Tibetan
ལ་འདི། འགྲེལ་པས་འཆད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། འགྲེལ་པ་འདིར་དེ་དག་རྒྱས་པར་མ་སྤྲོས་ཏེ། མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྩ་བའི་ཚིག་དོན་ཙམ་རྣམ་པར་བཀྲོལ་བ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དམིགས་སོ་ཞེས་པ་དེ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་འགལ་ཏེ། ཆོས་མངོན་པ་ལས་དྲི་མེད་བཅུ་དྲུག་གཞན་རྣམས་མེད་ཅེས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་བྱང་སེམས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བདེན་འཛིན་ཇི་སྙེད་པའི་གཉེན་པོར་དེ་དང་འགལ་བའི་རྣམ་པ་དེ་སྙེད་སྒོམ་དགོས་པས་བཅུ་དྲུག་དུ་མ་ངེས་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཚུལ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཞན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དང་འགལ་བར་བསམས་ཏེ། སྐབས་འདི་འབའ་ཞིག་དུ་མ་ཟད་གང་དུ་ཡང་སུན་འབྱིན་པར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ལུགས་ཐ་དད་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ། མཚུངས་ལྡན་ལྡོག་པ། ཡོངས་འཛིན་དགེ་བཤེས་བཤད་པ་དང་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ། སྤྱིའི་མཚམས་སྦྱར། སོ་སོའི་དོན་བཤད། བརྗོད་ཚུལ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། གང་གིས་ཉན་རང་གི་སྦྱོར་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བྱང་སེམས་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དྲི་བ་དེའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །དམིགས་རྣམ་ནི། སྦྱོར་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟོན་པའི་སྐབས་ལས་འཕྲོས་པའི་དོན་ཡིན་པས་བར་ཚིག་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་དྲོ་བ་ལ་རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། འདིར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་དོན་ནི། སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པར་བྱ་བའི་གཞི་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཉི་སྣང་དུ། གལ་ཏེ་རེ་ཤིག་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཙམ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོར་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ། གང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མ
Chinese
如果有人问，这段应该由注释来解释吗？因为这本注释里没有详细阐述这些内容，而是以简要的方式，仅仅解释根本颂的词义。第三个问题是：如果说以多种方式观照四圣谛，这与《阿毗达磨藏》相矛盾，因为《法句论》中说，除了十六种无垢之外，没有其他的，即四圣谛的行相是无常等十六种。那么，这是因为声闻乘是为了追求断除烦恼障的解脱，而这里是菩萨为了追求断除所知障。有多少执着于真实的对治法，就要修习多少与此相违背的行相，因此不一定是十六种。因此，要说明的是，般若波罗蜜多的法门与声闻乘的法门是完全不同的，因为这是大乘不共的宗义。因为如此，所以不应该以其他声闻乘的观点来思考并反驳它，不仅在这个场合，在任何场合都不应该这样做，因为这是完全不同的宗义。第二，详细解释分为：所缘行相因三个方面，相应相违，以及永嘉大师的解释。第一个部分又分为：总的归纳，分别解释含义，以及消除对表达方式的争议。第一个问题是：如何区分菩萨的加行道与声闻和独觉的加行道？为了回答这个问题，所以说“因此”。所缘行相是加行道的自性，是从解释加行道时引申出来的，所以说是中间词。第二部分分为四个，第一个是暖位，分为根本颂和注释，首先是根本颂：这里所缘和行相的含义是：应该断除增益的基础是所缘，断除增益的对治法是行相。在《日光疏》中说：如果仅仅是没有显现执着，那么因为没有，所以不应该是对治法。如果不是显现执着，那么眼睛等也应该是，这会有过失。如果有人问，如何不同呢？
English
If someone asks, should this be explained by a commentary? Because this commentary does not elaborate on these contents in detail, but in a concise way, only explains the meaning of the root verses. The third question is: If it is said that the four noble truths are contemplated in various ways, this contradicts the Abhidhamma Pitaka, because the Dhammapada says that there are no others besides the sixteen stainless ones, that is, the aspects of the four noble truths are the sixteen such as impermanence. So, this is because the Hearers are pursuing liberation by abandoning only the afflictive obscurations, while here the Bodhisattvas are pursuing the abandonment of cognitive obscurations. As many antidotes as there are to clinging to reality, that many aspects that contradict it must be cultivated, so it is not necessarily sixteen. Therefore, it should be shown that this method of Prajnaparamita is completely different from the Hearer's vehicle, because this is the uncommon tenet of the Mahayana. Because it is so, it should not be thought of and refuted from the point of view of other Hearer's vehicles, not only in this case, but in any case, because it is a completely different tenet. Second, the detailed explanation is divided into: object, aspect, and cause in three aspects, correspondence and contradiction, and Yongdzin Geshe's explanation. The first part is divided into: general induction, separate explanation of meaning, and elimination of disputes over expression. The first question is: How to distinguish the object and aspect of the Bodhisattva's path of application, which is superior to the path of application of Hearers and Solitary Realizers? In order to answer this question, it is said, "Therefore." The object and aspect are the nature of the path of application, and it is a meaning derived from the explanation of the path of application, so it is called an intermediate word. The second part is divided into four, the first is the heat stage, divided into the root verse and the commentary, first the root verse: Here the meaning of object and aspect is: the basis for cutting off imputation is the object, and the antidote for cutting off imputation is the aspect. In the "Sunlight Commentary" it says: If it is only the absence of manifest clinging, then because there is none, it should not be an antidote. If it is not manifest clinging, then the eyes and so on should also be, which would be a fault. If someone asks, how is it different?
