Tibetan
ན། །ཅེས་པ་ལྟར། ཕུང་པོ་ལ་གནས་པའི་སྒོམ་པ་ལ་བཞི་ལས། རྒྱུ་ལ་གནས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི། གང་ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །སྨོན་ལམ་ལ་གནས་པ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ལ་གནས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་གནས་པའི་སྒོམ་པ་ནི་བཞི་ལས། མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྒོམ་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་མོས་པ་སྒོམ་པའོ། །རོ་མྱང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྒོམ་པ་ནི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རོ་མྱང་བར་བྱེད་པའོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྒོམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡིད་རང་བའོ། །མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྒོམ་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་མ་འོངས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཁྱད་པར་ལ་དགའ་བའོ། ། བསམ་པ་ལ་གནས་པའི་སྒོམ་པ་ནི་དྲུག་སྟེ། མི་ངོམས་པའི་བསམ་པ་དང་། ཡངས་པའི་བསམ་པ་དང་། དགའ་བའི་བསམ་པ་དང་། ཕན་གདགས་པའི་བསམ་པ་དང་། གོས་པ་མེད་པའི་བསམ་པ་དང་། དགེ་བའི་བསམ་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ལ་མི་ངོམས་པ་ནི་སྐལ་པ་གང་གའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་སྟེ་རང་གི་ལུས་དེ་སྙེད་དུ་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་སྙེད་དུ་རེ་རེ་ཞིང་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཀྱང་མི་ངོམས་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་མི་ངོམས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུད་པ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་ཡངས་པའི་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་བ་ལྟར་ལེན་པ་པོའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་ཙམ་དུ་མི་དགའ་བ་ནི་དགའ་བའི་བསམ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྱིན་པའི་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཕན་པ་ཆེར་བཏགས་པར་སེམས་པ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དེ་ཙམ་དུ་ཕན་པར་མི་སེམས་པ་ནི་ཕན་འདོགས་པའི་བསམ་པའོ། །སྦྱིན་པ་ལས་གྱུར་པའི་བསོད་ནམས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ལན་ནམ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ནི་གོས་པ་མེད་པའི་བསམ་པའོ། །སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་ལུས་དེ་སྙེད་དུ་གྱུར་ནས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕོངས་ཤིང་སྟོང་གསུམ་མེས་རབ་ཏུ་གང་བ་ན་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་བྱེད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་སྒོམ་ཡང་དེས་མི་ངོམས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལ་མི་ངོམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཡངས་པའི་བསམ་པ་སོགས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་སྟེ། སྦྱིན་པ་གསུམ་ནི་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་མི་འཇིག་པའི་སྦྱིན་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ནི་སྡོམ་པ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །བཟོད་པ་གསུམ་ནི་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་ནི་གོ་ཆ་སྦྱོར་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཤེས་རབ་གསུམ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པ་དོན་དམ་ལ་དམིགས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་བོ། ། བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་ཀུན་འདི་དྲུག་གིས་བསྡུས་ཤིང་། འདི་དྲུག་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བསྡུས་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་དད་སོགས་དེ་དང་མཐུན་པ་དང་སྟོབས་བཅུ་སོགས་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ནི། སེར་སྣ་དང་། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཁྲོ་བ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་། འཆལ་བའི་ཤེས་རབ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་བསྡུས་སོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་སྔགས་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕྱུག་པོ་དང་། བདེ་འགྲོ་དང་། གཡོག་འཁོར་མང་བ་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་གྲུབ་པ་དང་། གནོད་པ་ཆུང་བ་དང་། རིག་པའི་གནས་ཀུན་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཁ་ན་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་གི་བར་དུ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་རྣམས་སོ། ། ཅིག་ལ་ཅིག་རྣམ་པར་ངེས་པ་བསྟན་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ལས་གྱུར་པ། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་གྱུར་པ། རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པ་ལས་གྱུར་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེ་རེ་ཡང་དྲུག་དྲུག་ཚང་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །
Chinese
如是。蕴处之禅定有四种。安住于因者，以种姓之力对度彼岸者精勤串习。安住于异熟者，以身体圆满之力。安住于愿者，以愿力。安住于各别观察之力者，以智慧之力对度彼岸者精勤串习。安住于作意之禅定有四种。以信解作意而禅定者，是对具足一切度彼岸之经藏信解而禅定。以领受滋味作意而禅定者，是对获得度彼岸者以见功德之方式领受滋味。以随喜作意而禅定者，是对一切世间众生之布施等随喜。以现前欢喜作意而禅定者，是对自他未来之度彼岸之差别而欢喜。安住于意乐之禅定有六种，即不厌足之意乐、广大之意乐、欢喜之意乐、饶益之意乐、无染著之意乐、善妙之意乐。其中，菩萨对布施不厌足，如于恒河沙数劫中，每一刹那以恒河沙数世界充满七宝，化现自身如是之多，对一切众生一一布施，然亦不厌足，此乃对布施不厌足。直至安坐菩提树下，如是之布施一续接一续，刹那亦不间断，此乃对布施广大之意乐。如是布施之菩萨欢喜，然受施之众生却不如是欢喜，此乃欢喜之意乐。菩萨心想布施之境之众生对我大有饶益，然众生却不如此认为菩萨对彼等有饶益，此乃饶益之意乐。对布施所生之福德不希求回报或异熟，此乃无染著之意乐。
English
