Tibetan
འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ཕལ་ཆེར་སྤངས་པས་ཀུན་དཀྲིས་མངོན་འགྱུར་མི་འབྱུང་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་སྤངས་སམ་སྙམ་པའི་རློམ་པ་འབྱུང་བས་སྤངས་མ་སྤངས་བརྟག་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། དེ་ལྟར་དཔྱད་པ་ན་ཉོན་མོངས་ཅུང་ཟད་མ་སྤངས་པར་ཤེས་ནས་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆུང་ངུ་གསུམ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །བདུན་པ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གཞིའི་སེམས་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དང་དྲུག་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ། །ལྔ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མོ། །བདུན་པ་ནི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་མོ། །དང་པོ་དྲུག་ནི་ཉེར་སྡོགས་ཡིན་ལ། ཐ་མ་ནི་དངོས་གཞིའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན། རྣམ་གཞག་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་བཞིའི། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་བསམ་གཏན་ལ་ཡང་། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་དང་། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི། ཡན་ལག་གི་སྒོ་ནས་འོག་ས་ལས་འདས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་བསམ་གཏན་བསྒོམས་པའི་རྣམ་སྨིན་ནམ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚངས་རིས་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་གཟུགས་མེད་ལ་ཡང་བསམ་གཏན་ལྟར་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་གཟུགས་མེད་ནི། དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འོག་ས་ལས་འདས་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་གཟུགས་མེད་ནི། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་གཟུགས་མེད་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་སྨིན་ནམ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་བཞིར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་རྣམས་ཡན་ལག་གིས་འདའ་ཞིང་། གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་དམིགས་པས་འདའ་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་མེད་ཀྱི། གོང་མ་རྣམས་འོག་མའི་ཡན་ལག་རགས་པ་དག་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་མི་འདྲ་བའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་
Chinese
其下，由于多数烦恼已断除，遍计现行不会发生，并且产生“是否已断除一切烦恼”的傲慢，为了检验是否已断除，便作意与烦恼生起相顺之相，并且个别地进行观察。第六，如此观察时，得知烦恼尚未断除少许，为了断除一切烦恼，便作意断除微细三结的对治。第七，其后，获得初禅等正行之心。其中，前二者是加行道，第三、第四和第六是无间道，第五是胜道，第七是解脱道，前六者是近分，最后是正行。第二，有四点：定义、分类、各自分类的意义、建立决断。第一点是关于禅定和无色定二者。首先，关于禅定，又以因等持和果生起的差别分为两种。第一种是：从肢分方面来说，是超越下地的专注一境之心及其相应者。第二种是：在其他生世中，修习因等持禅定所产生的异熟或等流果，也就是从梵众天到色究竟天之间众生相续中的所有生得法。第二，关于无色定，也像禅定一样分为两种。第一种是因等持的无色定，从所缘方面来说，是超越下地的专注一境之心及其相应者。第二种是果生起的无色定，是在其他生世中，通过修习因等持的无色定所产生的异熟或等流果，也就是生于无边虚空处等四处的众生相续中的所有生得法。为什么禅定是通过肢分来超越，而无色定是通过所缘来超越呢？因为所有禅定都具有寂静和粗大的相同性质，所以在所缘和行相上没有差别。而上层禅定必定要从下层禅定的粗大肢分中解脱出来，因此存在肢分上的差别。因此，肢分
English
Below that, since most afflictions have been abandoned, the manifestation of pervasive imputation does not occur, and arrogance arises, thinking, "Have all afflictions been abandoned?" In order to examine whether they have been abandoned, one attends to the signs that are in accordance with the arising of afflictions and individually investigates them. Sixth, when examining in this way, knowing that a few afflictions have not been abandoned, in order to be separated from all afflictions, one attends to the antidote for abandoning the three subtle fetters. Seventh, after that, one obtains the actual mind of the first dhyana and so on. Among these, the first two are the path of application. The third, fourth, and sixth are the path of immediate proximity. The fifth is the path of distinction. The seventh is the path of liberation. The first six are proximate attainment, and the last is actual attainment. Secondly, there are four points: definition, classification, the meaning of each classification, and establishing the ascertainment. The first point is about the two, dhyana and the formless. First, regarding dhyana, there are two types, distinguished by the cause of meditative absorption and the result of arising. The first is: from the aspect of limbs, it is the one-pointed mind that has transcended the lower grounds, along with its concomitants. The second is: in another life, it is the fully ripened or similar result of having cultivated the dhyana of the cause of meditative absorption. That is, all the innate dharmas in the continuum of sentient beings from the Brahma realm up to Akanistha. Secondly, regarding the formless, like dhyana, there are also two types. The first is the formless of the cause of meditative absorption: from the aspect of the object, it is the one-pointed mind that has transcended the lower grounds, along with its concomitants. The second is the formless of the result of arising: in another life, it is the fully ripened or similar result of having cultivated the formless of the cause of meditative absorption. That is, all the innate dharmas in the continuum of sentient beings born in the four realms, such as the sphere of infinite space. Why do the dhyanas transcend by limbs, and the formless ones transcend by object? Because all the dhyanas are similar in that they all have the nature of quiescence and coarseness, so there is no difference in object and aspect. But the higher ones necessarily emerge from the coarse limbs of the lower ones, so there is a distinction in the difference of limbs. Therefore, limbs
Tibetan
