Tibetan
ཚེ་དེའི་སྐྱེ་བ་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་དུ་མྱོང་བའོ། །ཡང་ལས་ལ་གསུམ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་དཀར་བ། གཅིག་ཏུ་གནག་པ། དཀར་ནག་འདྲེས་མའི་ལས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་དགེ་བ་དང་། བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་མི་དགེ་བ་དང་། བསམ་སྦྱོར་གང་རུང་དགེ་མི་དགེ་བའོ། ། གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་ལ་བཞི་ལས། རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་བག་ཆགས་འཇོག་པའི་བྱེད་རྒྱུ། ཀུན་འབྱུང་ནི། ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་མཐུན་པར་བསགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འགྲོ་བ་རིགས་མཐུན་པར་འབྱུང་བའི་བྱེད་རྒྱུ། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ནི། འགྲོ་བ་རིགས་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་སོ་སོ་ཐ་དད་པར་འབྱུང་བའི་བྱེད་རྒྱུ། རྐྱེན་ནི། ལུས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཐོབ་པ་འདའ་བར་བྱེད་པའི་བྱེད་རྒྱུའོ། ། གསུམ་པ་འགོག་བདེན་ལ། མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་གཏན་ལ་དབབ་པ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགོག་པ་ཞི་བ་གྱ་ནོམ་ངེས་འབྱུང་གི་རྣམ་པར་རྣལ་འབྱོར་བས་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་བདེན་པ། གཉིས་པ་དེ་ལྡན་གྱི་འགོག་པ་དེ་ཡང་དགུ་ལས། བརྡའི་འགོག་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ལས་ཀྱིས་སྤང་བྱའི་ས་བོན་ཉམས་སྨད་པའི་འགོག་པ། དོན་དམ་པའི་འགོག་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་ས་བོན་དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་འགོག་པ། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ནི། འཕགས་པ་སློབ་པའི་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་འགོག་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ནི། མི་སློབ་པའི་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་འགོག་པ། རྒྱན་དང་བཅས་པའི་ནི། གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་འགོག་པ། རྒྱན་མེད་པའི་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་འགོག་པ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ནི། ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པ་སྤངས་ཤིང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་འགགས་པའི་འགོག་པ། ལྷག་མ་མེད་པའི་ནི། ཟག་བཅས་མ་ལུས་པ་འགག་པའི་འགོག་པ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་འགོག་པ་ནི། སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་འགོག་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་ལས། འགོག་པའི་རྣམ་པ་ནི། རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ། ཞི་བ་ནི། འབྲས་བུ་མ་འོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ། གྱ་ནོམ་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བས་དོན་དམ་པར་གཙང་བདེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ། ངེས་འབྱུང་ནི། གཏན་དུ་ཕན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའོ། ། བཞི་པ་ལམ་བདེན་ལ། མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་གཏན་ལ་དབབ་པ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལམ་སྒྲུབ་པ་རིགས་པ་ངེས་འབྱི
Chinese
在那一世的第二次投生之后体验到。 此外，业有三种：纯白的业，纯黑的业，以及黑白混合的业。按照顺序，分别是思与行皆善，思与行皆不善，以及思与行任何一方为善或不善。 第三，解释定义的意义有四种。因的定义是：在再次轮回中留下习气的能作因。集起是：积累了相似业习气的众生，产生同类众生的能作因。殊胜生起是：即使是同类众生，也产生各自不同形象的能作因。缘是：使未得之身获得，以及使已得之身消逝的能作因。 第三，关于灭谛，有定义、确定所依、解释定义的意义。第一，定义是：灭尽、寂静、殊胜、决定出离之相，由瑜伽士完全断除并证悟的真谛。第二，具有该定义的灭尽也有九种： 假立的灭尽是：由世间业使应断之种子衰损的灭尽。 究竟的灭尽是：由出世间道从根拔除应断之种子的灭尽。 未圆满的是：由圣者有学之果所摄持的灭尽。 圆满的是：由无学之果所摄持的灭尽。 具有庄严的是：由二者的分位解脱之果所摄持的灭尽。 无有庄严的是：由智慧解脱之果所摄持的灭尽。 有余的是：烦恼全部断除，但有漏之蕴尚未止息的灭尽。 无余的是：有漏全部止息的灭尽。 特别殊胜的灭尽是：不住于有寂之边的灭尽。 第三，有四种。灭尽的相是：与因、业和烦恼全部分离。 寂静是：与果、未来的一切痛苦分离。 殊胜是：与前两者分离，因此在究竟上是清净安乐的自性。 决定出离是：是永久利益的自性。 第四，关于道谛，有定义、确定所依、解释定义的意义三种。第一，定义是：道，成就，正理，决定出
English
