的律仪等。非律仪是，一心专注于不应作的事情的心。中间业是，在具有律仪和不具有律仪二者的相续中生起的不相违的善或不善业。又业有二种，决定感受的业和不决定的业。依次是，任何已作且积聚的业具备二支，以及已作且积聚的业不具备任何一支的业。又决定感受的有三种，即见法受业是，以特殊的对境或猛烈意乐的力量，任何业的果报于当世感受。生后受业是，任何业的异熟于从该业所作的后世感受。余次受业是，任何业的异熟于从该业所作的
English
The pratimoksha of a bhikshu is that which relies on the continuum in which any pratimoksha has arisen. The pratimoksha of a bhikshuni is that which relies on the continuum of any woman. The pratimoksha of a sramanera is that which relies on the pratimoksha that arises from the expression that is well distinguished by abandoning the ten things to be abandoned. The pratimoksha of a sramanerika is that which relies on any woman. The pratimoksha of a siksamana is that which relies on the pratimoksha that arises from the expression that is well distinguished by abandoning the six root dharmas and the six corresponding dharmas, and relies on any woman. The pratimoksha of a upasaka is that which relies on the pratimoksha that arises from the expression that is well distinguished by abandoning the five things to be abandoned. The pratimoksha of a upasika is that which relies on any woman. The pratimoksha of a nyungne is the pratimoksha that arises from the expression that is well distinguished by abandoning the eight things to be abandoned. Second, the characteristic of the dhyana pratimoksha is the pratimoksha obtained by the power of worldly dhyana that suppresses the kleshas that give rise to all laxity. The divisions are six, included in the six dhyana grounds. Third, the characteristic of the anasrava pratimoksha is the pratimoksha obtained by the power of transcendental dhyana that uproots the seeds of the kleshas that give rise to all laxity. The divisions are four pratimokshas: having abandoned one aspect of the kleshas that give rise to all laxity, having abandoned most of them, having abandoned all of them, and having perfected purity. In order, these are the pratimokshas included in the fruits of srotapanna, sakrdagamin, anagamin, and arhat. Non-pratimoksha is the mind that is exclusively engaged in what should not be done. Intermediate karma is the virtuous or non-virtuous karma that arises in the continuum of both those with and without pratimoksha, and is not contradictory. Again, there are two types of karma: karma that is certain to be experienced and karma that is uncertain. In order, these are the karma that possesses the two limbs of having been done and accumulated, and the karma that does not possess any of the limbs of having been done and accumulated. Again, there are three types of karma that are certain to be experienced: karma to be experienced in this lifetime is the fruit of any karma that is experienced in this very lifetime by the power of a special object or intense intention. Karma to be experienced after birth is the vipaka of any karma that is experienced in the next life made from that karma. Karma to be experienced in another lifetime is the vipaka of any karma that is made from that karma.