གིས་འདའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཞི་གནས་སུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་མི་འདྲ་བ་མེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་ཤེས་སོགས་དམིགས་པ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་གོང་མ་རྣམས་འོག་མ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ནི་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ལ། དེས་ན་དམིགས་པས་འདའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་ལ་ནི་ས་དང་པོ་ནས་བཞི་པའི་བར་རོ། །གཟུགས་མེད་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་། རྣམ་ཤེས་དང་། ཅི་ཡང་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་ཀྱི་བར་བཞིའོ། །ཡང་བསམ་གཏན་རྣམས་དང་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་། དག་པ་དང་། ཟག་མེད་གསུམ་གསུམ་ཡོད་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་དག་པ་གཉིས་ཡོད་ཀྱི་ཟག་མེད་མེད་དེ། དེ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བས་དམིགས་རྣམ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་འདས་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེར་སྡོགས་རྣམས་ལ་དང་པོ་ལ་དག་པ་བ་དང་ཟག་མེད་གཉིས་ཡོད་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ལ་དག་པ་བ་འབའ་ཤིག་ཡོད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཉེར་སྡོགས་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། འདི་དག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉེར་སྡོགས་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཟག་མེད་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། གང་གིས་འོག་སའི་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་པ་དེས་ནི་གོང་མའི་ཉེར་སྡོགས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་མི་ནུས་ལ། གང་ཞིག་གོང་མའི་ཉེར་སྡོགས་ཐོབ་པ་དེས་ནི་འོག་མའི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་སྒྲུབ་ཀྱི་གོང་མའི་ཉེར་སྡོགས་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་མའི་ཉེར་སྡོགས་ལས་འོག་མའི་དངོས་གཞི་ལམ་སྒྲུབ་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་ལ་ཟག་མེད་ཡོད་ཅེ་ན། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་བསྒྲུབས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་པས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་གཞིའི་སེམས་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ལག་པ་གཡས་པ་མེད་ན་གཡོན་པ་ལ་བརྟེན་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་ཀྱིས་ནི་ཁམས་གསུམ་ཀ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དངོས་གཞི་རྣམས་ཀྱིས་འོག་ས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར
Chinese
被称为以目标而超越。无色界的一切都因在寂止中成为一体，所以没有不同的支分，但由于以虚空和识等不同的目标，上层必定从下层产生，所以目标是不同的。因此，被称为以目标而超越。第二是：禅定是从初禅到四禅。无色界则是虚空、识、无所有和非想非非想之间四者。此外，禅定和前三个无色界有烦恼、清净和无漏三种。非想非非想处则有烦恼和清净两种，没有无漏，因为意识的流动不明显，不能作为目标极其明显的超越道的所依。对于近分定，第一个有清净和无漏两种，其余的只有清净一种。为什么近分定没有烦恼呢？因为这些是使人脱离贪欲的道，而烦恼不能使人脱离贪欲。为什么其余的近分定没有无漏呢？因为没有获得下地正行的人不能入于上地近分定，而获得上地近分定的人则依赖于下地正行来修道，而不是上地近分定，因为从上地近分定修道比下地正行更容易。为什么初禅近分定有无漏呢？因为没有获得禅定正行的入流等，只能依靠初禅近分定来修道，因为出世间道是寂止和胜观双运，所以必须依靠等持的心来修，而且没有获得正行心。例如，如果没有右手，就必须依靠左手一样。因此，初禅近分定能够使人脱离三界的一切贪欲，所以也被称为无能胜。正行能使人脱离下地的贪欲。
English
It is called transcendence by object. All the formless realms are unified in tranquility, so there are no different limbs, but because the upper realms necessarily arise from the lower realms through different objects such as space and consciousness, the objects are different. Therefore, it is called transcendence by object. The second is: Dhyana (meditative concentration) ranges from the first to the fourth dhyana. The formless realms are the four between space, consciousness, nothingness, and neither perception nor non-perception. Furthermore, the dhyanas and the first three formless realms have three types: afflicted, pure, and unpolluted. The realm of neither perception nor non-perception has two types: afflicted and pure, but no unpolluted, because the flow of consciousness is not clear and cannot serve as a basis for the transcendent path where the object is extremely clear. For the preparatory stages, the first has both pure and unpolluted, while the rest have only pure. Why do the preparatory stages not have afflictions? Because these are paths that lead to detachment from desire, and afflictions cannot lead to detachment from desire. Why do the remaining preparatory stages not have the unpolluted? Because one who has not attained the actual state of the lower ground cannot enter the preparatory stage of the higher ground, and one who has attained the preparatory stage of the higher ground relies on the actual state of the lower ground to cultivate the path, not the preparatory stage of the higher ground, because it is easier to cultivate the path from the actual state of the lower ground than from the preparatory stage of the higher ground. Why does the preparatory stage of the first dhyana have the unpolluted? Because those who have not attained the actual state of dhyana, such as stream-enterers, rely solely on the preparatory stage of the first dhyana to cultivate the path, since the supramundane path is the union of tranquility and insight, so it must be cultivated relying on the mind in equipoise, and because the actual state of mind has not been attained. For example, just as if there is no right hand, one must rely on the left hand. Therefore, the preparatory stage of the first dhyana can lead to detachment from all desires in the three realms, so it is also called invincible. The actual states can lead to detachment from desire in the lower realms.