It is experienced from the second birth onwards in that life. Furthermore, there are three types of karma: purely white karma, purely black karma, and mixed black and white karma. In order, they are: both thought and action are virtuous, both thought and action are non-virtuous, and either thought or action is virtuous or non-virtuous. Third, there are four aspects to explaining the meaning of the definition. The definition of cause is: the active cause that leaves imprints for rebirth in future existences. The arising is: the active cause by which sentient beings who have accumulated similar karmic imprints arise in similar realms of existence. The excellent arising is: the active cause by which even beings of the same realm of existence arise with distinct and separate forms. The condition is: the active cause that causes a body not yet obtained to be obtained, and causes a body already obtained to pass away. Third, regarding the truth of cessation, there is the definition, the establishment of the basis, and the explanation of the meaning of the definition. First, the definition is: the truth that is to be realized by yogis who have completely severed and manifested the aspects of cessation, peace, excellence, and definite emergence. Second, there are also nine types of cessation that possess that definition: The imputed cessation is: the cessation in which the seeds to be abandoned are weakened by worldly karma. The ultimate cessation is: the cessation in which the seeds to be abandoned are uprooted by the path beyond the world. The incomplete is: the cessation encompassed by the fruit of the noble learner. The complete is: the cessation encompassed by the fruit of the non-learner. The adorned is: the cessation encompassed by the fruit of liberation from both aspects. The unadorned is: the cessation encompassed by the fruit of the liberation of wisdom. The with remainder is: the cessation in which all defilements have been abandoned, but the contaminated aggregates have not yet ceased. The without remainder is: the cessation in which all contaminated aggregates have ceased. The particularly excellent cessation is: the cessation that does not abide on the extremes of existence and peace. Third, there are four aspects. The aspect of cessation is: being separated from all causes, karma, and defilements. Peace is: being separated from all future suffering as a result. Excellence is: being separated from both of these, therefore being of the nature of purity and bliss in the ultimate sense. Definite emergence is: being of the nature of permanent benefit. Fourth, regarding the truth of the path, there are three aspects: the definition, the establishment of the basis, and the explanation of the meaning of the definition. First, the definition is: the path, accomplishment, reason, definite
Tibetan
ན་གྱི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་བདེན་པ། གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ། སྦྱོར་བའི་ལམ། མཐོང་བའི་ལམ། སྒོམ་པའི་ལམ། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། གང་བསྒོམས་པས་སྤང་བྱ་སྤང་རུང་དང་། གཉེན་པོ་སྐྱེ་རུང་གི་ངོ་བོར་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ལམ། གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་བསྒོམས་པས་མཐོང་སྤང་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ཉམས་སྨད་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་དང་བཅས་པ། དབྱེ་ན་བཞི་ལས། དྲོད་ནི། བདེན་བཞིའི་རྣམ་པའམ་བཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་དང་པོར་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། རྩེ་མོ་ནི། དེ་ལ་གསལ་སྣང་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་དང་། བཟོད་པ་ནི། དེ་ལ་གསལ་སྣང་ཆེར་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་གང་ཞིག་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ། ཆོས་མཆོག་ནི། དེ་ལ་གསལ་སྣང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སོ་སྐྱེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞིག་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་དངོས་སུ་འདྲེན་ནུས་པའོ། །ཡང་ན་སྦྱོར་ལམ་ནི། ཚོགས་ལམ་ཙམ་དང་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཡོན་ཏན་གང་གི་རིགས་ཚོགས་ལམ་ནས་ཀྱང་ཡོད་པ་ད་ལྟ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སོ་སྐྱེའི་སྒོམ་བྱུང་། དབྱེ་ན་དྲོད་སོགས་བཞིའོ། །གསུམ་པ་མཐོང་ལམ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་དང་དེ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྔར་མ་རྟོགས་པ་གསར་དུ་རྟོགས་པའི་མངོན་རྟོགས། དབྱེ་ན་སྐད་ཅིག་མའི་དབྱེ་བས་བཅུ་དྲུག་ལས། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་སྔར་མ་རྟོགས་པ་གསར་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་གང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་གཞན་རིག་གི་ཚུལ་གྱིས་སྔར་མ་རྟོགས་པ་གསར་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རྗེས་བཟོད་དེ་ཉིད་གཞན་རིག་གི་ཚུལ་གྱིས་སྔར་མ་རྟོགས་པ་གསར་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས། བདེན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་གྱི་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་རྣམས་ཀྱང་སྔ་མའི་རིགས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་སྒོམ་ལམ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། སྒོམ་སྤང་སྤོང་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ལམ། ད
Chinese
完全断除烦恼障后，瑜伽行者应当修习的真谛。第二部分有五种：资粮道、加行道、见道、修道、究竟道。第一，资粮道的定义：通过修习，使应当断除的和可以断除的，以及对治能够生起的自性，在相续中成熟的道。第二，加行道的定义：以真谛的行相为对境而修习，使见道所断烦恼的种子衰损的，具有等持和智慧。分为四种：暖位，是对四真谛的行相或所执著的无自性，首次获得明相的等持和智慧相应。顶位，是对此明相增长的等持等。忍位，是对此明相更加获得的等持等，是进入执著无自性一方的。胜法位，是对此明相完全圆满的异生等持，能够真实引导现证真谛。或者，加行道分为与资粮道相同的和不相同的两种。第一种，是任何功德的种类，从资粮道开始就存在，现在以加行道的自性而存在。第二种，是具有真谛行相的异生修所生。分为暖位等四种。第三，见道的定义：对四真谛的法性和证悟它的智慧，以前没有证悟而新证悟的现证。从刹那的分类分为十六种。苦法智忍，是对苦谛的法性，以前没有证悟而新证悟的智慧，被无间道所摄。苦法智，是像那样的智慧，被解脱道所摄。苦集灭道四圣谛的随法智忍，是像那样的智慧，以他证的方式，以前没有证悟而新证悟的智慧。苦集灭道四圣谛的随法智，是苦随忍本身，以他证的方式，以前没有证悟而新证悟的智慧。其余三个真谛的法忍、法智、随忍、随智，也应以先前的道理来理解。第四，修道的定义：为了断除修道所断而修习的道。
English
The truth that yogis should cultivate after completely severing the obscurations. The second part has five: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of consummation. First, the definition of the path of accumulation: the path that, through cultivation, matures the continuum into the nature of what should be abandoned and what can be abandoned, and the antidote that can arise. Second, the definition of the path of preparation: the samadhi with wisdom that, by meditating on the aspects of the truths, diminishes the seeds of the afflictions to be abandoned by the path of seeing. It is divided into four: heat, which is the samadhi and wisdom associated with the first attainment of clarity on the aspects of the four truths or the non-inherent existence of what is grasped. Peak is the samadhi, etc., in which clarity increases. Patience is the samadhi, etc., in which clarity is further attained, which enters into one aspect of grasping non-inherent existence. Supreme Dharma is the samadhi of an ordinary being in which clarity is completely perfected, which can directly lead to the actual realization of the truths. Alternatively, the path of preparation is divided into two types: those that are common with the path of accumulation and those that are not. The first is any kind of quality that has existed since the path of accumulation and now exists as the nature of the path of preparation. The second is the mundane arising from meditation that has the aspects of the truths. It is divided into four: heat, etc. Third, the definition of the path of seeing: the direct realization of the nature of the four truths and the wisdom that realizes them, which were not previously realized but are newly realized. It is divided into sixteen by the division of moments. The forbearance of knowing the Dharma of suffering is the wisdom that newly realizes the nature of the truth of suffering, which was not previously realized, and is included in the path of uninterruptedness. The knowledge of the Dharma of suffering is the wisdom that is included in the path of liberation. The forbearance of knowing the Dharma of suffering is the wisdom that newly realizes the wisdom of the same in the way of other-knowing, which was not previously realized. The knowledge of the Dharma of suffering is the wisdom that newly realizes the wisdom of the same in the way of other-knowing, which was not previously realized. The Dharma-patience, Dharma-knowledge, subsequent-patience, and subsequent-knowledge of the remaining three truths should also be understood by the reasoning of the previous ones. Fourth, the definition of the path of meditation: the path to be practiced for the sake of abandoning what is to be abandoned by meditation.