As it is. There are four types of meditation that dwell on the aggregates. Dwelling on the cause is to diligently familiarize oneself with the perfections through the power of lineage. Dwelling on the ripening is through the power of having a complete body. Dwelling on aspiration is through the power of aspiration. Dwelling on the power of individual examination is to diligently familiarize oneself with the perfections through the power of wisdom. There are four types of meditation that dwell on attention. Meditating with faith and attention is to meditate with faith in the sutras that possess all the perfections. Meditating with savoring attention is to savor the qualities of those who have attained the perfections by seeing their virtues. Meditating with rejoicing attention is to rejoice in the generosity and so on of all sentient beings in the world. Meditating with manifest joy and attention is to rejoice in the distinctions of one's own and others' future perfections. There are six types of meditation that dwell on intention: the intention of non-contentment, the intention of vastness, the intention of joy, the intention of benefiting, the intention of non-attachment, and the intention of virtue. Among these, a Bodhisattva's non-contentment with generosity is like filling realms equal to the sands of the Ganges with the seven precious things in each moment for kalpas equal to the sands of the Ganges, and giving to each and every sentient being after emanating as many bodies as there are, yet still not being content. This is non-contentment with generosity. Until sitting at the seat of enlightenment, continuously making such generosity without interruption for even a moment is the vast intention of generosity. The Bodhisattva who gives in this way rejoices, but the sentient beings who receive the generosity do not rejoice as much. This is the intention of joy. The Bodhisattva thinks that the sentient beings who are the objects of generosity have greatly benefited me, but the sentient beings do not think that the Bodhisattva has benefited them as much. This is the intention of benefiting. Not expecting a return or ripening for such merit that comes from generosity is the intention of non-attachment.
Chinese
像这样从布施产生的福德，也和所有众生共同回向于圆满菩提，这是善妙的发心。 此外，菩萨于恒河沙数劫中，化身如恒河沙数，持续不断地以一切资具供养，三千大千世界充满火焰时，行持四种威仪，每一刹那从持戒到智慧之间修习，也不满足，这是对持戒等五种波罗蜜多不满足。 那些广大心等如前。 详细区分的开示是，每一个都有三种。布施三种是法布施、财物布施和无畏布施。 戒律三种是律仪戒、善法戒和饶益有情戒。 忍辱三种是对损害不介意，安忍痛苦，以及对法坚信的忍辱。 精进三种是披甲精进、摄善精进和饶益有情精进。 静虑三种是现法乐住的功德，现前成办的饶益有情静虑。 智慧三种是以世俗谛为对境，以胜义谛为对境，以及以饶益有情为对境的智慧。 归纳的开示是：一切善法都包含在这六度中，这六度也包含在那些善法中。因为它的体性是信等与之相应，十力等是那些善法的果。 不相应的方面开示是：悭吝、破戒、嗔恚、懈怠、散乱和恶慧等涵盖了一切烦恼。 功德的赞叹开示是：富有、善趣、眷属众多、事业圆满、损害微小，以及精通一切明处等，没有过失且直至证得菩提之间，行持一切众生之利益，安住于此等功德。 辨别一个对一个的决定开示有三种：从串习产生的，从详细区分产生的，从详细分开后开示产生的。 第一种是每一波罗蜜多都圆满具足六度而修习。
English
Such merit arising from generosity is also shared with all sentient beings and dedicated to perfect enlightenment; this is a virtuous intention. Furthermore, a Bodhisattva, in as many eons as there are grains of sand in the Ganges River, transforms into as many bodies, and continuously offers all necessities. When the three thousandfold universe is filled with fire, they engage in the four modes of conduct, and in each moment, they practice from discipline to wisdom, yet they are not satisfied. This is being unsatisfied with the five perfections, such as discipline. Their vast mind and so on are as before. The detailed explanation is that each has three aspects: The three types of generosity are the generosity of Dharma, material generosity, and fearlessness. The three types of discipline are the discipline of vows, the discipline of virtue, and the discipline of benefiting sentient beings. The three types of patience are not minding harm, accepting suffering, and having certainty in the Dharma. The three types of diligence are armor-like diligence, diligence in accumulating virtue, and diligence in benefiting sentient beings. The three types of meditative concentration are the qualities of dwelling in bliss in this very life, and the meditative concentration of benefiting sentient beings that is manifestly accomplished. The three types of wisdom are wisdom that focuses on the conventional truth, wisdom that focuses on the ultimate truth, and wisdom that focuses on benefiting sentient beings. The condensed teaching is: all virtuous Dharmas are contained within these six, and these six are also contained within those Dharmas, because their characteristic is faith and so on, which are in accordance with it, and the ten powers and so on are the result of those Dharmas. The teaching on the opposing side is: miserliness, immoral discipline, anger, laziness, distraction, and immoral wisdom encompass all defilements. The teaching on the praise of qualities is: wealth, happy migrations, having many attendants, accomplishing the end of actions, having little harm, and being skilled in all fields of knowledge, etc., are without fault and, until reaching enlightenment, remain close to performing the benefit of all beings. The teaching on determining one thing in relation to another has three aspects: that which arises from practice, that which arises from detailed distinctions, and that which arises from teaching after detailed separation. The first is that each perfection is practiced with the complete fulfillment of all six perfections.