Tibetan
ངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་དམིགས་པ་བདེན་བཞིིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་བཞི་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་གདམས་ངག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལ་དྲོ་བ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་བདེན་པ་བཞིའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་མི་རྟག་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱས་པའི་བདེན་བཞི་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་སོགས་ཆོས་སུ་ཞེན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པར་བྱ་བའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་ནི་དམིགས་པ་དེ་ཡི་ནི་རྣམ་པ་མི་རྟག་སོགས་ཆོས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལྷག་པར་གནས་པ་སོགས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལོག་ཕྱོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་སོ། །མདོ་ནི། ཤ་བུ་བྱང་སེམས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། ལྷག་པར་གནས་པ་དང་། ཀུན་ཤེས་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་མཐུན་པའི་སྲེད་པ་སྟེ། སྐྱོན་ནོ་ཞེས་པས་དམིགས་པ་རྗེས་འགྲོ་དང་། རྣམ་པ་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནོ། །དྲོ་བ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཉིད་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་ཀའི་ཡོན་ཏན་ཚང་ཞིང་དེའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་བསླབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཉིད་མཉན་པར་བྱ་བ་ཞེས་སོ། །དྲོད་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ནི་བདེན་པས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བ་སྒྲུབ་པ་དང་། འགོད་པ་དགག་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་བ་དང་། འགོད་པ་མ་འཚལ། མ་དམིགས། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མིང་རྒྱུན་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མེད་རྒྱུན་གནས་པ་ཡང་མེད་དེ། མིང་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པས་སོ། །མིང་དེ་ཡང་གནས་པ་ཡང་མ་ལགས། མི་གནས་པ་ཡང་མ་ལགས་ཞེས་སོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི། གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་བརྡར་བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་སེམས་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་བརྡར་བཏགས་པ་དང་། ཆོས་སུ་བཏགས་པ་གང་ལགས་པ་འདིའང་ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། དེ་ཉིད་དགེ་མི་དགེ་སོགས་
Chinese
是显现执着。如若是对治，则不是显现执着。因此，以四谛之真实性完全断除的等持和智慧是行相。因为是对四谛邪入的教诲和执持为法的增益的对治。其中，小暖位的所缘是无常和痛苦等四谛的所依，即以无常等差别所作的四谛。因为是断除执着无常等为法的增益的基础。以谛为所依，即彼所缘的行相是遮止显现执着无常等为法和特别安住等。因为是对邪方增益的顺品之对治。经部中说：舍卫城的菩萨在修持般若波罗蜜多时，对色为无常和痛苦，空性和无我等显现执着，以及特别安住和遍知，那是与大菩提之法相应的贪爱，是过失。这是以所缘随行和行相违逆的方式来显示的。小暖位等一切都是获得三乘功德之因。因为菩萨的见道本身就具足三乘的一切功德，并且是它的因。经部中说：想要在声闻地学习的人，也应当听闻此般若波罗蜜多。中暖位的所缘是以谛所摄的色等蕴的积聚，是远离成立和安立破斥的。如世尊说：我不知、不见、不真正随见我的色的积聚和安立。行相是：远离破立的色等的名，没有常住，也没有不常住，因为名本身无自性。名也是不住，也不是不住。大暖位的所缘是：从色到佛陀之间的法，仅仅是假立的名称。如世尊说：世尊，例如，菩萨，这是法的假立和立为法的什么。行相是：彼即善不善等。
English
It is manifest clinging. If it is an antidote, then it is not manifest clinging. Therefore, the samadhi and wisdom that completely cut off the suchness of the four truths are aspects. Because it is the antidote to the perverted teachings on the four truths and the superimposition of holding them as dharma. Among them, the object of the small heat is the basis of the four truths, such as impermanence and suffering, that is, the four truths distinguished by impermanence and so on. Because it is the basis for cutting off the superimposition of clinging to impermanence and so on as dharma. The aspect of that object, which is based on truth, is to prevent manifest clinging to impermanence and so on as dharma, and especially abiding and so on. Because it is the antidote to the favorable aspects of superimposition in the wrong direction. The sutra says: When a Bodhisattva in Shravasti practices prajnaparamita, clinging to the appearance of form as impermanent and suffering, emptiness and selflessness, as well as especially abiding and all-knowing, is a craving that is in accordance with the Dharma of Great Bodhi, and it is a fault. This is shown by way of the object following and the aspect reversing. All of the small heat and so on are the cause of obtaining the qualities of all three vehicles. Because the path of seeing of a Bodhisattva itself possesses all the qualities of the three vehicles and is the cause of it. The sutra says: Those who wish to study in the Hearer's Ground should also listen to this Prajnaparamita. The object of the medium heat is the accumulation of form and so on, which are included in the truth, and is free from establishing and refuting. As the Blessed One said: I do not know, see, or truly follow the accumulation and establishment of my form. The aspect is: the name of form and so on, which is free from affirmation and negation, is neither permanent nor impermanent, because the name itself is without self-nature. The name is neither abiding nor non-abiding. The object of the great heat is: the dharma from form to Buddha is merely a nominal designation. As the Blessed One said: Blessed One, for example, Bodhisattva, this is a nominal designation of Dharma and what is established as Dharma. The aspect is: that itself is good, non-good, and so on.